दांडिया ची मजा
सण उत्सवाचा महिना चालू होता. सगळीकडे धामधूम चालू होती. सगळीकडे आनंदीआनंद होता. मी देखील खूप खुश होतो. वर्षातून एकच आठवडा होता जेव्हा दांडिया खेळायला मिळायचा. त्यामुळे मी माझ्याच धुंदीत होतो. शहरात विविध ठिकाणी दांडिया चे आयोजन केले जात असे. काही ठिकाणी तर खूपच मोठ्या प्रमाणात दांडिया खेळाला जात असे. मी देखील दांडिया खेळायला नियमित जात होतो. मी ज्या ठिकाणी दांडिया खेळायला जात असे तिथे ते लोक आधी काही दिवस सर्वाना बोलावून त्यांची प्रॅक्टिस घेत असत. त्यात ज्यांना दांडिया खेळता येत नसे त्याना ते लोक एकेकाला जोडून देत असत. दांडिया हा आपल्या जोडीदाराबरोबर खेळला जातो. त्यामुळे आपला जोडीदार जितका चांगला खेळेल तितकी मजा जास्त येते. या वर्षी देखील मी नेहमी सारखे तिकडे पोहोचलो. माझी जोडीदार जी प्रत्यके वर्षी माझ्यासोबत असे ती नेमकी आजारी पडली होती. त्यामुळे मी एकटाच होतो. मी गेल्यावर तिकडच्या संयोजकांना या बद्दल सांगितले. त्यांनी मला सांगितले “हे बघ योगेश, तू नेहमी आमच्याकडे येतो आम्हास माहिती आहे. पण आमच्याकडे तुझ्या इतकी चांगले दांडिया खेळणारी मुलगी आता तरी नाही. हो पण आमच्याकडे एक ठीकठाक खेळणारी एक मुलगी आहे. तू पाहिजे तर तिला शिकव. अजून मुख्य दिवसाला वेळ आहे. बघ काय करतो ते.” मला दुसरा पर्याय नव्हता. मी होकार दिला. हेतल, एक बावीस वर्षाची तरुणी होती. दिसायला तशी बारी होती. उंच, बारीक पण कमनीय बांधा, अगदी साचेबद्ध शरीरयष्टी, काळेभोर डोळे आणि खोडकर नजर. आमची ओळख करून देण्यात आली. मला तर सुरवातीला ती थोडी उद्धट वाटली. तिने मला विचारले “तुला येते का दांडिया खेळायला?” “हो येते थोडे फार” मी म्हणालो. “चल आपण खेळू” ती म्हणाली आणि आम्ही दांडिया खेळू लागलो. सुरवातीस मी तिचा अंदाज घेत होतो. माझ्या लक्षात आले कि हिला काही फार चांगले खेळता येत नाही. हि उगीच नाटक करत आहे. थोडा वेळ तिचे बघून मग मी माझ्या पद्धतीने खेळायला सुरवात केली. माझी दांडिया खेळायची पद्धत बघून ती वेडी झाली. “योगेश तू इतका चांगला दांडिया खेळतो!! मला माहितच नव्हते. तू मला प्लोज शिकव ना” ती म्हणाली. हेच तर मला संयोजकांनी सांगितले होते मला. पण मी तिला काही ते बोललो नाही. मी तिला शिकवेन म्हणून सांगितले. आमची प्रॅक्टिस चालू झाली. माझा वेग आणि माझी पद्धत बघून ती खूपच भारावून गेली होती. तिला काहीही करून तसे शिकायचे होते. मी तिला शिकवायला चालू केले. दिवस जातील तसे आम्ही अधिक जवळ आलो. हेतल बिनधास्त स्वभावाची होती. त्या दिवशी आम्ही प्रॅक्टिस करत होतो. मी एक वेगळी पद्धत तिला शिकवणार होतो. त्यात एकमेकांच्या जवळ येणे आवश्यक होते. मी तिला त्या बद्दल सांगितले. तिने होकार दिला. मी चालू केले. टिपऱ्या मारताना कधी कधी हाताला लागण्याची शक्यता असते. त्यामुळे मी तिला नीट बघून खेळ म्हणून सांगितले. खेळता खेळता माझी टिपरी तिच्या बोटाला लागली. झालं….. ती ओरडली. मी लगेच पळत गेलो आणि तिचा हात माझ्या हातात घेतला आणि त्याला फुंकर मारू लागलो. मी हळू हळू तिचा हात दाबू लागलो जेणेकरून तिची कळ कमी व्हावी. त्या दाबण्याने तिला थोडे बरे वाटले. “थँक्स योगेश तू किती काळजी घेतो” ती म्हणाली. मी हसलो. तिने पूर्ण हातोप्याचा सलवार कमीज घातले होते. मी तिला कोपऱ्यात नेले आणि तिचा हातोपा वर केला. मी तिचा हात पूर्ण दाबून दिला. थोडा रगडला. तिची कळ पूर्ण कमी झाली आणि तिला बरे वाटू लागले. ती खुश झाली. आम्ही पुन्हा प्रॅक्टिस करू लागलो. जवळपास पंधरा दिवस आम्ही प्रॅक्टिस केली. या दिवसात मी किमान आठ ते दहा वेळा तिचे हात दाबून दिले