நாங்க நைட் டைம் நாட்டி டீச்சர்ஸ்!
tamil lesbian stories நான் கலாவதி. நானும் பவானி டீச்சரும் ஒரு அரசு பள்ளியில் கணித ஆசிரியைகளாக பணிபுரிகிறோம். பவானி டீச்சர் என்னை விட சீனியர். ஆனா எந்த தலைக்கணும், பந்தாவும் இல்லாம ரொம்ப பிரியமா பழகுவாங்க. கணக்கு பாடத்தை பொருத்தவரை மற்ற ஆசிரியர்கள் ஆண்கள் என்பதால் நாங்கள் மட்டுமே மிகவும் நெருக்கமாக இருப்போம். எங்கு போனாலும் சேர்ந்து தான் போவோம். பவானி டீச்சருக்கு வயசு 35 யை தாண்டியிருக்கும். என்னை விட 8 வயது மூத்தவங்க ஆனா அவங்களுக்கு இதுவரை திருமணம் ஆகவில்லை. அதெல்லாம் காரணம் கேட்க முடியாது என்பதால் அதை பற்றி நானும் இதுவரை கேட்டது இல்லை. ஆனால் இருவரும் திருமண ஆகாதவர்கள் என்பதால் மற்றபடி அனைத்து விஷயங்களையும் மனம் விட்டு பேசி மகிழ்வோம். அவங்களும் சில நேரம் காமெடியா பேசி சீண்டுவாங்க. முதலில் நான் உறவனிர் வீட்டில் தங்கி தான் வேலைக்கு வந்து கொண்டிருந்தேன். பிறகு பவானி டீச்சரோடு நெருங்கி பழகிய பிறகு அவர்கள் தனியாக வீடு எடுத்து தங்கி இருப்பதை நானும் அவர்களைப் போல் எனக்கம் தனி வீடு பார்க்க சொன்னேன். அப்போது அவங்க தான் “ஏன் தனியா பார்க்கணும். உனக்கு ஆட்சேபனை இல்லேனா என் ரூம்ல தங்கிக்கோ. ஷேர் பண்ணிக்கலாம். சேர்ந்து சமைச்சு கூட சாப்பிடலாம். ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவியா இருப்போம். என் கூட அவ்வளவு ஈஸியா யாரும் பழகி நெருங்க மாட்டாங்க. ஆனா நீ தான் ரொம்ப குளோஸாகிட்டே. சோ உன் கூட தங்க எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்ல. உனக்கு எப்படி?“ என்று பவானி டீச்சர் கேட்டபோது நானும் அவர்கள் கையை பிடித்து கொண்டு, “உங்க கூட தங்குறது என்னோட பாக்கியம். நீங்க சுதந்திரமா தனியா இருக்குறீங்க. உங்க கிட்டே நானே எப்படி ஷேர் பண்ணிக்க வரவானு கேட்க முடியும்? அதான் நீங்களே சொல்வீங்கனு எதிர்பார்த்தேன். சொல்லிட்டிங்க. இன்னைக்கு உங்க ரூமுக்கு வந்திடுறேன்“ இப்படி தான் நானும் பவானி டீச்சரும் பழகி சில நாட்களில் ஒரு ரூம்மேட் ஆனோம். அதற்கு பிறகு எங்கு போனாலும் சேர்ந்தே ஜோடியாக போய் வருவோம். அவங்களுக்கு ரூமை எப்பவும் சுத்தமா வச்சுக்கணும் என்பதால் நானும் அதை புரிந்து கொண்டு உதவுவேன். சமையலைப் பொருத்தவரை அவங்களுக்கு நான் வெஜ் பிடிக்காது. ஆனால் எனக்கு பிடிக்கும் என்றாலும் அவங்களுக்கு பிடிக்காது என்பதால் நானும் நான் வெஜ் சாப்பிடுவதை விட்டுவிட்டேன். இது போன்று விட்டுகொடுப்பது