அவளுக்கும் உணர்ச்சி உண்டு Part 19
சென்ற பகுதியின் தொடர்ச்சி…
அகல்யாவின் நினைவுகள் மாறி மாறி வந்து மனதை ஆக்கிரமைத்து கொண்டிருந்ததால் அந்த கான்வென்ட் விட்டு வெகு சீக்கிரமே சாப்பிட்டு விட்டு வெளியே வந்து காரை எடுத்தவன் நேராக என் அபார்மெண்ட்டில் வந்து தான் நிறுத்தினேன். வீட்டிற்கு படியேறி செல்லும் போது தான் தாமரை நினைவு வந்தது. அப்போது தான் வரும் போது அவளுக்கு சாப்பாடு வாங்கி வருவதாக சொன்னது நியாபகம் வர மீண்டும் படி இறங்கி காரை எடுத்துக் கொண்டு பக்கத்தில் இருக்கும் ஹோட்டலில் அவளுக்கு மட்டும் சிக்கன் பிரியாணியும் கிரில் சிக்கனும் வாங்கிக் கொண்டு வீடு திரும்பினேன்.
வீட்டின் காலிங் பெல் அடித்ததும் தாமரை வந்து திறந்தாள். அப்போது அவளின் முகத்தில் அப்படியொரு ஒரு மலர்ச்சி தெரிந்தது. வீட்டின் உள்ளே வந்ததும்,
“சீக்கிரமே வந்திட்டிங்க போல” தாமரை சிரித்த முகத்துடன் கேட்டதும் அதுவரை மனதில் இருந்த அகல்யாவை பற்றி கவலைப்பட்டு நினைத்துக் கொண்டிருந்த நினைவுகள் எல்லாம் மறைய தொடங்கின.
“ஆமா தாமரை வேலை சீக்கிரம் முடிஞ்சது. அங்க இருக்கவும் பிடிக்கல. அதான் கிளம்பி வந்துட்டேன்.”
“ஏங்க என்ன ஆச்சு.?”
“அது அகல்யா இருந்த கான்வொன்ட். அங்க தான் அவள முதல்ல பாத்தேன். அதான் அங்க போனதும் அவளோட நெனப்பு வந்துடுச்சு.” சொன்னதும்
“இருங்க வரேன்” சொல்லி கிச்சன் உள்ளே சென்று ஒரு செம்பில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.
“இது எதுக்கு தாமரை.?” கேட்க
“இல்லங்க வெளியில போய் அலைஞ்சிட்டு வந்திருப்பீங்க. தாகமா இருக்கும். அதான் சொல்ல” அது சிட்டில் வளர்ந்த எனக்கு புதிதாக இருந்தது. இருந்தாலும் அவளை மனதை கஷ்படுத்த வேண்டாம் எனபதற்காக கொஞ்சமாக குடித்துவிட்டு மீதியை அவளிடமே குடுத்து விட்டேன்.
நான் தண்ணீர் குடிக்கும் சமயத்தில் அவளாகவே என் சட்டை பட்டன்களை கலட்டினாள். நானும் அவளை தடுக்கவில்லை. அவளுக்காக வாங்கி வந்த பிரியாணி அவளிடம் குடுத்தேன். ஒரே ஒரு பார்சல் இருப்பதை பார்த்துவிட்டு,
“உங்களுக்கு சாப்பாடுங்க.”
“நான் கான்வென்ட்ல சாப்பிட சொல்லி கம்பல் பண்ணாங்க. அதான் அங்க சாப்பிட வேண்டிதா போச்சு. நீ சாப்பிடு தாமரை.”
“சரிங்க. நீங்க கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுங்க. இதோ அஞ்சு நிமிஷத்துல அள்ளி போட்டு வந்திடுறேன்” என்றாள்..
“ஹேய் ஒன்னும் அவசரமில்ல தாமரை. பொறுமையா வந்தா போதும்” என நான் சொன்னாலும் அவளின் சாப்பிடும் செய்கைகள் எல்லாம் கொஞ்சம் வேகத்துடன் தான் இருந்தன. அவள் வேகம் வேகமாக சாப்பிட்டு வந்து என் பக்கத்திலே உட்கார்ந்து கொண்டாள்..
