ట్రాప్….9
“అబ్బ! ఏటి ఆ అడగటం.!…….. అన్ని తరువాత చెబుతాను గాని, ముందు ఈ అమ్మాయిని……” అని ఆగి “నీ పేరుబుటమ్మా?” అని అడిగింది జగదాంబ. “మాధం ” “మాధంని తీసుకు వెళ్ళి అన్నయ్య పక్కగది ఇవ్వండి” “అలాగే అమ్మా !” …… “రండి మాధంగారు!” ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు దగ్గరుండి అమెను మేడ బుదకు తీసుకుపోయారు. మోహన్ తల్లితో ఆ హాల్లోనే వుండిపోయాడు. మాధం మంచం బుద కూర్చుని అలోచిస్తుంది. క్రింద హాల్లో అందరు కలిసి మాట్లాడుకుంటున్న మాటలు గలగలలుగా తప్ప స్పష్టంగా 9నపడట లేదు. చాలా పెద్ద ఫ్యాణులి అనుకుంది మాధం. ఏది ఏమయినా తను చాలా అదృష్టవంతురాలు…….ఒక నీచుడి చేతిలో నుండి తప్పించుకుని, ఓ వుత్తముడి ఆశ్రయం పొందింది. పాపం అక్క! “ఆ వ్యభిచార గృహంలో ఏం చేస్తుందో……..ఎన్ని అవస్థలు పడుతుందో?” అని అక్కను తలుచుకుని చాలా సేపు బాధపడింది మాధం. మెల్లగా మంచం ద నడుం వాల్చి…..నిద్రకు వుపక్రబుంచింది. ఇంతలోనే తలపు తట్టిన శబ్దం. లేచి వెళ్ళి తలుపు తీసిందామె. ఎదురుగా మోహన్. “సురా…….రండి లోపలకి” అహ్వానించింది. “మాధం ! ఇంకా నిద్ర పోలేదా?” “కొత్త చోటు కదా! నిద్ర రావటం లేదు” “ఇల్లు ఎలా వుంది? నీకు నచ్చిందా?” “ఈ ఇంటి కేం? దేవాలయంలా వుంది” అంది మాధం. “మరి నేనూ?”అడిగాడు మోహన్ కొంటెగా. “దేవుడిలా కనిపిస్తున్నారు…..” “మరి అభిషేకం చేయించవూ?”అడిగాడు నవ్వుతూ… “నా దేవుడు అనుమతి ఇస్తే……. ఇప్పుడే ……ఈ క్షణంలో……..నా సరస్వం అరిపించుకుంటాను” అంది మనస్పూర్తిగా. “దేవుడు ఏది కావలని కోరడు……ఇచ్చింది స్వీకరించటం తప్ప…..” అన్నాడు మోహన్ సూటిగా అమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ. “నిజమే……. అయితే స్వీకరించండి” అంటూ గబగబా తను దుస్తులు 10 ప్పేయటం మొదలు పెట్టింది. మొత్తం వంటి మీదున్న బట్టలన్నీ తీసిపా రేసింది మాధం. క్షణాల్లో నగ్నంగా మారి అతని ముందు నిలబడివుంది. చెక్కిన పాలరాతి శిల్పంలా వున్న అమె దేహాన్ని చూసి 30తగా మెరిసాయి అతని కళ్ళు. జివ్వుమన్నాయి నరాలు. రక్తం వేడెక్కి వేగంగా పరుగులు తీయటం మొదలు పెట్టింది. ఎక్కడికక్కడ చక్కగా అమరినట్టు వున్నాయి అమె అవయవాలు. తేనెలూరే పెదాలు… శంఖలాంటి మెడ… ఉబ్బెత్తుగా…..బింకంగా కనిపించే రొమ్ములు……. పల్చటి పొట్ట………సన్నటి నడుం… లోతయిన బొడ్డు…… ఆ క్రింద……నూనూగు వెంట్రుకల మధ్య…….ముళ్ళ గులాబిలా…..ఆడతనపు జిలేబి. దాని మధ్య సన్నటి చీలిక…… బలిసిన తొడలు…. అలా బిడియం వదిలేసి తన అందాలన్ని అతనికి కనుంందు చేసేదట్టు వయ్యారంగా నుంచుని వుంది మాధం. అతని కళ్ళల్లో చూస్తూ, చేతులు చాచి నవ్వుతూ ఆహ్వానించింది. వెంటనే మోహన్ వెళ్ళి తలుపులు మూసివచ్చాడు. అమెను మెల్లగా మంచం పై పడుకోబెట్టాడు. “మధూ !….” పల్చటి అమె పొత్తి కడుపును అరచేత్తో నిమురుతూ పిలిచాడు మోహన్.