அண்ணியுடன் மெயின் சப்ஜெக்ட்
“கல்வியா செல்வமா வீரமா” என்ற ஒரு பழைய பாட்டைப் பாடிக் கொண்டே என்னுடைய ஹோண்டா ஆக்டிவா வில் காலேஜுக்கு போய்க் கொண்டிருந்தேன். எங்கள் காலேஜ் கோபியில் உள்ளது. அது ஒரு கலை அறிவியல் கல்லூரி. அதில் பிஎஸ்சி மூன்றாம் வருடம் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். மெயின் சப்ஜெக்ட் மேத்ஸ் தான். என் பெயர் ராஜசேகர் ஆனால் எல்லோரும் என்னை ராஜா என்று கூப்பிடுவார்கள். ஒன்பதரை மணிக்குக் க்ளாஸ் ஆரம்பித்து விடும். மூன்றாம் வருடத்தில் அத்தனை வகுப்புகளும் கணக்கு வகுப்புகள் தான். முதல் வகுப்பு சார் நாகேஸ்வரனுடையது. அவர் சூப்பர் பிரில்லியன்ட் அதே நேரம் ரொம்பவும் ஸ்ட்ரிக்ட் ஆனவர். கிளாஸ் நடந்து கொண்டிருக்கும்போது வழியில் இருந்த வேப்ப மரத்தில் இரண்டு குருவிகள் ஒன்றை ஒன்று கொஞ்சிக் கொஞ்சி விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன் நான் கிளாசை கவனிக்கவில்லை என்று நினைத்த ப்ரொபசர் கடுமையான கோபத்துடன் “ராஜா வாட் ஆர் யூ டூயிங்?” என்றார். நான் எழுந்து நின்று “எஸ் சார்! ஐ அம் லிசனிங் த கிளாஸ்” என்றேன். அவர் போர்டில் போட்டுக் கொண்டிருந்தது ஒரு பெரிய கணக்கு. அதை ஸ்டேஜுக்கு வந்து என்னை எக்ஸ்ப்ளைன் செய்யச் சொன்னார். நானும் தயங்காமல் அதை எக்ஸ்ப்ளைன் செய்ததும், அதைக் கண்டினியூ செய்ய முடியுமா என்றார். கொஞ்சம் கூடத் தயங்காமல் அதைக் கண்டின்யூ செய்து முடித்துவிட்டு சாக்பீஸை அவரிடம் கொடுத்தேன். அவர் என்னிடம் “ஓகே ராஜா ஈவினிங் என்னை ஸ்டாப்ரூமில் வந்து பார்” என்று சொன்னார். மாலை அவரைப் பார்த்த போது “நம் கிளாசில் நிறைய மாணவ மாணவிகள் மேத்ஸ் சப்ஜெக்ட்டைக் கண்டாலே பயந்து சரியாகக் கவனிக்காமல் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு தினமும் ஒரு 2 மணி நேரம் டியூஷன் எடுத்துக் கொடுத்தால் நன்றாக இருக்கும். அதற்கான ஃபீஸை உனக்கு வாங்கித் தருகிறேன்” என்றார். நானும் “ஓகே சார் தேங்க்யூ சார்” என்று சொல்லிவிட்டு வந்து விட்டேன். எங்கள் கிளாசில் மொத்தம் 50 ஸ்டூடண்ட்ஸ். அதில் 30 பேர் பாய்ஸ் 20 பேர் கேர்ள்ஸ். நான் “டல்” ஸ்டுடென்ட்ஸ் ஆக பாய்ஸ் தான் வருவார்கள் என்று எதிர்பார்த்தேன் ஆனால் அவர் 12 கேர்ள்ஸ் ஸ்டுடென்ட்ஸ்ஸைத் தேர்ந்தெடுத்து என்னிடம் லிஸ்ட்டைக் கொடுத்தார். என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. அடுத்த நாள் மாலை நாலு மணிக்கு டியூஷன் கிளாஸ் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. முதலில் என்னை எல்லா ஸ்டுடென்ட்ஸும் ஓட்ட முயற்சி செய்தார்கள். நான் அதையெல்லாம் சமாளித்துக் கிளாசை மட்டும் மிகவும் சின்சியராக நடத்தியதால் , கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அடங்கி விட்டார்கள். இருந்தாலும் ரெஜினா, மீரா, யுவஸ்ரீ ஆகிய மூன்று பேரும், நான் போர்டுப் பக்கம் திரும்பினால், என்னை ஓட்டுவதிலேயே கவனமாக இருந்தார்கள். நான் ஒரு டீச்சராக நடந்து கொள்ளாமல் அவர்களிடம் ஃப்ரெண்ட்லியாகப் பழகியதால் அவர்களும் சின்சியர் ஸ்டூடண்ட்ஸ் ஆனார்கள். யாரை மிகவும் மண்டைக்கனம் பிடித்தவள் என்று நினைத்தேனோ, அந்த யுவஸ்ரீ தான் மிகவும் க்ளோஸ் ஆனாள். காஃபி ஷாப்க்கு போவது, சினிமாவுக்கு போவது என்று எங்கள் நட்புத் தொடர்ந்தது. தியேட்டரில் என் கை விரல்களோடு தன் விரல்களைக் கோர்த்துக் கொண்டு கைக்கு அழுத்தமாக ஒரு முத்தம் கொடுப்பாள். காஃபி குடிக்கும் போது என் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு என் கண்களையே உற்றுப் பார்ப்பாள். ஆனாலும் நான் லவ்வில் எல்லாம் மாட்டிக் கொள்ள விரும்பவில்லை. ஒரு விடுமுறை நாளில் எதிர்பாராமல் திடீரென்று என் வீட்டிற்கு வந்தாள் யுவஸ்ரீ. அன்று நான் மட்டும் வீட்டில் தனியாக ஒரு லுங்கியை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு கழுத்தில் ஒரு துண்டைப் போட்டபடி லேப்டாப்பை நோண்டிக் கொண்டிருந்தேன். அவள் சாவசமாக என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டு வழக்கம் போல என் கையை