என்னாடி சுகமா இருந்துச்சா
“ஏமாம்மா.. வூட்டுல யாரு இருக்கீங்க” என்றாள்.. கமலாத்தா. 65 வயதிருக்கும் அவளுக்கு. இன்னும் நல்ல கண் பார்வை. கையில் குச்சி ஊனாமலேயே நடப்பாள். அவளுக்கு திருமணம் ஆகும் போது அவளுக்கு வயது 16. இளவயது திருமணம். என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்து கொள்வதற்குள் அவளுக்கு இரு குழந்தைகள் பிறந்து விட்டன. மாமியாருடன் ஒத்துபோகாததால் தனிக்குடித்தனம் வைத்தார்கள். சொத்து பிரித்தார்கள். அதன் பிறகு எல்லாவற்றையும் அறிந்து கொண்டாள். சிலதை இழந்தாள். நிறைய அழகான விசயங்களைக் கற்றுக் கொண்டாள். தானொரு பண்ணைக்காரச்சி என்று எப்போதுமே அவளுக்குள் நினைவிருக்காது. வயலுக்கு சென்று கவுண்டரோடு நின்று வேலையாட்களை பம்பரமாக வேலை வாங்குவாள். நன்றாக வேலை செய்யும் சக்கிலி இருவரை பண்ணையாளாக வைத்தாள். ஏறக்குறைய கொத்தடிமை போல அவர்கள் இருந்தார்கள். கவுண்டன் கொம்பு குத்தாத நாளில் சக்கிலிகள் கமலாத்தாவை குத்து குத்து குத்துவார்கள். அதெல்லாம் பழைய கதை. இப்போ எதுக்கு… “நான்தாம்மா இருக்கேன்” என குரல் கொடுத்தாள் செவப்பி. கட்டுக்குழையாத கட்டுடல் அவளுக்கு. திரண்ட அவள் மார்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்தன. சேலை பக்கவாட்டில் ஒதுங்கி ஜாக்கெட்டோடு முலையை மொத்தமாக காட்டியது. திருமணமாகி இரண்டு வருடத்தில் செவப்பி புருஷன் வேறு பெண்ணோடு ஓடிவிட்டான். செவப்பி எதில் குறை வைத்தாலோ தெரியவில்லை. ஒத்தையாக இருந்து அவன் கொடுத்த பிள்ளையை வளர்த்தாள். “ஏ.. செவப்பி. வெளிய ஒடியா” “என்னாத்தா.. “என வெளியே வந்தாள். கமலாத்தாவின் மீது செவப்பிக்கு தனிப்பிரியம். வா.. ஆத்தா.. இப்படி திண்ணையில் உட்காரு. என கை காட்டினாள். திண்ணை முழுக்க பார்த்தால் மொழுகியிருந்தது. தென்னை ஓலை வேய்ந்த கூரைவீடு. திண்ணையின் முன்புறம் படல் வைத்து கட்டியிருந்தாள். மலை சாரலில் திண்ணை கரையாமல் இருக்கும். கமலாத்தா உட்கார்ந்து கொள்ள செவப்பியும் எதிரே உட்காந்தாள். “என்னாத்தா விசயம்” “இந்த தென்னை மரத்துல காயா தொங்குது. சிலது காத்துக்கு பொத்து சொத்துனு விழுது. உன் புள்ளை வந்தா அனுப்பிவிடறியா?” “சரி ஆத்தா. இதுக்கா இம்புட்டு தூரம் நடந்து வந்த..” “இதென்ன பெரிய தூரம். அந்த வேப்பமரத்தடிக்கு வந்து தாயம் ஆடிக்கிட்டு கிடப்போம். ஒரு பத்து எட்டுதானேனு வந்தேன். இந்தா இந்த பையில கொய்யா இருக்கு. இதை எடுத்துக்கிட்டு பையை கொடு.” சரி ஆத்தா. இரு