டிவி சர்வீஸ்!
new tamil sex stories – நான் பாட்டுக்கு சிவனேனு அந்த வீட்ல டிவி சர்வீஸ் தான் பண்ணிட்டு இருந்தேன். ஆனா அந்த நாள் அப்படியொரு மறக்கமுடியாத இன்பநாளா அமையும்னு கனவுல கூட நினைக்கலேங்க. என் வேலையும் சர்வீஸ் பண்றது தான். டிவி அல்லது எலெக்ட்ரானிக்ஸ் பொருட்கள் எது ரிப்பேர்னாலும் எனக்கு போன் பண்ணுவாங்க. போய் பார்ப்பேன். சின்ன பிரச்சனைனா அங்கேயே சரி பண்ணி கொடுத்திடுவேன். ரொம்ப பெரிய பிராப்ளம்னா என்னோட சர்வீஸ் சென்டருக்கு தூக்கி வந்து, பொறுமையாக சரி பண்ணி கொடுப்பேன். அந்த ஏரியால எங்க அப்பா பார்த்த எலெக்ட்ரானிக் சர்வீஸ் தொழிலைத்தான் நானும் பார்க்கிறேன். ஸ்கூல் படிக்கும் போது. சாயங்காலம் அப்பா சர்வீஸ் சென்டருக்கு போய் உதவி பண்ணுவேன். அப்பா பக்கத்துல உட்கார்ந்து என்ன பண்றாருனு பார்ப்பேன். ஆனா அப்பாவுக்கு அவரோட தொழிலை நான் பண்ண நினைக்கல. அடிக்கடி சொல்வாரு, நல்லா படிக்கணும்டா இல்லேனா இப்படித்தான் கடைய திறந்து வச்சு, காத்து வாங்கிட்டு, எவன்டா வந்து மாட்டுவானு காத்து கிடக்கணும். அப்பா படிக்காம, ரொம்ப கஷ்டபட்டு தான் இந்த தொழிலுக்கு வந்தேன். நீ அந்த கஷ்டமெல்லாம் படக்கூடாது டா. நல்லா படிச்சு இந்த மாதிரி டிவி கம்பெனியில பெரிய அதிகாரியா வேலை பார்த்தா தான் மரியாதை பார்த்துக்கோ என்பார். ஆனால் எனக்கு அப்பா பார்க்கும் வேலை பிடித்து இருந்தது. அப்பாவை அந்த வயதில் நான் ஒரு விஞ்ஞானியாகத்தான் பார்த்தேன். அப்பாவுக்கும் அப்படியொரு பேரு எங்க ஊர் பஜார்ல உண்டு. எந்த பொருள் எப்படி ரிப்பேர் ஆனாலும் அதை சரி பண்ணி கொடுத்திடுவார். கம்பெனிகாரங்களே இனிமே இந்த டிவி பயன்படாது என்று சொன்ன பொருளை கூட வீம்புக்கு ரெடி பண்ணி அதை கடைக்கு வெளியே ஓடவிட்டு பொதுமக்கள் பார்க்க வைத்து விடுவார். சில கம்பெனி சர்வீஸ் என்ஜினியர்கள் கூட அவர்களுக்கு வரும் டிவிக்களை அப்பாவிடம் கொடுத்து, சரி பண்ணி, தாங்களே சரி பண்ணியதாக சொல்லி கொள்ளை லாபமும் பார்ப்பார்கள். அதெல்லாம் அப்பாவுக்கு தெரிந்தாலும் சிரித்து கொள்வார். அதனால் அப்பா மேல் எனக்கு ரொம்ப மரியாதை வந்து, அவரோட தொழிலை கற்று கொண்டு அவர் போல் பேர் வாங்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். முதலில் அப்பா அட்வைஸ் செய்தாலும் பிறகு எனக்கு இருக்கும் ஆர்வத்தை பார்த்து விட்டு, “சரி இது தான் உன் தலைவிதினா யாரு மாத்த முடியும். ஆனா ஒண்ணு கைத்தொழில் ஏதாவது கத்துகிட்டா அத என்னைக்கு உன்னை கைவிடாது. இதுல