மாலினி 1
Tamil Kamakathaikal என் பெயர் சுயித் வயது 28நான் ஒரு சாப்ட் வயார் எஞ்சினியர், என் பொண்டாட்டி பெயர் மாலினி வயது 24. பார்ப்பதற்கு அழகாக இருப்பாள் கலியாணம் ஆகும் போது இருந்த உடல் கட்டோடு இருக்கிறாள். நான் சிறு வயதிலிருந்தே காம்பியூட்டர் பாவிப்பதால் சிறு வயதிலேயே சோடா புட்டி கண்ணாடி அணிய வேண்டி ஏற்பட்டது. என்னுடைய கலியாண வாழ்க்கை பெரிதாக சொல்வதற்கு ஒன்று மில்லை சின்ன வயதிலிருந்தே பான் மூவி பார்த்து கையடித்ததால் சுன்னி என் பொண்டாட்டியின் புண்டைக்குள் நுளைந்த 1 நிமிடத்திலே கஞ்சியை கக்கி விடும். அதோடு கலியாணமாகி 3 வருடமாகியும் பொண்டாட்டி கர்ப்பமாகவில்லை இதற்கு காரணம் என்னுடைய பலவீனம் எண்டு தெரிந்தாலும் நம்பிக்கையோடு மாதம் 1 முறையாவது புண்டைக்குள் கஞ்சியை இறக்கி விடுவேன். என்பொண்டாட்டியும் சந்தோசமடந்தது போல் நடிப்பாள். நான் தூங்கிய பின் அவளே தனக்கு தானே விரலடித்து விரகத்தை தீர்த்து கொள்வாள் , நான் ஒல்லியாக இருந்தும் அழகான அவள் எனக்கு கிடைக்க காரணம் சாப்ட் வயார் எஞ்சினியர் வேலை தான். மாசம் 1.5 லட்சம் சம்பளம் வேண்டுவதால் தான் அவளுடைய வீட்டினர் பொண்ணு தர சம்மதித்தனர்.என்ன தான் நான் ஓழில் வீக்கா இருந்தாலும் புரிசன் என்ற முறையில் நல்ல படியாக நடந்து கொள்வேன். மாலினியும் எதையும் நினைத்து கவலை படாமல் சமத்தாக நடந்து கொள்வாள். என்னுடைய அப்பா பெயர் சங்கர நாரயணன். அம்மா நான் சின்ன வயதிலிருக்கும் போதே தவறி விட்டார். அதனால் அப்பா அதிக பாசமாக வளத்தார் கண்டிப்பும் அதிகம் அப்பா ரிட்டயர் ஸ்போர்ட்ஸ் கோச், கால் பந்து பழக்குவதில் மிகச்சிறந்தவர் அத்தோடு தலைமைப்பண்பு அதிகம் சொல்லப்போனால் அல்பா வகை ஆண் , ஆணாதிக்கம் நிறைந்தவர் நானோ சிறுவயதிலிருந்து கம்பியூட்டர் கேம் ஆடி வீட்டோடே இருந்ததால் பெரிதாக மனிதர்களை சந்திக்க விரும்பாத ஆணாக இருந்தேன் பீட்டா வகை ஆண். அதோடு அப்பாவுக்கு நண்பர்கள் செல்வாக்கு , அரசியல் செல்வாக்கு , பொலிஸ் செல்வாக்கு இருந்தது எல்லாவற்றிலும் நண்பர்கள் இருந்தார்கள் . எனக்கு பெரிதாக சொல்லி கொள்ளும் அளவுக்கு நண்பர்கள் கிடையாது . வீட்டை பொறுத்த வரை அப்பா தான் எல்லாவற்றையும் பார்த்து கொள்வார். வீடு கரண்ட் பில், காஸ் பில் , காய்கறி பில், மலிகை செலவு எல்லாம் அவரே நிர்வகிப்பார் .