மெட்ரோ ட்ரெயின் மாமி சௌமியா தேவி – 3
வணக்கம் அன்பு நண்பர்களே!
எனது முந்தைய கதையான மாமிக்கு ஆப்பிரிக்கா ரொம்ப பிடிக்கும் – க்கு நீங்கள் கொடுத்த பேராதரவுக்கு நன்றி. அதனைத் தொடர்ந்து இந்த கதையை எழுதுகிறேன். இந்த கதையும் நண்பர் ஒருவர் வாழ்வில் நடந்த உண்மை நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த கதையின் நாயகி ஐயங்கார் வீட்டு அழகி சௌமியா தேவி மாமி. இந்த கதை பற்றிய உங்களது கருத்துக்களை மற்றும் விமர்சனங்களை எனது மின்னஞ்சலான [email protected] க்கு அனுப்பவும்.
—————————-
முன் கதை சுருக்கம்:
கார்த்திக் ஆகிய நான் மெட்ரோ ட்ரெயின் பயணம் செய்யும்போது அடிக்கடி காணும் ஐயங்கார் மாமி சௌமியா தேவியை கண்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நெருங்க ஆரம்பித்தேன்.. அன்று அவளை பார்த்து கண்களால் பேசியே அவள் புண்டையை நக்குவேன், காயை சப்புவேன் என்று சொன்னதை அவள் முறைத்துக்கொண்டே கடந்து சென்றாள்.
—————————–
மெட்ரோ ட்ரெயின் மாமி சௌமியா தேவி – 2→
அன்று மாலையே அவளை பார்த்து மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்று உள்ளம் பதைபதைத்தது. ஆபீஸ் போன சில மணி நேரங்களிலேயே மனசுக்கு கஷ்டமாக போனது. ஒரு பெண்ணை வெறும் செக்ஸ் பொம்மையாக நினைத்து நடந்துகொண்டது போல இருந்தது. என்ன இருந்தாலும் என் அம்மா வயசு பெண்ணை பார்த்து ஆபாச செய்கைகள் செய்தது மனதை உறுத்தியது. இவ்வளவு செக்ஸுக்காக அலையும் ஆள் நான் இல்லை என்று தோன்றியது.
மாலை அவள் வரும் நேரம் வரை காத்திருந்தேன், விமான நிலைய மெட்ரோ நிலையத்தில். 6.30 போல அவள் வந்தாள். என்னை பார்த்ததும் பார்க்காதது போல கூட்டத்திலேயே கலந்து சென்றாள். நான் அவள் பின்னாலேயே சென்றேன். எங்கும் அவளிடம் பேச முடியவில்லை. அவள் தொடர்ந்து வெளியே சென்றபோது, நானும் பின்னே சென்றேன். கொஞ்சம் வெளிய போனபோது கூட்டம் குறைந்து அவள் தனியா நடக்க, நான் கிட்டே சென்றேன்.
நான்: மேடம்.. ரொம்ப சாரி… மார்னிங் ஏதோ ஒரு மூட்ல தப்பா பேசிட்டேன்…
சௌமியா மாமி: அதை பற்றி பேசாத.. கொஞ்சம் சிரிச்சதும்… இப்படியா பண்றது? சரி.. என் husband வெளிய வெய்ட் பன்றார், அப்பறம் பேசுறேன்…
நான்: சரி, சாரி மேடம்.
சௌமியா மாமி: சரி… ஆனா, உன்ன மன்னிக்கல… கொஞ்சம் சிரிச்சதும்… என்ன பண்ணிருக்க பாரு நீ… 8716XXXXXXX இதான் என் போன் நம்பர், பிரீயா இருக்கும்போது கால் பண்ணனும்… என்ன நெனெய்ச்சிட்டு இருக்க நீ பேசணும்…
நான்: சாரி மேடம்… ஏதும் தப்பா எடுத்திக்காதிங்க. நா கால் பண்றேன்..
