திரும்ப திரும்ப சுழலும் பாகம் 5
சென்ற பகுதியின் தொடர்ச்சி…
வெங்கட் ரூமிற்குள் வரும் கரிஷ்மா பற்றி சில வரிகள்..
கரிஷ்மா திருமணமான ஆன 25வயது பிரமாண பெண். ஒரு பிராமண பெண்ணிற்கு இருக்க வேண்டிய முக அழகும், உடல் அழகும் அருமையாய் வாய்க்க பெற்றவள்.. இவளுக்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு தான் திருமணம் ஆனது. அதுவும் சொந்தத்தில் தான்.
நல்ல பையன் வசதி வாய்ப்பு இருந்ததால் அவளின் பெற்றோர்கள் திருமணம் செய்துக் கொடுத்துவிட்டனர். திருமணம் ஆன முதல் இரண்டு மாதம் இவளும் மற்ற பெண்களை போல் சந்தோஷமாக தான் இருந்தாள். ஆனால் வினை மூன்றாவது மாதத்தில் இருந்து தான் ஆரம்பித்தது..
அவளுடைய கணவனை வெளிநாட்டில் இருக்கும் பிராஞ்சிற்கு டிரான்ஸ்பர் செய்ய இங்கே இவள் மாமியார் வீடு, அம்மா வீடு, என மாறி மாறி நாட்களை கஷ்டபட்டு கடத்திக் கொண்டிருக்கிறாள்..
கரிஷ்மா வெங்கட் ரூமில் தன் மொபைலிற்கு சார்ஜ் போடுவதற்காக அவனை டிஸ்டர்ப் செய்யாமல் ப்ளக்பாயின்டில் சார்ஜரை மாட்ட முயற்சி செய்தாள்.
ஆனால் அந்த சமயம் பார்த்து அவளின் முந்தானை விலகி ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைந்து கிடைந்த முலைக்கனிகளில் ஒன்று வெங்கட்டின் முகத்தில் பட்டு உரசி அவனின் வாய்க்கு மேல் இருக்க வெங்கட் சுதாரித்து,
“ஏய் கரிஷ், நீ என்ன பண்ணின்டு இருக்க?”
“அய்யோ அத்தான் (பிராமண பாஷையில் அத்தை மகன்) பாத்த தெரியலையோ? சார்ஜ் பண்ண வந்திருக்கேன்..”
“சரி.. நீ செத்த எந்திரி.. நா வெளியில போய்கிறேன்.. நீ ஃபிரியா சார்ஜ் பண்ணு..”
“நோ அத்தான்.. நீங்க படுத்திருங்கோ.. நா இப்படியே சார்ஜ் போட்டுறேன்” சொல்லி கொஞ்சம் உடம்பை எக்கி சார்ஜரை அந்த ப்ளக்கில் மாட்ட முயற்சி செய்ய சென்ற முறையை விட இந்த முறை அவளின் முலைகனிகள் அவனின் உதட்டிலும் முகத்திலும் நன்றாக பட்டு உரசியது..
“ஏய்.. கரிஷ் நீ சார்ஜ் போடுறதுக்கு தான் வந்தியா?”
“ஏன் அத்தான் திடீர்னு இப்படி சந்தேகமா கேக்குறீங்க?”
“இல்ல நீ பண்றத பாத்தா நேக்கு ஒன்னும் அப்படியே தெரியல.. அதான் கேக்குறேன்.. சொல்ல போறீயா? இல்லையா?”
“அத்தான் ப்ராமிஸா சார்ஜ் போட வந்தேன்.. இந்த மொபைல்ல பாருங்கோ சார்ஜ்ஜே இல்ல.. சார்ஜ் இல்லாம இருந்தா எப்படி அத்தான் அது ஒர்க் ஆகும்..”
“சார்ஜ் போடுறேன் சொல்ற பட் நேக்கு வேற எதோ பண்ற மாதிரி தோன்றது..”
“என்ன மாதிரி அத்தான் தோன்றது உங்களுக்கு..”
