அவ ஆடும்போடு நமக்கே கிர்ருனு இருக்கே. தொட்டு தொட்டு ஆடுற அவனுக்கு எப்படி இருக்கும்!
Tamil kama kadhaigal தென்கோடியிலிருந்து தலைநகர் சென்னையில் வேலை பார்த்து வருகிறேன். திருமண வயதை நெருங்கிவிட்டாலும் சென்னையில் பேச்சிலர் வாழ்க்கை தந்த சுகத்தில் பொறுப்பை சுமக்க விருப்பமில்லா மாதச் சம்பள சோம்பேறிகளாக சுற்றிகொண்டிருக்கும் பலரில் நானும் ஒருவன். பட்டணத்தில் காசும் நேரமும் தான் வேண்டும் என்பார்கள். பிளாட்பாரத்திலிருந்து பைஃவ் ஸ்டார் ஓட்டல் வரை அனைத்து ரக வாழ்க்கையும் சென்னையில் சாத்தியம். சிலருக்கு மட்டும் சென்னையில் ஜனநெருக்கடியும், மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை போராட்டத்தையும் கண்டு திரும்பி பார்க்காமல் ஓடிவிடுவார்கள். ஆனால் சிலர் மட்டும் சென்னைக்கு வந்து ஓட்டிக்கொண்டு ஊர் திரும்ப மனசே இல்லாமல் ஏதாவது ஒரு வேலையில் ஓட்டிக்கொண்டு வாழ்க்கையை ஓட்டி கொண்டிருப்பார்கள். அந்த வேலையும், வருமானமும் இல்லையென்றால் சென்னையில் வாழ்க்கையில்லை. வெறும் கையோடும் வயிறோடும் வாழ்ந்து சாதித்ததெல்லாம் அந்த காலம். இப்போது கோடம்பாக்க கதவு கூட காசில்லாமல் திறக்காது. காசு இருந்தால் வந்தநாளே ஹீரோ. இல்லையென்றால் வெரும் ஜீரோ தான். எனக்கு நானே ஹீரோ என்பது போல் சென்னைவாசியாக மாறியிருந்தேன். ஒரு நாள் எனது மொபைலுக்கு ஒரு மிஸ்ட் கால். தெரியாத நம்பர் என்பதால் கிரடிட் காட் அல்லது இன்சூரன்ஸ் பேமானிகளின் குடச்சலாக கூட இருக்கும் என்று மொபைலை கீழே வைத்துவிட்டு குப்புற படுத்துவிட்டேன். மீண்டும் அந்த நம்பரிலிருந்து மெசேஜ் வந்தது “என்ன தெரியலையாட…ராஸ்கல்? மிரண்டும் போய் மீண்டும் மீண்டும் படித்தேன். யாரு அது இவ்வளவு தைரியமா நம்பளுக்கு மெசேஜ் அனுப்புறது. யாராயிருக்கும், சென்னை நண்பர்களா அல்லது ஊரிலிருந்து பழைய நண்பர்களா என்று குழம்பிக் கொண்டிருந்த போது மீண்டும் போன் அடித்தது. “டோ நான் தான்டா பிந்து அத்தை. கூப்பிட்டு பாத்தாலும் திரும்ப கூப்பிட மாட்டேங்குற. எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பினாலும் எடுக்க மாட்டேங்குற அவ்ளோ பிஸியா சாரு…” “வாவ்..பிந்து அத்தை…எப்படி இருக்கீங்க..இது யாரு நம்பர். புது நம்பர்னாலே யோசிச்சிட்டு எடுக்கல.எப்படி இருக்கீங்க. நந்தினி குட்டி எப்படி இருக்கா..