ट्रेनमध्ये टीटी सोबत एक अविस्मरणीय प्रवास
माझ्या चुलत भावाच्या मुलाचं लग्न होतं. माझे पतीदेव आपल्या कामात फारच व्यस्त होते. त्यामुळे त्यांनी सोबत येण्यास नकार दिला. ते म्हणाले, “तू एकटीच जा. मी तुझं रिझर्वेशन ट्रेनमध्ये करून देतो.” संध्याकाळी सहाची ट्रेन होती. पण एसी द्वितीय श्रेणी मध्ये माझी सीट अजूनही वेटिंग वरच होती. वेटिंग लिस्ट पाच वर माझं तिकीट थांबलं होतं. माझ्या पतिदेवांनी टीटी सोबत बोलणं केलं तेव्हा त्याने त्यांना आश्वासन दिलं, “सर तुम्ही काळजी करू नका. मी तुमच्या वाइफला ऍडजस्ट करतो.” त्यांनी मग मला निरोप दिला आणि ट्रेन सुरु झाली. काही वेळाने टीटी माझ्याजवळ आला आणि म्हणाला, “मॅडम एसी सेकंड क्लासमध्ये तर एकही सीट खाली नाही आहे. मी तुम्हाला पहिल्या क्लासमध्ये ऍडजेस्ट करून देतो.” मी म्हटलं, “काही हरकत नाही. तुम्ही जिथे म्हणाल तिथे मी ऍडजेस्ट होईल.” मग तो माझं सामान उचलत म्हणाला, “तुम्ही माझ्या मागे मागे या.” मग मी त्याच्या मागे चालायला लागली. तो मला फर्स्टक्लासच्या त्या केबिन मध्ये घेऊन गेला जिथे फक्त दोनच बर्थ असतात. तो म्हणाला, “तुम्ही इथे आराम करा, मी प्रवाशांची टिकीट चेक करून येतो.” मला हा टीटी फारच छान वाटला. मदत करण्यासोबतच तो खूप प्रेमानेही बोलत होता आणि तो खरंच हँडसम पण होता. साधारण एक तासानंतर तो टीटी आला आणि म्हणाला, “मॅडम तुम्हाला काही त्रास तर नाही झाला ना?” मी म्हटलं- नाही तर. बरं या दुसऱ्या बर्थ वर कुणी येणार आहे का? तो म्हणाला- नाही, हा बर्थ तर माझाच आहे. ते ऐकून मी थोडीशी चपापले. माझा चेहरा बघुन तो म्हणाला- जर तुम्हाला काही त्रास असेल तर मी बाहेरच थांबेन. मी म्हणाले- नाही सर, मला काहीच त्रास नाही. तो म्हणाला- तुमचे पती फारच नशीबवान आहेत. मी हसत विचारलं- ते कसे काय? तुम्ही काय त्यांचा हात पाहिला आहे का? तो हसून म्हणाला- ते यासाठी की त्यांना तुमच्यासारखी सुंदर वाइफ मिळाली आहे. मी लाजून त्याला थँक्स म्हणाले. काही वेळाच्या लज्जेच्या शांततेनंतर त्याच्या टीटी च्या नेमप्लेट वरचं नाव बघून मी त्याला म्हणाले- तुम्ही फार हँडसम आहात अमितजी. त्याने मला थँक्स म्हटलं. त्यानंतर आमच्या कुटुंबाविषयीच्या औपचारिक गोष्टी नंतर त्याने माझ्यासमोर हात केला आणि म्हणाला, “रीनाजी आता आपण फ्रेंड्स झालो.” काही वेळ मी चुपच राहिली. मला कळेचना की मी काय बोलू? “बोला ना!” त्याने परत विचारलं. “जर तुम्हाला नसेल वाटत तर काही हरकत नाही.” मी हळूच माझा हात त्याच्या हातावर ठेवला आणि माझ्या तोंडून निघालं, “ठीक आहे, आपण मित्र झालो.” तो म्हणाला, “तर मग आता मैत्रीच्या नात्याने हेही सांगा की मी तुम्हाला कशारीतीने हँडसम वाटलो?” त्याच्या या प्रश्नावर मी लाजले. माझे गाल लाजेने लाल झाले. तो एकटक माझ्याकडे पहात होता आणि मी मात्र माझी नजर वरती घेऊ शकत नव्हते. त्यानं परत विचारलं, “सांगा ना. मी तुमच्या उत्तराची वाट पाहत आहे.” काही वेळ पर्यंत मी काहीच बोलली नाही. मला कळतच नव्हतं की मी काय बोलू आणि कसं बोलू? तो म्हणाला, “याचा अर्थ तुम्ही खोटे बोलत होतात माझ्याबद्दल.” मी म्हणाले, “नाही हो खरंच तुम्ही फार हँडसम आहात!” तो म्हणाला, “तर मग सांगा ना की तुम्हाला काय चांगलं वाटलं माझ्यात?” मी म्हटलं, “तुमच्या बोलण्याचा अंदाज मला फारच आवडला.” तो म्हणाला, “पण आदर आणि हँडसम ह्यात काहीच मेळ दिसत नाही.” मी विचार केला कि आता हा टीटी माझ्या तोंडून वदवून घेणारच. मी म्हणाली- तुमची उंची फार छान आहे. तुमचा चेहरा सुद्धा आकर्षित करणारा आहे आणि तुमच्या शरीराची