காதலில் விழுந்தேன் (S2) – 3
வணக்கம் நண்பர்களே. சென்ற பாகத்திற்கு நீங்கள் அளித்த
ஆதரவிற்கு நன்றி. அனைவரின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்த
உள்ளேன் என்று நிறைய கருத்துக்கள் வந்த வண்ணம்
உள்ளன. மிக்க நன்றி. இப்பொழுது அடுத்த பாகம் இதோ
உங்களுக்காக.
காதலில் விழுந்தேன் (S2) – 2
நான் குளித்து விட்டு வர lady inspector என்னை பார்த்து
சிரித்து விட்டு சென்றாள். பின் ரத்தினவேல் களைந்த தலை
முடியுடன் வெளியே வர நான் அவரை பார்த்து சிரித்தேன்.
ரத்தினவேல்: ஏங்க சிரிக்குறிங்க?
நான்: கண்ணத்துல lip stick கறை ஒட்டிருக்கு.
தொடச்சிக்கங்க.
என்று கூற, அவரும் சிரித்து விட்டு உள்ளே சென்றார். நான்
அவருக்காக coffee போட்டு வைக்க, அவர் குளித்து முடித்து
பின் உள்ளே கட்டிலில் அமர்ந்த படி phone பேசிக்கொண்டு
இருந்தார்.
நான் : இந்தாங்க coffee
ரத்தினவேல்: தேங்க்ஸ்ங்க… ஆனா ஏன் உங்களுக்கு வீன்
சிரமம். நான் இப்ப கிளம்பிடுவேன்.
நான்: பரவால்லங்க night ஆடின ஆட்டத்துக்கு tired ஆகி
இருப்பிங்க. Coffee குடிங்க.
என்று கூற அவர் குடித்து முடித்து விட்டு என்னை பார்த்து
ரத்தினவேல்: இப்ப தான் குளிச்சிங்களா? Soap வாசனை
ஆள தூக்குதுங்க.
நான்: ஆள மட்டுமா தூக்குது
என்று கூறிவிட்டு அவர் தொடையின் நடுவே பார்க்க, அவரின்
பூல் தூக்கி லுங்கியில் கூடாரம் அமைத்து இருந்தது. அதை
அவர் தொடைகளை வைத்து மறைக்க, நான் சிரித்து விட்டு
ஓடினேன். சில நிமிடம் கழித்து
ரத்தினவேல்: சரிங்க… நான் கிளம்புறேன்
என்று கூற, எனக்கு அவரை விட்டு பிரிய மனமில்லாமல்
அவரை பார்த்து ஏக்கமாக
நான்: போகனுங்களா.
என்று கேட்க, அதற்கு அவர்
ரத்தினவேல்: ஏங்க ? என்ன ஆச்சு?
நான்: இல்லங்க பாப்பா school போயிடுவா பிரச்சன இல்ல.
ஆனா நான் தனியா வீட்ல இருப்பேன். கூட ஒரு ஆள்
துணைக்கு இருந்தா நல்லா இருக்கும் .
என்று கூற, அதற்கு அவர்
ரத்தினவேல்: சரிங்க அப்போ office போய் கொஞ்சம் files
பாத்துட்டு வர்றேன். என் wife வேற வீட்ல இல்ல.
என்று கூற, நான் பதிலுக்கு
நான்: அப்போ இங்க வாங்க. வீட்டு சாப்பாடு நான் செஞ்சு
உங்களுக்கு போடுறேன்.
என்று கூற அவர் ஒரு கல்ல சிரிப்பு சிரித்து விட்டு
ரத்தினவேல்: சரிங்க. நான் இன்னும் 2 மணி நேரத்துல
வர்றேன் .
