புருசனுக்கு பயந்துருப்பா…
தூங்கிக் கொண்டிருந்தவளின் காதில் அந்தச் சத்தம் கேட்டது.
‘சுக அவஸ்தையில் முனங்கும் ஒரு பெண்ணின் ஒலி’
அவள் கருவிழிகள் உள்ளுக்குள் உருண்டோட, கண்களைத் திறந்தாள்.
எதிரே இருந்த டீவியின் ஒளி ரூம் முழுவதும் கலர் கலராக வண்ணங்களைப் பரவிக் கொண்டிருந்தது. அவளுடைய முகத்தில் அருவெறுப்பு. முகத்தை சுளித்தபடி கண்களை மூடி திறந்தாள்.
திடுதிப்பென்று எழுந்து உட்கார்ந்தவள், நெஞ்சு பட படக்க சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அது அவளது பெட்ரூம் தான்.
“ஐயோ… இந்த கருமத்த ஆப் பண்ணுங்க…” அவள் கோபத்தில் முகம் சிவக்க.. முறைப்பதை ரசித்தவன், சிரித்தபடியே டிவி சவுண்டை உயர்த்தினான்.
காதுகளை இறுக பொத்தியவள், “உங்க கிட்ட தான் பேசுறேன். காதுல விழல..”
“….”
“கேவலமா இல்ல?”
“இதுல என்ன இருக்கு…!!!”
“பேரு மட்டும் தான் உத்தமன்..”
“….”
“பண்றது எல்லாம் அயோக்கிய தனம்..” என்றவள் கணவன் கையில் இருந்த டிவி ரிமோட்டை பிடுங்கி ஆப் செய்தாள்.
“சொன்னா கேளு.. ரிமோட்ட குடு…”
கோபத்தில் முகம் சிவக்க, “நாளைல இருந்து தருண நடுவுல படுக்க வைக்கிறேன்”
“ஏய்… இன்னும் பத்து நிமிஷம் தான்.. ரிமோட்ட குடு”
“இந்த கருமத்ததான் மூணு நாலு மாசமா பாக்குறீங்களே” என்று பொரிந்து தள்ளி விட்டு, தொடை நடுவே ரிமோட்டை மறைத்தபடி சுருண்டு படுத்தாள்.
“ஏய்… இது வேற சீடி… ரிமோட்ட குடு… ” என்றவன் காவேரியின் நைட்டியை உயர்த்தி, குண்டி பிளவுக்குள் கையை நுழைக்க..
ஆத்திரத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் “ரிமோட்டை தூக்கி கட்டிலுக்கு அடியில் போட்டாள்.
கோபமாக எழுந்தவன் டிவி பட்டனை அழுத்த… ஆபாச காட்சிகள் டீவியில் மீண்டும் ஓடத் தொடங்கியது. காதுகளை பொத்தியபடி தூங்க முயன்றாள்.
பத்து நிமிடங்கள் கடந்து இருக்கும்.. அடிவயிற்றுக்குள் வலியை உணர்ந்தாள். அவள் கண்ணிடுக்கில் இருந்து வெளி வந்த கண்ணீர் திவலைகள் தலையணையை நனைக்க.. அவளுடைய ஜட்டி ஈரம் அடைவதை உணர்ந்தாள்.
கட்டிலில் இருந்து விசுக்கென்று எழுந்தவள், செல்ப்பில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு ரவிக்கையும் புடவையும் வேகமாக உருவியபடி பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.
அவளுடைய கைகள் பர பரக்க… நாப்கின் பாக்கெட் மாட்டியது. கவரை பிரித்தவளின் முகத்தில் சந்தோசம். எஞ்சி இருந்த கடைசி நாப்கினை வாஷ்பேஷன் மேல் வைத்து விட்டு, நைட்டியை கழட்டி கொடியில் போட்டாள்.
