கொஞ்சம் ஆயில் போட்டு பண்ணலாம்
நான் பல கதைகள் எழுதி உள்ளேன். அந்த ஒரு தருணம் வாழ்வின் மாற்றத்திற்குரிய தருணம்.. ஒரு பெண்ணிடம் இருந்து எனக்கு ஹாங்கவுட் ஒரு அழைப்பிதழ் வந்தது.
ஹாய் என்ற குறுஞ்செய்தி இருந்தது. நானும் பதிலுக்கு ஹாய் என்று அனுப்பினேன். அப்போது தான் அவர்கள் தன்னை பற்றி கூறினார்கள்.
அவர்களின் பெயர் சுமதி, வயது 43,அவர்களின் அளவு 36-34-42. பின்னழகு கொஞ்சம் பெரியது. அது காண்போரை பின்னே இழுக்க கூடியது. கணவர் வெளி நாட்டில் பணி புரிகிறார்.
அவருக்கு செக்ஸ் ல் அவ்வளவாக தற்சமயம் ஆர்வம் இல்லை என்றும் இந்த கதை படிப்பது தான் தனக்கு ஆறுதல் என்றும் கூறினார்கள். எனக்கு அதை கேட்க கொஞ்சம் வருத்தமாக தான் இருந்தது. என்னை பற்றி கேட்டார்கள். நானும் என்னை பற்றி கூறினேன்.
அப்படியே பேச தொடங்கினோம்.
நான்: நீங்க எப்போ ல இருந்து இந்த கதை எல்லாம் படிக்குறீங்க ?
சுமதி: நான் கொஞ்ச நாளாக தான் படிக்கிறேன். உங்கள் கதை நன்றாக உள்ளது.
நான்: நன்றி. என்னோட கதை எல்லாம் படிச்சு இருக்கீங்களா?
சுமதி: எல்லாமே படிச்சு இருக்கேன்.
நான்: அதை படிக்கும் போது உங்களுடைய உணர்ச்சி எப்படி இருக்கும்.
சுமதி: நல்ல இருக்கும். நீ சின்ன பையன இருக்க. உங்கிட்ட எப்படி சொல்றது?
நான்: பரவாயில்லை சொல்லுங்க.
சுமதி: போதும் எனக்கு வெட்கமா இருக்கிறது.
நான்: கதை படித்து விட்டு வேற ஏதாவது பண்ணி இருக்கீங்களா?
சுமதி: வேற ஏதாவது ந என்னது?
நான்: ஆசையை அடக்க தன்னிச்சையாக செய்வார்களே அதெல்லாம் பண்ணிருக்கீங்களா?
சுமதி: ச்சீய் அதெல்லாம் பண்ணது இல்ல. எனக்கு தெரியாது.
இப்படியே எங்கள் உரையாடல் தொடர்ந்தது. அவர்களுக்கு இரண்டு மகன்கள். பள்ளி படிகின்றன. வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் மட்டும் என்னுடன் பேசுவார்கள். நானும் அவர்களின் மெசேஜ் காத்திருப்பேன். இப்படியே நாட்கள் சென்று கொண்டு இருந்தது.
ஒரு நாள் அவர்களிடம் உங்கள் புகை படம் கிடைக்குமா என்று கேட்டேன். அதற்க்கு
சுமதி: எதுக்கு கேட்குற?
நான்: உங்கள் அழகை ரசிக்க தான்.
சுமதி: அதெல்லாம் வேண்டாம்
நான்: நீங்க என்னய நம்பினால் மட்டும் காட்டுங்கள்.
சிறிது நேரம் யோசித்து விட்டு முகம் இல்லாத அழகிய மேனி உடலை மட்டும் புகை படம் எடுத்து எனக்கு அனுப்பினார்கள். வயது ஆகினாலும் கட்டுடல் கலையாத தேகம். வளைவு நெளிவு நிறைந்த வலுவலப்பான இடுப்பு. சற்று தொங்கி இருந்தாலும் எந்த நேரமும் கிழித்து கொண்டு வெளியே வர துடிக்கும் இரண்டு மார்பகங்கள்.
