நாரக்கூதி, கொஞ்சம் நேரம் கூட rest எடுக்க விடமாட்டியா?
நானும் என் நண்பனும் வாரத்தில் 5 முறையாவது அந்த சூப்பர் மார்க்கெட் அருகில் உள்ள டீ கடையில் டீ காஃபி குடிப்பது வழக்கமாக இருந்தது. அதனாலேயே அங்கு வேலை செய்பவர்கள் அனைவரும் எங்களுக்கு நல்ல பழக்கமானார்கள். நான் உரிமையோடு அனைவரையும் அக்கா அண்ணா என்றே அழைப்பேன். அப்படி தெரிந்த ஒரு அக்கா தான் வனிதா (பெயர் மாற்றம்). நான் அவர்களை ஒருநாளும் தப்பான எண்ணத்தில் பார்த்ததும் இல்லை, பழகியதும் இல்லை. சொந்த தம்பி போல பாசமாக பேசுபவர். அப்படி ஒரு சனிக்கிழமையன்று, சூப்பர் மார்க்கெட் சென்று தேவையான தின்பண்டங்களை வாங்க சென்றேன். அப்போது தான் கவனித்தேன், அந்த கடை மேலாளர் அங்கு வேலை செய்யும் குறிப்பிட்ட பெண்களை மட்டும் குறை கூறுவதும் திட்டுவதுமாய் நடந்து கொண்டார். நானும் அங்கு வேலை செய்யும் ஒரு அண்ணாவிடம் கேட்க, நான் : ஏன் இந்த ஆளு எப்ப பாத்தாலும் கத்திட்டே இருக்கான்? அண்ணா : தம்பி, உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்றேன். யாருகிட்டயும் சொல்லாத! நான் : ம்ம். அண்ணா : அந்த ஆளு கத்துற ஒருசில பொம்பளைங்க மேல அவனுக்கு ஒரு கண்ணு. அவன்கூட அனுசரிச்சு போனா ஒன்னும் சொல்லமாட்டான். அதே அந்த ஆளு சொல்றத கேக்கலனா, நாய் மாதிரி கொலச்சிட்டே இருப்பான். நான் : ஓ.. அப்போ இது அரிப்பெடுத்த நாயா? நாங்கள் இருவரும் சிரிக்க, மேனேஜர் கத்திக்கொண்டே வெளியே வந்தான். நான் வேண்டுமென்றே குறுக்கே காலை விட, அவன் நிலை தடுமாறி கீழே விழுந்தான். சுத்தி இருந்த அனைவரும் சிரிக்க, அவனுக்கு பெரிய அவமானமாக இருந்தது. நானும் சிரித்துவிட்டு பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு வீட்டிற்கு சென்றேன். இரவு 7.30 மணியளவில் அந்த டீ கடைக்கு சென்றேன், அப்போது சூப்பர் மார்க்கெட்டை வெகு விரைவாக மூட தொடங்கினர். நான் என்ன நடந்தது என்று டீக்கடை அண்ணனிடம் கேட்க, அந்த சூப்பர் மார்க்கெட் முதலாளி இறந்துவிட்டதால் கடைக்கு விடுமுறை விடுகிறார்கள் என்று அவர் சொன்னார். சரி என்று நானும் டீ குடித்துக்கொண்டே வனிதா அக்காவிற்காக காத்திருந்தேன், ஏனென்றால் அவர்களுடைய வீடும் என் வீடும் ஒரே தெருவில் இருக்கிறது. கடை சாத்திவிட்டு அனைவரும் கிளம்ப, உள்ளே சிறிதாக மின்விளக்கு எரிந்துகொண்டு இருந்தது. டீ குடித்து முடித்துவிட்டு கடைக்குள்ளே சென்றேன். எல்லோரும் கிளம்பியதால் கடையே மயான அமைதியில் இருந்தது, ஆனால் அந்த