ஐந்துநிமிட அதிரடி ஓல் ஆட்டத்தில் வெள்ளாமை மழை பொழிந்தாள்
tamil sex stories நான் ஒரு தொழிற்சாலைகளுக்கு கட்டிடம் கட்டும் நிறுவனத்தில் நில சர்வேயராக வேலை பார்த்தபோது நடந்த சம்பவம். என் பெயர் ராம். வயது 29. திருமணமாகவில்லை. சர்வேக்கு முன்பு நிலத்தை ஆய்வு செய்யும் நோக்கில் மதுரை பக்கத்திலுள்ள ஒரு குக்கிரமாத்திற்கு சென்றேன். பஸ் போக்குவரத்து கூட அதிகமில்லாத கிராமம். மிகவும் சிரமப்பட்டு நீண்ட பயணத்திற்கு பிறகு அந்த மாலை அந்த கிராமத்தை அடைந்தேன். கிராமத்தின் நுழைவு வாயிலில் ஒரு டிக்கடையில் சிலர் உட்கார்ந்து ஊர் சங்கதிகளை பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களிடம் கிராம பஞ்சாயத்து தலைவரை பார்க்கவேண்டும் என்று கூற, உடனே ஏன், எதற்கு, எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் என்று பத்திரிகையாளனை விட படுபயங்கர பார்வையோடு பல்வேறு கேள்வி கணைகளை தொடுக்க, நானும் பொறுமையாக பதில் சொன்னேன். பின்பு என்னை பரிதாபமாக பார்த்தபடி காசு வாங்காமல் காபியும் வாங்கிகொடுத்தார்கள். பநான் காசு தரமுயன்றும் கடைகாரரும் “மொத மொதல நம்ப ஊருக்கு வந்திருக்கீங்க..வேண்டாம் தம்பி. போயிட்டு வாங்க. எலேய் சின்னா ஐயாவை தலைவர் வீட்ல கொண்டுபோய் பாத்திரமா விட்டுட்டு வா”. நான் ஆச்சரியமாக யோசித்தபடியே நடந்தேன். “விசாரிக்கும் போது விரோதியை பார்ப்பது போல் பார்த்து விசாரித்து இப்படி விருந்தோம்பலோடு வழிஅனுப்புகிறார்களே என்ன மனிதர்கள் இவர்கள்” யோசித்தபடி என் கூட வந்தவரோடு கேட்க “நாங்க பள்ளிகூடம் கூட படிக்காத கூட்டமுங்க. மனுஷாள படிச்சு தான் வளர்ந்திருக்கோம். உங்கள மாதிரி படிச்சவங்க அடிக்கடி வருவாக. போவாக ஆனா ஊரு மட்டும் அப்படியே தான் இருக்கு. முதல்ல நீங்க எங்களுக்கு நல்லது பண்ண வந்திருக்கீங்களா, கெட்டது பண்ண வந்திருக்கீங்களானு தெரிஞ்சிக்க அப்படி விசாரிப்பாங்க. ஆனா கெடுதல் பண்ண வரலைனு தெரிஞ்சாலே பாசக்கார பயலுகளா மாறிடுவோம். நாய் வாசல்ல யாரு வந்து நின்னாலும் குரைக்கும். அப்புறம் நம்ப வீட்டுக்கு வந்திருக்காங்கனு தெரிஞ்சு வாலாட்டுமில்ல அது போல விசுவாசத்தை காட்டுவோம். அதுக்கு தான் காபி கூட என்னையும் கூட அனுப்பியிருக்காங்க. அதே பாருங்க அந்த பெரியவீடு தான் தலைவரு வீடு. நீங்க போங்க. எங்கிட்ட ஒரு வேலைய கொடுத்தாரு பெரியவரு. இன்னும் செய்யல. ஏன் எதுக்கு கேட்டு ஏசுவாரு. வரேன் ஐயா” என்று கும்பிட்டுவிட்டு சென்றார், நகரத்தையும் கிராமத்தையும் சிந்தனையிலேயே