சீக்கிரம் விடுடா மச்சி எனக்கு வரப்போகுது!
ஒரு அதிகாலை பொழுது, உறக்கம் கலைந்து படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருந்தேன்,ஏனோ தெரியவில்லை பசி பொறுக்க முடியாமல் தவித்தேன்,அதற்கு காரணமும் இருந்தது,நான் வேலைக்கு சென்று வீட்டிற்கு திரும்பி வந்து கொண்டிருந்த வழியில்,உணவகம் எதுவும் கிடையாது,சரி வீட்டிற்கு தானே போகிறோம் என்று சற்று அசட்டையாக இருந்து விட்டேன், வீட்டில் வந்து பார்த்தால் என் அம்மா பக்கத்து ஊரில் உறவினர் ஒருவர் தவறிவிட்டதாகவும்,துக்கம் விசாரிக்க செல்லும் அவசரத்தில் சமையல் கூட செய்யாமல்,போட்டது போட்டபடியே விட்டுவிட்டு வீட்டைக்கூட கூட்டிப் பெருக்காமல் போனதைப் பார்த்து நான் செய்வதறியாமல் திகைத்து நின்ற சமயத்தில், என்ன ஒரே யோசனையா இருக்கீங்க போல இருக்கு, நான் குரல் வந்த திசையை திரும்பிப் பார்த்தேன்,அங்கே அகி நின்றிருந்தாள்,அவள் உடையில் திருத்தம் செய்ய முயற்சி ஏதும் பண்ணாமல் ஏதோ வீட்டு வேலையை பாதியில் விட்டு வந்தவள் போல என்னிடம் கேள்வி கேட்டுவிட்டு நின்றிருந்தாள்,ஒரு சில நொடிகள் தான் நான் அவளை முழுமையாக கண்களால் படம் பிடித்தேன்,கூரான மூக்கு,தடித்த கீழ் உதடு சிவந்து இருந்தது,மேல் உதடு கொஞ்சம் சிறுத்து இருந்தது,வில் போன்ற புருவம்,அவள் கண்கள் காந்தம் போல் ஈர்த்தது,கன்னம் இரண்டும் லேசாக சிரித்தால் கூட குழி விழும்,நீள்வட்ட முகம், வியர்வையில் கரைந்த உச்சித் திலகம்,காதோரம் ஒதுங்கிய முடிக்கற்றை,நீண்ட கூந்தலை அள்ளி பிண்ணலிட்ட தடித்த ஒற்றை ஜடை,அதில் பாதியளவு நீண்டு வாடி வதங்கிய மல்லிச்சரம்,சங்கு கழுத்து, அதற்கும் கீழே எடுப்பான மார்புகள் இரண்டும் கோபுரம் போன்று இருக்கும்,ரோஸ் கலர் சேலையில் அதைவிடவும் நிறம் மங்கிய பிளவுஸ்,மின்னல் தெறிக்கும் இடை,அது திறந்து கிடந்தது,திருமணமாகி ஆறு மாதங்கள் ஆகும் என்று நினைக்கிறேன்,அவள் கணவன் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் மூன்று ஷிப்ட் வேலை, ஒவ்வொரு வாரமும் மாறி மாறி வேலைக்கு போக,அகிலா வீட்டு நிர்வாகம் மட்டும் போதும் என்று வீட்டிலேயே இருப்பவள்,என் அம்மா தான் இவளுக்கு முழுநேர தோழி,எங்கள் அபார்ட்மெண்ட்டில் பெரும்பாலான பெண்கள் IT நிறுவன ஊழியர்கள், அகிலா பள்ளி இறுதியாண்டுக்குப் பிறகு, படிப்புக்கு முழுக்கு போட்டுவிட்டு அதன்பிறகு மூன்று வருடங்கள் கழித்து அவள் கணவனைக் கரம் பிடித்து இதோ இப்போது என் எதிரே நிற்க,நான் அவளை முழுமையாக நோட்டம் விட்டேன், என்ன,?நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லாம முழிக்கிறீங்க, அம்மா எங்கே போனாள் என்று தெரியலை அதனால்தான்,,,,, ஓ அதுவா அவங்க உங்களோட சொந்தக்காரங்க யாரோ ஒருவர் தவறிட்டாராம் அதனால சீக்கிரமே போகனும்னு கிளம்பி போய்ட்டாங்க, நான் தலை கவிழ்ந்து யோசிக்க, சீக்கிரம் சொல்லுங்க என்ன வேணும்,எனக்கு வேலை கிடக்கு என்றாள், உங்ககிட்ட என்னத்தை கேட்க முடியும்,கேட்டாலும் நீங்க அப்படி என்ன கொடுத்துட முடியும், என்று நான் சொல்ல, அகிலாவின் கண்களால் சிறிது நேரம் இமைக்காமல் என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், அதன் பிறகு என்ன நினைத்தாளோ,என்னிடம் எதுவும் பேசாமல் அவள் வீட்டுக்குள் நுழைந்து கொண்டாள், பிறகு தான் ஞானம் வந்தது,அடடா வாயைக் கொடுத்து மாட்டிக் கொள்வது என்பது இப்படித்தானோ என்று, பிறகு நானே ஒரு வழியாக வீட்டைக் கூட்டிப் பெருக்கி விட்டு, கிச்சன் பக்கம் போனேன், சமைத்து சாப்பிட்ட பாத்திரங்கள் மொத்தமும் அப்படியே கிடந்தது, சாப்பாடு எதுவும் இல்லை, பிரிட்ஜ் திறந்து ஒரேயொரு டம்ளர் அளவு பால் மட்டும் தான் இருந்தது,அதை ஒரு பாத்திரத்தில் ஊற்றி காய்ந்ததும் சர்க்கரை சேர்த்து குடித்துவிட்டு,உடைகளை களைந்து லுங்கி பனியனோடு படுக்கையில் விழுந்து தூங்கிப் போனேன், அதிகாலை ஒரு மூன்றரை மணி இருக்கும் போது,பசி பொறுக்க