என்பொண்டாட்டியும் என் அப்பா மேல் நிறைய மரியாதை வைத்திருந்தால் அவர் சொல்லும் உணவுகளை செய்து கொடுத்து அவரிடம் நல்ல பேர் எடுப்பாள் . அப்பா நான் பொண்டாட்டி எண்டு என்னுடைய உலகம் அழகாக இருந்தது. இப்படியே நன்றாக வாழ்க்கை போய் கொண்டிருக்கும் போது கொறோனா எண்ட கொடிய நோய் நாட்டில் பரவியது. என்னுடன் ஆபிஸில் வேலை பார்க்கும் சிலருக்கு நோய் பரவியதால் ஆபிஸில் வேலை பார்க்கும் அனைவரும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டோம். என்னுடைய பொண்டாட்டி அழுது புலம்பினால், ஆனால் என்ன பண்ண முடியும் இது உயிர் கொல்லி நோய் , தனிமை படுத்தாமலும் விட முடியாது. போனில் அடிக்கடி பேசலாம் என்று ஆறுதல் கூறி விட்டு சென்று விட்டு அம்புலன்சில் ஏறி சென்று விட்டேன். தனிமைப்படுத்தல் வாட்டில் இருந்து போன் மூலம் அவ்வப்போது பேசிக்கொண்டோம். அதோடு வீட்டில் நம்முடைய படுக்கை அறையை சுகாதார பரிசோதகர்கள் 1மாதம் பாவிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னதாக சொன்னாள் என் பொண்டாட்டி, அதோடு மாமா தன்னோட ரூமை எனக்கு கொடுத்திட்டு கோலில் உள்ள சோபாபில் படுத்திக்கிறதா சொன்னாள். ரெண்டாம் நாள் என் பொண்டாட்டி முகம் கவலையாக தெரிந்தது ஒரு வேளை நான் இங்கே தனிமை படுத்தப்பட்டிருப்பதால் இருக்கும் என்று நினைத்து கொண்டேன். கவலை படாதே நான் வரும் வரை அப்பா உன்னை நல்லா பார்த்துக்குவார் என்றேன். ஏதே ஒரு மாரி சமாதானமானால் மாலினி. அடுத்த நாள் காலை , மதியம் இரண்டு வேளையும் மாலினியுடன் கோல் பண்ணி பேசினேன். இரவு கோல் பண்ணும் போது அப்பா கோலை ஆன்சர் பன்னார் . மாலினி சாப்பிட்டுக்கிட்டிருக்கா என்றார். மாலினி வாயில் எதையோ வைத்துக்கொண்டு பேசுவது போல் பேசினாள், கவலை படாமை நன்றாக சாப்பிடு என்று புத்திமதி கூறினேன். மாலினியும் ம் ம்ம் ம்ம்ம் எண்டு கூறினாள். சரிப்பா அவள் சாப்பிட்டு கிட்டிருக்காள் நாளைக்கு கோல் பண்ணு எண்டு அப்பா கூறினார். ஏதோ அரை மனதுடன் போனை கட் பண்ணி விட்டு தூங்கினேன். சரியாக இரண்டு நாள் கழித்து மாலினி ஓரழவு கலக்கம் இல்லாமல் பேசினாள். அப்படியே இரண்டு கிழமை தனிமைப்படுத்தல் முகாமில் இருந்து விட்டு பிசியார் பரிசோதனையில் எனக்கு நோய் இல்லை யென்று தெரிந்ததால் என்னை வீடு செல்ல அனுமதித்தார்கள். வீட்டுக்கு ஆசையுடன் மாலினியை பார்க்க சென்றேன். அப்போது மாலினி கதவை திறந்தாள். அவள் என்னுடைய அம்மாவுடைய பட்டுப்புடவை நகை எல்லாம் அணிந்து பார்க்கவே மங்கல கரமாக இருந்தாள். மாமா தான் இனிமே இதுகள் எல்லாம் உனக்கு தான் சொந்தம் எண்டு கூறியதாக சொன்னாள். போனவுடனேயே மதிய சாப்பாடு