எங்களுக்குள் நல்ல ஒரு புரிதலை ஏற்படுத்தியது. அதை போல ரூமில் கட்டிலில் படுத்து தூங்கி பவானி டீச்சர் நான் வந்த பிறகு என்னோடு தரையில் படுத்து தூங்க ஆரம்பிச்சாங்க. நான் எவ்ளவோ கம்பெல் பண்ணியும் கேட்கல. “நீ மட்டும் சாப்பாட்டில இருந்து எல்லாத்திலயும் எனக்காக விட்டு கொடுக்கும்போது நான் மட்டும் கட்டிலை விட்டு கொடுக்க கூடாதா டி“ என்று சொல்லி என் வாயை அடைச்சிடுவாங்க. நானும் அவர்கள் அன்பை புரிந்து கொண்டு அவர்களை ஆச்சிரியத்தோடு பார்த்தேன். பல இரவுகள் பழைய பள்ளி, கல்லூரி அனுபவங்களையும், வீட்டு விஷயங்களையும் பேசிபடியே தூங்குவோம். சில நேரம் அவர்கள் பேசி கொண்டிருக்கும்போதே நான் பலமுறை குறட்டை விட்டு தூங்கியிருக்கிறேன். மறுநாள் காலையில் “என்னோட போராடிக்கிற கதையை கேட்டு தூங்க வந்துடுச்சா டி இல்லேனா என் கதை தாலாட்டு போல இருந்துச்சா?“ என்று அவங்க கேட்டு கிண்டல் பண்ணும் போது பல்லை கழித்து கொண்டு வழிந்தபடியே சிரித்து சமாளிப்பேன். அப்போது தான் அவங்களே தன்னோட கல்யாண கதைய சொன்னாங்க. திருமணமாகி முதல் ராத்திரி அன்றே புருஷனுக்கு ஆண்மை இல்லையென்றும். அதை தெரிந்தே மாப்பிள்ளை வீட்டில் ஏமாற்றி கட்டி வைத்து விட்டதாகவும் சொன்னார்கள். எனக்கு அதை கேட்டதும் அதிர்ச்சியாகவும், பவானி டீச்சர் மேலும் அனுதாபமாகவும் இருந்தது. அப்போது வீட்டில் எனக்கும் வரன் பார்த்த கொண்டிருந்ததால் வருங்கால திருமண வாழ்க்கை பற்றிய பயமும் என்னை தொற்றி கொண்டது. ஆனால் பெண்கள் படித்து, சுயமாக உழைத்து சொந்த காலில் நிற்க தைரியமும், தன்னம்பிக்கையும் இருந்தால் வாழ்க்கையில் எந்த சவால்கள் வந்தாலும் அதை சமாளிக்கமுடியும் என்பதற்கும் பவானி டீச்சர் எனக்கு ஒரு ஊந்துகோலாக இருந்தார்கள். அவர்கள் நிலையில் படிக்காத, வெளியுலகம் தெரியாத பெண் இருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்? அப்படி தான் பல பெண்களின் வாழ்க்கை இங்கே சூறையாடப்பட்டிருப்பதும் புரிந்தது. பெற்றோர்கள் பெண்களின் திருமணத்திற்கு பணம், பொருள், சொத்து சேர்ப்பதை விட அவர்கள் விருப்பம் போல் சிறப்பாக படிக்கவைத்து சொந்த காலில் நிற்க வைத்துவிட்டாலே, பெற்றோர் கடமை சிறப்பாக அமைந்துவிடும். அதற்கு பிறகு அவள் வாழ்க்கையை அவள் தீர்மானித்து கொள்வாள். திருமண வியாபார சந்தை, வரதட்சனை எல்லாம் இன்னும் சில ஆண்டுகளில் திவால் ஆகிவிடும். பெண்களை கட்ட வரதட்சனையோடு பல ஆண் வரன்கள் வரிசை கட்டி நிற்கும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை. இப்போதே