ம்ம்ஹும்…மாட்டேன் நான் தான் ஃபர்ஸ்ட் ஓழ்போடுவேன்
tamil sex story நானும் சரண்யாவும் ஒரே மருத்தவமனையில் பணிபுரியும் டாக்டர்கள். மருத்துவமனைகள் அனைவரும் மறக்க கூடிய இடங்கள். நோய் நொடியின்றி மருத்துவமனை பக்கமே தலைகாட்டகூடாது..அதே போல் சொத்து சிக்கல் அடிதடி என்று போலீஸ் ஸ்டேஷன், கோர்ட் படியையும் யாரும் விரும்பி மிதிப்பது இல்லை. ஆனால் மருத்துவமனைகள் சேவை ஸ்தலம் என்றாலும் அங்கேயும் மற்ற அலுவலகத்தை போலத்தான். ஊழியர்களுக்கு ஸ்டிரெஸ், ஸ்ரெயின் உண்டு. எவ்வளவு தான் பொறுமையாக இருக்க நினைத்தாலும் சில வேளைகளில் பொங்கி எழுவோரும் உண்டு. சின்ன சின்ன ஈகோக்கள், அதில் ஏற்படும் பாலிடிக்ஸ் எல்லாமே எல்லா அலுவல் இடங்களையும் போல மருத்துவமனைகளுக்கு உள்ளும் உண்டும். எங்கும் மனிதர்கள் தானே. சரண்யா அந்த மருத்துவமனையில் என்னை விட ஒரு இரண்டு வருடம் சீனியர். வந்த புதிதில் நான் ஏதோ அவளிடம் மருத்துவம் படிக்க வந்த மாணவனைப்போல சீன் போடுவாள். என் தகுதிக்கு கீழே எடுபிடி வேலைகளை ஏவி மிகவும் உதாசீனப்படுத்தவாள். அலுவலக மானேஜ்மென்ட் மீட்டிங்கில் நான் எது சொன்னாலும், உடனே அதுக்கு எக்காள தொனியில் ஏட்டிக்கிபோட்டியாக பேசி ஏளனப்படுத்துவாள். நானும் படித்துவிட்டு நேரடியாக இந்த மருத்துவமனைக்குள் வேலைக்கு வரவில்லை. சில பெரிய மருத்துவமனைகளில் பணிபுரிந்துவிட்டு தான் வந்துள்ளேன். முதலில் சரண்யாவுக்கு சீனியர் என்கிற மரியாதையை கொடுத்து அவளிடம் மதிப்போடு தான் பழகினேன். ஆனால் அவள் ஏதோ ஒரு வஞ்சத்தை மனதுக்குள் வைத்து கொண்டு தான் இப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்கிறாள் என்று புரிந்தது. ஆனால் அதற்கான அடிப்படை காரணம் தான் புரியவில்லை. சரண்யா ஒரு அழகும் திமிரும் கலந்த ஒரு கலவை தான். சில நேரம் அவள் முலைகுலுங்க மருத்தவமனை காரிடாரில் நடந்து போகும்போது, எதிரில் போய் ரெண்டு முலைகளையும் கடித்து வைத்து விடலாமா என்று கூட யோசித்து இருக்கிறேன். இந்த முட்டி நிக்கிற முலைபழத்தை வச்சுகிட்டு தான் இப்படி பந்தா பண்ணிகிட்டு அலையுறா என்று யோசிப்பேன். பின்னால் பார்த்தால் ரெண்டு பப்ளிமாஸ் குண்டிகளும், “டே உங்க ரெண்டு பேரு ஈகோ கிளாஷ்ல என்னை ஏண்டா வெறுக்கிறே..பாருடா..பார்த்து ரசிடா..