நீ இதற்கு முன் உடலுறவு கொண்டிருக்கிறாயா?
நான் சோமசுந்தரம். ஒரு பெண்கள் கல்லூரியில் அலுவலக மேற்பார்வையாளராக பணி புரிந்து வந்தேன். அந்த கல்லூரி நகரத்திற்கு வெளியே அமைந்திருந்தது. பெரிய பணக்கார வர்க்கத்தினரின் பிள்ளைகள் இங்கே படிப்பார்கள். பெரும்பாலானோரின் பெற்றோர்கள் துபாயிலும் வெளிநாடுகளிலும் வேலைக்காக சென்றவர்கள். கல்லூரி வளாகத்திற்குள்ளேயே பல அடுக்கு மாடியில் விடுதி வசதி உண்டு. இங்கு உள்ள அனைத்து மாணவிகளும் விடுதியில் தங்கி படிக்கின்றனர். டைட் ஜீன்ஸ் பேன்ட், டி-ஷர்ட், குட்டை பாவாடை, குட்டையான மேல்-சட்டை என்று வித விதமாய், கலர் கலராய் பிகர்கள் வலம் வருவார்கள். சிலர் வேண்டுமென்றே முலை தெரியும்படி குனிவார்கள். இடுப்பு தெரியும்படி டி-ஷர்டில் வருவார்கள். அதை பார்க்கும்போதே என் தம்பி டென்ட் போடுவான். யாருக்கும் தெரியாமல் பேண்டிற்குள் அவனை சரி செய்வதற்குள் வியர்த்துவிடும் எனக்கு. நானும் முடிந்த வரை நல்ல ஜென்டில்மேனாக இருக்க ட்ரை பண்ணுவேன். ஆனால் அலைபாயும் மனதிற்கு தடைதான் ஏது? ஒரு நாள் என் காம அதிர்ஷ்ட தேவதை என்னை தேடி வந்தாள். அது பொங்கல் விடுமுறை நாட்கள். பலர் தங்கள் வீடுகளுக்கு சென்று விட கல்லூரியும் விடுதியும் வெறிச்சோடி கிடந்தது. சில வெளிமாநில மாணவிகள் மட்டும் விடுதியிலேயே தங்கியிருந்தனர். கல்லூரி வளாகத்திற்குள்ளேயே மாணவிகளுக்கென மருத்துவ வசதி உண்டு. அதில் உள்ள டாக்டர் ஒரு ஆண் தான். ஒரு நாளைக்கு அவர் எத்தனை பெண்களை சந்திக்கிறார் என்பதை நினைக்கும்போது எனக்கு பொறாமை தான் வரும். அந்த விடுமுறை நாட்களில் அந்த டாக்டரும் விடுப்பில் சென்று விட, மருத்துவமனையில் தனியாக அமர்ந்து கணக்கு-வழக்குகளை சரி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. மாலை ஆறரை மணி இருக்கும். கதவு லேசாக தட்டப்பட்டது. நான் கதவைத் திறக்க அங்கே ஒரு அழகிய இளம்பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள். பார்ப்பதற்கு ஸ்ரேயா போல இருந்தாள். என்னை பார்த்ததும் குனிந்து சற்று வெட்கப்பட்டாள். இப்படி ஒரு அழகான பெண்ணை நான் எப்படி மிஸ் பண்ணேன்? “என்னம்மா வேணும் உனக்கு? ஏதாவது பிரச்சனையா?” கேட்டேன். “ஆமா டாக்டர்.. அது வந்து..” என்று குலைந்தபடி விரலாலே தரையில் கோலம் போட்டாள். (என்னது? என்னை டாக்டர்-னு நினைச்சிட்டாளா?! சரி அப்படியே மெயின்டெயின் பண்ணுவோம் விடு!) “உள்ள வாம்மா… இங்கே உட்கார்…” ஒரு நாற்காலியை காட்டினேன். டியுப்-லைட்டை போட வெளிச்சத்தில் இரண்டு காரியங்களை கவனித்தேன். ஒன்று, அவள் ஏதோ வலியில் அல்லது அவஸ்தையில் இருப்பது தெரிந்தது. ரெண்டாவது, அவள் ஒரு சூப்பர் பிகர்! “சரிம்மா.. என்ன செய்யுது உனக்கு.. இதுக்கு முன்னாடி நான் இந்த காலேஜில் உன்ன பார்த்ததில்லேயே…” “இல்ல டாக்டர்… நான் வனிதா.. போன வாரம் தான் கல்லூரியில் சேர்ந்தேன்… திங்கள்கிழமை-ல இருந்து தான் வகுப்பு ஸ்டார்டிங்..” அவள் மெதுவான குரலில் பேசினாள். “ஓஹ்ஹ்… அப்படியா.. சரி என்ன உடம்புக்கு சொல்லு….” என்று இழுத்தேன். “அது வந்து டாக்டர், ஒரு சின்ன ஆக்சிடென்ட்…” நடுங்கிய குரலில் சொன்னாள். “என்னது ஆக்ஸிடென்டா? புரியும்படி சொல்லுமா… பதட்டப்படாம சொல்லு…” “சொல்லறதுக்கு கொஞ்சம் கூச்சமா இருக்கு டாக்டர்.. எப்படி ஆரம்பிக்கறதுன்னு தெரியலை…” “வனிதா.. நான் ஒரு டாக்டர்… எதுவா இருந்தாலும் என்கிட்ட தைரியமா சொல்லுமா!..” “ம்ஹும்..”, தொண்டையை செருமிக்கொண்டு பேசினாள்… “நான் ரெண்டாவது மாடியில் என்னோட ரூம்-ல இருந்தேன்… நான் தனிமையா இருந்ததுனால எனக்கு ரொம்ப போர் அடிச்சது…. நான் பசங்கள பத்தி ‘அப்படி-இப்படி’ யோசிச்சுக்கிட்டே படுத்திருந்தேன்…. அப்புறம்…… என்கிட்ட இருந்த ஒரு வைபிரேட்டர் வச்சு விளையாண்டுட்டு இருந்தேன்….. ஐயோ கடவுளே! அது இப்போ எனக்குள்ளே மாட்டிக்கிச்சு.. வெளியில எடுக்க முடியல… எனக்கு ஒரே பயமா இருக்கு டாக்டர்….” அவள் கண்கள் குளமாகியது. ஒரு சொட்டு கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது. சொல்ல வந்ததை சொல்லிவிட்ட திருப்தியில் பெருமூச்சு விட்டாள். அவள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தாள். மேலே ஒரு டைட் டி-ஷர்ட் போட்டிருந்தாள். அதில் பூ-பூவாய் ஏதோ ஒரு டிசைன் போட்டிருந்தது. “கூல் வனிதா… நீ எதுக்கும் கவலை படாதே! நான் உனக்கு ஹெல்ப் பண்றேன்… அந்த திரைக்குப் பின்னால போய் உன் ஜட்டியை கழட்டிட்டு வா பார்க்கலாம்..” என்றேன். “ஜட்டியை மட்டும்… இல்லையா டாக்டர்…?” என்றாள் சிறிது அச்சத்துடன். “ஆமாம்மா… ஜட்டியை கழட்டிட்டு இந்த பெஞ்சில் ஏறி படுத்துக்கோ..” சாதாரணமாக பேசினேன். சற்று தயக்கத்துடன் திரைக்குப் பின்னால் சென்றவள், ஜட்டியினின்று விடுபெற்று பெஞ்சில் ஏறி படுத்துக் கொண்டாள். “ஓகே, வனிதா… இப்போ நீ சங்கடப்படக்கூடாது… அந்த ‘இத’ வெளியில எடுக்குறது தான் நம்ம குறிக்கோள்!” “சரி டாக்டர்.” “குட்…. கொஞ்சம் நல்லா பெஞ்சில ஏறிப் படுமா… முட்டியை கொஞ்சம் தூக்கு…. பாவாடையை கொஞ்சம் ஏத்திப் பிடிச்சிக்கோ… பிரமாதம்… இப்போ கொஞ்சம் காலை அகலமா விரி பார்க்கலாம்… நல்ல பொண்ணுமா நீ..” நான் அவளது பாவாடையை