என்று கூறிவிட்டு கிளம்பினார். நான் அவர் வந்தவுடன் மதிய
நேரம் உணவு அருந்த உணவை தயார் செய்து விட்டு, சற்று
சாதாரணமாக என்னை அழகு படுத்திக்கொண்டு அவருக்காக
காத்துக்கொண்டு இருந்தேன். மணி 1.30 ஆக, கதவு தட்டும்
சத்தம் கேட்டு எழுந்து சென்று கதவை திறக்க, அங்கு
ரத்தினவேல் நின்றுக்கொண்டிருந்தார். என்னை ஏற இறங்க
ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு தன் எச்சிலை முழுங்கினார். அவர்
அப்படியே நின்றுக்கொண்டிருக்க,
நான்: வாங்க…
என்று அழைக்க, என் குரல் கேட்டு சுயநினைவு வந்து உள்ளே
sofa வில் அமர்ந்தார். உள்ளே வந்த உடன் இருவரும் அமைதி
ஆக இருந்தோம். பின் நானே பேச்சை ஆரம்பித்தேன்.
நான்: ஏங்க night ரொம்ப jolly போல?
ரத்தினவேல்: அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லங்க, சும்மா friends
தான் நாங்க. அப்பப்ப இப்படி பண்ணுவோம்.
நான்: அவங்க husband இருக்கிறதா நேத்து night பேசி கேட்ட
அப்றம் ஏன் நீங்க அவங்க கூட பண்ணணும்.
ரத்தினவேல்: வீட்ல சாப்பாடு செய்யலினா hotel தானங்க
போவாங்க. அப்படி தான்ங்க நாங்களும்.
என்று அவர் கூற, முதலில் எனக்கு புரியவில்லை பிறகு புரிய
நான் சிரிக்க பதிலுக்கு அவரும் சிரித்தார். பின் என்னிடம்
ரத்தினவேல்: sorryங்க night உங்கள ரொம்ப disturb
பண்ணிட்டோம்.
என்று கூற, நான் பதிலுக்கு
நான்: ச்ச…ச்ச… அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லங்க
என்று கூறினேன். பிறகு என்னிடம்
ரத்தினவேல்: சார் உங்கள ரொம்ப நல்லா பாத்துக்குறாரு
போல. நேத்து எனக்கு குடுத்த முத்தத்துலேயே எனக்கு
தெரிஞ்சுது.
என கூற, ஒரு நிமிடம் என் முகம் மாறியது. நான் மௌனமாக
இருக்க,
ரத்தினவேல்: அய்யோ சும்மா விளையாட்டா சொன்னேங்க
தப்பா இருந்தா sorry.
என்று கூற
நான்: ச்ச…ச்ச… அதெல்லாம் இல்லீங்க. இது வேற விஷயம்.
என்று கூற, அவர் என்னிடம்
ரத்தினவேல்: என்ன ஆச்சுங்க. எதுவா இருந்தாலும் நீங்க
என்கிட்ட சொல்லுங்க. என்ன நம்புனிங்கனா…
என்று கூற, நான் ஒரு நிமிடம் அவரை பார்த்தேன். நான் இது
வரை யாரிடமும் அப்படி நெருக்கமாக பழகியதில்லை. என்
கஷ்டங்களை யாரை நம்பியும் நான் பகிர்ந்ததும் இல்லை.
ஆனால் முதல் தடவை ரத்தினவேலை பார்த்ததும் எனக்குள்
ஏதோ அவர் ரொம்ப நாள் பழகியதை போன்ற ஒரு நெருக்கம்
அது மட்டுமின்றி அவர் நேற்று இரவு அந்த lady inspector
உடன் உடலுறவில் ஈடுபடும் பொழுது என்னை நினைத்து
தான் அவர் அவளை புரட்டி எடுத்தார் என நினைக்கும்
பொழுது, இன்னும் அவர் மேல் எனக்கு ஈர்ப்பு அதிகமானது.
நான்: உங்கள கிட்ட சொல்றதுக்கு ஒன்னுமில்லங்க. அவரு
என்னை தொட்டு 6 வருஷம் ஆச்சு .
என்று நான் கூற, பதிலுக்கு அவர்.
ரத்தினவேல்: என்னங்க சொல்றிங்க. 6 வருஷமா ? உங்க
குழந்தைக்கே 7 வயசு தானங்க இருக்கும்.
