இனிமேல் இங்கு இவளை போட முடியாது – Part 1
அதி காலை 5:20 மணி. பால் வாங்க அருகிலிருக்கும் ஆவின் பால் பூத்துக்கு சென்றேன். இன்னும் வெளிச்சம் சரியாக வரவில்லை அந்த அளவுக்கு மிதமான இருட்டான காலை நேரம். இரண்டு கவுண்டர்கள். இரண்டிலும் சுமார் 15 + 15 பேர் இருக்கலாம். ஆண்கள் பெண்கள் என்று கலந்து நின்று கொண்டிருந்தனர்.
நான் முன்னாடி நின்று கொண்டிருந்தவரை விசாரித்தேன் “என்னங்க இவ்வளவு கூட்டம் இன்னைக்கு. லைன் கொஞ்சம் பெருசாயிருக்கு”. அதற்கு அவர் “பில் போடுற மிஷின் கொஞ்சம் ரிப்பேராம். அதனால் கைல எழுதி பில் போட்டு டோக்கன் தர்றாங்க அதான் லைன் கொஞ்சம் ஸ்லோவா மூவ் ஆகுது” என்றார்.
எனக்கு இன்னும் தூக்க கலக்கமாகவே இருந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக லைன் நகர நகர இப்போது கவுண்டருக்கு கொஞ்சம் பக்கத்தில் வந்தேன். டோக்கன் வாங்கியவர்கள் இரண்டு வரிசைக்கும் நடுவில் தான் திரும்பி வரவேண்டும். பிறகு பால் வாங்க மூன்றாவதாக சற்று தள்ளி இருக்கும் இன்னொரு கவுண்டருக்கு செல்ல வேண்டும். என் முறை வந்தது.
டோக்கனை வாங்கி கொண்டு இரண்டு வரிசைக்கும் நடுவில் திரும்பி வரும்போது வரிசையில் நின்றிருந்த ஒரு பெண்ணின் முலையில் நசுக்கென எனது தோள்பட்டை உரச……
அப்படியே பஞ்சு பொதியில் கையை விட்டு எடுத்து போல உணர்ந்தேன். ஏறெடுத்துப் பார்த்தேன் அந்த இருட்டிலும் அவளின் அழகு முகம் பளீரென்று தெரிந்தது. வயது சுமார் 32 இருக்கும். டென்னிஸ் பாவாடை போன்ற ஒரு குட்டையான பாவாடையும் இறுக்கமான டீ ஷர்ட்டும் போட்டுருந்தாள்.
நான் அதிர்ச்சியுடன் அவளை பார்த்து ” சாரிங்க” என்றேன் அவளும் மென்மையான சிரிப்பை உதிர்த்து விட்டு “இட்ஸ் ஓகே” என்றாள். அவளது அந்த கொஞ்சும் சிரிப்பும், கும்மென்று இருக்கும் ரெண்டு முலைகளும், குட்டை பாவாடையில் தெரியும் அந்த வாழை தண்டு தொடைகளையும் பார்த்த எனக்கு சுன்னி தடாலென்று தூக்கி நின்றது.
அது எனது ட்ரவுசருக்கு மேலே கூடாரம் போட்டது. எனக்கு தர்ம சங்கடமான நிலை. ஒருவேளை அவள் இதை பார்த்திருப்பாளோ என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டே பால் வாங்க மூன்றாவது கவுண்டருக்கு சென்று வரிசையில் நின்றேன்.
வரிசை மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. திடீரென மென்மையான ஒரு சென்ட் வாசனை. நான் இந்த வாசனையை எங்கோ உணர்ந்திருக்கிறோமே என்று நினைந்து பார்க்கும் பொது முதுகில் பலூன் அழுத்தியது போல ஒரு உணர்வு. மெல்ல திரும்பினேன்.