எடைபோட்டேன். மஞ்சள் பையை தூக்கிக்கொண்டு வெள்ளந்தியாக வந்து இறங்கும் கிராமத்தானை நாம் எப்படி பார்க்கிறோம். அசந்தா அவன் பையையும் பணத்தையும் புடுங்கிக்கொண்டு நடுத்தெருவில் விட்டுவிடுகிறோம். இல்லையென்றால் அவனை தப்பாக வழிநடத்தி தடுமாற வைக்கிறோம். நிஜமான மனிதசமூகம் இன்றும் கிராமத்தில் மட்டுமே வாழ்கிறது. மழையை நம்பி அவர்கள் வாழ்கிறார்கள். இப்படி நிஜ மனிதர்களை நம்பித் தான் இந்த பூமியும் சுழல்கிறது. நகரத்தில் திரியும் நாமெல்லாம் எச்சங்கள். எந்நேரமும் நீர்த்து போக்க்கூடியவர்கள் என்பதை உணர்ந்தபடி பெரியவர் வீட்டிற்குள் நுழைந்தேன். பெரியவர் தன் சகாக்களோடு சத்தமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். நான் நுழைந்ததும் என்னை உற்றுநோக்கியபடி “அய்யா வாங்க..வக்கீல் அய்யா போன்ல சொன்னாப்ல. ஏதோ நிலத்தை அளக்கிறது சம்பந்தமா ரெண்டு நாள் தங்கிட்டு போக வருவீங்கனு”. மேலும் அவரே உள்ளே குட்டிச் சென்று மனைவி, மகன், மருமகளை அறிமுகம் செய்து வைத்துவிட்டு, “ஏலே ராசு ஐயாவை மேலே அழைச்சிட்டு போய் பெரியரூம்ல தங்க வை. அவரு போறவரைக்கும் கூட இருந்து கவனிச்சுக்கோ..ஐயா நீங்க மேலே போங்க காபி தண்ணி கொடுத்தனுப்புறேன்” என்றார். அவரைப் பார்த்தமும் சினிமா நெப்போலியனைப்போலவே நெடுக வளர்ந்து கம்பீரமாகவே தெரிந்தார். கிராமத்து தலைவருக்கென்று உடலியல் இலக்கணம் கூட உண்டு என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். அவர் கூட்டத்தில் நடந்து போகும்போதே தனியாக தெரியும் தோற்றம் அவர் வழிநடத்தக் கூடியவர் என்பதை விளக்கிவிடும். பரம்பரையாக ஜீனிலும் அது எழுதிவிடுவதால் எந்த பாடமும் கற்காமல் பார்வையும், பழக்கமும், தோரணையும் கூடவே பிறந்து விடுகிறது. நொடிந்த சாலைகளின் நெடுந்தூரபயணம் வாட்ட களைப்புடன் சிறிது நேரம் மாடியை சுற்றி பார்த்துவிட்டு, வந்த டிகாசன் காபியை குடித்துவிட்டு ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். கிராமத்தில் மரமும், செடியும், கிளியும் குயிலும், மந்தார சூழலும் மனதுக்கு இதமாக இருந்தாலும் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாக எதையோ தேட, பின் வாசலில் முற்றம்போன்ற ஒரு இடத்தில் தண்ணீர்தொட்டி நிரம்பியிருக்க அங்கே குளிக்கவந்தாள் பெரியவரின் மருமகள். கிராமபெண்கள் தான் பெண்களின் இயற்கை அழகு கூடி கிளாமருக்கே கிரமராக திகழ்கிறார்கள். மாநிறம் தான். என் வயது தான் இருக்கும். மப்பும் மந்தாரமுமாக இருந்தாள். மேலே ஒரு ஆண் வந்து தங்கியிருக்கிறான் என்கிற