வாரேன் என உள்ளே சென்று கொய்யா காய், பழங்களை ஒரு கூடையில் கொட்டிவிட்டு பையை எடுத்து வந்தாள். கமலாத்தா எப்போதுமே வெள்ளை நிற சேலை தான் உடுத்துவாள். நல்ல சிவந்த உடம்பு என்றாலும் ஜாக்கெட் அணிகிற வழக்கமில்லை. கொஞ்சமாக தொங்கி கீழே கின்னென இருக்கும் அவள் முலைகள். நெற்றியில் நாமம் போல ஒரு பச்சையும், கையில் தோல்பட்டையிலிருந்து சில பச்சையும் குத்தியிருப்பாள். இதை எடுத்து மரத்தடி போனா எனக்கு உனக்கு பங்கு போயிடும். புருசன் இல்லாம ஒத்த புள்ளையை வளர்க்கறீயே.. உனக்கு தரலாமுனு வந்தேன் என்றாள் கமலாத்தா. பேரன் எங்க? “அவன் எங்காத்தா வூடு தங்குறான். படிக்க காலேஜுக்கு அனுப்புனா.. பாதியிலேயே வந்துட்டான். சரி படிப்புதான் ஏறல.. சுப்பன் கிட்ட சொல்லி இந்த வண்டி ஓட்டிக் கத்துக்கிட்டா.. ஒரு தொழிலாவது அமையுமேனு பார்த்தா.. அதுக்கும் காது கொடுக்க மாட்டேங்கிறான்.” என அழுதாள். கமலாத்தா அழுகிற செவப்பியை நெஞ்சில் சாய்த்தாள். அவள் தொங்கும் மார்புகளிடையே.. செவப்பியின் முகம் பொதிந்திருந்தது. செவப்பி கமலாத்தாவின் ஜாக்கெட் இல்லாத முதுகில் கைகளைக் கொண்டு கட்டிக் கொள்ளவும், கமலாத்தாவுக்கு இந்த ஸ்பரிசம் பிடித்திருந்தது. “வேலைக்கு போகாததெல்லாம் ஒரு விஷயமா. நம்ம வூட்டுக்கு அனுப்பு சாப்பாடு ஆக்கி போட்டு அங்கேயே கிடக்க வைச்சிடுறேன்.” “இப்பவெல்லாம் குடிச்சிட்டு வேற வாரான் ஆத்தா” என்று செவப்பி சொல்லும் போதே அழத் தொடங்கினாள். “அழாதடி. அவன் கிடக்குறான் தேவுடியா நாயி. ஒம்மாள வரட்டும்.. நான் என்னானு கேட்கிறேன்” என்று பொறிந்தாள் கமலாத்தா. ஆத்தாவின் கைகள் செவப்பியின் கூந்தலை கோதி விட்டன. செவப்பியின் கண்ணீர் ஆத்தாவின் தொங்கும் முலைகள் நடுவே சூடாக இறங்கியது. அழுகிறவளுக்கு தெம்பூட்ட அணைத்தால் இப்படி உணர்ச்சி பொங்குகிறதேனு ஆத்தா கவலைப்பட்டாள். ஆனால் சிவப்பியோ அதுக்கும் மேல் கைகளை முதுகில் அனைத்து கிளர்ச்சியூட்டினாள். செவப்பியின் கண்ணத்தை ஆத்தா துடைத்துவிட்டாள். கண்ணீர் படர்ந்து ஈரமாக இருந்தது. “அழாதேடி.. பொம்பளுக்கு தனிமையில புண்டைதான் அழும். சோத்துக்காகவா அவனை நம்பியிருக்க.. அவன் சம்பாரிச்சு போடலேனு அழுக..” செவப்பி தேம்பிக் கொண்டிருந்தாள். “வெத்து உடம்புல உன் கை பட்டதும் என் புண்டை ஊருது. கவுண்டன் கூட ரெண்டு சக்கிலியனை வைச்சு மேச்சது.. இப்ப அரிப்பெடுக்குது. சரி நான் வாரேன்” என்றாள் கமலாத்தா. செவப்பிக்கு விசும்பல் அடங்கியது. ஆத்தாவுக்கு இந்த