காதலில் விழுந்தேன் (S3)-1
வணக்கம் நண்பர்களே, நான் உங்கள் Unknown person. சென்ற கதையில் சுஜாதா ரத்தினவேல் இடையே ஆன காதல் மற்றும் காமம் பற்றி பார்த்தோம் .
காதலில் விழுந்தேன் (S2) – 4→
இப்பொழுது மாமியார் சுகுணா மற்றும் மருமகன் ரத்தினவேல் இருவரின் கள்ளக்காதல் பற்றி பார்ப்போம். நான் சுகுணா. என் வயது 45. என் அளவு 46-38-52. நான் பார்க்க அச்சு அசல் தெலுங்கு பட நடிகை பவித்ரா லோகேஷ் போலவே இருப்பேன். எனக்கு 19 வயதில் திருமணம் ஆனது. என் கணவர் பெயர் சந்திரகுமார். என்னை விட 10 வயது மூத்தவர். எனக்கு ஒரு விதத்தில் தூரத்த சொந்தம். ஒரு விதத்தில் மாமா முறை தான் என்பதால் நானும் திருமணம் செய்துக்கொண்டேன்.ஒருவழியாக என் திருமணமும் முடிந்தது. முதலிரவில் என்னை நன்கு புரட்டி எடுத்தார். என் முலைகளை பிசைந்து, என் புண்டையை நக்கி, தொப்பிலில் முத்தமிடுவது, இடுப்பை பிசைவது என்று அவர் என்னை பண்ண, நானும் அவருடைய உதட்டில் முத்தமிட்டு, மார்பை கடித்து, சுண்ணியை ஊம்பூவது என எங்கள் முதலிரவு கோலாகலமாக நடந்து முடிந்தது. அடுத்த பத்தாவது மாதத்தில் நான் இரட்டைகுழந்தைகளை பெற்றெடுத்தேன். ஒரு ஆண் குழந்தை ஸ்ரீகாந்த் மற்றும் ஒரு பெண் குழந்தை ஸ்ரீதேவி. குழந்தைகள் பிறந்த பிறகு அவர்களை கவனித்துக்கொள்ளவே நேரம் செலவழிக்க, நாட்கள் ஓடின. என் குழந்தைகள் இருவரும் பள்ளிக்கு செல்லும் வயது எட்டினர்.
ஆனால் என் கணவர் குழந்தைகள் பிறந்த பிறகு என்னை கண்டு கொள்ளாமலே இருந்தார். நானும் பல முறை ஜாடை மாடையாக அவரை உறவு கொள்ள அழைத்தும் அவர் ஒன்று மறறுத்துவிடுவார், இல்லையெனில் என் புண்டையில் கடமைக்கென குத்தி விட்டு நான் உச்சம் அடையும் முன்னரே என்னுள் தண்ணீர் பாய்ச்சிவிட்டு படுத்துக்கொள்வார்.நானும் வேறு வழியில்லாத நிலையில் என் புண்டையில் விரல் போட்டுக்கொள்வேன். சில சமயம்கேரட், முள்ளங்கி என குடைந்துவிட்டு உச்சம் அடைய,போதும் என விட்டு விடுவேன். நாட்கள் ஓடின, நானும் 45 வயதை எட்டினேன். என் பிள்ளைகளும் 25 வயதை எட்ட, முதலில் எங்கள் மகளுக்கு திருமணம் செய்ய ஏற்பாடு செய்தோம். எங்கள் சொந்தங்களிடத்தில் மாப்பிள்ளை தேட ஆரம்பித்தோம்.