होते. कोणीही मुलगी जोपर्यंत एखाद्या मुलावर विश्वास ठेवत नाही तोवर ती तिच्या अंगाला स्पर्श करू देत नाही. मला वाटले कि तिला मी आवडू लागलो होतो. मुख्य दिवस आला होता. आम्ही आमचे ड्रेस ठरवले होते. संध्याकाळी दांडिया खेळणार होतो आम्ही. त्यानुसार मी वेळेतच पोहोचलो. मी हेतल ला फोन करणार इतक्यात समोरुन हेतल आली आणि मी तिला बघतच राहिलो. रंगबेरंगी घागरा तिने घातला होता. तिने तो अश्या पद्धतीने घातला होता कि तिची बेंबी पूर्ण उघडी दिसत होती. त्याचे फिटिंग इतके अप्रतिम होते कि तिची फिगर त्यातून पूर्ण उठून दिसत होती. वर घातलेले तिचे ब्लाउज इतके घट्ट होते कि तिचे उरोज ते फाडून बाहेर येतील कि काय असे वाटत होते. त्याचा गळा खूपच मोठा होता. ति वाकली कि तिचे उरोजाची फट स्पष्ट दिसत होती. तिला बघून मी वेडापिसा झालो होतो. दांडिया चालू झाला आणि आम्ही खेळू लागलो. वेळ जाईल तसे सगळे रंगात येत होते. जवळपास एक हजार लोक दांडिया खेळत होते. त्यामुळे कोणाला कुठे काय चालू आहे याचे काही घेणेदेणे नव्हते. सगळे आपापल्यात गुंग होते. मी आणि हेतल देखिल रमलो होतो. अचानक एके क्षणी आम्ही खेळताना तिचा तोल गेला आणि तिचा पाय थोडासा वाकडा झाला. माझ्या टिपऱ्या तिच्या बोटाला लागून तिच्या डाव्या उरोजावर जाऊन जोरात आदळल्या. ती ओरडली. मी तिला लगेच पकडले. मी तिला घेऊन बाजूला जाऊन बसलो. तिला खूप दुखत होते. मी तिचे हात नेहमीच दाबत होतो. पण या वेळी इकडे इतके लोक होते कि तिथे असे काही करणे उचित नव्हते. ती म्हणाली “योगेश काही तरी कर. मला खूप दुखत आहे”. “आपण तिकडे खोली आहे तिकडे जाऊया का वरच्या बाजूस” मी म्हणालो. तिने होकार दिला. मी तिला घेऊन रूम मध्ये गेलो आणि तिला तिकडच्या सोफ्यावर बसवले. कोणी आत येऊ नये म्हणून मी दार लावून घेतले. लागलीच मी तिचा हात माझ्या हातात घेतला आणि दाबू लागलो. हळू हळू तिला बरे वाटू लागले. आज पहिल्यांदाच हेतल आणि मी असे एकांतात भेटत होतो. तिची हाताची कळ कमी झाली. पण उरोजांची कळ काही कमी झाली नव्हती. “अरे याच काय करायचं?” तिने मला विचारले. मी थोडा गांगरलो. “काय करूया” मी प्रतिप्रश्न केला. “अरे जशी हाताची कळ घालवलीस तशी हि पण घालव” ती म्हणाली आणि तिने माझा हात तिच्या थेट उरोजांवर ठेवला. मी हवेतच उडालो. लगेच मी सावरून घेतले आणि आणि मी हलके तिच्या उरोजाना दाबू लागलो. ती सोफ्यावर बसली होती आणि मी उभा होतो. मी तिच्या पाठीमागे गेलो आणि मागून तिचा दुखरा उरोज हलके दाबू लागलो. मला वरून तिच्या उरोजांची फट स्पष्ट दिसत होती. मी हळू हळू करत माझा हात तिच्या ब्लाउज मध्ये घातला आणि गोलाकार अवस्थेत दाबू लागलो. तिला माझा हा स्पर्श नवीन होता. तिने माझ्याकडे चोरटा कटाक्ष टाकला. मी तसेच दाबत राहिलो. दुखणाऱ्या उरोजा बरोबर मी आता न दुखणारा उरोज पण दाबू लागलो. तीची वळवळ चालू झाली. “माझी कळ थोडी थांबली आहे. पण अजून थोडा वेळ असे केलेस तर मला बरे वाटेल” ती म्हणाली. माझा जोश वाढला. मी तिचे ब्लाउज उतरवले आणि तिचे वक्राकार उरोज टन कन बाहेर आले. ती वेड्यासारखा तिचे उरोज बघून त्यावर तुटून पडलो.पूर्ण ताकदीने मी त्यांना दाबू लागलो. तिला मी उभे केले आणि तिची स्तनाग्रे माझ्या दाताने चावू लागलो.ती ओरडली. पण तिची हि कळ तिला हवीहवीशी होती. मी तिला माझ्या मिठीत घेतले आणि तिच्या तोंडात माझे तोंड घातले. किस वर किस चालू होते. ती मला तिच्या कडे ओढून घेत होती. तिचे केस पडकून मी तिच्या मानेवरून माझी जीभ फिरवत होतो. तिचा मेकअप, लिपस्टिक सगळे मी चाटून पुसून काढले होते. तिला त्याची पर्वा नव्हती. मी तसाच खाली गुडघ्यावर बसलो.