இன்னும் மேலாக உயர்த்தினேன். உடனே அவளது இடுப்பிலும் தொடைகளிலும் குப்பென்று வெளிச்சம் பட்டது. வனிதா உண்மையிலேயே ஒரு சூப்பர் பிகர் தான். அவளது மதனமேடு புஷ்டியாக இருந்தது. புண்டை முடியெல்லாம் சுத்தமாக ட்ரிம் செய்யப்பட்டிருந்தது. அவளது பருப்பு சற்று விடைத்திருந்தது. சரி, பிரச்சனையை கவனிப்போம்! “ஓகே வனிதா, நான் இப்போ கையுறையை மாட்டிக்கிட்டு உன்னை பரிசோதிக்கப் போறேன்…. கொஞ்சம் பொறுமையாயிரு.. உணர்ச்சிவசப்படாதே.. என் கை கொஞ்சம் ஜில்லுனு இருக்கும்!” நான் கொஞ்சம் வேசலின் எடுத்து அவள் இதழ்களின் மேலாக தடவினேன். அவள் சற்று அசைந்தாள்.. ஆனால் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. வெட்கத்தில் சுவரையே வெறித்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். மெதுவாக அவள் உண்டியல் துவாரத்திற்குள்ளாக ஒரு விரலை விட்டேன்…. ஆனால் விரலுக்கு எட்டிய தூரம்வரை ஒன்றும் தென்படவில்லை…. எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியமாய் இருந்தது. “நோ…. நோ…. டாக்டர்ர்…..” அவள் கூச்சத்தில் நெளிந்தாள். “பரவாயில்லம்மா… நான் அத எடுக்கனும்ல… கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ…” “இல்ல டாக்டர்… உங்களுக்கு புரியல…” அழத்தொடங்கினாள் இப்போது. “அது என் பெண் உறுப்புக்குள் இல்லை…. அது என்னோட.. என்னோட.. பின்புறத்தில் மாட்டிக்கிச்சு!!” கதை போகப் போக சூடாகவும், வினோதமாகவும் போய்க் கொண்டிருந்தது… எனக்குள்ளாகவே சிரித்துக்கொண்டேன்… “ஒஹ்… ஒஹ்…. அப்படியா?”, ஒரு நிமிஷம் எனக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. மேட்டர் ரொம்ப சீரியஸ் போல. அவள் மேல் பரிதாபப்பட்டேன். ஒரு நிமிடம் ‘அதை’ அவள் குண்டிக்குள் சொருகி விளையாடிக் கொண்டிருந்திருப்பாள். அடுத்த நிமிடம் அது உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்…. என்று உள்-இழுக்கப்பட்டு அவள் குண்டிக்குள் மாயமாய் மறைந்து போனது!! “சரி, சரி, வருத்தப்படாதே வனிதா. எந்திருச்சு திரும்பி, முட்டிங்கால் போடு பார்க்கலாம்…. குட் கேர்ள்… பாவாடையை தூக்கி பிடித்தபடி முன்புறமாக சாய்ந்து உன் பின்புறத்தை உயர்த்து….. ஆங், அப்படிதான்…. கொஞ்சம் காலை அகலமாக விரி…. போதும்…” அவள் குண்டித் துவாரம் சிகப்பாக வீங்கி இருந்தது. அவள் புண்டையை போலவே இதிலும் அவ்வுளவு முடி இல்லை. அவள் எதாவது க்ரீம் யூஸ் பண்ணுவாள் போல. “நீ ஏற்கெனவே, ‘அத’ வெளியில எடுக்க ட்ரை பண்ணயோ…? ஒரே காயமா இருக்கு…” நான் ஒரு டாக்டர் குரலில் கேட்டேன்… ஒரு காமுகனாய் அல்ல.