அவள் ஆசியோடு என் மகளின் அரங்கேற்றமும் நடைபெற்றது
tamil sex stories நான் சின்ன வயசுல இருந்தே கோமலா மாமியோட பரதநாட்டியத்தை பார்த்து ரசிச்சிருக்கேன். என்னோட ஒரு ஸ்கூல்ல தான் படிச்சா. நல்ல திறமையான பரதநாட்டியக்காரி. அப்போவே ஸ்கூல்ல பரதநாட்டியம்னா கோமளாவைத்தான் கூப்பிடுவாங்க. ரொம்ப சாஃப்ட் டைப். பக்கத்தில நின்னு பேசினா கூட தனியா ஆம்ளிஃபயர் ஸ்பீக்கர் வச்சா தான் என்ன பேசுறானு கேட்கும். அந்த அளவுக்கு மெதுவா தான் பேசுவா. ஆனா ஆட ஆரம்பிச்சா பரதநாட்டிய அரங்கமே அதிரும். 6வது படிக்கும்போதே தனி அரங்கேற்றமெல்லாம் முடிஞ்சு, 8வது படிக்கும்போதே ஸ்கூலில் மட்டும் இல்ல, வெளியேவும் அவளோட நடனத்திறமையை பத்தி பேச ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. கோமளாவும் பரதம் தான் இனிமே எதிர்கால வாழ்க்கைனு முடிவு பண்ணிட்டா. அதுக்கப்புறம் டிகிரி படிச்சாலும் பரதம் தான் அவளோட லட்சியமா இருந்துச்சு. ஆனா 10வது படிக்கும்போது அவ மேல ஒரு கிரேஸ் இருந்துச்சு. அதை லவ்வானு சொல்லத்தெரியலை. எங்க வீட்ல கூட கோமளாவோட பரத நாட்டியத்தை புகழ்ந்து பேசுவாங்க. எனக்கே கூட அது பெருமையா இருக்கும். அவளை பத்தி தெரியாதவங்க கிட்ட என்னோட பேரன்ட்ஸ் அறிமுகப்படுத்தும் போதே பத்ரியோட கிளாஸ்மேட்டாக்கும் என்றெல்லாம் பெருமையோடு சொல்லி என்னையும் கெளரவப்படுத்துவார்கள். ஆனாலா டிகிரி முடித்து எனக்கு பேங்கில் வேலைகிடைத்து கல்யாண பேச்சு வரும்போது பல வரன்களை பற்றி பேச்சு வந்தது. அப்போது அம்மாவும், அப்பாவும் கோமளாவை பத்தி பேசமாட்டார்களா என்று ஏங்கிப்போய் பார்த்தேன். அவளிடம் காதலையோ, விருப்பத்தையோ சொன்னது இல்லை. தூரத்தில் இருந்தே அவளை ஒரு ரசிகனாக ரசித்து வாழ்த்து தெரிவித்து இருக்கிறேன். அவளும் தனிப்பட்ட முறையில் என்னோட எந்த தொடர்பும் கொண்டது இல்லை. அவள் நடத்தை பார்க்கபோகுபோது சிரித்தபடி கைகாட்டுவாள். நானும் சிரித்துகொண்டே நகர்ந்து விடுவேன். இப்போது கல்யாண வயதில் நானும் அவளும்…நான் கைநிறைய சம்பாதிக்கும் பேங்க் வேலையில். அவளோ முழு நேர பரதநாட்டிய டான்சர். இந்தியா மற்றும் இன்றி வெளிநாடுகளுக்கும் பறந்து கொண்டிருந்தாள். ஆனால் வீட்டில் கோமளா பேச்சை எடுக்க மாட்டார்களா என்று நினைத்தபடி நானே ஒரு நாள் சும்மா கோமளாவுக்கு மாப்பிள்ளை தேடுவதாக ஒரு பொய் தகவலை வீட்டில் அப்பா அம்மாவோடு பேசி கொண்டிருக்கும் போது, சொன்னேன். ஆனால் அம்மாவும், அப்பாவும் உடனே, “நடனக்காரியெல்லாம் வீட்டு