“அதலாம் சொல்லமாட்டேன்.. நீ சார்ஜ் போட்டுண்டு இடத்த காலி பண்ணு ப்ரஸ்ட்..”
“ஏன் அத்தான் விரட்டிறதுலே குறியா இருக்கேள்.. ஒரு வார்த்தை கூட ஆசையா பேசமாட்றேல்..”
“ஆசையாலாம் ஆத்துக்காரிட்ட தான் பேசுவேன்.. உன்னட்டலாம் இல்ல.”
“நா கூட உங்களுக்கு ஆத்துக்காரி முறை தான அத்தான்.. கொஞ்சம் ஆசையா பேசினா தான் என்ன?”
“அதலாம் முடியாது. நீ இடத்த காலி பண்ணு..”
“இருங்க அத்தான் சார்ஜ் போட்டுண்டு போயிடுறேன்..”
“நீ உன் மொபைல்ல குடு.. நானே சார்ஜ் போட்டுறேன்” சொல்லி அவளின் கையில் இருந்த சார்ஜரையும் மொபைலையும் பிடுங்கியதும் கரிஷ்மா கொஞ்சம் நிலைதடுமாறி வெங்கட்டின் நெஞ்சில் விழ அவளின் முலைகனிகள் அழுத்தி அவளின் உதடு அவனின் உதட்டுக்கு மிக அருகில் இருந்தது.
இருவரின் உதடும் ஒன்றோடு ஒன்று பிண்ணி பிணைய இன்னும தக்க நேரம் வாய்க்காததால் துடித்து கொண்டே இருந்தது.
வெங்கட் சுதாரித்து, “ஏய் என்ன பண்ணிண்ட்டு இருக்க?”
“அத்தான் எதும் பண்ணல.. இனி தான் ஆரம்பித்து பண்ணனும்”
“ஏய் என்ன பண்ற போற? இதலாம் தப்பு..” வெங்கட் சொல்ல அவனின் உதட்டின் தன் மேல் தன் அழகான ஆள்காட்டி விரலை வைத்து ‘உஷ்ஷ்ஷ்’ என்றாள்..
“தப்பு சரி பாக்க நேக்கு நேரமில்ல அத்தான்.. ஆத்துக்காரர் இல்லாம ரொம்ப அவஸ்தபடுறேன்.. கொஞ்சம் என் அவஸ்தைய தீத்து வைங்கோ. புண்ணியமா போகும்..” சொல்லி அவனின் உதட்டின் மேல், உதட்டை வைத்து பூவின் இதழை வருடுவது போல் மிகவும் மென்மையாக உரசி வருட அந்த வருடலின் சுகத்தில் வெங்கட்டின் கண்கள் அவனையும் அறியாமல் மூடின.
அவனின் தலையை தூக்கி அவனாகவே அவளின் உதட்டை கவ்வி உறிஞ்ச உணர்ச்சியில் கரிஷ்மா அவனின் தலைமுடிக்களுக்குள் விரல் கோர்த்து இறுக்க பிடித்து தன் உதட்டோடு அவனின் உதட்டை பொறுத்திக் கொண்டாள்.
பூவில் இருக்கும் தேனை தேனீ உறுஞ்சுவது போல் இருவரும் மாறி மாறி உதட்டில் இருக்கும் எச்சில் தேனை போட்டி போட்டுக் கொண்டு விடாமல் உறுஞ்சினர்.. எவ்வளவு நேரம் உதட்டில் இருந்து தேனை உறிஞ்சி குடித்தனர் என்று தெரியாத அளவிற்கு அதை செய்தனர்.. ஒரு கட்டத்தில் இருவருக்குமிடையில் காற்று செல்லாததால் புழுக்கமடைந்து வியர்க்க இருவரும் உதட்டை விட மனமில்லாமல் மெதுவாக உதட்டை விலக்கி கொண்டனர்..
