అత్తా కూతుళ్ళ మొత్తలను మెత్తగా వాయించిన లక్కీ అల్లుడు రెండవ భాగం
సరిగ్గా పందొమ్మిదేళ్ళ క్రితం కాంతమ్మ కూడా ఇప్పటి సరోజ లాగే యవ్వనం తో పెట పెట లాడుతూండేది. ఆ యవ్వనపు మిల మిలలు భుగభుగ వలపు మంటలుగా మారేసరికి భరించలేక వాటిని ఆర్పే నాధుడికోసం చూసి చివరికి పక్కింటి సుందర్రావును పట్టుకుంది రహస్యంగా. పాపం సుందర్రావు చంద్రకాంతం వలపు మంటల్ని ఆర్పడాని కి శాయశక్తులా ప్రయత్నించే వాడు. నాటి సరోజలాగే చంద్రకాంతానికి కూడా కడుపొస్తుందంటే భయమే. ఇప్పుడు సరోజకి నిరోధనే ఆ రబ్బరు గొట్టాలు అవి దైవ ప్రసాదాల్లో లభిస్తున్నాయి. కానీ చంద్రకాంతానికి అవెక్కడ్నించి లభిస్తాయి? అందుకే ఓ ప్రత్యేక పద్ధతి అవలంబించింది. ప్రతీ రోజూ రాత్రి అవ్వడం ఆలస్యం ఎలాగో ఓ విధంగా తల్లి కళ్ళు కప్పి తోటలో సుందర్రావు ఒడిలో వాలేది చంద్ర కాంతం. రావడం ఆల స్యం అత ను ఊపిరి సలపనివిధంగా కౌగలించుకుని తనకు ఎలా కావలిస్తే అలా, ఎంతలా కావలిస్తే అలా మొహమాట పడ కుండా సుందర్రావుకి చెప్పి మరీ దెంగించుకునేది చంద్ర కాంతం. అయితే ఒకందుకు మాత్రం చాలా ఇబ్బందిగా ఉండేది సుందర్రావుకి. అతను చరమస్తితికి చేరుకుని, వీర్యాన్ని కార్చబోయే సమయానికి తెగ హడావిడి చేసి, అతన్ని కిందకి తోసి లేచి పోయేది చంద్రకాంతం. ఇంతా కష్టపడి, చిలికి పైకి తెచ్చిన “అమ్రతం” భాండంలో పడకుండా నేల పాలయిపోవడం చూసి బాధ పడేవాడు సుందర్రావు. అక్కడికీ ఎన్నోసార్లు ఎన్నోవిధాలుగా నచ్చచెప్ప చూసాడు. ఒక సారైనా పూర్తిగా ఆనందం వినిపించుకునేది కాదు అనుభ వించనివ్వమని. అయినా చంద్ర కాంతం. “ఇప్పుడు సరదాగానే ఉంటుంది. తరువాత కడుపు వస్తే ఇంకే మన్నా ఉండా. నాకు నిన్ను పెళ్ళి చేసుకోవాలని లేదని నీకు తెలుసుగా. తొందరపడి మాట వినకుండా మారాం చేస్తే మొదలుకు చెడతావు జాగ్రత్త.” అనేది పెద్ద ఆరిందాలా. విసుగెత్తిన సుందర్రావు తెగించి, ఓ రోజున చంద్రకాంతం ఎంత గోల పెట్టినా వినిపించుకోకుండా తన మొడ్డ పాలు పూర్తిగా చంద్రకాంతం పూకులోకి దిగే వరకూ లేవలేదు అది మిపెట్టి. అంతా అయిన తరువాత గబ గబా పైట చెంగుతో పట్టి పట్టి మరీ నలుమూలలూ తుడిచేసుకుంది చంద్ర కాంతం. కానీ నిజంగా అతన్ని మింగేద్దామన్నంత కోపం వచ్చింది. చస్తే అత న్నింక కలుసుకోకూడదనుకుంది. మామూలుగా చీకటి పడేసరికి పూకులో కుమ్మరి పురుగు తొలిచినట్టు బాధ పడి, ఆ మాట మరచి పోయి అతని దగ్గరకెళ్ళింది మళ్ళీ. ఆమె మళ్ళీ రాదనుకున్న సుందర్రాచ్వు చంద్ర కాంతాన్ని చూసి నిన్న తను చేసిన వుంటుందనుకున్నాడు. పని నచ్చి రోజు కూడా క్రిందటి రోజులాగే ఎంతకీ వదల్లేదు తనకి తృప్తి కలిగేవరకూ. ఈ సారి అంత ఎదిరించలేదు చంద్రకాంతం. అతనలా చేస్తూంటే లేవమని మనసారా అనలేకపోయింది. “చంద్రా…. ఇలాగే ఎంతో బావుంది కదూ.