சாரி அத்தை சடர்னா மெசேஜ் பண்ணதால ஸ்டிரைக் ஆகல. யாரா இருக்கும்னு யோசிச்சுகிட்டே இருந்தேன் கூப்டுட்டீங்க..” “என் நம்பர் தான்டா. நேத்து தான் உங்க மாமா புதுமொபைல் வாங்கி கொடுத்தார். இதுக்கு முன்னாடி அவர் போன்ல தானே கூப்ட்ருக்கேன். சேவ் பண்ணிக்கோ. இனிமே ஒழுங்கா போனை உடனே எடுக்கலேனா உதை தான். அப்புறம் உங்க மாமாவ சென்னைக்கு டிரான்ஸ்பர் பண்ணிட்டாங்க. சென்னையினதும் உன் ஞாபகம் தான் வந்துச்சு. உன்கிட்டே பேசி வீடு பார்க்க சொன்னாரு டா” “சூப்பர். நல்ல செய்தி தான். எனக்கும் வீட்டு சாப்பாட்டு சாப்டு எவ்ளோ நாளாச்சு. நாக்கு செத்து போச்சு. இனிமே அத்தை வீட்ல டெய்லி தலைவாழ இலைபோட்டு தலைக்கறியோடு தடபுடல் விருந்து தான்” “ஹாஹா…உனக்கு இல்லாத விருந்தா. நீ இங்க ஸ்கூல்ல படிக்கும் போதே கடையில வாங்கி சாப்பிட்ட கல்கோனா மிட்டாய வீட்ல செஞ்சுதா அத்தையினு கேட்டு அடம்பிடிப்பே..அங்கே வந்தா என்னலாம் செஞ்சு தர கேட்பியோ….இன்னொனு சொல்லணும். ஆனா இப்பவேண்டாம். அங்க உங்கிட்டே வந்து சொன்னாத்தான் சரியா இருக்கும். அந்த கல்கோனா மேட்டருலாம் ஞாபகம் இருக்காடா உனக்கு? “ “ஹாஹா…அடிக்கடி அதை சொல்லி ஞாபகபடுத்துனது ஞாபகம் இருக்கு. அம்மாகிட்டே ஏதாவது புதுசா கேட்டா அந்த கண்றாவியெல்லாம் எனக்கு செய்யத் தெரியாது பிந்து அத்தைகிட்டே போயி கேளு. அவ தான் கண்டதையும் படிச்சிட்டு எதையாவது செய்யபோறேனு அலைஞ்சுகிட்டிருக்கானு சொல்லுவா. இப்ப டிவியிலயே புதுசு புதுசா நிறைய ஐட்டம் சமையல் புரோகிராம்ல சொல்லிதராங்க. அத பாக்கும்போதெல்லாம் உங்க ஞாபகம் தான் வரும்.. “ “ம்ம்..மறக்காக வரைக்கும் சந்தோஷம் டா…அதே மாதிரி வீடு பாக்குறதையும் மறந்துடாதே. நல்ல டீசன்டா சிங்கிள் பெட்ரூம் உன் ஏரியாவுலேயே பாரு டா. அவர் ஏதாவது பஸ் டிரெயினை புடுச்சு வேலைக்கு போவாரு. எனக்கு ஊரு தெரியாது. கொஞ்ச நாள் உன் கூட இருந்து தான் எல்லாத்தையும் கத்துக்கணும்“ “அதுக்கென்ன அத்தை. இன்னும் ரெண்டு நாள்ல வீட்டுக்கு அட்வான்ஸே போட்டுறேன். சென்னையில் சந்திப்போம் அத்தை…பை. “ என்று கூறி போனை வைத்துவிட்டு உடம்பை முறுக்கி கொண்டு மல்லாக்கபடுத்தேன். பிந்து அத்தை என் தாய்மாமாவின் மனைவி. வயது நாற்பதுக்குள் தான் இருக்கும். என்னை விட சுமார் பத்து வயது மூத்தவள். குடும்ப பிரிவினையில் தாய்மாமாவும், அத்தையும் அதே ஊரில் தனிக்குடித்தனம் போய்விட்ட பிறகு கொஞ்சம் தொடர்பு விட்டு போயிருந்தது. ஆனால் எனது பிறந்த நாள், புத்தாண்டு தினங்களில் மாமா