முடியாமல் தூக்கம் கலைந்து படுக்கையில் புரண்டேன்,உடல் அசதியாக இருந்தது,அதற்கும் காரணம் இருந்தது,ஆமாம் நான் ஒரு மார்கெட்டிங் டீம் லீடர், இன்று இருநூற்று சொச்சம் கிமீ தொலைவு பயணம்,அதோடு சாப்பிட சாப்பாடு இல்லாமல் போனதால்,உடல் அசதியும் பசியும் என்னை அலைகழித்தது, மணி ஐந்தரை இருக்கும், கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்து பார்த்தேன்,அகிலா புருஷன் அவசர அவசரமாக வேலைக்கு போக அவன் கால்களில் ஷுவை மாட்டிக்கொண்டு வேகவேகமாக ஓடினான், நான் தலையை கவிழ்ந்து கொண்டு,தலைமேல் கையை வைத்துக் கொண்டு பசியோடு வாயிற்படிமேல் உட்க்கார்ந்தேன், அகிலாவின் கையில் ஒரு பாத்திரம் இருக்க,அதைச் சுமந்து கொண்டு வந்து என் எதிரே நின்று,விலகுங்க என்றாள்,நான் விலகி எழுந்து நின்று வழி விட்டேன்,என்னை உரசிக்கொண்டே என் வீட்டுக்குள் நுழைந்து அந்த பாத்திரத்தை அடுப்படியில் வைத்துவிட்டு வெளியே வந்து என்னிடம் ஒன்றுமே பேசாமல் அவள் வீட்டுக்குள் நுழைந்து கொண்டாள்,நான் கிச்சனுக்குள் சென்று அவள் கொண்டு வந்து வைத்த பாத்திரத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்த்தேன், என் வயிற்று பசி பறந்து போனது போலானது,ஏனென்றால் அந்த பாத்திரத்தில் இட்லியும் சிக்கன் கிரேவியும் இருந்தது,நான் வேகமாக பாத்ரூம் சென்று பல் தேய்த்து குளித்துவிட்டு வந்ததும் சாப்பிட்டேன்,அப்பாடா என்றிருந்தது,சிறிது நேரம் சோஃபாவில் உட்கார்ந்தேன், அகிலா வந்தாள்,எனக்கு அருகில் நான் உட்கார்ந்திருந்த சோஃபாவில் கொஞ்சம் தள்ளி உட்கார்ந்து கொண்டாள்,நான் அவள் முகத்தை பார்த்தேன்,இமைகளை அசைத்து என்னவென்று கேட்டாள்,நான் அவள் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்,எனக்கு வயிற்றுப் பசி அடங்கி,வேறொரு பசி எடுத்தது,அகிலா அவளது வலது கையை சோஃபாவின் மேல் வைத்துக் கொண்டு,இடது கையால் அவள் முந்தானையை எடுத்து மடிமீது வைத்துக் கொண்டு என்னையே வைத்துக் கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், நான் கொஞ்சம் அவள் அருகில் நகர்ந்து உட்கார்ந்து,என்ன அகி எதுவும் பேசாமல் இருக்க என்றேன்,அதற்கும் அவள் எதுவும் பதில் சொல்லாமல் என் கண்களையே பார்த்தாள், எனக்கு உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தாலும் என்ன ஆனாலும் அவளைத் தொட்டுவிடும் எண்ணம் ஆசை அதிகமானது, ஏனென்றால் பல சமயங்களில் என் அம்மாவுடன் இருக்கும் போது,என் அம்மாவுக்கு தெரியாமல் அவள் உதடுகளை சுழித்து பழிப்பு காட்டுவாள், நான் அப்படியே நின்று கொண்டு வேடிக்கை பார்ப்பேன்,இதுவரை அவளைத் தொட்டுப் பார்க்க தனிமையும் அவகாசமும் கிடைக்கவில்லை,இன்று அருமையான நேரம் அமைந்துள்ளது இனிமேல் இப்படி ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்பது தெரியவில்லை,என் லுங்கிக்குள் சுண்ணி விரைத்து நின்றது, நான் மெதுவாக அவள் கையைத் தொட்டுத் தடவி விட்டு அவள் விரல்கள் நுனியை மட்டும் என் விரல்கள் படும்படி வைத்துக் கொண்டு அவள் முகத்தை பார்த்தேன்,அகிலா அவளது விரல்களை அசைத்தாள்,கையை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை,நகர்த்திக் கொள்ளவுமில்லை,இவள் எனக்குப் புரியாத புதிராகவே இருந்தாள்,இப்போது அவள் தலையைக் கவிழ்ந்தவாறு கண்களை மட்டும் மேல்நோக்கி ஒரு கிறக்கமான பார்வையை வீசினாள்,எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது உள்ளுக்குள் நடுக்கம் எடுத்தது, இருந்தாலும் வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் மீண்டும் நான் அவளது விரல்களில் எனது விரல்களைக் கோர்த்து இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டேன்,உடனே அகிலா அவளது கண்களை மூடிக்கொண்டு தலையை சோபாவின் மேல் விளிம்பில் அன்னாந்து வைத்துக் கொண்டாள்,எனக்கு அவளின் மௌனத்தை சம்மதம் என்று அறிவிக்கிறாளா என்ற சந்தேகம் வந்தது,இனிமேல் அமைதியாக இருந்து