அடிவயிற்றுக்குள் ஊசி குத்துவது போல் வலி, இடது கையால் அழுத்தி பிடித்தபடி பக்கெட்டில் இருந்த பச்சை தண்ணீரை மட மடவென தலையிலும் உடலிலும் ஊற்றி முடித்தாள்.
“அப்பாடா… ” முகத்தில் வழிந்த தண்ணீரை துடைத்தபடி பெருமூச்சு விட்டாள்.
உடலில் ஓர் ஆசுவாசம். குளிரில் உடல் விரைக்க, மஞ்சளை உரசி முகத்திலும் கழுத்திலும் பூசினாள்.
குன்றத்தூர் முருகன் கோவிலில் இருந்து ஒலித்த கந்தசஷ்டி கவசம் அவள் காதில் மெதுவாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
குளிரில் அவள் உதடுகள் நடுங்க, டைப் அடிக்கும் பற்களை இறுக கடித்தாள். கையில் எஞ்சி இருந்த மஞ்சளால் தாலி கயிற்றை உருவிய படி, ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தாள். பொழுது புலர துவங்கி இருந்தது.
புல்லில் உட்கார்ந்து இருக்கும் பனித்திவலை போல் அவள் உடலில் ஈரம். ஈரத்தோடு வெள்ளை பிராவை எடுத்து கைகளுக்குள் மாட்டி கொக்கியை தேடிய போது தான் ஞாபகம் வந்தது.
“ப்ச்…” சலிப்புடன் பிராவை கொடியில் போட்டு விட்டு, முலையை அழுத்தி பாவாடையை ஏற்றி கட்டினாள்.
அவள் பெட்ரூமுக்குள் மீண்டும் நுழைய, முகத்தை சுளித்தாள்.
“தடிமாடு போல் இருந்தவன், ஒரு வெள்ளைக்கார பெண்ணின் வாய்க்குள் புணர்ந்து கொண்டிருக்கும் காட்சி” மீண்டும் டிவியில் ஓடி கொண்டிருந்தது.
கணவனை முறைத்தாள். டிவி சுவிட்சை ஆப் செய்துவிட்டு ரூம் லைட்டை போட்டாள்.
“ஏய்.. காவேரி.. பல தடவ சொல்லிட்டேன்.. இதெல்லாம் தப்பு இல்ல.. ”
“முருகா… ” காதுகளை இறுக பொத்தினாள்.
கட்டிலில் படுத்திருந்த கணவன் கையை பிடித்து இழுக்க, “ப்ச்…. ” விசுக்கென்று கையை உருவினாள் காவிரி.
“ஏய்.. எத்தன நாளா கேக்குறேன்?”
“என்னால இப்படி எல்லாம் முடியாது” என்றவள் பாதியில் வார்த்தையை முழுங்கினாள். அவளுடைய கண்கள் ஈரமானது.
“பாப்போம்.. எவ்வளவு நாள் பட்டினில இருப்பேன்னு..”
“அதுக்காக?” அவளுடைய கண்கள் அகண்டு விரிந்தது.
காவேரியின் உடல் நெருப்பாய் கொதிக்க.. டீவியில் இருந்து முகத்தை திருப்பினாள்.
“ரொம்ப சீன் போடாத.. எல்லா வீட்டுலயும் நடக்குறது தான்”
“இந்த கருமமா?”
“இப்படியே பிகு பண்ணிட்டு இரு”
“இதுக்கு… வேற எவளயாவது பாருங்க”
“பாப்போம் எத்தன நாள் தாங்குறேன்னு..”
“உங்கள லவ் பண்ணி கட்டிக்கிட்டதுக்கு.. எனக்கு நல்லா வேணும்”
“பெரிய உலகழகி.. போடி… மயிறு…” என்று கணவனும் கத்த,
“உங்க அப்பா அம்மா கலுல விழுந்து கட்டி வச்சாங்கள்ள.. எனக்கு இதுவும் வேணும்.. இன்னமும் வேணும்..” என்றவளின் கண்களில் கண்ணீர் நிரம்பியது.
