என்னடி புண்டையில பூச்சிகடியா?
sex stories tamil வயசு பையன் நான். ஸ்கூல் முடிச்சுட்டு காலேஜில் சேர காத்திருந்த நேரம். ஸ்கூல்லயே பொண்ணுங்களை சைட் அடிக்க ஆரம்பிச்சாச்சு. வயசு பொண்ணுங்க எங்கலாம் கூடுவாங்க அங்க தேடி தேடி போய் அவங்களை கண்லயே ஓத்து சாரி பாத்து கும்மியடிக்கிறது தான் எங்க வயசு பசங்களுக்கு வேலை. இந்த மேட்டர்ல நான் கொஞ்சம் டிஃபரண்ட். இதுல குரூப் சேர்ந்து சுத்தினா சிக்கல். எவனாவது ஒருத்தர் சில்மிஷ சேட்டை பண்ணி மாட்டினா, அடிக்கிற அடியில அத்தனையும் உளறிடுவானுங்க. அப்புறம் எல்லாரையும் தேடி பிடிச்சு சாத்துறதுக்கே ஒரு குரூப் கெளம்பிடும். சோ பொண்ணுங்களை டாவடிக்க என்ன பண்ணலாம்னு ரூம்போடாம என் வீட்டு மொட்டைமாடியில உட்கார்ந்து யோசிப்போ தான் நினைவுக்கு வந்தான் என் ஃபிரண்ட் ஆறுமுகம். ஆறுமுகம் என்னோட 10ம் வகுப்பு வரைக்கும் படிச்சிட்டு கோயில் வாசலில் அவங்க அப்பா வச்சிருந்த வளையல் கடையை பார்க்க போயிட்டான். இப்போ அவனே தனியா கடையை விரிவுபடுத்தி பக்காவா பார்த்துகிட்டு ஊருக்குள்ள சின்ன தொழிலதிபர் ஆயிட்டான். அப்பப்போ அவனை பார்த்து பேசினாலும் இப்போ அவன் தயவு இருந்த தயவுதாட்சணிமில்லாமல் நம்ம டாவு பிளான் ஒர்க்அவுட் ஆகும். பின்னே வயசு பொண்ணுங்க பெண்கள் கூடுற முக்கிய இடம் கோயில். அப்புறம் ஃபேன்ஸி ஸ்டோருனு சொல்ற வளையல் கடை. அதுவும் கோயில் வாசலில். இது போதாதா பருவ பெண் பட்டாம்பூச்சிகளை பறந்து பறந்து டாவடிக்க. நண்பன் ஆறுமுகத்தோடு மீண்டும் நட்பை ஆழமாக புதுபித்து கொண்டேன். நான் கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் க்ரூப் என்பதால் அது மிகவும் உபயோகமாக இருந்தது. ஆறுமுகம் அப்போது தான் கடையில் கம்ப்யூட்டர் பில்லிங் அறிமுக படுத்தியிருந்தான். அதனால் எனது உதவியும் அவனுக்கு தேவைப்பட நான் அவனுக்கு உதவ அடிக்கடி கடைக்கு போக ஆரம்பித்தேன். கிட்டதட்ட சம்பளமில்லாத ஊழியன்போல முழு நேரமும் கன்னியரின் கடைகண் பார்வைக்கு நண்பனின் கடையில் தவமிருந்தேன். ஆறுமுகம் அவன் அப்பா இறந்தபிறகு கடையை நிர்வகிக்க ஆரம்பித்து சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் தான் ஆகிறது என்றாலும் அவன் பிறக்கும்போதே அவனது அப்பா அந்த கடையை சிறிதாக ஆரம்பித்துவிட்டதால் ஆறுமுகத்துக்கு ஆதியும் அந்தமும் அந்த கடை தான். அவனை சிறுவனாக பார்க்க கன்னிகள் கூட இன்று கல்யாணம் ஆகி, பேரன் பேத்திகளை பார்த்துவிட்டனர். அதனால் அவன் கடைக்கு