ஓழ் போடு அன்பே
நான் சுந்தர் வயது (21), படித்து முடித்து சிறு நிறுவனம் ஒன்றில் வேலை செய்து வருகிறேன், எங்கள் தெருபகுதியில் மலர் விற்க்கும் பெண் சுகந்தி வயது (35). நான் அவ்வப்போது அவளிடம் மலர் வாங்குவேன், எனவே ஓரளவு பழக்கம், பாரத்தால் சிரிக்கும் அளவு பரிட்சியம். ஒருசில நேரங்களில் மலருக்கு காசு தர நான் கூறுவது போல் எங்கள் வீட்டில் வைத்து செல்வாள், என்னை தம்பி அல்லது ராசா என்று அழைப்பாள், சில நேரங்களில் தம்பிராசா என்று அழைப்பாள், ஆனால் இவைகளில் எப்படி அழைத்தாலும் அதனுடன் சேர்த்து வாங்க போங்க என்றே அழைப்பாள். என்னை மிகுந்த மரியாதையாகவே பார்ப்பாள், எனவே அவற் மீதும் எனக்கு ஒரு நல்லநினைப்பு உள்ளது. அவளுக்கு புருசன் இருந்தும் இல்லாதது போல் தான், இவளை சரியாக கவனிப்பதில்லை, மனம் ஆன அன்றே ஊரூ சுற்றி விட்டு இரவு லேட்டீக தான் வந்தானாம், அறைகுறையாக தொட்டுபோட்டு சில நேரத்தினுள் மீன்டும் வெளியே சென்று விட்டானாம், இதுநாள்வரை எப்பபோதாவது வருவான் தின்பான் தொட்டும் தொடாமல் தொடுவிட்டு ஓடிவிடுவான் ஓடுகாலி பயல், இவைகளை தெருபேச்சு வழியாக அறிந்தது. இன்று என் வீட்டிலும் ஆள் இல்லை, வெளியூர் சென்று விட்டனர், மூன்றுநாள் பின்புதான் வருவர், சரி என்ன செய்வது பொழுதும் போகாதுழ வேலையும் இல்லை என்று சரி வழக்கம் போல் மலர் வாங்க சென்றேன். வியாபரம் முடியும் நிலை, சரியாக எனக்கு தேவையான மலர் மட்டும் இருந்தது, வாங்க ராசாதம்பி இந்தாங்க உங்பளுக்குன்னு இருந்துருக்கு போலே, இந்தாங்க, சரி வாங்க அப்படியே என் வீட்டுக்கு போவோம் என்றாள். நான் எதற்கு அதெல்லாம் வேன்டாம் என்றேன், அதற்கு அவள் தம்பிராசா எல்லீம் எனக்கு தெரியும், உங்க அம்மா வெளியூர் போகும் போது உங்களே மூணு நாள் என் எஈட்டோடு வச்சு பாத்துக்க சொல்லி காசும் தந்தாங்க, நா எவ்வளவோ காசு வேன்டானு சொல்லியும் விடலே, வழியக்க தினிச்சுட்டு போனாங்க, உங்பளுக்பு தான் எதுவும் தெரியாதாமே, வாங்க நா பாத்துக்குறேன் என்றாள். நா இல்லே வேனாம் விடுங்க என்றேன், அட சும்மா சங்கோஜ்ஜ படாம வாங்க. இல்லே வோனாம் அக்காபெண்னு என்றேன்( நான் அவளை அக்காபெண்னு என்றுதான் அழைப்பேன்)ழ அட சும்மா இருங்க இப்போ வரிங்கலா இல்லையா என்று என் கையை பிடித்து லைட்டாக இழுக்க, சரி வறேன் விடுங்க என்றதும், அவள் முன்செல்ல நான் பின் சென்றேன். பத்து நிமிட நடையில் அவள் வீட்டை அடடைந்தோம். வாங்க தம்பிராசா உள்ளே, இந்தா இப்படி சேர்லே உட்காருங்க என்றாள், அமர்ந்தேன். விறுவிறுவென கீச்சன் சென்று ஏதேதோ சமைக்ப துவங்கினாள், சற்று நேரத்தில் மனம் பறந்தது, அக்காபெண்னு பெருசா எதும் வேன்டாம், சும்மா சிம்பிள்ளா போதும் என்றேன். அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லே தம்பி ராசா இன்னிக்கு சமார் தான், நாளைக்கு தடபுடலா விருந்து வைக்குறேன் என்றாள். சரிக்கா நாளைக்கு பாத்துபோத் என்றதுதும், என்னை பார்த்து சிதோகமாக சிரித்தாள், நானும் சிநோகமாக சிரித்தேன். இரவு உணவு இருவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டோம் மணி இரவு ஏழு, சாப்பிட்டு முடித்தத்ததும் நா தட்டு கழுவ செல்ல, வலுகட்டாயமாக தட்டை என்னிடதிருந்து பிடுங்கி அவள் கழுவி வைத்தாள் தட்டை, பின்பு நான் போன் நோன்ட அவள் டிவி சீரியங் பார்த்து கொன்டிருந்தாள். ஒரு அறை அதைஒட்டி கிச்சன், அதற்கு வெளியே ஒட்டு ஒரு பாத்ரூம் அங்கு சிறிய இடம் அவ்வளவு தான் இவள் வீடு. இது இவள் சொந்த வீடு. பின்பு டிவி பஅர்த்து கொன்டிருந்த போது, நான் வெளியே சென்று போன் பேசி அப்படியே