கூட பெண் கைநிறைய சம்பாதித்தால் நகை, சீர், வரதட்சனையெல்லாம் மாப்பிள்ளை வீட்டில் பேரம் பேசுவது இல்லை. காரணம் பையன் வேலை பார்க்கும் பெண் தான் வேண்டும். அப்போது தான் வருங்காலத்தில் வாழ்க்கை வண்டியை இணைந்து ஓட்ட முடியும் என்பதை புரிந்தே வைத்திருக்கிறான். இருவரும் தரையில் படுத்து உறங்கும் இரவு வேளையில் பவானி டீச்சர் அவங்க கதையை சொல்லும்போதே நானும் ஆறுதலோடு அவர்களை கட்டியணைத்து கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன். பவானி டீச்சருக்கு அது ஏதோ மன வலிக்கு நிவாரணமாகவும், உடல் தேவைக்கு சுக ஆதாரமாகவும் இருந்திருக்க வேண்டும். அவங்களும் என்னை அணைத்து முத்தமிட்டார்கள். அந்த கணம் இருவரையும் பெண்கள் என்கிற உடல் பாகுபாட்டை உடைத்து காதால் கசிந்துருக, காமக்கடலில் கரைத்தது. அப்போது நானும் பவானி டீச்சரின் உதடுகளை கவ்வி சுவைத்து சப்பி உறிந்தேன். அவங்களும் என்னை இறுக அணைத்த கொண்டு முத்தமிட்டு நைட்டி மேல் உடம்பை தடவினார்கள். இருவரும் தழுவி கொள்ளும்போது தான் உணர்ந்தோம். நைட்டியை தவிர உள்ளே பிரா, பேண்டி, பாவாடையை இருவருமே போட்டுக்கொள்ளவில்லை. அது கோடை காலம் என்பதால் இருவரும் குதூகலமாக நைட்டியோடு படுத்து கொண்டு, உடல் தழுவி உதடுகளால் ஒத்தடம் போட்டுக் கொள்ள ஆரம்பித்தோம். உடல் தினவை சீண்டிவிட்டால் பிறகு அது காமப்பசி அடங்காமல் விடாது. அந்த தேடலை தீர்த்து விட்டுதான் அடங்கும் என்பது எனக்கு அன்று நன்றாக புரிந்தது. இருவரும் நைட்டி கசங்க அணைத்து முத்தமிட்டு பாயில் படுத்த புரண்டு லெஸ்பியன் சுகத்தை முத்த அச்சாரத்தோடு ஆரம்பித்த அசத்த தொடங்கினோம். என்னை விட பவானி டீச்சர் ஆளுமையோடு என்னை கையாண்டது எனக்கு பெருமையாகவும், சிலிர்ப்பாகவும் இருந்தது. அவர்கள் என் நைட்டியை உருவ முயற்சிக்கும்போதே நானும் உதவினேன். பிறகு அவர்கள் நைட்டியை நான் உருவ நினைத்த போது அவர்களும் உதவி இருவரும் அம்மண குண்டி ராணிகளாக ஒருவரையொருவர் ரசித்து அணைத்து முத்தமிட்டு கொண்டோம். பவானி டீச்சர் பார்க்க செமையா இருப்பாங்க. முலைகள் கிண்ணென்று இருக்கும், குண்டிகள் தூக்கலாக பாக்கும்போதே எந்த ஆணுக்கும் சுன்னி நட்டு கொள்ளும் அப்படி ஒரு அம்சமான குண்டி ராணியாக இருப்பாங்க. அவங்க உடல் அமைப்பையும், வனப்பையும் ஒப்பிடும்போது நான் காலேஜ் படிக்கும் பெண்ணை போல சிக்கென்று தான் இருப்பேன். இருவரையும் அக்கா தங்கையாக அல்ல அம்மா மகளாகவே தான் கருதமுடியும்.