வேகமாக அவள் நடக்க, நான் அவள் போன் நம்பரை எனது போனில் இறுக்கிக்கொண்டு நின்றேன். நிமிர்ந்து பார்த்தபோது ஒரு கட்டுமஸ்தான ஆள் அவளை பைக்கில் கூட்டி சென்றான். ஆஹா அய்யங்கார் மாமாக்களில் இது போல ஆட்களும் உண்டா என்று நினைத்துக்கொண்டேன்… உள்ள கொஞ்சம் பயமும் இருந்தது…
——-
இரவு 9.30 இருக்கும் ஒரு ‘ஹாய் மேடம், திஸ் ஐஸ் கார்த்திக், மெட்ரோ கோ-டிராவலர்’ மெசேஜ் அனுப்பினேன் வாட்சப்பில். முக்கால் மணிநேரம் அடுத்து பதில் வந்தது.
‘ கொஞ்ச நேரத்தில் நானே கால் பண்றேன் ‘
‘ சரிங்க மேடம் ‘ என்று நான் ரிப்ளை அனுப்பினேன்.
10.50 இருக்கும். அவளிடம் இருந்து போன் வந்தது. ரூமில் இருந்து வெளிய மொட்டை மாடிக்கு வந்து போனை பேச ஆரமித்தேன்…
சௌமியா மாமி: நீ என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க? உன் வயசு என்ன என் வயசு என்ன? அங்க நிறையபேர் இருந்தாங்க அதான் ஒன்னும் பேசல… இல்ல உன்ன கிழிச்சிருப்பேன்…
நான்: மேடம், ரியலி சாரி. நான் அப்டி பண்ற ஆள் இல்ல. என்னாச்சோ தப்ப நடந்துட்டேன்.. இனிமேல் அப்டி ஏதும் நடக்காது..
சௌமியா மாமி:சரி சரி…
கொஞ்ச நேரத்தில் அவளே சமாதானம் ஆனாள். யப்பா சாமி ரொம்ப கோவக்காரியா இருக்காளே என்று மனசு சொல்லியது.. கொஞ்சம் இவளிடம் அடக்கி தான் வாசிக்கணும் போல… என்று நினைத்து இருந்த பொது கேட்டாள்,
சௌமியா மாமி: ஆமா…. நீ என்னமோ நாக்கை வெளியே நீட்டி ஆட்டூனியே அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?
நான்: வேணாம் ஆண்ட்டி, விட்ருங்க. தப்பானது தான்…
சௌமியா மாமி: அது தப்பு தான் தெரியுது.. ஆனா என்னனு சரியாய் புரியல… சொல்லு.. தெளிவா…
நான்: அது… அது… வந்து … ஆன்..ட்டி…
சௌமியா மாமி: சொல்லு டா… அப்போ பல பேர் இருக்குறப்போ தைரியமா சொன்னேல்ல, இப்ப தனியா போன்ல என்ன பயம்? அடச்சீ சொல்லு…
நான்: அதாவது… உங்க கூதிய நக்குவேன் சொன்னேன்..
சௌமியா மாமி: கூதின்னா என்ன?
நான்: அதா… வ..து… ஆன்…ட்டி… உங்க பருப்பை பிரிச்சி நக்குவேன்.. சொன்னேன்..
சௌமியா மாமி: பருப்புன்னா ?
நான்: அதான்… மாமி உங்க புண்டை லிப்ஸ்… அதை பிரிச்சி நக்குவேன்…. சொன்னேன்…
சௌமியா மாமி: அடச்சீ… என்னடா இப்படி… ஆமா… ஏதோ கண்ணை மூட்டு நாக்கை நேரா நீட்டுநீயே… அதென்ன?
நான்: அதுவா ஆன்ட்டி? உங்க குண்டிய பிரிச்சி… சூத்து ஓட்டைய துலாவுவேன் சொன்னேன்…
சௌமியா மாமி: அட கண்றாவியே… அப்பறம் அந்த வாயை குவிச்சு ஏதோ உம் உம் ன்னு இழுத்தியே.. அது?