எனக்கு பின்னாடி அதே பெண் நின்றிருந்தாள். தெரியாமல் பட்டிருக்கும் போல என்று நினைத்துக்கொண்டு நான் திரும்பி வரிசையில் முன் நோக்கி நகர்ந்தேன். மீண்டும் அவளின் முலைகள் என் முதுகின் மீது அழுத்தமாக பதிந்து அப்படியே நின்றது. எனக்கு புரிந்து விட்டது.
எனது சுன்னி கூடாரம் போட்டதை இவள் பார்த்துவிட்டாள். அதனால என்னை கரெக்ட் செய்ய துடிக்கிறாள். என் மனதிற்குள் சற்று தைரியத்தை வரவைத்துக் கொண்டு என் முதுகை அப்படியே பின்புறமாக அழுத்தம் கொடுத்தேன்.
லேசான இருட்டில் இப்போது அவள் தனது கையை முன்புறமாக கொண்டு வந்து என் சுண்ணியை ட்ரவுசரோடு அழுத்த, எனக்கு கண்கள் இருட்டிகொண்டு வந்தது. என் வயிற்றின் மேலிருந்து தடவி ட்ரவுசருக்குள் கையை விட்டு என் சுண்ணியை பிடித்தாள். அவ்வளவு தான் எனக்கு சுன்னி ஜிவ்வ்வென்று சூடேறியது.
நானும் மெதுவாக பின்புறமாக கையை விட்டு அவளின் வாழைதண்டு தொடையை தடவினேன். மெதுவாக அப்படியே விரல்களை மேலே உயர்த்தி அவள் ஜட்டியின் ஓரத்தை அடியிலிருந்து தடவினேன். அவளிடமிருந்து “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் …. ஹாஹாஹா” என்று ஒரு முனகலும், பெருமூச்சும் வந்தது. அப்போது மேலும் இறுக்கமாக என் சுண்ணியை அழுத்தி பிடித்தாள்.
வரிசையில் ஆட்கள் நகர்ந்து கொண்டிருக்க, நாங்கள் மட்டும் அப்படியே மெய் மறந்து நின்று கொண்டிருந்தோம். பின்னாலிருந்து ஒருவர், “சார் கொஞ்சம் முன்னாடி மூவ் பண்ணுங்க” என்று குரல் கொடுக்க நாங்கள் சுய நினைவிற்கு வந்தோம். இப்போது பால் பூத் கவுண்டரின் வெளிச்சம் எங்கள் மீது படும் தூரத்தில் வந்ததினால் சுதாரித்துக்கொண்டு இருவரும் விலகினோம்.
நான் பால் பாக்கெட்டுகளை வாங்கி கொண்டு திரும்பினேன். எனக்கடுத்து அவளும் வாங்கிக்கொண்டு என்னை பின் தொடர்ந்தாள். சாலையில் சிலர் வாக்கிங் சென்று கொண்டிருந்தனர்.
மெதுவாக என்னருகில் வந்து, எனக்கு மட்டும் கேக்கும் சத்தத்தில் “சும்மா சொல்ல கூடாது செம்மயா இருக்கு உங்க Cock” என்று சொல்ல, பதிலுக்கு “நீங்க மட்டும் என்ன செம்மையான Boobs தான் வச்சிருக்கீங்க. குடுத்து வச்சவருங்க உங்க ஹஸ்பண்டு” என்று சொன்னேன்.
அவளிடமிருந்து ஒரு ஏக்க பெருமூச்சு மட்டும் வந்தது. என்னங்க என்றேன். ஹ்ம்ம் அவரு குடுத்து வச்சவருதான். துபாயில ஹாப்பியா இருக்காரு. பட்…. இங்க…. நான் தான் இப்படி இருக்கேன் என்றாள். உங்களுக்கென்னங்க குறை….. செம்ம பிகரா இருக்கீங்க. உங்கள பாத்தாலே ஒரு பாசிட்டிவ் எனர்ஜி வருதுங்க.