எடுத்துத் தன் கையில் வைத்துக் கொண்டாள். பிறகு திடீரென்று என் தலையை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்துக்கொண்டு என் கன்னங்களில் மாறி மாறி முத்தம் கொடுத்தாள். “ஏய் என்ன ஆச்சுடி உனக்கு? இன்று ஓவர் சந்தோஷத்தில் இருக்கிறாய், என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டேன் அதற்கு அவள் ஒன்றும் இல்லை என்பது போலத் தன் தலையை இரு புறங்களிலும் ஆட்டினாள். பிறகு கொஞ்சம் தள்ளி உட்கார்ந்து கொண்டு தலை முதல் கால் வரை என்னையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள். பிறகு மறுபடியும் என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்து, என் தலையை இரண்டு கைகளிலும் பிடித்துக் கொண்டு என் வாயோடு வாய் வைத்து முத்தம் கொடுத்தாள். அவ்வளவுதான் என் உடல் முழுவதும் ஒரு ஜெர்க் உண்டானது. அவ்வளவு நேரமும் தூங்கிக் கொண்டிருந்த என் சுன்னிப் பயல் திடுக்கென விழித்து விறைத்து நீண்ட படி என் லுங்கியில் கூடாரம் போட்டான். அதைப் பார்த்ததும் யுவஸ்ரீ என் லுங்கியை உருவி அவிழ்த்துவிட்டு நீண்டு தலையாட்டிக் கொண்டிருந்த என் சுன்னிக்கு ஐந்தாறு முத்தங்கள் கொடுத்தாள்.பிறகு தானே தன் உடைகளை அவிழ்த்துப் போட்டு அம்மணமானாள். நான் அவளைப் பிடித்துத் தூக்கி எதிரிலிருந்த சேரில் உட்கார வைத்தேன். அவளைத் தூக்கி நிறுத்திய போது, முழு நிர்வாணமான அவள் உடலைப் பார்த்து, அவள் அழகில் மெய் மறந்து நின்றேன். எனக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது அவள் ஒரு பிராமின் கேர்ள் என்பது. ஆஹா என்ன அழகு! என்ன அழகு! உச்சந்தலை முதல் உள்ளங்கால் வரை ஒரு இடம் கூட விடாமல் அவளுக்கு முத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்று என் மனம் ஆளாய்ப் பறந்தது. சுருள் சுருளாகக் கன்னங்கரேல் என்று அலை அலையாய்ப் புரண்டு கொண்டிருந்த அவள் தலை முடிக்கு ஒரு முத்தம். நிலாவின் ஐந்தாம் பிறையை படக்கென ஒடித்துத் திருப்பி வைத்தது போல இருந்த அவள் நெற்றிக்கு இரண்டு முத்தம். பயந்து போய் இப்படியும் அப்படியும் ஓடும் ஒரு மானின் கண்களைப் போல துள்ளிய கண்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஐந்து முத்தம். எடுப்பான அழகான அந்த மூக்குக்கு ஐந்து முத்தம். லிப்ஸ்டிக் போடாமலேயே ஆரஞ்சுச் சுளைகளைப் போல இருந்த அந்த உதடுகளுக்கு பத்து முத்தம். ஒரு அன்னத்தின் கழுத்தைப் போல நீண்டு வெள்ளை நிறத்தில் இருந்த அந்தக் கழுத்துக்கு ஒரு பத்து முத்தம். மூங்கிலை வளைத்து வைத்தது போல இருந்த அந்தத் தோள்களுக்கு 10 முத்தம் கைகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் 100 முத்தம் ஒவ்வொரு கைவிரலுக்கும் 100 முத்தம். யப்பா யப்பப்பா! தங்கச் சொம்புகளை கவிழ்த்து வைத்தது போல… இல்லை இல்லை சொம்புகளுக்கு ஏது காம்புகள்? ஆம் கோபுரக் கலசங்கள் போல மின்னிய ஒவ்வொரு முலைக்கும் நூறு முத்தம். விலாப் பகுதிக்கு 100 முத்தம். ஆல் இலை போன்ற வயிற்றுக்கு நூறு முத்தம். வலம்புரிச் சங்கின் அடிப்பாகம் போல் சுழித்து சுருண்டு இருந்த அந்த தொப்புளுக்கு மட்டும் 100 முத்தம். இடுப்புக்கு ஒரு 200 ஒவ்வொரு தொடைக்கும் 200 கால் பாதங்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு 200. கால் விரல்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் 100. இருங்கள். பொறுங்கள் நான் ஒன்றும் மறந்து விடவில்லை வந்துவிட்டேன். அரச மரத்தின் இலை வடிவிலும் உப்பி ஓட்டையுடன் இருக்கும் உளுந்து வடை போன்றும் இருந்த அந்த அல்வார் புண்டைக்கு மட்டும் ஒரு ஆயிரம் முத்தம் ஆக மொத்தம் ஒரு லட்சம் முத்தங்கள் கொடுத்து அள்ளி அணைக்க வேண்டிய உடல் அது. நான் யுவஸ்ரீக்குக் கற்பனையில் முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே, வைத்த கண் மாறாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவள் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது. “பாவி! சண்டாளா! பார்த்த பார்வையிலேயே கர்ப்பம் ஆக்கி விடுவாயே டா” என்று நினைத்துக் கொண்டாள் போல் இருக்கிறது.