“என்ன தாமரை அதுக்குள்ள சாப்பிட்ட?”
“ஆமாங்க.. சாப்பிட்டேன்.”
“பிரியாணி போதுமா?”
“அதெல்லாம் தாராளமா போதுங்க. இங்க பாருங்க வயிறு எப்படி உப்பி இருக்கு” அவள் போட்டியிருந்த பழைய சுடிதார் டாப்பை தூக்கி காட்டினாள்.
“சரி நீ என்ன பண்ண போற தாமரை?”
“தெரியலிங்க.”
“டிவி பாக்குறதுனா பாரு. நா கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுக்குறேன்” என்றேன்..
“நீங்க தூங்குங்க. நா வேணா பக்கத்தில இருக்கேன். நீ தூங்கினதும் போய் டிவி பாத்துக்கிறேன்.”
“அப்படியா சொல்ற.?”
“ஆமாங்க. நீங்க தூங்குங்க” என்றதும் நான் கண்ணை மூட ஆரம்பித்தேன். தாமரையின் கைகள் என் நெஞ்சை தொட்டு தடவ ஆரம்பித்தன. அவளின் கைகள் அவ்வப்போது கூலி வேலை செய்ததால் உள்ளங்கை தோல்கள் எல்லாம் கொஞ்சம் காய்ந்த மாதிரி தான் இருந்தது. அப்படி இருந்தாலும் அவளின் அந்த தடவல்கள் என் நெஞ்சிற்கு இதமாக தான் இருந்தது. அந்த இதமான தடவலிலே கண்கள் சொருக வெகு சீக்கிரமே தூங்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.
நான் கண்விழித்து பார்க்கும் போது தாமரை கட்டிலை விட்டு இறங்கி கீழே உட்கார்ந்தபடி டிவியை சத்தம் குறைவாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ஒருவேளை என் தூக்கம் கெட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக கூட இப்படி சத்தத்தை குறைத்து வைத்து பார்த்திருக்கலாம். என் தூக்கம் முழுமையாக கலைந்து விட்டதால் நான் எழுந்துவிட்டேன். நான் எழுந்ததை பார்த்ததும்,
“எந்திரிச்சிட்டிங்களா?”
“ம்ம் ஆமா தாமரை. ரொம்ப நேரமா தூங்கிட்டேன் போல.”
“அப்படியெல்லாம் இல்லீங்க. கொஞ்சம் நேரம் தான் தூங்கியிருக்கீங்க”
“அப்படியா? மணி என்ன ஆகுது?”
“அஞ்சுக்கு மேல ஆகுதுங்க.”
“நீயும் வந்ததுல இருந்தே வீட்டுக்குள்ளே இருக்க. கொஞ்சம் வெளியில போய்ட்டு வரலாமா தாமரை?”
“எனக்காக எதுவும் போக வேண்டாம்ங்க.”
“உனக்காக மட்டும் இல்ல தாமரை. எனக்காவும் தான். எனக்கு கொஞ்சம் வெளியில போய்ட்டு வந்தா நல்லா இருக்கும் தோணுது. நீயும் வந்ததுல இருந்து வீட்டுலே தான இருக்க. அதான் உன்னையும் கூட்டிட்டு போலாம் கேட்டேன். என் கூட வருவில?”
“அய்யோ அதெல்லாம் கண்டிப்பா வரேன்ங்க. நீங்க எங்க கூப்பிட்டாலும் வருவேன்ங்க.”
“சரி அப்ப கிளம்பு போய்ட்டு வரலாம்” சொல்ல அவளும் உற்சாகத்துடன் எழுந்து டிவியை ஆப் செய்துவிட்டு முகம் கழுவி பவுடர் மட்டும் அடித்து அலட்டல் இல்லாமல் தயாரானாள். நானும் ஒரு குளியலை போட்டுவிட்டு கிளம்பினேன்..