நாம தான்டா முதலாளி. எவனுக்கு கைகட்டி பதில் சொல்ல வேண்டியது இல்ல. நினைச்ச நேரத்துக்கு வரலாம். போலாம். ஆனா தொழில்ல பேரு வாங்கினா மட்டும் தான் பொழைக்க முடியும். அப்புறம் நேர்மை ரொம்பவே முக்கியம். அது நம்பளுக்கு கஷ்டம் கொடுத்தாலும் கைவிடாது என்பது தான் அப்பாவின் வேதம். அப்பேர்பட்ட திறமையான அப்பா டிவி சர்வீஸ் செய்து கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு நாள் மாரடைப்பு வந்து இறந்து போனார். அந்த நிலையில் நான் கல்லூரி படிப்பை முடித்து விட்டு, வேலை தேடி கொண்டிருந்தேன். மேலும் அப்பா கடையில் சர்வீஸை கவனித்து கொள்ள, நான் கஸ்டமர் வீடுகளுக்கு சென்று செக்அப் செய்து அங்கேயே சரி செய்து கொடுப்பேன். பெரிய ரிப்பேர்களை கடைக்கு கொண்டு வந்து அப்பாவின் ஆலோசனைபடி நானே சர்வீஸ் செய்து கொடுத்தேன். அப்பாவின் ஆசைக்கு வேலை தேடினாலும் எனக்கு சர்வீஸ் தொழில் தான் விருப்பம். ஒரு வேளை அப்பாவுக்கு அது புரிந்து, இனிமே பையன் பிழைத்து கொள்வான். நம்ப தொழில் அவன் கையில் இருக்குனு நினைச்சாரோ என்னவோ சர்வீஸ் பண்ணும் போதே கண்ணை மூடிட்டாரு. என் கனவெல்லாம் ஊர்ல அப்பா எடுத்த பேரை காப்பாத்த வேண்டும் என்பது தான். அதுல எந்த குறையும் வைக்கல. ஆனா வயசு கோளாருல பண்ணிய லீலைகளைத்தான் உங்க கூட பகிர்ந்து கொள்ள போறேன். அது யாரோட லீலைகள்னு நீங்களே படிச்சு தெரிஞ்சுக்கோங்க. அன்னைக்கு மேலத்தெருல டிவி ரிப்பேர்னு போன் வந்து போனப்ப, அந்த டிவில ஏதோ சின்ன பிரச்சனை தான் ஆனால் எனக்கு சட்டென்று பிடிபடவில்லை. அந்த டிவி சென்டருக்கும் தூக்கி செல்ல மனமில்லை. காரணம் நான் சர்வீஸ் பண்ணிகிட்டு இருந்த இடத்துல ஒரு கறுப்பு கலர் பிராவும், பேண்டியும் கிடந்துச்சு. எனக்கு அதை பார்க்கும் போதே மூட் கிளம்பி விட்டது. அந்த வயசுல அது வேற ஒரு கிக்கா இருந்துச்சு. சென்டர்ல நான் தனியா இருக்கும் போது டிவிடி பிளேயர், பென் டிரைவ்ல பல அம்மணகுண்டி படம் பார்த்து என்ஜாய் பண்ணாலும், அந்த வீட்ல பிரா, பேண்டியை பார்த்த போது என்னை அறியாமல் ஏதோ செய்தது. வேலையும் ஓடவில்லை. மூளை வேலை செய்யாவிட்டால் சர்வீஸ் ஒழுங்க பண்ண முடியாதுனு தெரியும் ஆனாலும் என்னோட மூடை மூளையால் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியவில்லை. அந்த பிரா, பேண்டிக்கு சொந்தக்காரி சாந்தி தான். அவ போன் போட்டு தான் டிவி சர்வீஸ் பண்ண வந்தேன். அந்த ஊர்ல எல்லோரும் பழக்கம் தான் என்றாலும் மேலத்தெரு சாந்தி ஒரு மார்க்கமான