அவ்வளவு அழகா நச்சுன்னு இருக்கீங்க. ஆண்டவன் உங்களுக்கு ஒரு குறையும் வைக்கலையே. அப்புறம் என்ன? என்றேன். அப்போது அவளுக்கு போன் வர பேசிவிட்டு என்னிடம், உங்க நம்பர் கிடைக்குமா என்று கேட்டாள்.
கொடுத்தேன். மிஸ்டு கால் கொடுத்து விட்டு சேவ் பண்ணிக்கோங்க என்று சொல்லி கண் அடித்து விட்டு தனது ஸ்கூட்டி யை எடுத்துக்கொண்டு பை சொல்லிவிட்டு போனாள். அவள் போனாலும் அவளின் அந்த சென்ட் வாசனை என்னை விட்டு அகல வில்லை.
மறு நாள் அதே போல காலையில் 5 மணிக்கெல்லாம் சென்று வரிசையில் நின்றேன் பாலும் வாங்கினேன். காத்திருந்தேன் மணி 6 30 ஆகியது அவள் வரவில்லை. முழு வெளிச்சமும் வந்து விட்டது. இனி அவள் வரமாட்டாள் என்று முடிவு செய்து ஏமாற்றத்துடன் வீட்டிற்கு வந்தேன். பின்பு அலுவலகம் சென்று அலுவலக வேலையில் மூழ்கியிருந்தேன்.
வாட்ஸப்பில் hi… is it right time to msg u? என்று புது நம்பரில் இருந்து msg வர
who is this? என்று நான் கேட்க
ஹே… நான் தான் யா ஹசீனா …. என்று ரிப்ளை வந்தது. எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
ஹசீனா?…. யாருங்க? தெரியலையே… என்றேன்.
அட பாவி…. பால் பூத் டா என்று msg வர
ஏங்க? ….. வேற நம்பர்ல இருந்து msg பண்றீங்க என்று கேட்க….
இது என்னோட வாட்ஸப் நம்பர் என்று சொன்னாள்.
என்னங்க நீங்க இன்னைக்கும் வருவீங்கன்னு எதிர் பார்த்து ரொம்ப நேரம் வெயிட் பண்ணேன், But நீங்க வரவேயில்லை…..
அது பத்தி அப்புறமா சொல்றேன். நாளைக்கு மார்னிங் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வர முடியுமா?
சீக்கிரம்ன்னா?
ஒரு 430…..
அவளோ சீக்கிரம் பால் பூத் திறந்திருக்காதே.
அதுனால தான் வர சொல்றேன்.
சரிங்க..
அவளின் வஞ்சகம் இல்லாத கொழு கொழு என்ற உடம்பையும், அவள் முலைகளையும், சூத்தையும் நினைக்கும்போதே சுன்னி ஜிவ்வ்வ்வென கடப்பாரை போல நீள ஆரம்பித்தது. 4 மணிக்கு அலாரம் வைத்துவிட்டு படுத்தேன்.
தூக்கம் வரமறுத்தது. பின்ன என்னங்க அப்படி ஒரு பிகரு வரச்சொன்னா யாருக்கு தான் தூக்கம் வரும். புரண்டு புரண்டு படுத்தேன். எப்படி தூங்கிப்போனேனோ தெரியவில்லை. அலாரம் எழுப்பியது. எழுந்து ரீப்ரெஷ் ஆகி பால் பூதத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். மணி 4 20. சரி வெய்ட் பண்ணலாம்னு நெனச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.
வாட்ஸப்பில் “வந்துட்டியா?” என்று msg வந்தது…
எஸ்.. என்று பதில் அனுப்ப.
தூரத்தில் வெளிச்சம் சற்று குறைவான இடத்தில் இருந்து ஒரு காரின் ஹெட்லைட் எரிந்து அணைந்தது. அதை தொடர்ந்து “இங்க வா” என்று மெசேஜ் வந்தது.
காரை நோக்கி சென்றேன்.