“தாமரை” என்றதும் ஹாலில் இருந்தவள் ரூமிற்குள் வந்து
“என்னங்க?”
“நீ அபார்ட்மெண்ட் மெயின் கேட் தாண்டி வெளியில நில்லு. நா வந்து கூப்பிட்டுகிறேன்.” என்றேன்
“சரிங்க” சொல்லி கிளம்பி சென்ற சில நிமிடங்களில் நானும் வீட்டை பூட்டிவிட்டு கீழே இறங்கி சென்று காரை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினேன்.
நான் அபார்மெண்ட் மெயின் கேட் தாண்டியதும் வலது பக்கத்தில் தாமரை நின்று அந்த ரோட்டில் செல்லும் வாகனங்களை ஏதோ அதிசயப் பொருள் போல் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். நாங்கள் செல்ல வேண்டியது ரோட்டின் இடதுபக்கம் என்பதால் தாமைரயை காரில் இருந்தபடியே தாமரை பெயர் சொல்லி கூப்பிட அவளும் கூப்பிட்டதும் சுதாரித்து என் சத்தம் கேட்கும் பக்கம் உடனே திரும்பி பார்த்து காரை நோக்கி ஓட்டமும் நடையுமாக வேகமாக வந்தாள்.
தாமரை காரின் உள்ளே ஏறி உட்கார்ந்ததும் ஏதோ தேவலோகத்தில் இருப்பது போல தன்னையும் மறந்து சுற்றி ஒரு பார்வை பார்த்தாள். அவளிடம்
“தாமரை அந்த விண்டோ கிளாஸ் மேல ஏத்தி விடு” சொல்ல அதை எப்படி செய்ய வேண்டும் என அவளுக்கு தெரியவில்லை. அதனால் நானே இருக்கும் இடத்தில் இருந்து இடுப்பை தூக்கி எழுந்தபடி அவளை நெருங்கி சென்று அந்த விண்டோ கிளாஸை ஏற்றிவிட்டேன்.
“சரி கிளம்பலாமா தாமரை?”
“ம்ம்.. கிளம்பலாம்ங்க.” சொன்னதும் காரை ஸ்டார் பண்ணி கிளப்பினேன். சிறிது தூரம் சென்றதும் தாமரை
“கார் உங்களுதாங்க.?” கேட்க
“ஆமா தாமரை. ஏன் கேட்குற?”
“நா சும்மா தாங்க கேட்டேன். தப்புனா மன்னிச்சிடுங்க.”
“ஹேய் இதுல என்ன இருக்கு. இதுக்குலாம் போய் சாரி கேட்டுட்டு இருக்க.”
“இல்லீங்க. நீ ஏதும் தப்பா நெனச்சிட்டிங்களோ தான் கேட்டேன்.”
“இதுல என்ன தப்பு இருக்கு எனக்கு தெரியல. இது என்னோட சொந்த கார் தான் போதுமா.”
“ம்ம். சரிங்க. கார் கூட உங்கள மாதிரியே அழகா இருக்குங்க.”
“கார் அழகு சொன்ன ஓகே. நா எங்க அழகா இருக்கேன்.?”
“ஏங்க நீங்க நல்லா செகப்பா கொஞ்சம் தாடியோட அழகாதாங்க இருக்கீங்க.”
“ம்ம்.. நீ சொன்ன சரி தான் இருக்கும்.”
“அப்படி எல்லாம் இல்லீங்க.”
“அப்போ நா அழகா இல்லீயா?”
“அய்யோ யாருங்க சொன்னது நீங்க அழகு இல்லைனு.”
“நீ தான இப்ப சொன்ன அப்படி எல்லாம் இல்லைனு?”
“அய்யோ நா அதுக்கு சொல்லலீங்க. நா சொன்னா சரி இருக்கும் சொன்னீங்கள அதுக்கு சொன்னேன்ங்க.”
“ஹேல் கூல்.. சும்மா விளையாட்டுக்கு தான் சொன்னேன்.”
“ம்ம். சரிங்க.