அக்கா மட்டும் வெளியே வரவில்லை. எனக்கு சந்தேகம் எழும்ப, கடைக்குள் இருக்கும் குடோனுக்கு போனேன். அங்கு எல்லா விளக்குகளும் அணையாமல் இருந்தது. ஒருவேளை அக்கா அங்கு இருப்பாளோ என்று யோசித்துக்கொண்டு உள்ளே சென்றேன். யாரோ இருவர் பேசிக்கொள்ளும் சத்தம் கேட்டதால் அங்கு மறைவாக ஒளிந்து கொண்டேன். மேனேஜர் : ஏன்டி வனிதா, இங்க வேலை செய்யுற வாட்ட சாட்டமான பொம்பளைங்கள என் வழிக்கு கொண்டு வந்துடுறேன். நீ மட்டும் முடியாதுனு அடம்புடிக்குற? வனிதா : மத்த பொம்பளைங்க மாதிரி நான் கிடையாது சார்! இந்த மாதிரி என்கிட்ட பேசுறத நிறுத்திடுங்க, இல்லனா.. மேனேஜர் : இல்லனா.. புடிங்கிருவியா டி முண்ட? வனிதா : முண்ட கிண்டனு பேசுறத நிறுத்திடு! இல்லனா ஓனர் கிட்ட complaint பண்ணிடுவேன். மேனேஜர் : ஓனர் கிட்ட சொல்லிட்டா மட்டும், நீ என்ன பத்தினியா? தேவிடியா முண்ட, புருஷன் இல்லாத நேரத்துல நீ அடிக்கிற கூத்து எதுவும் எனக்கு தெரியாதுன்னு நெனைக்குறியா? வனிதா : தேவை இல்லாம பேசாத. வழி விடு நா போனும். மேனேஜர் வனிதா கைய புடிச்சு இழுக்க, மேனேஜர் : சிறுக்கி மவ, உன்னையெல்லாம் சும்மா விட்டு வச்சதே தப்பு! வனிதாவுடைய துப்பட்டாவை இவன் இழுக்க, அதில் ஊக்கோடு மாட்டியிருந்ததால் அவள் சுடிதார் கிழிந்தது. வனிதாவுடைய இடதுபக்க ப்ரா அப்பட்டமாக தெரிய, இவள் அதை மறைத்தபடி திரும்பி நிற்க, மேனேஜர் அவளை அருகில் இருக்கும் காலி அட்டைபெட்டி மேல் தள்ளிவிட்டான். நிலைதடுமாறி வனிதா அக்கா விழ, மேனேஜர் அவனுடைய பெல்ட்டை கழட்டினான். வனிதா : ப்ளீஸ் சார், வேண்டாம் விட்ருங்க! இந்த விஷயம் வெளிய தெரிஞ்சா என் மானமே போய்டும்! மேனேஜர் : சரி, அப்போ ஒண்ணே ஒன்னு மட்டும் பண்ணிட்டு இங்க இருந்து கெளம்பிடு. வனிதா : என்னது சார்? மேனேஜர் : (சுண்ணியை வெளியே எடுத்து போட) இதை உன் வாயில வச்சு சப்பி முடிச்சிட்டு கெளம்பிடு! வனிதா : ச்சீ..! பொறுக்கி நாயே! உன் அரிப்புக்கு நான்தான் கிடைச்சேனா? அதான் பல பேரோட படுத்திருக்கியே டா, அங்க போய் அடக்கிக்க வேண்டியதுதானே டா, தேவிடியா பயலே! மேனேஜர் : நார முண்ட, என்னடி சொன்ன? இன்னைக்கு ராத்திரி நீ எப்படி வீட்டுக்கு போறேன்னு நானும் பாக்குறேன்! வனிதா தலையை பிடித்து மேலே தூக்கி, தன் பூலை அவள் வாயில் தடவ, அவள் வாயை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டாள். மேனேஜர் அவளுடைய தலைமுடியை இழுக்க, வலி தாங்க முடியாமல் அவள் வாயை திறந்தாள். அந்த நொடியில் அவனுடைய சுண்ணியை