மொபைலிலிருந்து வாழ்த்து சொல்வாள். மாமா முன்பு மாதிரி உரிமையோடு பேசுவதில்லை என்றாலும், போனில் நல்லாயிருக்கியா டா. உடம்ப பாத்துக்கோ என்று ரெண்டு வார்த்தையை மட்டும் அச்சுபிறவாமல் பேசிவிட்டு அத்தையிடம் கொடுத்துவிடுவார். முதலில் கூட்டு குடும்பமாக இருந்தபோது அத்தைக்கும் பாய் பிரண்ட் நான் தான். நான் சிறுவனாக இருக்கும்போதே மாமாவை கட்டிக்கொண்டு எங்கள் வீட்டுக்கு வந்த்தால் என்னை மடியில் வைத்து கொஞ்சுவாள். மாமா வெளியூர் செல்லும் சமையங்களில் என்னை அவளோடு படுக்கவைத்து கொள்வாள். என்னை பள்ளிக்கு கிளப்பிவிடுவதிலிருந்து இருந்து வீட்டு பாடம் சொல்லிகொடுத்தது வரை எல்லாமே அவள் தான். பள்ளி படுக்கும்போதே நான் கொஞ்சம் வெளஞ்சவன் என்பதால் அப்போதே பிந்து அத்தையை சைட் அடித்து ரசிப்பேன். அந்த கால கவர்ச்சி நடிகை ஒய்விஜயாவைப் போல் ஒய்யாரமாக இருப்பாள். கேரள காத்து எங்கள் ஊரில் வீசுவதால் இளநீர் முலைகளும், எடுப்பான குண்டிகள் எங்கள் ஊர் பெண்களுக்கும் இயல்பாகவே உண்டு. பிந்து அத்தையும் முலை பெருந்த குண்டி ராணி தான். ஏழாவது எட்டாவது படிக்கும் போதே பெண் சுகத்தை பற்றி மணகணக்காக பேசியும், செக்ஸ் புத்தகங்களை படித்தும் பிராக்டிகல் அனுபவம் இல்லாவிட்டாலு கொஞ்சம் செக்ஸ் தியரியில் தெளிவோடு இருந்தேன். “அத்தை இன்னொனு சொல்லவா.டா..இப்பவேணாம். அங்க வந்து சொல்றேனு சொன்னதில் ஒரு சூப்பர் மேட்டர் இருக்கு. அப்போது எட்டாம் வகுப்பு படித்து கொண்டிருந்தேன். பள்ளி விட்டு வந்ததும் ஆற்றங்கரையோரம் கூடி அந்த கால சினிமா கதைகளையும், சில்க் பட போஸ்டர்களையும் பார்த்து ஜொள்ளுவிட்டுக்கொண்டு அதை நினைப்போடு பிந்து அத்தையோடு ஒரு பாயில் படுக்குபோது கனவில் சில்க்கும் ஜெயமாலினியும் வந்து ஆதம் டீஸிங் பண்ணுவார்கள். நான் அதை அத்தையிடும் ஈவ் டீஸிங்போல் பண்ண ஆரம்பித்தேன். ஈவ்டீஸிங் என்று சொன்னால் என்னை திட்டுவீர்கள். இதுவேற லெவல் டீஸிங்… தூக்க கலக்கத்தில் பசங்களோடு பேசிய வசனங்களையெல்லாம் உளறியபடியே “அதெப்படி டா..ஆம்பளை ஜட்டியோட கட்டிபிடிச்சு ஆடும் போது குழந்தை வந்துடாதா…” “இல்லடா ஜட்டிக்குள்ளேயும் ஒரு துணியை வச்சு அடச்சிருப்பாடா. பொம்பள இதுவும் ஆம்பள இதுவும் டச் ஆச்சுனா தான் குழந்தை வரும் டா“ “அவ ஆடும்போடு நமக்கே கிர்ருனு இருக்கே. தொட்டு தொட்டு ஆடுற அவனுக்கு எப்படி இருக்கும்“ “அவனுக்கும் கிர்ருனு தான்டா இருக்கும்.