ஆலிஷா – 4
நேரம் 10.30 மணி தாண்டி இருந்தது..
மெல்ல கண் விழித்தான் சிவா.. காலேஜ் பைனல் இயர் என்பதனால் அவன் நினைத்தால் காலேஜ் போவான்.. இல்லை என்றால் கட் அடிப்பான்.. அன்றும் அப்படித்தான்.. காலேஜ் கட் அடித்துவிட்டு நன்றாக தூங்கிக்கொண்டிருந்தவன் அம்மாவின் திட்டுக்கள் காதில் வந்து விழ அப்பொழுதுதான் கண் விழித்தான்..
ஆலிஷா – 3→
இதற்கு மேலும் தூங்க முடியாது என்று எழுந்து சென்று காலைக்கடன்களை முடித்துக் கொண்டு மீண்டும் ரூமுக்குள் வந்தவன் அம்மா மேசை மீது வைத்திருந்த டீயினை எடுத்துக் கொண்டு ஜன்னல் ஓரமாய் அமர்ந்து கொண்டு வெளியே வெறித்துப் பார்த்தபடி பருக ஆரம்பித்தான்..
பொதுவாக காம ஆசைகள் நிறைந்த ஆண்களுக்கென்று ஒரு பழக்கம் இருக்கும்.. அது.. அன்றைய தினம் தனது கண்கள் கண்டு மயங்கிய மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத் தோன்றிய மனம் கவர்ந்த ஒரு பெண்ணை நினைத்து இரவில் கையடிப்பது.. சிவாவும் அப்படித்தான்.. நேற்றைய தினம் தான் கண்ட அந்த பேரழகி ஆலிஷாவையும் அவளது ஷாலுக்குள் அடங்கி இருந்த அவளது கொழுத்த முலைகளையும் நடக்கும் பொழுது மேலும் கீழும் ஆட்டம் போட்ட அவளது கொழு கொழு குண்டிப் புட்டங்களையும் நினைத்து நினைத்து மூன்று முறை கையடித்திருந்தான்..
டீ குடித்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு மறுபடியும் அந்த தேவதையின் நினைப்பு மனதினுள் எழுந்தது.. அவனுக்கு அவளுடன் எப்படியாவது பேசி அவளை கரெக்ட் பண்ணி தனது முரட்டு சுன்னியினை அவளது பொந்துக்குள் சொருக வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவளைப் பார்த்த அந்த நொடியே ஆரம்பம் ஆகிவிட்டிருந்தது.. ஆனாலும், அது எந்த விதத்திலும் சாத்தியம் இல்லை என்பதும் அவனுக்குத் தெரியும்.. அதனால் தான் ஏதாவது ஒரு வகையில் முயற்சித்துப் பார்க்கலாமே என்று.. லேப்டாப் சரி செய்து கொடுத்ததற்கு அவளிடம் பணம் எதுவும் வாங்காமல்.. இன்னும் தேவை ஏற்படும் பொழுது தன்னை அழைக்கும் படியும் கூறி அவனது நம்பரையும் அவளிடம் கொடுத்துவிட்டு அவளது நம்பரையும் வாங்கிக்கொண்டு வந்திருந்தான்..
ஆனாலும், ஒரே ஒரு நாள் பார்த்துப் பேசிய கல்யாணம் ஆகிய ஒரு பெண்ணிடம் தானாக வழிந்து சென்று பேசினால் தன்னைப் பற்றி ஏடாகூடமாக ஏதாவது நினைத்து விடுவாள் என்று கொஞ்சம் தயங்கினான்.. கொஞ்ச நேரம் யோசனையில் ஆழ்ந்தான்.. பின்னர் எழுந்து சென்று அவனது பெட்டில் கிடந்த போனை எடுத்து அவளது நம்பருக்கு வாட்சப்பில் மெசேஜ் செய்தான்..
சுடிதார் அணிந்து கொண்டு வந்து கலகலப்பாக கிருஷ்டினாவுடன் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்த ஆலிஷா மெசேஜ் டோன் கேட்டு போனை எடுத்து வாட்ஸாப் ஓபன் செய்து பார்த்தாள்..
