என்னை விட்டு போகாதே – பாகம் 3
“ம்ம் இந்தா…”
என்று சொல்லி சிவராமன் பரிதி இடம் ஒரு கண்ணாடி டம்ளரை கொடுத்தவுடன் , பரிதி அதைவாங்கி ஒரே மூச்சில் குடித்தான்.
“டேய் டேய் மெதுவாடா…”
என்று சொல்லிவிட்டு இரண்டு சிப் விஸ்கியை அருந்தி விட்டு கண்ணாடி டம்ளரை கீழே வைத்தபடியே சிவராமன் பரிதியை பார்த்து கேட்டான்.
“என்னடா பிரச்சனை பரிதி சொல்லு…”
மாமாவிடம் இதை எப்படி சொல்ல முடியும் என்று மனதுக்குள்ளேயே புழுங்கி எதையுமே சொல்லாமல் அமர்ந்திருக்கிறான் பரிதி.
எதுவுமே பேசாமல் விஸ்கி பாட்டிலில் இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் விஸ்கியை ஊற்றி குடித்தான் பரிதி.
“மாமா நான் போய் படுக்கிறேன்…”
என்று சொல்லிவிட்டு மாமாவின் வீட்டிற்கு வரும்போதெல்லாம் தங்கும் அந்த வழக்கமான அறைக்குள் சென்று படுத்தான் பரிதி. படுத்துக் கொண்டே போனை பார்த்தவன் அவனை அறியாமலேயே சிவரஞ்சனியின் நம்பரை தேடினான்.
“ஏய்… வாட் எ சர்ப்ரைஸ் பரிதி?”
ரிங் அடித்ததும் மகிழ்ச்சியுடன் எடுத்து பேசினாள் சிவரஞ்சனி.
பரிதி இப்போது மகிழ்ச்சியாக இல்லாமல் இருப்பது சிவரஞ்சனி க்கு புரிந்தது. பிறகு அவனிடம் கேட்டு எல்லா விஷயத்தையும் அறிந்து கொண்டாள்.
“சோ… உங்க அம்மாகிட்ட கோவிச்சுக்கிட்டு உங்க மாமா வீட்டுக்கு வந்துட்ட?”
“ம்ம்…”
“நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா பரிதி?”
“ம்ம்…”
“இந்த விஷயத்துல அவங்கதான் உன்மேல கோவிச்சுக்கணும்”
பரிதி அமைதி காத்தான்.
“அவங்களுடைய ஆசையான சுய இன்பத்தை செஞ்சுகிட்டு இருக்கும்போது நீ போய் அவங்கள தொந்தரவு பண்ணது உன்னோட தப்பு பரிதி…”
“வ்வாட்…?”
“எஸ் பரிதி… அவங்க இத்தன நாள் நீ இல்லாம தனியா தான் இருந்தாங்க… இப்ப நீ வீட்டில இருக்கிறத உணராம கிச்சனிலேயே அவங்க மாஸ்டர்பேட் பண்ணிட்டாங்க… அது மட்டும் தான் அவங்க பண்ண ஒரு சின்ன தப்பு…”
பரிதி பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தான்.
“ராக்கேஷ் என்கிட்ட இருந்து விலகினதுக்கப்புறம் நான் நிறைய தடவை இதே மாதிரி கிச்சன்ல மாஸ்டர்பேட் பண்ணியிருக்கேன் பரிதி…”
“ம்ம்”
“உடலுறவுக்கு வேற துணையே இல்லாதவங்களுக்கு மாஸ்டர்பேட் பண்றத தவிர வேற வழி என்ன இருக்கு பரிதி… சொல்லு…”
“….”
“உங்க அப்பாவை விவாகரத்து பண்ணதுக்கப்புறம் உங்க அம்மா இத்தனை வருஷம் உடல் உறவே இல்லாமல் தனியா எப்படி அட்ஜஸ்ட் பண்ணி வாழ்ந்துகிட்டு இருக்காங்கன்னு நீ என்னைக்காவது யோசிச்சியா?”