சிறிது அமைதிக்கு பின்.. காவேரியை நெருங்கினான் உத்தமன். அவளுடைய குண்டியை வருடினான்.
“காவேரி.. எத்தனை நாள் கெஞ்சுறேன்.. மெதுவா பண்ணலாம்…”
“ம்ஹும்..”
“சரி வா உக்காரு” என்று கட்டிலில் தள்ளி உட்கார்ந்தான்.
“வேணாம்.. வேணாம்.. நீங்க எதுக்கு கூப்பிடுறீங்கன்னு தெரியும்…” என்றவள் கூந்தலை உதறி கொண்டை இட, அவள் பாவாடையை பிடித்து இழுத்தான். பற்களை இறுக கடித்தவள்… கால்களை அழுத்தி தரையில் ஊன்றினாள்.
அவளின் ஒல்லியான தேகம் அவனின் முரட்டு பிடிக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் திணற… அவளுடைய கூந்தலுக்குள் விரலை நுழைந்தவன்..
“ஏய்…. வாயில பண்ணுறதுல… ஒன்னும் ஆகாது”
“ம்ஹும்.. என்னால முடியாது.. ” என்று அவள் விசும்ப.. அவள் முகத்தை தொடையை நோக்கி அழுத்தினான். மூச்சு விட முடியாமல் தவித்தாள். கைலிக்குள் முண்டி கொண்டிருந்த அவனுடைய உறுப்பு அவளின் கன்னத்தில் அழுத்தி நசுங்கியது.
வெளியே சைக்கிள் பெல் அடிக்கும் சத்தம். அவன் சுதாரிப்பதற்குள், அவன் பிடியில் இருந்து நழுவி ஹாலுக்குள் நுழைந்தாள்.
முலையை அழுத்தி கட்டி இருந்த பாவாடையை இறக்கி இடுப்பில் கட்டியபடி, பிரா போடாமல் கருப்பு ரவிக்கையை மாட்டினாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் கோர்த்து கொட்டும் நிலையில் தேங்கி இருந்தது.
மூக்கை உறிஞ்சிய படி கண்ணீரை துடைத்து விட்டு, பச்சை காட்டன் புடவையை கொசுவத்தில் சொருகி.. நொருக்கெடுத்து… விம்மி புடைத்த ரவிக்கையை மறைத்தாள்.
வாசலில் கிடந்த பேப்பரை காம்பவுண்ட் சுவரில் வைத்து விட்டு, நான்கு வீடு தள்ளி இருக்கும் அம்மா வீட்டை நோக்கி நடக்கலானாள்.
மார்கழி மாத பனி கதிரவன் வந்ததை கண்டு கொண்டதாக தெரியவில்லை. மழை பெய்தது போல் தரை முழுவதும் ஈரம். கைகளை உரசி முகத்தில் சூடு வைத்தபடி அவள் அடிமேல் அடி எடுத்து வைத்தாள்.
தெரு முழுதும் நிசப்தம்…. கோவிலில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்த கந்தசஷ்டியின் சத்தம் அதிகமானது. மண் தரையில் இருந்த மணல் கற்கள் அடி பாதத்தில் குத்த, “எரும.. செருப்பு போட்டுட்டு வர வேண்டியது தானே!” என்று தனக்கு தானே திட்டிக் கொண்டு அவள் நடக்க, தெருவில் முடிக்க படாத சிக்கு கோலம் கண்ணில் பட்டதும் ஒதுங்கி நடந்தாள்.
“ஏய்… காவேரி… காலைலயே அம்மா வீட்டுக்கு?”
நடந்தவள் மெதுவாக திரும்பினாள். குளிரில் விறைத்து இருந்த உதட்டை ஈரப்படுத்தியவள், “தருண் அங்க இருக்கான் கா”
“ஏய்.. சித்ரா… பாலு பொங்குது… ” என்ற சத்தம் சித்ராவின் வீட்டுக்குள் இருந்து வந்தது.
“கட்டிக் கிட்டதும் தெண்டம்.. பெத்ததும் தெண்டம்..