மருமகளா எல்லோரும் ஏத்துக்க மாட்டாங்கடா. முதல்ல நாமளே ஏத்துக்க மாட்டோம். அதெல்லாம் சபையில ரசிக்கிறதோட நிறுத்திக்கணும் அவ திறமையான டான்சர் அந்த மரியாதை வேற மருமகளா அவளை நினைச்சு பாக்குறது வேற. பரதத்தையே எதிர்காலமா அவ எடுத்துகிட்டது பெருமையான விஷயம் தான்” அம்மாவின் பேச்சை நான் அதிர்ந்தபடி பார்த்தபோது, அப்பா இப்போது அம்மாவுக்கு பதில் பேச ஆரம்பித்தார், “ஆமாடி அவளும் இப்போ அதுக்காக அவள் நாடு, நகரம்னு சுத்திகிட்டு இருக்கா. நம்ம குடும்பத்துக்கு அதெல்லாம் சரி வருமா. மருமகள் சம்பாதிக்க போனா ஓகே. சாயங்காலம் ஆன வீட்டுக்கு வந்து புருஷனையும், புள்ளைகளையும் பாக்குற பொறுப்பான பொண்ணா இருந்தா தான் சரிபட்டு வரும். எனக்கு தெரிஞ்சு அவளுக்கு உள்ளூர்ல மாப்பிள்ளை கிடைக்க கஷ்டம் தான். ஒரு வேளை அவளை மாதிரி ஒரு பரதநாட்டிய டான்சர் மாப்பிள்ளைய தேடிக்கிட்டா சிரமமே இல்ல. அதான் அவளுக்கும், அவளை கட்டிக்க போறவனுக்கு நல்லது”. நான் சாதாரண கோமளாவுக்கு மாப்பிள்ளை பார்ப்பதாக சொன்னதற்கே அப்பாவும் அம்மாவும் இவ்ளோ பெரிய லெக்சர் கொடுத்த போதே கோமளா மேல் உள்ள அபிமானத்தை எனக்குள்ளேயே புதைத்து கொண்டேன். அது கோமாளாவுக்கு கூட தெரியாது என்பது தான் ஹைலைட். காலம் கடந்தது எனக்கும் கல்யாணம் ஆகி மகள் பிறந்தாள். கோமளாவுக்கு திருமணம் ஆகி மகன் பிறந்தான். பல பேரு, பட்டமெல்லாம் வாங்கி கோமளா 30 வயதை தாண்டியதும், திருமணமாகி குழந்தை பெற்றதும் பரதம் ஆடுவதை குறைத்து கொண்டு, பரதநாட்டிய. பள்ளி ஒன்றை எங்கள் ஊரில் ஆரம்பித்தாள். அதற்கும் அமோக வரவேற்பு வீட்டில் பையனோ பெண்ணோ விருப்பத்தோடு அவள் பள்ளியில் நடனம் பயில சேர்த்தார்கள். இப்போது முழு நேர பரதநாட்டிய குருவாக மாதிரி பள்ளி முதல் பருவ வயது ஆண் பெண் அனைவருக்கும் பரதநாட்டியம் கற்று தருகிறாள். ஆனால் அன்று பார்த்த அதே கோமளாவைத்தான் இன்றும் பார்க்கிறேன். அதை பரிவான பார்வை, மெதுவான பேச்சு, நடனமே வாழ்க்கையாகி போனதால் உடல் அளவிலும் பெரிய மாற்றம் இல்லாமல் கூடுதல் சதை அதிகம் இல்லாமல் ஒரளவுக்கு தேவையான சதை பிடிப்போடு இருந்தாள். திருமணமாகி குழந்தை பெற்றதாலும், இப்போது நடனம் ஆடுவதில்லை என்பதால் அந்த மாற்றம். நான் அவளை சந்தித்து என் மகளை சேர்க்கபோன போதே அவள் பார்வையில் ஒரு கனிவும், காதலையும் பார்த்தேன். ஒருவேளை என்னைப்போல அவளும் மனதுக்குள் காதலை ஒளித்து