தூரத்து சொந்தத்தில் ஒரு வரன் இருப்பதாக கூறி எங்கள் உறவினர் சொல்ல, நாங்களும் சரியென்று மாப்பிள்ளையின் வீட்டில் சென்று பார்த்தோம். மாப்பிள்ளை நல்ல வாட்ட சாட்டமாக, கலையாக இருந்தார். அவரை பற்றி கூற வேண்டுமென்றால், கொம்பன் படத்தில் வரும் கார்த்தியை போலவே இருந்தார். அழகான முகம், முறுக்கு மீசை, கையில் காப்பு என பார்க்கும் அனைவரையும் வசீகரிக்கும் தோற்றம் கொண்டவராக இருந்தார். எனக்கும் அவரை பார்த்த உடன் உள்ளுக்குள் ஒரு வித ஈர்ப்பு வர ஆரம்பித்து, ஆனாலும் கட்டுபடுத்திக்கொண்டேன். என் மனதில் “ச்சே… என்ன இது பொண்ணுக்கு பார்த்த பையனை போய் இப்படி நினைக்கிறோமே”என்று என்னை நானே கடிந்துக்கொண்டேன். நாங்கள் வெரும் சம்பிரதாயத்திற்கு தான் மாப்பிள்ளையை பார்த்து விட்டு வந்தோமே தவிர, இன்னும் அவர் எங்களை பார்க்கவில்லை. முறைப்படி மாப்பிள்ளைவீட்டார் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து பெண் பார்க்க வேண்டிய நாளும் வந்தது. மாப்பிள்ளையின் அப்பா, அம்மா மற்றும் உறவினர்கள் எல்லாம் வந்தனர்.
என் கண்கள் என்னையும் மீறி மாப்பிள்ளை பையனை தேட, அழகாக பட்டு வேஷ்டி சட்டை அணிந்து படி எங்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார் ரத்தினவேல். எங்கள் மகளை அழகாக அலங்காரம் செய்து hall ல் அனைவரும் உட்கார்ந்திருக்கும் இடத்தில் என் மகளை அவளின் தோள்பட்டையை பிடித்த படி நான் அழைத்து வந்தேன். அப்பொழுது தான் ரத்தினவேல் தலையை நிமிர்ந்து பார்த்தார். அவர் பார்வை என் மகள் மீது இல்லாமல் என்னை பார்த்துக்கொண்டே
ரத்தினவேல்: இவங்க யாரு ? என்று கேட்க
நான்: நான் தான் மாப்ள பொண்ணோட அம்மா. என்று கூறினேன். உடனே அவர் சரியென தலையாட்டி விட்டு என் மகள் ஸ்ரீதேவியை பார்த்தார். அவளும் அவரை பார்க்க, இருவருக்கும் பிடித்துப்போனது. பெண் பார்த்து விட்டு அனைவரும் மதிய விருந்தை சாப்பிட்டு விட்டு கை கழுவி சென்றனர். நான் கை கழுவி விட்டு திரும்ப ரத்தினவேலும் பின்னாடியே வந்தார். அவர் என்னிடம் வந்து
ரத்தினவேல்: அத்த… நீங்க தான் ஸ்ரீதேவியோட அம்மாவா ? என்னால நம்பவே முடியல.
நான்: ஏன் மாப்ள அப்படி சொல்றிங்க ?