“ஹேய் கிருஷ்டி.. இங்க பாரு.. சிவா மெசேஜ் பண்ணி இருக்கான்..”
“என்னவாம்…?” மடியில் இருந்த லேப்டாப்பை பெட்டில் வைத்து விட்டு ஆர்வத்தில் ஆலிஷாவின் அருகில் வந்தாள் கிருஷ்டினா..
“லேப்டாப் வேர்க் பண்ணுதான்னு கேட்டிருக்கான்..”
“அதுக்குள்ள நம்பரும் ஷேர் பண்ணியாச்சா…?”
“லேப்டாப்ல ஏதாச்சும் ப்ராப்ளம் வந்தா கால் பண்ண சொல்லி நம்பர் குடுத்தான்.. அப்புறம் சேவ் பண்றதுக்காக என்னோட நம்பர் கேட்டான்.. உன்னோட கஸின் பிரதர் தானேன்னு நானும் குடுத்துட்டேன்.. லூஸு..”
“சரி விடு.. அவன் ரொம்ப நல்லவன்டி.. பயப்படாத.. ‘லேப்டாப் நல்லாவே வேர்க் பண்ணுது.. தேங்க்ஸ்’ன்னு ரிப்ளை பண்ணு..”
“ஹ்ம்ம்.. பண்றேன்..”
கிருஷ்டி சொன்னதற்காக ரிப்ளை செய்தாள் ஆலிஷா.. அடுத்த 20 செக்கன்களில் சிவாவிடம் இருந்து ரிப்ளை வந்தது..
“சோ.. அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு பெட்ரோல் செலவழிச்சி இந்த வேகாத வெயில்ல வந்து லேப்டாப் சரி பண்ணி குடுத்ததுக்காக ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்லணும்ன்னு கூட இவ்வளவு நேரம் தோணலல்ல உங்களுக்கு…?” கவலையான முக எமோஜியுடன் கேட்டிருந்தான் சிவா..
“அடப்பாவி.. பாத்தியா இவன.. நா ரிப்பேர் பண்ணதுக்கு பணம் எவ்வளவுன்னு கேக்க.. ‘அதெல்லாம் எதுவும் வேணாம்.. கிருஷ்டினா சொன்னதுக்காகத் தான் வந்தேன்’னு சொன்னான்.. இப்ப பாரு.. இப்புடி கேக்குறான்.. எவ்வளவு கொழுப்பு..?” என்றபடி கிருஷ்டியை முறைத்தாள் ஆலிஷா..
“ஓஹோ.. பணம் வாங்கவும் இல்லையா…? அவன் உன் அழகுல மயங்கிட்டான்னு நெனைக்கிறேன்.. அதனால தான் வாங்கல.. ஈஸியா உன்னோட போன் நம்பரும் எடுத்துக்கிட்டான்.. உன்கிட்ட பேசுறதுக்காக இப்புடி ஒரு பிட்ட போடுறான்னு நினைக்கிறேன்.. ஏதாச்சும் ரிப்ளை பண்ணு.. பாக்கலாம்..”
“பயமா இருக்குடி.. அவன் யாரு என்னன்னு கூட தெரியாது.. உன்னோட ரிலேஷன்னு நினைச்சி தான் நா நம்பர் குடுத்தேன்.. இதெல்லாம் ஹிஷாம் கண்ல பட்டா என்ன நினைப்பாரு..?”
“ரிப்ளை பண்ணிப் பாரு.. அவன் இன்டென்ஷன் என்னன்னு பாக்கலாம்.. அப்புறமா ஏதும் தப்பா பேசுனா பிளாக் பண்ணிடலாம்..”
“ஹ்ம்ம்.. இப்ப என்னன்னு ரிப்ளை பண்ண…?”
“என்கிட்ட தா போன.. நானே பண்றேன்..”
ஆலிஷா போனை அவளிடம் கொடுக்க கிருஷ்டினா சிவாவின் மெசேஜூக்கு ரிப்ளை பண்ண ஆரம்பித்தாள்…
“சாரி தம்பி.. நேத்து நைட் லேப்டாப் சார்ஜர் வாங்கிகிட்டு என்னோட ஹஸ்பண்ட் லேட்டாத்தான் வீட்டுக்கு வந்தாரு.. அதனால இப்ப தான் நா ஆன் பண்ணிப் பாத்தேன்.. உங்ககிட்ட தேங்க்ஸ் சொல்லலாம்னு நினைக்கும் போது தான் உங்க மெசேஜ் வந்துது.. தேங்க்ஸ் அகைன்.. சாரி போர் த டிரபிள்ஸ்..”