கஅற்றும் லைட்டாக வாங்கிவிட்டு மீன்டும் சேர்யில் அமர்ந்தேன். நானும் டிவி பார்த்தேன், அப்போது தஅன் கவனித்தேன், அவள் காய்கருப்பு ஜாக்கெட்டோடு அம்படியே அப்பட்டமாக தெரிந்தது, அந்த நேரமே நான் என் மனதை ஒருபோல் ஆனேன் என் மனம் முழுதும் காமமே நிறைந்தது. சில நேரம் பின் டிவி பாக்குரிங்கலா யா என்றாள், நா இல்லே வேன்டாம் என்றேன், சும்மா பாருங்க யா, இல்லே நீங்க பாருங்ப என்றதும், மீன்டும் டிவி பார்க்க ஆரம்பித்தாள். பின்பு சில நேரத்தில், என் மனமும் அவள் காய்கருப்பிலேயே முனைந்து கிடந்தது, சின்னகாய் தான், ஆனால் செம காய்!! சற்று நேரத்தில் மீன்டும் என் பின்னால் திரும்ப டிவி பாருங்கய்யா என்றாள். நான் என்னை மறந்து என்ன தைரியம் வந்தததோ சட்டென. போய் அப்படியே போய் அவள் முதுகமுக்கி, அதோடு சேர்த்து அவள் காய்யை பிடித்து அப்படியே ஜாக்கெட்டோடே என் வாய்னுள் வைத்து அக்’காய்கருப்பை ஒரு சப்பு சப்பி விட்டேன். அவள் எந்த ரீயாக்சனும் காட்டாமல் மெல்ல எழுந்து நடந்து சென்று இருசிறு மரகதவையும் பூட்டி வந்தாள், அம்மரகதை மட்டுமே அவள் வீடிற்கு. வாங்க தம்பிராசா இந்தாங்க, என்று தன் மாராப்பு பின்னை அவிழ்த்துவிட்டு, அப்படியே மாராப்பை சரிய விட்டு, தன் ஜாக்பெட் ஹூக்குளை கழட்டி, இந்தாங்க கூச்ச படாம சாப்பிடுங்க, பொறுமையா பசி ஆறுங்க என்றாள். நான் வேகமாக சென்று காய்களை மஅக ஆசையாக பற்றி சப்ப ஆரம்பித்தேன். என் தலை முடியை அன்பாக பரிவாக கோதி தன் காய்யோடு மெல்லமாக அழுத்தி, என் ராசாதம்பிக்கு எவ்வளோ பசி, என்று மெல்லமாக காய் முன் தள்ளி பரிவாக காய்யை என் வாய்யிற்கு ஊட்டினாள். நான் மேலும் ஆவலுற்று ஆசையுற்று காய் சப்பினேன், அப்படேயை என் தலையை பன்பாக பரிவாக கோதியவாறே சுவர் ஓரம் சென்று சுவர் தட்டி, தற் தலையை சுவற்றில் சாய்த்து, விக்கித்து கண்மூடி என் தலையை அன்பாக கோதியவாறே, பொறுமையா பசி ஆறுங்க, பொறுமையா பசி ஆறுங்க, பொறுமையா பசி ஆறுங்க, ஒன்னிவு அவசரம் இல்லே, மண் திங்குறே உடம்பே மனுசன் தின்ன தப்பில்லே, மனசேன் பசிய ஆத்துறதுக்கு உடம்பே தரதுலே தாப்பில்லே, என்னத்தே பெருசா தூக்கிட்டு போக போறோம். சில சந்தோசங்களை தந்து நாமும் சந்தோசம் படுறதுலே தப்பில்லே, என்று கண்னை மூடி வின்னித்து பினாத்திவாறு, ஷ்ஷ்ஷ்ஷ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்…..ஹாஹாஹாஹாஹாஆஆஆஆஆஆஆ,,நல்லாஆ பசியாறிங்க யா, என்று சாய்திருந்த தன் தலையை என் தலையில் உதடு பதித்து காமமாக தடவி, என் தலை காதுயில் முத்தம் தந்தாள், அப்படியே என்னை மோகடிக்காரம்பித்தாள். எதுவும் தப்பிலே ராசா, ஒரு சல்லி பயலுக்கு வாக்கபட்டு நா என்னத்தே சுகத்தே கன்டேன்!! முதலிரவே அன்றே அறைகாலி தனம் பன்னிட்டு ஓடி போய்டான், இப்போ எங்கெங்கோ சுத்திட்டு திரியுறான் பிக்காலி, மனம் முற்னாடி வரை எவனையும் நா ஏறொடுத்து பாத்ததில்லே, எவனையும் என் நெருங்க கூட விட்டதில்லே, என்னே எவனும் பாத்தாலே முறேப்பேன். அப்படிலாம் இருந்த நேரம் அது, இப்போ ஒன்னத்தக்கும் வேக்காடா திரியுறேன். கொஞ்சமும் கூச்ச படாதிங்க யா, தம்பி ராசா. எல்லாம் நம்ம சந்தோசப் லே தான் இருக்கு, இந்த சின்ன காயே பாத்து நீங்க சப்ப, நானும் அதுக்கு தப்ப, இப்படி இருப்போம் னு நாமே ரெண்டு பேரும் நினைச்சோமா, இதுநஅள்வரை நினைச்சுருப்போமோ, ஏதோ எதர்ச்சையா வாச்சு புடுச்சு, இந்த வறுமை கன்ட கீய்யையும் ஆசேபட்டு சப்ப ஒரு தம்பிராசா இருக்காப்டி, சந்தோசபட்டுக்க வேன்டியது தான், இன்னிக்கு தான் என் உடம்பு தன் முழுமை அடைஞ்சுருக்கு யா!! சப்பு ங்யா, சப்பு ங்க என்றாள்.