இருவரின் முகத்தில் வியர்வை நீர்த்துளிகளாக நிறைந்திருந்தன. இருவரும் நெஞ்சும் வேகமாக அடித்துக் கொண்டன.. கரிஷ்மா உதட்டை விலகி கொண்டதும் வெங்கட்டை விட்டு விலகி அவன் பக்கத்திலே படுத்து விட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். கரிஷ்மாவை போல் வெங்கட்டும் படுத்தபடியே விட்டத்தை வெறித்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்..
கரிஷ்மாவால் கிளப்பிவிடபட்ட காம உணர்ச்சிகள் இன்னும் அடங்காமல் உடம்பில் அங்கும் இங்கும் அலைந்துக் கொண்டிருந்தன. அப்படி இருக்கும் வேளையில் அவனின் மனமோ
“வெங்கடேசா நீ செய்ய நெனக்கிறது மகா பாவம். நீ செய்யுற பாவ புண்ணிய கணக்குகளை மேலோகத்தில் பகவான் பாத்து கணக்கு வச்சுண்டே இருப்பார்.” என்றது..
ஆனால் அவன் உடமோ மனம் சொன்னதை பற்றி எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாமல் “இப்போது உன் உடம்பில் தறிக்கெட்டு அலையும் காம உணர்ச்சிகளை அடக்க ஒரு காமினி தான் தேவை” என்றது.
வெங்கட்டிறக்குள் மனமா? உடலா? என்ற கேள்வி இருந்துக் கொண்டே இருந்தன. இறுதியில் மனதை உடல் பசி தான் வென்றது. பக்கத்தில் படுத்திருக்கும் கரிஷ்மாவை பார்த்தான். அவள் இன்னும் விட்டத்தை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
“ஏய் கரிஷ்” ரொம்ப கரிசனமாக அவளை கூப்பிட அவனை திரும்பி பார்த்தாள்.
“என்ன கரிஷ்.. ஏதோ திங் பண்ணின்டு இருக்க?”
“அத்தான்.. உங்களுக்கு தேவையில்லாம சங்கடத்த குடுத்திட்டேனோ தோன்றது..”
“அப்படியெல்லாம் இல்ல கரிஷ்..”
“உண்மையாவா அத்தான்..”
“ஆமா.. உன் அவஸ்தையா தீத்து வைக்கவா கரிஷ்?” கேட்டுக் கொண்டே வியர்வை நீர்த்துளிகள் படித்திருக்கும் அவளின் தடித்த உதட்டை விரலால் அழுத்தி தடவினான்.
“என்ன கரிஷ் பதிலே சொல்லமாட்டின்ற.?”
“அத்தான் நீங்க பாத்து நேக்கு எது பண்ணினாலும் பூர்ன திருப்தி தான்.. என்கிட்ட எதுக்கும் பெர்மிஷனும் இனி கேட்காதிங்கோ?”
“அப்படியா கரிஷ்” அவளின் முகத்தை பார்த்து கேட்க வெட்கத்தில் ‘ஆமாம்’ என்பதை போல் தலையை மட்டும் ஆட்டிவிட்டு முகத்தை மூடிக் கொண்டாள்..
ஃபேன் காற்றில் சேலை முந்தானை ஆடியபடி இருக்க அவளின் அழகிய தொப்புள் அவனின் கண்களுக்கு காட்சியளிக்க ஒற்றை விரலை தொப்புள் குழிக்குள் நுழைக்க அவளோ உணர்ச்சியில் உதட்டை கடித்து உடலை எக்கினாள்..
“கரிஷ் உன் தொப்புள் கூட பாதுஷா மாதிரி அவ்வளவு சாப்டா இருக்கு” சொல்லி தொப்புளை சுற்றி விரலால் வட்டமிட்டு கவ்வி இழுத்து பிடிக்க கரிஷ்மாவுக்கு அது வலியா? சுகமா? கூட தெரியாமல் ஒரு அவஸ்தையில் துடித்துக் கொண்டிருக்க அதற்குள் வெங்கட் அவனின் உதட்டால் தொப்புளில் அழுத்தமாக முத்தமிட அவனின் தலையை தன் வயிற்றோடு அழுத்த பிடித்துக் கொண்டாள்.