“….”
“எனக்கு செக்ஸ் வச்சுக்கணும்னு தோணுது அப்படின்னு அவங்க உன்கிட்ட வந்து சொல்ல முடியுமா?”
“….”
“அப்படி சொல்லி இருந்தா இப்ப நீ எப்படி பிஹேவ் பண்ணியோ அதே மாதிரி தான் பிஹேவ் பண்ணி இருப்ப…”
சிவரஞ்சனி சொல்வது பரிதிக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விளங்கியது.
“நான் உடலுறவே இல்லாம தவிச்சிட்டு இருக்கும்போது ஒரு கிஃப்ட்டா நீ எனக்கு கிடைச்ச… அத நான் ரொம்ப என்ஜாய் பண்ணேன்… உன் கூட இருந்த ஒவ்வொரு செகண்டும் எனக்கு அவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்துச்சு… அத இப்பவும் நான் ஒரு நல்ல மெமரியா தான் என் மனசுக்குள்ள வச்சிருக்கேன்…
உங்க அம்மாவும் என்ன மாதிரி தானே பரிதி… என்னோட ஆசைய நீ தீர்த்து வைச்சது மாதிரி அவங்களோட ஆசையையும் ஒருத்தரால தீர்த்து வைக்க முடியும் தானே?”
“சிவரஞ்சனி நீங்க சொல்றது…”
“ஆமா பரிதி… உங்க அம்மாவுக்கு பிடிச்ச ஆண் யாராவது ஒருத்தர் கண்டிப்பா இருப்பாங்க… உங்க அப்பாவ அவங்க கல்யாணம் பண்றதுக்கு முன்னாடியோ இல்ல கல்யாணம் பண்ணதுக்கு அப்புறமோ யாராவது ஒரு ஆம்பள மேல கண்டிப்பா ஆசைப்பட்டு இருப்பாங்க…”
“ம்ம்…”
“அது யாருன்னு நீ கண்டு பிடிக்கணும் பரிதி…”
“கண்டுபிடிச்சு?”
“உங்க அம்மா ஆசைய நீ பூர்த்தி பண்ணனும்…”
“என்ன… என்ன சொல்றீங்க சிவரஞ்சனி…?
“ஆமா பரிதி… ஒரு மகனா நீ அவங்களுக்கு செய்யவேண்டிய கடமைகள்ல இது முக்கியமான ஒண்ணு…”
“….”
“நீ உங்க அம்மா கிட்டயே நேரடியா இதை பத்தி பேசறதுன்னா தாராளமாக பேசு… எதுவுமே தப்பு கிடையாது…”
“….”
“நான் சொல்றது புரியுதா… நீ அவங்களுக்கு வேற கல்யாணம் பண்ணி வைக்கணும் ன்னு சொல்லல… அவங்களோட காம ஆசையை தணிச்சுக்கிறதுக்கு மட்டும் அவங்களுக்கு நீ ஒரு ஆண் துணையை தேடித்தந்தாலே போதும்…”
“….”
“என்னோட ஆசைய உன்கிட்ட என்னால தைரியமா சொல்ல முடிஞ்சது… ஆனா உங்க அம்மாவுக்கு அந்த தைரியம் இல்லாம இருக்கலாம்… அதனால இந்த விஷயத்துல நீ அவங்களுக்கு உதவறது ரொம்ப முக்கியம் பரிதி…”
நிறைய நேரம் சிவரஞ்சனி இடம் இதைப்பற்றி பேசிவிட்டு தூங்கிப் போனான் பரிதி.