என்று கேட்க
நான்: ஆமாங்க. அது ஒன்னுதான் அவர் பண்ணின ஒரே
உருப்படியான விஷயம். சொந்தக்கார பையன்னு எங்களோட
அப்பா சரின்னு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாரு. Business
பண்ண போரதா சொல்லி என்ன கல்யாணம் பண்ணாங்க.
ஆனா இன்னைக்கு வரை உருப்படியா ஒன்னும் பண்ணல.
என்று நான் கூற
ரத்தினவேல்: சரிங்க… அதுக்கு ஏன் உங்க கூட இணை
சேராம இருக்கனும்.
நான்: கடன் வாங்கி business நஷ்டமாகி தலைமறைவா
வாழ்றவருக்கு எங்கங்க இதுக்கெல்லாம் நேரம் இருக்கும்.
ரத்தினவேல்: அப்ப அந்த நினைப்பு வந்தா என்ன
பண்ணுவீங்க ?
நான்: பொருத்துகிட்டு தாங்க போகனும் வேற என்ன வழி
இருக்கு.
ரத்தினவேல்: ஏங்க இல்ல ? நீங்க எவ்வளோ அழகா
இருக்கிங்க. உங்கள பாத்தா 20 வயசு பசங்கல்ல இருந்து 90
வயசு கிழவன் வரைக்கும் தூக்கிக்கும்.
என்று கூற எனக்கு சிரிப்பு வந்தது.
நான் : அட ஏங்க நீங்க வேற comedy பண்றிங்க?
என்று கேட்க பதிலுக்கு அவர்
ரத்தினவேல்: நிஜமா தாங்க சொல்றேன்.
என்று கூறிவிட்டு என்னை மேலும் கீழும் பார்க்க, நான்
அவரை பார்த்து
நான்: என்ன பாக்குறிங்க?
ரத்தினவேல்: இல்ல எப்படி சமாளிக்குறீங்க?
நான்: எதுங்க?
ரத்தினவேல்: இல்லங்க உங்க husband தலைமறைவாவே
வாழ்றாரு. நீங்களும் அப்படி தான்ங்குறிங்க. அதான் எப்படி
அந்த விஷயத்துல நீங்க பொருமையா இருக்கிங்க.
நான்: கஷ்டம்தாங்க.
ரத்தினவேல்: அப்ப என்ன பண்ணுவீங்க ? உங்களுக்கு
அந்த சமயத்தில ஆண்துணை வேணும்ல.
நான்: தோணும் தான். ஆனா தோணுனா மட்டும் போதுமா?
அந்த துணிச்சல் இல்லையே.
ரத்தினவேல்: அதுவும் correct தான். குடும்ப பெண்களுக்கு
அந்த துணிச்சல் வராது தான்.
என்று கூறினார். சில நிமிடம் மௌனம் காத்து பிறகு.
ரத்தினவேல்: நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கிங்க.
இளமையாவும் இருக்கிங்க. ஆனா ஆண் துணை இல்லாம
தான் இருக்கிங்க.
நான்: இளமையெல்லாம் ஒன்னுமில்லங்க.
ரத்தினவேல்: ஏங்க ? உங்களுக்கு என்ன அப்படி வயசு
ஆகுது. உங்க அழக பாத்து நிறைய பேர் உங்க கூட படுக்க
ஆசைப்படுவாங்க. அப்படி உங்களுக்கு ஒரு chance வந்தா
என்ன பண்ணுவிங்க?
நான்: அப்படி டக்குனு ஒத்துக்க முடியாதே. யாரு என்னனு
தெரியாம எப்படி அவங்க கூட அப்படி இருக்கிறது.
ரத்தினவேல்: ஏன்ங்க? இப்ப ரொம்ப பசிக்குதுன்னு வீட்ல
சாப்பாடு தேடுறிங்க. வீட்ல இல்ல. அப்ப வெளிய hotel ல
தான போயி சாப்பிடுவீங்க. அப்ப மட்டும் தெரியாத ஆள் தான்
சாப்பாடு போடுவான். இது ஒரு உதவி மனப்பான்மை
தானங்க .