முடிஞ்சா பின்னாடி வந்து சொருகி ஒரு கோல் போட்டு குஷிபடுத்துடானு” கெஞ்சுவது போல் தோன்றும். ஆக்சுவலா அவளை வெறுத்தாலும், செக்சுவலா அவளை அடிக்கடி டார்ச்சர் பண்ணி, ரேப் பண்றமாதிரி ட்ரீம் பண்ணிகிட்டு தான் கையடிச்சு குதூகலமா இருப்பேன். அவளை மை ஸ்வீட் எனிமியாத்தான் பாக்குறேன். மருத்துவ அறிவை பொருத்தவரை சரண்யா ஏட்டு சுரக்காய் தான். மருத்துவ தொழிலுக்கு அது உதவாது. நோயாளியின் அக, புற, சிக்கல்களை உணர்ந்து கொண்டு தான் சிகிச்சையை ஆரம்பிக்க வேண்டும். சும்மா தலைவலினா அனாசின், காய்ச்சல் னா பராசிட்டமால்னு ஆரம்பிச்சுட முடியாது. தலைவலியும், காய்ச்சலும் எதனால் வருகிறது. காரணம் காரியம் என்ன என்று தெரிந்து கொண்டு தான் சிகிச்சை அளிக்கமுடியும். இதை நான் பொதுவாக பேசும் போது அவள் பெரிய பருப்பு மாதிரி வியாக்ஞானம் பேசி கடுப்பேற்றுவாள். அப்போதே டேபிளுக்கு கீழ் குனிந்து அவள் புண்டை பருப்பை கடித்து துப்பி விடலாம் என்று தோன்றும். எப்போதெல்லாம் என்னிடம் வம்பிழுத்து வாக்குவாதம் செய்கிறாளோ அன்று அவளை எனது பெட்ரூமிலோ, படுக்கை அறையிலோ பலாத்காரம் செய்து சுகம் பெற்று கொள்வேன். ஒரு கட்டத்தில் அவளோடு வழிய சென்று வம்பிழுப்பதை வழக்கமாக வைத்துக் கொண்டேன். சரண்யாவோடு வம்பிழுத்து விவாதம் சூடு பறந்தால் தானே அன்று எனது அறையில் சூடுபறக்க நான் சரண்யாவை குனியவைத்து கும்பாபிஷேகமோ,,சூத்தடித்தோ சூடுபறக்க சுகம் காண முடியும். அன்று சரண்யா எனக்கு கொடுக்கும் ஆனந்தம் மற்ற நாட்களில் வாய்ப்பதே இல்லை. அதனால் வேண்டுமென்றே அவளை வெறுப்பேத்த தொடங்கினேன். ஒருவேளை அவளுக்கும் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு என் மேல் இருக்குமோ என்கிற சந்தேகமும் எனக்குள் இருந்தது. ஆனால் எனக்கும் சரண்யாவுக்கும் உள்ள பனிப்போர் பற்றி மருத்துவமனை மேனேஜ்மென்ட்டுக்கு நன்றாக தெரியும். ஆனால் இருவருக்கும் ஒரு ஷிஃப்டை போடாமல் மாற்றி போட்டு சாந்தப்படுத்த முயற்சிப்பார்கள். அதனால் ஒரு கட்டத்துக்கு மேலே எங்கள் குழந்தை சண்டைகளை அவர்கள் கண்டுகொள்வதில்லை. ஆனால் இருவரையும் ஒரு காமெடி பீஸ் போல பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டனர். யார் மீது யார் புகார் கொடுத்தாலும் கண்டு கொள்வதில்லை. அதற்கு பிறகு தான் சரண்யா கொஞ்சம் அடங்கினாள். ஆனால் நான் அதற்கு பின்னும் அடங்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் அதற்கு பிறகு தான் இறங்கி, அடித்து ஆட ஆரம்பித்தேன். பின்ன அப்போ தான் நைட் சரண்யாவை நினைத்து கொண்டு ஆட்ட முடியும். குறிப்பாக ஒரே பேஷன்டை இருவரும் பார்க்க வேண்டியது வந்தால் வம்பிழுக்கும் வாய்ப்பை விடவே மாட்டேன். எப்படியும் அவள் மருந்து