बनावट फारच आकर्षित करून घेते. तो म्हणाला- जसं की? मी म्हणाले- तुमची रुंद आणि मजबूत छाती आहे जे तुमच्या शर्ट आणि कोटाच्या आतूनच समजून येत आहे. तुमचे ओठ लाल आहेत. तुमचे डोळे पाहून असं वाटतंय की तुम्ही कुठल्या तरी पिक्चरचे हिरो आहात. तो माझे गोष्टी ऐकून हसत म्हणाला- अच्छा! एवढी तारीफ तर माझ्या गर्लफ्रेंडनही नाही केली आज पर्यंत. मी म्हणाले- कदाचित ती तुमची विशेषता चांगल्या रीतीने पाहू शकत नसेल. तो म्हणाला- तर मग तुम्हाला असं कसं दिसलं माझ्यात? मी म्हणाले- तुम्हाला पाहून तर कोणतीही स्त्री तुमच्याशी मैत्री करायला तयार होईल. तो म्हणाला- ते कसं? मी म्हणाली- तुम्ही जेव्हा बोलता तेव्हा फारच छान वाटता. ते ऐकून त्याने एक लांब श्वास घेतला. मी पाहिलं की त्याच्या टीटी च्या नेव्ही ब्ल्यू पॅन्ट मध्ये एक आकार व्हायला लागला होता. जेव्हा मी निरखून पाहिलं तेव्हा त्याला समजलं की मी त्याच्या पेंट मध्ये बनत असलेल्या आकृतीकडे पहात आहे. ते बघून त्याने त्या डंड्यासारख्या लांब आकृतीने एक बाजू घेतली आणि मग त्याने त्याचा पॅन्ट ताणला. अमितने उत्तेजित होऊन माझा हात आपल्या हातात घेतला आणि तो माझ्या पंजाला सहलवायला लागला. त्याच्या मजबूत कडक हातांमध्ये माझं हात जाऊन माझ्या शरीरात गर्मी निर्माण व्हायला लागली. त्याने त्याचा दुसरा हातही माझ्या हातावर ठेवला आणि माझ्या बाजूला येऊन बसत माझ्या हाताला कुरवाळत म्हणाला, “किती कोमल हात आहेत तुमचे रीना!” मी लाजून माझे हात काढून घेण्याचा प्रयत्न करायला लागली. “रीना का लाजत आहेस तू? जर तुला वाटत नसेल तर काही जबरदस्ती नाही.” अमित हळू आवाजात म्हणाला. थोडं उत्तेजित तर मीही होती. पण लाजेने मी हलका हलका विरोध करत होती. “तुम्ही काय करत आहात? आम्ही तर फक्त मित्रच आहोत ना?” तो म्हणाला, “रीना प्लिज मलाही नाही माहित कि मी काय करत आहे पण बस तुम्हाला पाहून मी पागल झालो आहे. तुमच्या नवीन मित्राला एक संधी द्या कि ती की तो तुमची सेवा करू शकेल. अशी सेवा करेन की तुम्ही नेहमी लक्षात ठेवाल.” त्याचे ते बोलणे ऐकून माझ्या शरीरात एक वेगळीच लहर उठली. माझा विरोध मावळत चालला होता. त्याची हिम्मत वाढत जात होती. त्याने एका हाताने माझ्या केसांची पिन खोलली आणि माझ्या मोकळ्या केसांना माझ्या खांद्यावरून समोर घेतलं. मला आजही आठवते त्यानं त्यावेळेस म्हटलं होतं, “काय सुंदरता आहे तुझी!” त्या परक्या पुरुषाची ताफीफ स्वीकारायला मलाही आनंद वाटत होता. मी माझे डोळे बंद केले आणि म्हणाले, “मला भीती वाटत आहे अमित, कोणी आला तर?” तो म्हणाला, “घाबरायची काहीच गरज नाही, कोणीच नाही येणार. मी दरवाजा लॉक केला आहे.” त्याने माझ्या केसांमधून हात फिरवत, त्याला माझ्या चेहऱ्यावर आणत माझ्या ओठांवर पोचला. माझे डोळे अर्धवट बंद होते आणि त्याचे ओठ केव्हा माझ्या ओठाना चिपकले काहिच कळलं नाही. माझ्या डोळ्यांत नशा भरला. कपकपत्या जिभेने मी बोलले, “अमित प्लीज सीमा पार नको करूस. एवढा पुरेसा आहे.” अमित म्हणाला, “माझ्या प्रिये, एवढ्या चांगल्या क्षणाला हातातून का बरं जाऊ देत आहेस? माझी ड्युटी रात्री दीड वाजता चार स्टेशन नंतर संपेल. आता नऊ वाजत आहेत.” तो अजिबात वेळ घालवायला तयार नव्हता. त्यानं माझ्यावर निरंतर चुंबनाचा वर्षाव सुरु केला. मग परत माझ्या ओठांची वेळ आली. त्यांच्याशी तो खेळत होता. कधी माझ्या ओठांना ओठ लावत होता. आता माझ्या तोंडूनही सुस्कारे निघायला लागले होते. त्याचे हात माझ्या मानेवरून घेत माझ्या खांद्यावर आले आणि काही वेळ त्यावर कुरवाळल्यानंतर खाली खाली सरकायला लागले.