வைத்திருப்பாளோ என்கிற சந்தேகம் கூட வந்தது. அப்போது நாங்கள் பேசி பழகாவிட்டாலும் உள்ளூரில் நடக்கும் எந்த நடனம் என்றாலும் முன்வரிசையில் இருந்து ரசிப்பேன். நடனம் முடிந்து தூரத்தில் இருந்து கையை ஆட்டி வாழ்த்துவேன். அதுவே கூட ஒரு மெல்லிய காதல் கோடை இருவர் மனதிலும் போட்டிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது காலம் கடந்தும் எங்கள் பார்வையில் இருந்த அதே கனிவு பழைய காதலை இருவருக்குமே சொல்லாமல் சொல்லியிருக்கலாம். அவளும் என் மகளை அவள் மகளாகவே பாவித்து நிறைய சிரத்தை எடுத்த அவள் மீது பாசம் வைத்து சொல்லி கொடுத்தாள். அது எனக்கு பெருமையாகவே இருந்தது. அவள் கணவன் வெளிநாட்டில் இருந்தான். ஆனால் அவனை ஊருக்குள் யாரும் பார்க்காததால் டைவர்ஸ் பண்ணிவிட்டதாக கூட ஊரில் பேசினார்கள். ஆனால் அவளை பார்க்கும்போது அதெல்லாம் மனதுக்குள் கேள்வியாக வந்து போனாலும், ஒரு நாளும் அவள் குடும்ப வாழ்க்கையை பற்றி கேட்கவில்லை. மகன் இருக்கிறான் அவன் கூட கணவனோடு வெளிநாட்டில் தங்கிவிட்டதாகவே அறிந்தேன். ஆனான் நான் நலம் கூட விசாரிக்காமல் நேரடியாக என் மகள் நடனத்தை பற்றி மட்டுமே பேசிவிட்டு வந்துவிடுவேன். பல நேரம் என் மனைவியும் அருகில் இருந்ததால் அவளிடம் தனியாக பேசும் வாய்ப்பு இருக்கவில்லை. இப்படி சூழலில் தான் என் மகளுக்க அரங்கேற்றம் பண்ண அவள் என்னை அழைத்தாள். அப்போது மனைவியும் மகளும் பள்ளி விடுமுறையில் ஊருக்கு போய் இருந்தார்கள். அப்போது தான் இருவரும் தனியாக பேசினோம். அப்போது தான் அவள் சொந்த வாழ்க்கையை பத்தி பேச ஆரம்பித்தாள். நான் அவளிடம் கேட்பதை விட அவள் சொல்வதை மட்டும் ஆர்வத்தோடும் கவனத்தோடும் கேட்க ஆரம்பித்தேன். குடும்ப வாழ்க்கை கொடூரமாக இருந்ததாக சொன்னபோது அவளுக்காக பரிதாபப்பட்டேன். அப்போது தான் எங்கள் பள்ளி நினைவுகளை பற்றி பேசி, வெளிப்படையாக நான் பொண்ணு கேட்டு வருவேன் என்று எதிர்பார்த்ததாக சொன்னபோது, நான் உள்ளுக்குள் உடைந்தே போனேன். என்னை அறியாமல் என் கண்ணில் கண்ணீர் கரைபுரண்டது. என்ன காரணம் சொல்லி அவளுக்கு சமாதானம் சொல்லி விளக்கமுடியும். ஆனால் அந்த கண்ணீரை அவள் என் காதலாக மட்டுமே புரிந்து கொண்டு அவளே என்னை நெருங்கி, அவள் கண்களால் என் கண்ணீரை துடைத்து விட்டு அவள் கைகளை என் கைகளோடு கோர்த்து கொண்டபோது, நானும் அந்த கணத்தில் என் கன்ட்ரோலை மீறி கோமளாவை இழுத்த அணைத்து என் மார்பில் சாய்த்து கொண்டேன்.