ரத்தினவேல்: இல்ல, நீங்க இவ்ளோ young ஆ இருக்கிங்க. உங்களுக்கு 25 வயசு பொண்ணா. நம்பவே முடியல. நீங்க ஸ்ரீதேவிக்கு அக்கா மாதிரி இருக்கிங்க. என்று கூற, நான் வெட்கப்பட்டுக்கொண்டு
நான்: ச்சீ போங்க மாப்ள, யாராவது வந்துட போறாங்க. என்று கூறி அங்கிருந்து சென்றேன். நாட்கள் செல்ல செல்ல, திருமண ஏற்பாடுகள் மிக வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. மணமகளுக்கு புடவை எடுக்க வேண்டும் என்று மணமகன் வீட்டார் அனைவரும் வந்து எங்களை அழைத்தனர். கூடவே மாப்பிள்ளை ரத்தினவேலும் வந்திருந்தார். என் கணவரும் எங்களுடன் வர, நான் கிளம்ப தயாராக இருக்கும் பொழுது மாப்பிள்ளை என்னிடம் வந்து
ரத்தினவேல்: அத்த உங்களுக்கு கடையில ஒரு surprise காத்திட்டு இருக்கு என்று கூற
நான்: என்ன மாப்ள சொல்றிங்க? என்ன surprise ? என்று கேட்டேன். அவர் அதற்கு
ரத்தினவேல்: பொருங்க அத்த கடைக்கு வர தான போறிங்க. என்று கூறினார். அனைவரும் கடைக்கு சென்றோம். கடையில் முகூர்த்த புடவை section சென்று புடவை தேர்ந்தெடுக்க, என் மகளுக்க மாப்பிள்ளை புடவைselect செய்து தந்தார். நான் எனக்கு புடவை பார்க்க, அங்கு ஒரு ஊதா colour பட்டு புடவை இருந்தது. என் கணவரிடம் அதை காண்பிக்க, அவர் எனக்கு இருக்கின்ற புடவையே போதும் என்று கூறினார். அதை கேட்டதும் என் மனது வேதனை அடைந்தது. மகளுக்கு புடவை எடுத்த விட்டு அனைவரும் வீடு வந்து சேர்ந்ததும், என் மாப்பிள்ளை என்னை அழைத்து ஒரு பையை கொடுத்தார்.
நான்: என்ன மாப்ள?
ரத்தினவேல்: பிரிச்சு பாருங்க அத்த உங்களுக்கே தெரியும். என கூற, நானும் பையை பிரித்து பார்க்க அதில் நான் பார்த்த அதே ஊதா வண்ண பட்டு புடவை இருந்தது.
நான்: ரொம்ப Thanks மாப்ள….
ரத்தினவேல்: Thanks மட்டும் போதாது. எனக்காக நீங்க ஒண்ணு பண்ணணும்.
நான்: என்ன பண்ணணும் ?
ரத்தினவேல்: இந்த புடவைய கட்டி இப்ப காமிங்க. அது தான் நீங்க எனக்கு நன்றி சொல்ற விதம். என கூற நான் முதலில் மறுத்தேன். பின் அவர் கூறியது போல் புடவையை கட்டிக்கொள்ள அறைக்கு செல்லும் பொழுது என் கணவர் வரவே, நான் என் மாப்பிள்ளை கொடுத்த புடவையை மறைத்து வைத்தேன். பின் மாப்பிள்ளை வீட்டார் அனைவரும் அவர்கள் வீட்டிற்கு கிளம்பும் பொழுது, ரத்தினவேல்: இன்னைக்கு miss ஆகிட்டிங்க. ஆனா ஒரு நாள் கண்டிப்பா மாட்டுவிங்க 😉.
நான்: என்ன மாப்ள?
ரத்தினவேல்: இல்ல அத்த, நான் புடவைய சொன்ன என்று சிரித்துவிட்டே கூற, நானும் சிரித்த படி அவரை வழி அனுப்பி வைத்தேன். இரவு என் கணவருக்கு தெரியாமல் அடிக்கடி அந்த புடவை எடுத்து பார்த்தேன். எனக்குள் ஏதோ ஒரு இளம் காதல் ஜோடி வீட்டிற்கு தெரியாமல் பரிசு பொருட்களை மாற்றிக்கொண்டு அதை ஒளித்து வைத்து யாருக்கும் தெரியாமல் அதை பார்த்து ரசிப்பது போன்ற எண்ணம் தோன்றியது. 45 வயது ஆன நான் 20 வருடம் பின்னோக்கி சென்றது போல் உணர்ந்தேன். அன்று இரவு நான் என் கணவர் பக்கம் படுத்து உறங்கும் பொழுது, ஒரு இளைஞன் யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். இருட்டில் அவன் முகம் சரியாக தெரியவில்லை.