ஆளு தான். அடிக்கடி மிக்ஸி ரிப்பேர்னு சென்டருக்கு வந்து சரி பண்ணிட்டு போவாள். இதுல என்ன ஆச்சரியம்னா அவ புருஷனும் ஒரு போலி டிவி மெக்கானிக் தான். உள்ளூர்ல சர்வீஸ் பண்ணா சாயம் வெளுத்துடும்னு வெளியூர்ல பேருக்கு ஒரு கடைய போட்டு அங்கே ரிப்பேர் ஆகுற பொருளை வீட்டுக்கு சர்வீஸ் பண்ண கொண்டு வர்றேனு அந்த ஊர்காரங்க கிட்டே விருதாவா சொல்லிட்டு வந்து அப்பா கிட்டே கொடுத்து சர்வீஸ் பண்ணிட்டு போவான். ஆனா சர்வீஸுக்கு செலவாகும், ஸ்பேர் வாங்கணும்னு பார்ட்டிங்க கிட்டே அட்வான்ஸ் வாங்கி தண்ணி அடிச்சிடுவான். அப்பா கிட்டே சர்வீஸ் பண்ணதை டெலிவரி பண்ணி காசு வாங்கி தர்றேனு சொல்லுவான். அப்பாவும் சரி சக மெக்கானிக் பாவம் நேர்த்தியா தொழிலை கத்துக்கல, பொழைக்கட்டுமேனு விட்டுடுவாரு. இப்படியே எனக்கு தெரிஞ்சு அவன் அப்பாவுக்கு ஏகபட்ட ரூபாய் தரணும். ஒரு நாள் அப்பா இருக்கும் போதே அவன் தர வேண்டிய 2,000 ரூபாய கேட்ட நான் வாக்குவாதம் பண்ணப்போ, அப்பா விடுடா, இருந்தா தரமாட்டானா. பாவம் அவனும் நம்பளை மாதிரி தானே பொழைக்கிறான். விடு இருக்கும் போது தருவான். ஏமாத்துனா அதுக்கு சேர்த்து கொடுத்திட்டு போறான். அதுக்காக தொழிலாளி கிட்டே சண்டை போடாதே என்று என்னை திட்டுவார். ஆனால் அவன் காசை வாங்கி தண்ணி அடிக்கிறான் என்று அப்பாவிடம் சொல்லியும் அவனை மன்னித்து விடுவார். எனக்கு தெரிஞ்சு அவன் பாக்கி 3,000 ரூபாயை தொட்டிருக்கும். கடைசி வரை அப்பா அவனிடம் கருணை காட்டி, பணத்தை வசூலிக்கவே இல்லை. ஆனால் அவன் பாக்கி வைத்த தொகைக்கு அவன் மனைவி சாந்தியிடம் வட்டியும் முதலுமாய் வசூலிப்பேன் என்று நான் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அப்பாவின் ஆத்மா தான் ஏதோ உதவியிருக்கிறது. அதை பயன்படுத்தி கொள்ளாமல் இருக்க நானும் மகாத்மா இல்லையே. அன்று சாந்தி வீட்டு டிவி ரிப்பேர் ஆகி விட, அவன் ஏதோதோ முயன்று பார்த்து விட்டு என்னை அழைத்து சரி செய்ய சொல்லிவிட்டு எங்கோ போய்விட்டான். ஆனால் அவனால் என்னிடம் வந்து இனிமேல் எந்த பொருளையும் கொடுத்து சர்வீஸ் செய்ய சொல்லமுடியாது. மூஞ்சை பேத்திடுவேன் என்று அவனுக்கே தெரியும். அந்த கதையெல்லாம் மனைவியிடம் சொன்னானா அல்லது ஈகோவால் சொல்லாமல் போனானா தெரியாது. நானும் சாந்தியின் முகத்துக்காக தான் சர்வீஸ் பண்ண அவன் வீடு என்று தெரிந்தும் வந்தேன். சாந்தி மிக்ஸி ரிப்பேர் செய்ய வரும்போது 10 ரூபாய் என்றாலும் சில்லரை மாத்தி கொடுத்து விட்டு தான் போவாள்.