உள்ளுணர்வு இயல்பாக தோன்றியதோ என்னவோ புடவையை மாற்றிவிட்டு பாவடையை மார்பில் சுற்றி கட்டும் முன் மேலே நிமிர்ந்து சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அந்த அறையின் வசதி என்னவென்றால் ஜன்னிலுக்கு உள்ளிருந்து பார்ப்பதால் கீழே இருந்து பார்த்தால் நான் நிற்பது தெரியாது. ஆனால் அவளை முழுவதுமாக டாப்வியூவில் பார்க்கமுடியும். அரண்மனை அந்தப்புரங்களில் மகாராணிகள் தோழிகளோடு நிர்வாணமாக குளிப்பதை மன்னர்கள் பார்த்து ரசிக்க அப்படி தாழ்வாரங்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் என்று சாண்டியலின் கதைகளில் படித்த ஞாபகம் வந்தது. நகரத்து மன்னன் நான் இப்போது அந்த மகாராணியை பார்த்து ரசிக்க ஆரம்பித்தேன். புடவை முந்தானையை கழற்றும்போது கறுப்பு பிராவில் வெள்ளை முலை புறாக்கள் குலுங்கி ததும்பி வெளியே எட்டிப்பார்த்தன. மேலே இருந்து பார்க்கும்போது காம்பின் பாதிவட்டம் தெரிய முலைப்பளங்கள் விம்மிப்பெருத்து எடுப்பாய் நிமிர்ந்து நின்றன. வேஷ்டியில் இருந்த எனக்குள் வேல்கம்பு வீறுகொண்டு எழுந்து நின்று விவகாரம் செய்ய ஆரம்பித்தது. ஜட்டியை வேறு போடாததால் என் தாழ்வாரமும் கூடாரம் போடஆரம்பித்தது. கையால் தடவி பிடித்துக்கொண்டு கீழே பார்த்தபோது அவள் பாவடையை மார்புகலசங்களுக்கு மேல் இழுத்து கட்டிக்கொண்டு குனிந்து தண்ணிரை சொம்பில் எடுத்து தலையில் ஊற்றி குளிக்க ஆரம்பித்தாள். குனியும் போது குண்டியின் வடிவமும் கும்மென்று செப்புகுடங்களை கவிழ்த்து வைத்தது போல் அவள் அசைவுக்கேற்ப ஆடி அசைந்தது. மஞ்சளை முன்னேயிருந்த கல்லில் அரைத்து அரைத்து அவள் முகமெங்கும் பூசிவிட்டு பின்பு பாவடையை தொடைவரை தூக்கிக்கொண்டு கையை உள்ளே விட்டு தன் காமபெட்டகங்களுக்கும் பூசதொடங்கினாள். அவையெல்லாம் காணும் வாய்ப்பு கிடையாது என்பதால் மாசில்ல மஞ்சள் அழகியின் சொக்கவைக்கும் சொர்க்கவாசல் எப்படி இருக்கும் என்று மனதுக்குள் ஓட்டி பார்த்தேன். பின்பு மீண்டும் மஞ்சளை உரசி இப்போது மேல் பாவாடையை மார்பிலிருந்து கீழே இடுப்பில் இறங்கிவிட்டு பாதி நிர்வாணமாக முலைகள் குதித்து தொங்க முலைமுழுவதும் மஞ்சளை அப்பி தடவி பூசினாள். ஜன்னலில் கம்பி மட்டும் இல்லையென்றால் அப்படியே அவள் முன் குதித்து சொர்க்கத்தை பாத்திருக்கலாம். நீங்கள் நக்கலாக சிரித்துக்கொண்டே வேறு சொர்க்கத்தை நினைக்கிறீர்கள் என்று புரிகிறது. இப்படி ஒரு அழகியை தரிசிக்க செத்தாலும் சொர்கத்திற்கு தானே போகப்போகிறோம் என்கிற போதையில் சொன்னேன்.