ரெடியாக இருந்தது . மாலினியும் அப்பாவும் செமயா யோக் அடிச்சு சிரிக்க வைத்தனர். அப்பா இப்படி இருப்பது சந்தோசமாக தான் இருந்தது. அன்று இரவு மாலினி அசந்து தூங்கினாள். நான் மாலினியின் காதருகில் போய் மாலினி குட்டி இன்னைக்கு பண்ணலாம றொம்ப நாள் ஆச்சு என்றேன். ம் ஓகே என்றால் நைட்டியில் இருந்த படியால் பாண்டீசை கழட்டி விட்டு காலை விரித்து கொண்டு சொர்க்க வாசலை காண்பித்தாள். அவள் புண்டையில் இருந்து கோர்மோன் வாசனை கமகமத்தது. நிறைய நாள் ஓழ் கிடைக்காமல் தான் மூடாக இருக்கிறாள் என்று நினைத்து கொண்டு ஏதோ 2 நிமிசம் செய்தேன். அப்புறம் கஞ்சியை அவள் புண்டை மேட்டில் அடித்து விட்டு எப்படி இருக்கு செல்லம் என்றேன் . சரியான் ரயேட்டாக இருக்கு தூங்குங்க என்றாள். மாலினியின் புண்டை ஏனோ இன்று இறுக்கமே இல்லாமல் இருந்திச்சு சமான் பட்டும் படாமல் போய் வந்திச்சு . ஏதும் பேசாமல் படுத்து கொண்டேன். அடுத்த நாள் மாலினியின் தம்பி ஒருத்தனுக்கு அரசாங்க வேலைக்காக மாலினியிடம் சொல்லியிருந்தான் மாலினி அதை அப்பாவிடம் தயங்கி தயங்கி கூறினாள். இதுக்கேன்மா தயங்குற ஒரு போன் கோல்ல முடிக்கிற விசயம் எண்டு சொன்னார் காரணம் அப்பாவின் அரசியல் செல்வாக்கு அப்படி. மாலினியோ மகிழ்ச்சியுடன் மாமா நா மாமா தான் என்றாள் சாப்பாட்டு மேசையில் அப்பாவை விழுந்து விழுந்து கவனித்தாள் . அவர்களுடன் நான் சாப்பிட இருந்தும் அவள் கண்களுக்கு நான் தெரியவே இல்லை. அடுத்த நாள் வேர்க் புறோம் கோம் மெதேட்டில் வீட்டிலிருந்து கம்பனி வேலைகளை முடித்து விட்டு இரவு சாப்பாடு முடித்து அசந்து மாலினியும் நானும் தூங்க்கினோம் . இரவு தூக்கம் கலைந்து எழுந்து பார்த்த போது மாலினி கட்டிலில் இல்லை. பாத்துறூமுக்கு போயிருப்பா என்று நினைத்து கொண்டேன். தாகமெடுத்ததால் சமையல் தட்டுக்கு சென்று பிறிறிட்ஜீல் வைத்த தண்ணியை குடித்து விட்டு அப்பாவின் அறையை கடக்கும் போது உள்ளே இருந்து முனகல் சத்தம் கேட்டது .எனது நெஞ்சு படபட வென்று துடித்தது மெதுவாக பூட்டாமல் இருந்த கதவு வழியாக பார்த்த போது அதிர்ச்சியில் உறைந்து விட்டேன். மாலினி மிஸனரி பொஸிசனின் கிடக்க அப்பா மாலினியை ஓழ்த்துக்கொண்டிருந்தார். மாலினி ஆ ஆ என்று முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.அப்பாவோ ஈவு இரக்கமில்லாமல் ஒட்டுமொத்த பூலையும் உள்ளே இறக்கி மாலதியின் புண்டை ஆளத்தை பாத்துகொண்டிருந்தார். மாலதியோ ஓழ் சுகத்தில் முனகினாள். ஏதேதோ பிதற்றினாள்.