அதை பார்த்த நான் மெய் மறந்து நின்றேன். எனது போன் அடுத்தடுத்து மெசேஜ் வரும் சத்தம் கேட்டு சுய நினைவு வந்தேன்.
சுமதி: என்ன பதிலே காணோம்.
நான்: ம்ம் சொல்லுங்க.
சுமதி: என்ன பேசாம இருக்க.
நான்: உங்க அழகை பார்த்து வாய் அடைத்து போய்ட்டேன்.
சுமதி: சும்மா சொல்லாத
நான்: நிஜமா தான் சொல்றேன். கிராமத்து நாட்டுக்கட்டை நீங்க
சுமதி: சும்மா ஐஸ் வைக்காத
நான்: இப்படி ஒரு அழகை சிலைக்கு யார் ஐஸ் வைக்க முடியும். உங்கள் மேனியே ஐஸ் போல இருக்கு.
சுமதி: நிஜமாவா சொல்ற.
நான்: ஆமா உங்களோட ஐஸ் மேனி பார்த்து நான் உறைந்து விட்டேன்.
என்னை அழகு மேனி காட்டி உறைய வைத்து விட்டாய் . என்னை உருக விடாமல் சீக்கிரம் என்னை காமத்தில் சுடர விடு அன்பே.
இந்த அழகை பார்த்தால் காமம் இல்லாதவனுக்கு கூட காமம் ஆர்ப்பரித்து கொட்டி விடும். இப்படி ஒரு அழகை விட்டு எப்படி தான் வெளிநாட்டில் இவர்களின் கணவர் இருக்கிறார்களோ என்று சிந்தித்தேன்.
எங்கள் நட்பு அடுத்து காமத்தில் சென்றது. தினமும் காம உரையாடல் தொடர்ந்தோம். எப்போது அவர்களை அடைவேன் என்று துடிக்க ஆரம்பித்தேன். இப்படி அழகை பார்த்ததுமே இப்படி ஒரு சுகம் என்றால். இவர்களை ருசித்தால் என்ன ஒரு சுவையாக இருக்கும் என்று மனதில் பல சிந்தனைகள்.
நான்: உங்கள் கணவர் ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி.
சுமதி: எப்படி சொல்ற
நான்: உங்கள மாதிரி அழகு மனைவி அவங்களுக்கு கிடைச்சு இருக்காங்க
சுமதி: அதிர்ஷ்டம் இருந்து என்ன பயன். வேற எதுவும் பண்ண மாட்டேங்குறாங்க.
நான்: கவலை படாதீங்க.
சுமதி: ம்ம்
நான்: சீக்கிரம் நான் உங்களை பார்க்க வருகிறேன்.
சுமதி:எதுக்கு?
நான்: உங்க தாகத்தை நான் தணிக்க தான்.
சுமதி: உனக்கு ரொம்ப தான் ஆசை.
நான்: இதெல்லாம் கம்மி தான்.
சுமதி: இன்னும் வேற என்ன எல்லாம் இருக்கு?
நான்: அதை நான் உங்க தாகத்தை தணிக்கும் போது பாருங்க.
சுமதி; சரி வா பார்க்குறேன். எப்படி தனிக்குறன்னு
நான்: நீங்க தான் சொல்லணும் எப்போ வரணும் என்று
சுமதி: யாரும் இல்லாத போது சொல்றேன். நீயும் வா
நான்: அதுக்கு நான் காத்து கொண்டு இருக்கிறேன்.
எங்களுக்கு அந்த ஒரு நாளும் வந்தது. எனது போன் மெசேஜ் வந்தது.
சுமதி: ஹலோ
நான்: சொல்லுங்க
சுமதி: என்ன பண்ற?
நான்: உங்க மெசேஜ் கு தான் காத்திருக்கேன்.
சுமதி: அப்டினா உனக்கு மெசேஜ் மட்டும் போதுமா?
நான்: எனக்கு புரியல
சுமதி: அட அசடு. நீ கேட்ட அந்த நாள் வந்திருச்சு.