வரும் பலபெண்கள் அவனை முறைவைத்து அழைப்பார்கள். சிலர் அவனை சீண்டுவதும், பதிலுக்கு அவன் சீண்டுவதும் பலநேரம் என்னை சிலிர்க்க வைக்கும். ஆறுமுகம் கடையில் பொழுதைபோக்கும் கொஞ்ச நாட்களில் தெரிந்துவிட்டது ஆறுமுகத்தின் டார்கெட் ஆண்டிகள் தான் என்று. அவனுக்கு ஆண்டி கஸ்டமர்கள் நிறைய இருந்தார்கள். ஆனால் டீன் ஏஜ் பெண்கள் தான் என் டார்கெட்ட என்பதில் திடமாக இருந்தேன். சில நாட்களில் நானும் ஆறுமுகம் எங்களை ஆசைகளை பற்றி பேச, அப்போது ஆறுமுகம் “பிஞ்சு காய்ல என்னடா இருக்கு, நல்ல பழுத்து கொழுத்த முலைகளை பாக்கும்போதே முறுக்கிகிட்டு வரும். நல்ல பழுத்த பப்ளி பம்ஸாக பாருடா, பார்வையிலேயே பக்காவ செட் பண்ணிடலாம்” என்று தூபம் போட்டான். ஆனால் நான் பின்வாங்காமல் “ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு டேஸ்ட் டா. சில பேருக்கு பொங்கி பெருத்த பூரி தான் புடிக்கும். கும்னு நிக்கிற பூரியை தடவி பார்த்து ரசிச்சுகிட்டே சாப்பிட மனசு இல்லாம மெதுவா விரலை பூரில விட்டு ஓட்டை போட்டு நோண்டிகிட்டே விரலை சப்பிகிட்டு, அப்புறம் பசி தாங்க முடியாம படக்குனு பிச்சு வாயில போட்டுபாங்க. சிலருக்கு சாஃப்ட் சப்பாத்தி தான் பிடிக்கும். அப்படியே நைசா ரசிக்கிறதும் தெரியாம, ருசிக்கிறதும் தெரியாம வழுக்கிட்டு வாய்குள்ள போயிடும். மக்கா பூரி பூரி தான். சப்பாத்தி சப்பாத்தி தான். நீ பூரிய ஆட்டையபோடு. நான் நைஸ் சப்பாத்திய நைஸாச நகர்த்திகிட்டு போகமுடியுமா பாக்குறேன்” என்றேன். என் தெளிவை பார்த்து சிரித்த ஆறுமுகம் ”டே அப்போ நம்ப டேஸ்ட்டுக்கு ஒரு சூப்பர் ஜோடி வரும். ஒண்ணு என்னோட பூரி. இன்னொன்னு உனக்கு புடிச்ச சப்பாத்தி. முதல்ல அந்த பூரி கூட சப்பாத்திய காட்டி என்னை மடக்கலாம்னு தான் பிளான் போட்டுச்சு. அப்புறம் நானே எனக்கு பூரி தான் டேஸ்ட்னு சொன்னவுடனே அந்த சப்பாத்திய கழற்றிவிட்டு பூரி மட்டும் பூரிப்பா வந்து போய்கிட்டு இருக்கு. போன வாரமே வரவேண்டியது. நீ இருக்கியேனு வரவேண்டாம்னு சொல்லிட்டு பூரிய வீட்லயே போயி சாப்டுட்டு வந்துட்டேன்?” என்று சொல்ல நான் அவனை முறைத்து ”அடப்பாவி என்னை கல்லாவுல உட்கார வச்சிட்டு நீ குண்டிய மறந்து ஓடுறது அதுக்குதானா? அட ராஸ்கோலு எனக்கு பூரிலாம் வேண்டாம் அந்த சப்பாத்தி மேட்டரு….” ”அதான்டா அவ பேரு பர்வதம். வயசு 45 இருக்கம். செம பப்ளி பம்ஸ். அவ கூட ஒரு சின்ன பொண்ணு வயது 18க்குள்ள தான் இருக்கும். பேரு தெரியல. முதல்ல ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து தான் கடைக்கு வருவாங்க. கடையில வளையல், பொட்டு, நைல்பாலிஷ் அயிட்டங்கள் நிறைய வாங்கிட்டு பேரம் பேசும் போது பர்வதம் வாயை திறக்கமாட்டா, அந்த சின்னபொண்ணு தான் சிரிச்சுகிட்டே பேசும். ஒருவேளை அந்த சில்லுவண்டு கிட்டே நான் சிலிர்த்துகிட்டு மயங்கி காசை குறைப்பேனு அந்த பர்வததுக்கு நினைப்பு. நான் கண்டுக்கவே இல்ல. அப்புறம் பர்வதம் வாயை திறந்த பின்னாடி தான் நானும் வாயபொழந்துகிட்ட நிறைய ஃப்ரீ அயிட்டங்களை கொடுத்து கவர் பண்ணேன். அப்போவே நான் பூரில புகுந்துகிற படுவாபயனு அந்த பர்வததுக்கு புரிஞ்சுபோச்சு. அதுக்கு அப்புறம் அவமட்டும் அப்பப்போ தனியா வருவா. பெரும்பாலும் மதியம் தான் வருவா. அப்போ கடையில நான் மட்டும் தான் இருப்பேன்” ”அட ஆறுமுகனே..உனக்கு இப்படி நூறுமுகம் இருக்கும்னு தெரியாம போச்சேடா. வடபோச்சே..அடச்சீ..சப்பாத்தி போச்சே..சப்பாத்தி போச்சே..ஆனா நான் வந்த பின்னாடி பூரிய கடைக்குள்ள வச்சு சாப்பிடமுடியாம, வீட்டுக்கே போயி சூடா சாப்பிட்றுக்கே. அந்த துரோகத்தை மட்டும் மறக்கவேமுடியாது டா மக்கா..மறக்கவே முடியாது?” என்று நான் சிவாஜிடோனில் என் வருத்தத்தை ஆறுமுகத்திடம் பதிவு செய்த போது, ” இப்போ தானே டா தெரியும் உனக்கு சப்பாத்தி டேஸ்ட்னு. எங்க நீயும் பூரிக்கு போட்டிக்கு வந்துடுவியோனு பயந்துட்டேன் டா மாப்ள. அதுக்கென்னடா மாப்ள. இப்போ பூரியும் சப்பாத்தியும் சேர்த்தே ஆர்டர் பண்ணிட்டா போச்சு. இன்னைக்கு என்ன கெழமை..?” ”செவ்வாய்கிழமை டா..ஏன்டா கெழமை பார்த்துதான் பூரியும் சப்பாத்தியும் சாப்பிடணுமா. அதெல்லாம் வெஜ் அயிட்டம் தானே?” என்று நான் நக்கலாக சொல்லி சிரிக்க ”அதுக்கில்லடா மாப்ள. செவ்வாய், வெள்ளி கோயிலுக்கு வர்ற கூட்டம் கடைக்குள்ளயும் வரும். அந்த ரெண்டு நாள் வியாபாரம் தான் ஒருவாரத்துக்கு கடைய தாங்கும். அதுல கவனமா இல்லேனா முதலுக்கே மோசமாகிடும். புரியுதா. திங்கள், புதன், வியாழன் இந்த மூணு நாள் நம்பா நினைச்ச நேரத்து பூரி, சப்பாத்திய கடைக்கே ஆர்டர் பண்ணி ருசிப்போம். ஓகேவா. மற்ற நாட்கள் நோ பெர்மிட். ஓகேவா டா?” ”டே வாரத்துல ஒருநாளே சாப்பிட்டாலே போதாதா நீ வாய்க்கு ருசியா மூணு நாள் விருந்துனு வேற சொல்லிட்டே, இப்பவே கையெல்லாம் அந்த சப்பாத்தியை…” பிசைவது போல் முலையை பிசைவதை செய்து காட்ட நண்பன் சிரித்து கொண்டே ”அப்போ நாளைக்கு நம்பா பூரி சப்பாத்திக்கு ஆர்டர் பண்றோம்.