நான்: அது தெரியலையா மேடம்.. அது ஈஸி.. உங்க ப்ராவை உள்ள இருந்து காயை எடுத்து நிப்பிளை உறிஞ்சு உறிஞ்சு பால் குடிப்பேன்னு சொன்னேன்….
சௌமியா மாமி:அட.. ச்சே… பார்க்க எவ்ளோ நன்னா இருக்கே.. இப்படியா பேசுறது? அதும் என் வயசு பொம்மனாட்டி யாண்டே? அதென்ன காய்?
நான்: சாரி ஆண்ட்டி, ஏதோ ஒரு வேகத்துல.. காய்ன்னா எங்க பசங்க பாஷைல ப்ரா உள்ள இருக்குறது ஆண்ட்டி…
சௌமியா மாமி: ஐயோ ராமா, நாங்க எவ்ளோ ஆச்சாரமான குடும்பம் தெரியுமா? நேக்கு நீ சொன்னதை எல்லாம் கேட்டா.. ஒரு மாதிரி இருக்குடா… நீ நல்ல பையன்ன்னு தானே உன்ன பார்த்து சிரிச்சேன்.. சரி… இன்னியோட விட்டுரு… எனக்கு வந்த கோவத்துக்கு நன்னா திட்டனும் நினைச்சேன்.. ஆனா உன்னாண்ட பேசி பிரோயோஜனம் இல்ல தோன்றது.. அதனாலே வச்சுடு… இனிமேல் ஏதும் பேச வேண்டா…
என்று கூறிவிட்டு போனை துண்டித்துவிட்டாள். எனக்கு ஒரே குற்ற உணர்வாய் போனது. பெண்ணிடம் இவ்வாறு நடந்துகொண்டது… என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. எனக்கு என்மேலேயும் கோவம் இருந்தது… அதே நேரம், மாமியை கண் மூடி நினைத்தால் அவளது பங்கனப்பள்ளி மாம்பழங்கள், பண்ருட்டி பலாப்பழம் குண்டி, ஏற்காடு மலைத்தேன் புண்டை தான் ஞாபகம் வந்தது. அன்று கொஞ்சம் மனக்கஷ்டத்துடன் தான் தூங்கினேன். பிறகு இரண்டு நாள் அவளை காண முடியவில்லை. நேற்று அவளை பார்த்தேன் ஆனால் அவள் என்னை பார்க்கவில்லை.. நான் வேகமா செல்லும் முன்பு, கூட்டத்தில் காணாமல் போனாள்.
ஐந்தாவது நாள், நான் அவளை பார்த்தேன். எந்த ட்ரெஸ்ஸில் அவளை அங்கம் அங்கமாக ரசித்து சில்மிஷம் செய்தேனோ, அதே டிரஸ். இப்போதும் அவளது மாங்கனிகள் முட்டிக்கொண்டு நின்றது. அவள் என்னை பார்த்தாள். நானும் பார்த்தேன். இன்று நான் அவள் முகத்தை தவிர வேறு எங்கும் பார்க்கவில்லை. எனது போனை எடுத்து பார்த்தேன், ஏற்கனவே அனுப்பி இருந்த 9 ‘சாரி’ மெசேஜ்களுக்கு ரிப்ளை இல்லை. இருந்தாலும் 10வதாக ஒரு மன்னிப்பு விண்ணப்பம் அனுப்பினேன். அதனை என் கண் முன்னாலேயே அவள் படித்துவிட்டு, கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தாள்.
வீட்டுக்கு வந்துவிட்டேன். சாப்பிட்டுவிட்டு சீக்கிரமாகவே படுத்துவிட்டேன். படுத்தால் தூக்கம் வரவில்லை, மியா கலிஃபா வீடியோ பார்த்துவிட்டு குஞ்சை பிடித்து ஆட்டிக்கொண்டு இருந்தேன். அந்த நேரம் பார்த்து… அவளிடம் இருந்து “இட்ஸ் ஓகே” என்று பதில் வந்தது. மணியை பார்த்தேன், 11.15 என்று காட்டியது.
“ஆர் யு பிரீ?” என்று கேட்டாள்.
“எஸ் மேடம்”
“சரி..