நான்: உங்களோட தாகத்தை தணிக்க வரவா ?
சுமதி: அதுக்கு தான் ட கூப்பிட்டேன். நீ ரொம்ப லேட்
நான்: உடனே வரேன். உங்க வீட்டுல யாரும் இல்லையா?
சுமதி : யாரும் இல்லனு தான உன்னை கூப்பிடுறேன். பின்ன எதுக்கு உன்னைய கூப்பிட போறேன்.
எனக்கு பயங்கர சந்தோசம். உடனே கிளம்ப தயாரானேன்.
நான்: இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வரேன்
சுமதி; சீக்கிரம் வா
உடனே கெளம்பி அவர்கள் சொன்ன இடத்திற்கு சென்றேன். அது ஒரு கிராமத்திற்கு செல்லும் வழி . அந்த ஒத்தையடி பாதையில் நான் மட்டும் நடந்து சென்றேன். அப்போது என் எதிரே சுகுட்டி ஒரு பெண்மணி வந்தார்கள். என் அருகே வந்து நின்றார்கள்.
அப்போது தான் தெரிந்தது அது தான் சுமதி ஆண்ட்டி என்று.
நான்: என்ன நீங்களே வந்துடீங்க
சுமதி: ஆமா டா நீ என்னோட வீட்டை கண்டு பிடிக்க கொஞ்ச கஷ்ட படுவ அதான் நானே வந்து விட்டேன்.
நான்: ம்ம்
சுமதி: சரி உக்காரு
நானும் வண்டில பின்னாடி ஏறி உக்காந்தேன். அந்த ஒத்தையடி பாதை கொஞ்சம் குண்டும் குழியுமாக இருந்தது. பள்ளத்தில் வண்டி இறங்கும் போது எல்லாம் நான் அவர்களின் முதுகில் இடித்தேன்.
சுமதி: நல்ல பிடிச்சுக்கோ
நான்: ம்ம்
சரி என்று அவர்கள் இடுப்பை சுற்றி பிடித்து கொண்டேன். அவர்களுக்கு ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடி சொக்கி விட்டார்கள். எனது கை வைத்து தொப்புளில் விளையாடி கொண்டு இருந்தேன்.
நான் வண்டி ஓட்டி அவர்கள் என் பின்னே உக்காந்து இருந்தால் வெறும் மார்பு விளையாட்டு மட்டும் தான் இருந்து இருக்கும். நான் பின்னே உக்காந்து அவர்கள் முன்னே உக்காந்து இருப்பது எனக்கு மிகவும் வசதியா இருந்தது.
இடுப்பில் இருந்து மார்பகத்திற்கு செல்லும் போது அவர்கள் வீடு வந்து விட்டது.
வண்டியை நிறுத்தினார்கள்.
சுமதி: இது தான் என்னோட வீடு இறங்கு.
(நான் மனதில் அதுக்குள்ள வீடு வந்து விட்டதே என்று இறங்கினேன்.)
தெருவே காலியாக இருந்தது. எல்லோரும் வயல் வேலைக்கு சென்று விட்டார்கள் போல.
சுமதி: என்ன சோகமா முகம் வச்சிருக்க?
நான்: அதுக்குள்ள வீடு வந்திருச்சு.
சுமதி:ஓ அதான் சோகமா? வண்டிலேயே எல்லாமே பண்ணிருப்ப போல
நான் சிறு புன்னகை ஒன்றை வெளிப்படுத்தினேன். இருவரும் உள்ளே சென்றோம்.
அவர்கள் கட்டி இருந்தது நீல நிற ட்ரான்ஸ்பரென்ட் சேலை அதில் அவர்கள் அணிந்து இருந்த ப்ளௌஸ் நன்றாக தெரிந்தது. அதை பார்த்த நான் அப்படியே கட்டி அணைத்து என் ஆசை எல்லாம் தீர்க்க வேண்டும் போல இருந்தது.
சுமதி: நீ இங்க உக்காந்து இரு.