பிரிஸ்கிரிப்ஷனில் சொதப்புவாள் என்று தெரியும்,. உடனே நான் மீண்டும் ரவுண்ட்ஸ் போகும்போது, அதே பேசன்டை ட்ரீட் பண்ணும் போது, சரண்யா எழுதிய பிரிஸ்கிரிப்ஷனின் பிழை இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்தே எச்சரிக்கையோடு படிப்பேன். அதே போல மிகப்பெரிய பிழைகள் இருக்கும். உடனே ஏதோ வாத்தியார் ரெட் இங்கில் திருத்துவதை போல், சரண்யாவின் பிரிஸ்கிருப்ஷனை திருத்தி, ரீ ரைட் தி பிரிஸ்கிருப்ஷன் என்பதை நோட் போட்டு எழுதி ‘திரும்ப செக் பண்ணு’ என்பதை போல் என்ன தப்பு என்று சொல்லாமலேயே நோட் போட்டுவிட்ட சென்றுவிடுவேன். சரண்யா மீண்டும் ரவுண்ட்ஸ் வரும்போது அதை பார்த்து டென்ஷன் ஆகி நான் தூங்கிக் கொண்டிருப்பது தெரிந்தும் போனில் அழைத்து விளக்கம் கேட்பாள். நான் அப்போது கூட அவள் தவறை சொல்லாமல் நான் கேஷுவலாக ”அப்படியா ஒரு வேளை நான் தப்பு பண்ணியிருக்கலாம். அப்போ சேஞ்ஜ் பண்ண வேண்டாம். நீங்க அதே ஃபாலோ பண்ண சொல்லுங்க. எதுவும் தப்பா நான் நைட் வந்து பாத்துக்கிறேன்” என்பேன். அப்போது சரண்யா நொந்து நூடுல்ஸ் ஆகிவிடுவாள். அவளுக்கு அவள் பிரிஸ்கிப்ஷனில் நம்பிக்கை இருக்காது என்பதால் அதை திருத்தவும் ஈகோ தடுக்கவும். அப்படியே விட்டுவிடவும் முடியாது. காரணம் சீனியர் டாக்டர்ஸ் வந்தால் எப்படி அவளுக்கு ரிவர்ட் இருக்கும் என்கிற பயமும் உண்டு. அதை விட என்னுடைய மெடிக்கல் நாலேஜ் ஸ்டஃபை பற்றி அவளுக்கு நன்றாகவே தெரியும். அதனால் காரணம் இல்லாமல் நான் அவள் பேடில் கைவைக்க மாட்டேன் என்கிற மன உளச்சலும் அவளை அன்று முழுவதும் படாத பாடு படுத்தும். ஆனால் அடுத்து அதை எஸ்எம்எஸ் மூலம் வெளிப்படுத்துவாள் யு ஆர் ரூட். செல்ஃபிஷ்…போன்ற வார்த்தைகள் அடுத்தடுத்து மெசேஜில் வரும். நான் அதையெல்லாம் ரசித்துக்கொண்டே என் அழகு எனிமி சரண்யா டார்லிங்கை நினைத்து கையடித்து குஷிபடுத்தி கொள்வேன். மறுநாளும் அப்படி செய்து அவளை போதும் டா…ப்ளீஸ் என்றும் கெஞ்சும் அளவுக்கு கொண்டு வந்து விடுவேன். அதற்கு பிறகு தான் அவள் தவறுக்கு விளக்கம் அளித்து திருத்தி காட்டுவேன். ஆனால் அப்போதும் அவள் ஈகோ தடுக்கும். ”இதுல அப்படி என்ன பெனிஃபிட் நான் எழுதுனதுக்கும் இதுக்கும் என்ன வித்தியாசம். சும்மா சீனைப்போட்டு பெரிய ஆளா காட்டிக்காதே. இது ஆஸ்பிட்டல் ஒண்ணும் காலேஜ் இல்லை…உன்னோட ஹீரோதனத்தை காட்ட… ” என்று சிலுப்பிக் கொள்ளும் போது, ”நான் அப்படிலாம் நினைக்கலியே..நீங்க அப்படி நினைச்சுகிட்டா நான் பொறுப்பாக முடியாது.