வயசுலேயும் அரிப்பேடுக்குதா? “ஆ…ஆத்தா” என்றால் செவப்பி. “என்னா செவப்பி” “அது.. அது.. வந்து..” “ஏன் தயங்குற.. சொல்லு” என சிவப்பி கூறப்போவதை கேட்க ஆவலாக இருந்தாள் கமலாத்தா. ஆனால் செவப்பிக்கு வெட்கமாக இருந்தது. “ம்ம்.. புருசனை இழந்து போனோமுனா துக்கம் இருக்கத்தான் செய்யும். உனக்கும் புண்டை அரிக்குது அதானே.. ” ஆமாம் என்பது போல தலையை ஆட்டினாள். “நான்தானே சும்மா சொல்லுடி” “ஆமாம் ஆத்தா. எனக்கும் அரிப்பு இருக்கு” ஆத்தா செவப்பி முகத்தைப் பிடித்து இழுத்து அவள் உதட்டில் முத்தமிட்டாள். உதடுகளை கவ்வி சூடேத்தினாள். செவப்பியின் சம்மதம் கிடைத்ததும் அவள் சேலை முந்தானையை கீழே தள்ளி விட்டு முலைகளை ஜாக்கெட்டோடு பிசைந்தாள் ஆத்தா. கின்னென இருந்த முலைகளை கசக்கி பிழிந்தாள். பதிலுக்கு செவப்பியும் ஆத்தாவின் மீந்தானையை கீழே தள்ளிவிட்டு முலைகளைப் பிடித்தாள். லேசாக கீழிறங்கி தொங்கிய அவள் மார்பு செவப்பி கை பட்டதும் சிலிர்த்தது. செவப்பி அதை உருட்டி வாட்டினாள். “யேய்.. செவப்பி. முலையை வாயில வைச்சு சப்புடி” என ஆத்தா சொல்ல.. காமத்தீயில் எரிந்து கொண்டிருந்த செவப்பிக்கு ஆத்தா சொல்வதெல்லாம் செய்ய தோன்றியது. அவள் வாயைத் திறந்து ஒரு முலையை கவ்வினாள். பச் பச் என சத்தம் வர ஒரு குழந்தை மாரில் பால் குடிப்பதை போல முட்டி முட்டி குடித்தாள். “ஆ.. இதுக்குதாண்டி பொம்பலை வேணுங்கிறது. என்னமா சூப்பூர..” “இந்த முலையை கையால் கசக்கு” “அப்படித்தான். குச்சிக்கார முண்டை” செவப்பிக்கு பொம்பலை சுகப்படுத்த கற்றுதந்தாள். “ஆ..அம்மா.. கடிக்காதடி.. பல்லுபடாம சூப்பு.” செவப்பி பத்து நிமிடத்துக்கு மேல் சூம்பியிருப்பாள், ஆத்தாவின் முலையெல்லாம் செவப்பியின் எச்சில் வழிந்தது. “குச்சிக்கார கூதி.. உன் ரவுக்கையை கழட்டி முலையை காமிடி” செவப்பி அவசர அவசரமாக முன்பக்கம் இருந்த ஜாக்கெட் கொக்கிகளை அவிழ்த்து முலைகளை முழுதாக காட்டினாள். கொழுத்த தேங்காய் போல இரு முலைகள். விடைத்துக் முலைக்காம்புகள். செவப்பி என்ற பெயருக்கு சம்பந்தம் இல்லாத கருமை நிற முலை வட்டம். கமலாத்தாவுக்கு எச்சில் ஊறியது. கடைசியாக பூங்கொடியின் புண்டையை நக்கியது கமலாத்தாவுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. “அப்பா இளநி குடுவை மாதிரி இருக்கு. இதை கொஞ்சம் மவன்கிட்ட காமிச்சா. வூடே கதினு இருப்பான்டி. கையில் தேனை வைச்சுட்டு நக்கவுடாம பண்ணிட்டியை” “ஆத்தா.. மகனைபோய்..” “இதெல்லாம் தெரியலைனா தெரிஞ்சுக்கோடி..