அவள் வாய்க்குள் நுழைத்து ஊம்ப சொன்னான். இவள் பட்டும் படாத மாதிரி வாய்க்குள் சுண்ணியை வைத்திருக்க, மேனேஜருக்கு கோவம் வந்து அவள் தலையை ஆட்டி ஆட்டி வாயில் ஓழ் போட தொடங்கினான். அவள் தள்ளிவிட முயற்சிக்க, மேனேஜர் அவள் வாயில் சுண்ணியோடு அவளை படுக்க வைத்து, 69 செய்ய தொடங்கினான். இவள் தடுக்கமுடியாமல் திணற, மேனேஜர் வனிதாவுடைய சுடிதார் பேண்ட்டை கிழித்து, ஜட்டியை கழட்டி அவள் புண்டையில் விரல் போட ஆரம்பித்தான். இதை எதிர்பார்க்காத வனிதா, கண்ணீருடன் அவள் சப்ப தொடங்கினாள். வெறிபிடித்த மேனேஜரும் அவள் புண்டையை வேகமாக நோண்டிக்கொண்டு இருந்தான். உடல் சிலிர்த்த வனிதா, உச்சம் அடைந்து புண்டை நீரை ஒழுகவிட்டாள். மேனேஜர் : ஊர் தேவிடியா முண்ட, உன் புண்டையும் நல்லாத்தான் டி இருக்கு! மேனேஜர் எழுந்து நிற்க, அசதியில் அசையமுடியாமல் படுத்திருந்த வனிதாவை முட்டிபோட்டு வைத்து மீண்டும் சுண்ணியை வாயில் திணித்து ஓக்க தொடங்கினான் மேனேஜர். அரை மயக்கத்தில் ஊம்பிக்கொண்டு இருந்த வனிதாவின் வாயில் கஞ்சியை பீய்ச்சி அடித்தான் மேனேஜர். அது தொண்டைக்குள் இறங்கியதால் வனிதா வாந்தி எடுக்க ஆரம்பித்தாள். மேனேஜர் : ச்சீ எச்ச நாயே, அப்படி தள்ளி போய் வாந்தி எடு டி! என் கஞ்சிய குடிச்சிட்டு என்மேலயே வாந்தி எடுக்குறா! வனிதா அவள் அருகில் இருந்த குடிநீரை எடுத்து குடித்து வாயை கழுவ, மேனேஜர் அவள் இடுப்பை இறுக்கி பிடித்து கூதியில் அவன் பூளை சொருக, தண்ணீர் குடித்துக்கொண்டு இருந்த வனிதா அலறிப்போய் கத்தினாள். நாய் மாதிரி அவளை குனிய வைத்து புண்டையில் பதம் பார்க்க தொடங்கினான் மேனேஜர். வேர்க்க விறுவிறுக்க ஓழ் வாங்கிக்கொண்டு இருந்த வனிதா, கதறுவதை நிறுத்திவிட்டு அமைதியானாள். அசையமுடியாமல் கிடைக்கும் வனிதா வாயில் இருந்து ஜொள்ளு வழிய, எதையும் பொருட்படுத்தாமல் வனிதாவை ஓத்துக்கொண்டு இருந்தான் மேனேஜர். மேனேஜர் : அடம்புடிச்சாலும் நீ சரியான நாட்டுக்கட்டை தான் டி, தேவிடியா சிறுக்கி! சில நாட்களாக வனிதா வேலைக்கு வரவில்லை என்பதால் ஒருநாள் வெள்ளிக்கிழமை, மேனேஜர் வனிதா அக்கா வீட்டிற்கு சென்றான். அங்கு அக்கா கம்பிளியை போர்த்திக்கொண்டு படுத்திருந்தாள். அவன் கதவை தட்ட, அவள் எழுந்து வந்து திறந்தாள். மேனேஜர் : முண்ட, ஏண்டி சொல்லாம கொள்ளாம லீவு எடுத்த? வனிதா : நீங்க அப்படி நடந்துக்கிட்டதுல இருந்து என்னால சராசரி வேலைகள் பாக்க முடியுறதில்ல. மேனேஜர் : ஏன், புண்டை கிளிஞ்சிருச்சா? வனிதா : ச்சீ..