“ஹாஹா.. இட்ஸ் ஓகே.. வேல செய்யுதான்னு பாக்கத் தான் மெசேஜ் பண்ணேன்.. இன்னும் ஏதாச்சும் ப்ராப்ளம்னா எனக்கு கால் பண்ணுங்க.. அண்ட்.. தேங்க்ஸ் போர் த ஜூஸ்.. பை..”
முதல் நாளே வழிந்து பேசினால் தன்னைப் பற்றி தப்பாக நினைத்து விடுவாள் என்பதற்காக மூன்று மெசேஜ்களுடன் பை சொல்லி கொஞ்சம் சீன் போட்டான் சிவா..
“பாத்தியா.. இவனப் போய் தப்பா நினைச்சிட்டோமே..” என்றாள் கிருஷ்டினா..
“சரி.. கொஞ்சம் போன குடு..”
என்று கிருஷ்டினாவிடம் இருந்து போனை வாங்கி..
“ஜூஸுக்கெல்லாம் எதுக்கு பிரதர் தேங்க்ஸ் சொல்றீங்க..? அது வீட்டுக்கு வாரவங்களுக்கு வழமையா நாங்க குடுக்குறது தான்.. அதுவும் இல்லாம நீங்க லேப்டாப்ல என்ன ப்ராப்ளம்ன்னு கண்டுபிடிச்சி சொன்னதுக்கு நான் தான் பணம் தரணும்..” என்று ரிப்ளை செய்தாள் ஆலிஷா..
“பணத்த விடுங்க.. அந்தப் பணத்த விட நீங்க போட்டுத்தந்த அந்த அமிர்த பானம் செம்ம டேஸ்ட்டா இருந்திச்சு.. அதனால தான் பணம் வாங்க எனக்கு மனசு வரல.. நீங்க போட்டுத்தார அந்த அமிர்த பானத்துக்காகவே நீங்க எத்தன தடவ கூப்பிட்டாலும் வந்து பிரீயா லேப்டாப் சரி பண்ணித் தருவேன்..” கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தினை நழுவ விட விரும்பாத சிவா டபுள் மீனிங்கில் ஒரு பிட்டினைப் போட்டான்..
“ஹாஹா.. வழியுறான் பாரு.. இவனையா நல்லவன்னு சொன்ன..?” கடுப்புடன் சிரித்துக் கொண்டே கிருஷ்டினாவை முறைத்தாள் ஆலிஷா..
“ஹாஹா.. அவன் அமிர்த பானம்ன்னு எதடி சொல்றான்…? வேற ஏதாச்சும் குடுத்துத் தொலைச்சிட்டியா என்ன..?” நக்கலாக கேட்டாள் கிருஷ்டினா..
“ஆஹ்.. ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்ல.. ஆரேஞ்ச் ஜூஸ் தான் குடுத்தேன்..” என்று மறுபடியும் முறைத்தாள் ஆலிஷா..
“சரி.. சரி.. கண்டிணியு.. இன்னும் என்னென்ன சொல்றான்னு பாப்பம்..”
“இந்தா.. நீயே பண்ணு..” என்று கடுப்புடன் போனை கிருஷ்டினாவிடம் கொடுத்தாள் ஆலிஷா..
“அது அமிர்தம் எல்லாம் இல்ல பிரதர்.. வெறும் ஆரேஞ்ச் ஜூஸ் தான்..” என்று ரிப்ளை செய்தாள் கிருஷ்டினா..
“ஓஹோ.. ஆரேஞ்ச் ஜூஸ் தானா அது…? எனக்கு என்னமோ சொர்க்கத்துல இருந்து ஏதோ அமிர்த பானம் எடுத்து தந்த மாதிரி அவ்வளவு டேஸ்ட்டா இருந்திச்சு..”
“இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர் ப்ரோ..”
“ஹாஹா..