காலையில் எழுந்ததும் அவனுடைய மனது தெளிவாக இருந்தது. அம்மாவைப் பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தான். வாட்ஸ் அப்பை பார்த்தபோது திலகாவின் 10 மெசேஜ்கள் இருந்தன. படித்துவிட்டு போன் செய்தான். சிவராமன் மாமா வீட்டில் இருப்பதாகவும் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் வீட்டிற்கு வந்து விடுவதாகவும் தகவல் சொன்னான்.
******
“டிபன் எடுத்து வச்சிருக்கேன் பரிதி, டேபிள்ல…”
சொல்லிவிட்டு சமயலறைக்குள் போக போனவளை அழைத்தான் பரிதி.
“அம்மா இப்படி உட்காருங்க உங்க கிட்ட பேசணும்…”
“என்னப்பா?”
“உட்காருங்க அம்மா…” , என்று சேரை நோக்கி கை காட்டினான்.
தலை குனிந்தபடியே அமர்ந்தாள் திலகா.
“என்ன மன்னிச்சிடுங்க அம்மா…”
தலையை உயர்த்தாமலேயே குலுங்கி குலுங்கி அழ ஆரம்பித்தாள் திலகா.
“ப்ளீஸ்மா அழாதீங்க… நான் பண்ணினது தப்பு.. உங்கள பத்தி எதுவுமே யோசிக்காம உங்க மேல கோவப்பட்டுட்டேன்…”
திலகா தன்னுடைய புடவை தலைப்பால் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு தலையை குனிந்தபடியே அமர்ந்திருந்தாள்.
“எனக்கு எல்லாமே புரியுது மா… எனக்காகவும் மித்ராவுக்கு ஆகவும் உன்னுடைய வாழ்க்கையையே நீ இதுவரைக்கும் தியாகம் பண்ணிட்ட… இவ்வளவு பண்ணினது போதும்மா… இனிமே உங்க ஆசையை நான் நிறைவேத்த போறேன்…”
மகன் பரிதி சொல்வது புரியாமல் மெதுவாக நிமிர்ந்து அவனைப் பார்க்கிறாள் திலகா.
“ஆமாம்மா உங்களுக்கு தேவையானத நான் செய்யப் போறேன்…”
திலகாவுக்கு புரியவில்லை.
“உங்களுக்கு யாராவது ஒரு ஆண் மேல… இவங்க நம்ம வாழ்க்கைத்துணையா இருந்து இருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும்னு தோணியிருக்கும்ல…”
திலகா பரிதியையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
“அது யாருன்னு சொல்லுங்க அம்மா…”
“அப்படி எந்த ஆசையும் எனக்கு இல்ல பரிதி… எனக்கு கிச்சன்ல வேலை இருக்கு…”
சொல்லிவிட்டு சரேலென்று எழுந்து சென்று விட்டாள் திலகா.
பரிதிக்கு தனது அம்மாவிடம் இருந்து பதிலை எப்படி பெறுவது என்பது தெரியாமல் குழம்பினான்.
******
ஒரு வாரம் எப்படியோ கழிந்து போனது. பரிதியும் திலகாவும் ஒருமாதிரி சகஜ நிலைமைக்கு திரும்பி இருந்தார்கள்.
“பரிதி… ஒரு நல்ல சம்பந்தம் வந்திருக்கு… ஞாயிற்றுக்கிழமை பொண்ணு பார்க்க போகலாமா?”
அம்மா திலகா கேட்டதும் பரிதி தலையை ஆட்டி மறுத்தான்.
“ஏன் பரிதி?”
“நான் போன வாரம் ஒண்ணு கேட்டதுக்கு நீங்க பதிலே சொல்லலம்மா… நீங்க மட்டும் எப்படி என்கிட்ட இருந்து உடனே பதிலை எதிர்பார்க்கிறீங்க?”
சொல்லிவிட்டு ஆபீஸ் கிளம்பி விட்டான் பரிதி.
வீட்டில் மிக நேரம் யோசித்த திலகா மதன் பரிதிக்கு வாட்ஸ் அப்பில் மெசேஜ் அனுப்புகிறாள்.