கல்லூரி பயணங்கள்
என்னுடைய பெயர் சகுந்தலா. வயது 19 இருக்கும் ஆனால் பார்ப்பதற்கு சிறிய பெண்ணை போன்றே தோற்றமளிப்பேன். 12 ஆம் வகுப்பு முடிந்து இரண்டு வருடமாக கொரோனா விடுமுறைக்கு பின் கல்லூரிகள் சேருவது பற்றி எனது வீட்டில் விவாதம் போய்க்கொண்டிருந்தது.
என் வீட்டில் நான். என் அண்ணன். அப்பா. அம்மா நால்வர் மட்டுமே. எனது அண்ணன் என்னைவிட ஒருவயது மட்டுமே மூத்தவன். பெயர் சரண். என்னை கல்லூரியில் சேர்ப்பது பற்றி சில கல்லூரிகளில் கூறிக் கொண்டிருந்தான். ஒருவழியாக கணினி அறிவியல் பிரிவில் 25 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் ஒரு கல்லூரியில் என்னை சேர்த்தனர். என்னை பற்றி சொல்ல வேண்டும் என்றால்.
எனது குடும்பம் சற்று வசதியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என்பதால் நான் மிகவும் வெண்மையாகவும் உடலானது சற்று சதைகளுடன் கவர்ச்சி மிகுந்ததாகவும் இருக்கும். என்னை பார்ப்பவர்கள் இரண்டு நிமிடமாவது என்னுடைய இரண்டு முலைகளை பார்க்காமல் செல்ல மாட்டார்கள்.
வாருங்கள் கல்லூரி பயணத்திற்கு செல்லலாம். . அன்று செவ்வாய்க்கிழமை முதல் நாள் கல்லூரிக்கு செல்ல கிளம்பி கொண்டிருந்தேன். காலையில் 5 மணிக்கு எழுந்து நன்றாக குளித்து சாப்பிட்டுவிட்டு 6 மணிக்கு பேருந்து நிலையத்தில் சென்று நின்றேன். முதல் நாள் என்பதால் பாவாடை தாவணி அணிந்திருந்தேன்.
எப்பொழுதும் போல பேருந்து நிலையத்தில் சில மாணவர்கள் என்னை சைட் அடித்துக் கொண்டிருந்தனர். எனக்கு கல்லூரி பேருந்தில் செல்வது பிடிக்காது அதனால் தனியார் பேருந்தில் எப்பொழுதும் செல்ல விருப்பப்பட்டு எனது வீட்டில் அனுமதியும் பெற்றேன்.
ஆறு முப்பதுக்கு பேருந்து வந்தது ஆனால் சற்று கூட்டம் அதிகமாகவே இருந்தது. இதை விட்டால் அடுத்த பேருந்து 9 மணி என்பதால் சற்று அனுசரித்து கொண்டு ஏறினேன். பேருந்து உள்ளே சென்று ஒரு கம்பியை பிடித்துக்கொண்டு ஓரமாக நின்று விட்டேன்.
எப்படியும் கல்லூரிக்கு செல்ல ஒரு மணி நேரம் ஆகும். கல்லூரியை பற்றிய ஆசையோடு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே இருக்க பேருந்து புறப்பட்டது. ஒவ்வொரு பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு பின்பும் கூட்டம் அதிகமாகிக் கொண்டே சென்றதால்.
பேருந்து நடுப்பகுதிக்கு நான் தள்ளப்பட்டேன். மூச்சு விடுவதற்கு சிரமமாக இருந்த வேளையில். என் இடுப்பில் யாராவது கை வைப்பது போன்று தோன்றியது. ஆனால் என்னால் திரும்பி பார்க்க இயலவில்லை அதனால் என் கையை கொண்டு தட்டிவிட முயன்றேன்.
ஆனால் அந்த கைகள் அந்த இடுப்பை மெதுவாக வருடி கில்லிய பின் கையை எடுத்தது. மீண்டும் சிறிது நேரம் கழித்து எனது பின்பக்கத்தில் யாரோ கையை வைத்து தடவுவது போல தோன்றியது. கூட்டம் அதிகமாக இருந்த காரணத்தால் என்னால் எதுவுமே செய்ய இயலாமல் அப்பாவியாய் நின்று கொண்டிருந்தேன்.
பேருந்தில் நடு மத்தியில் இருந்த காரணத்தினால் என்னால் எதுவும் செய்ய இயலாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தேன். தெரியாமல் கை வைத்தார்களா இல்லை வேண்டுமென்ற வைத்தார்கள் என்பது பற்றி எனக்கு தெரியவில்லை இருப்பினும் ஒரு புறம் சுகமாகவும் ஒரு புறம் கோபமாகவும் இருந்தது.
இருந்து புறப்பட்ட அரைமணி நேரத்திற்கு பிறகு மீண்டும் ஒரு கை எனது தொடையில் வைப்பது உணர்ந்தேன். அந்த கையானது மெதுவாக என்னை வருடிக்கொண்டே எனது பின் பக்கமாக சென்று அழுத்தியது. அதே நேரத்தில் இன்னொரு கையானது எனது இடுப்பில் வைத்து மெதுவாக மேல் பக்கமாக தடவிக்கொண்டே நகர்ந்தது. ஒரு பக்கம் கோபமாக இருந்தாலும் என் வயது அவர்களுக்கு இடம் அளித்தது.
திடீரென்று அந்த கையானது என் ஒரு பக்க முலையை கவ்விப்பிடித்தது. மற்றொரு கையானது எனது மற்றொரு முலையை கவ்வி பிடித்தது. எனக்கு மிகவும் உணர்ச்சி ஏறியதால் உடல் துடித்து மெதுவாக முனகி கொண்டிருந்தேன். அந்த கையானது ஒரு ஐந்து நிமிடங்கள் எனது இரு பக்க முலைகளையும் மெதுவாக பிசைந்து கொண்டு உடல் பசியை தூண்டிக் கொண்டிருந்தது.
அந்த நேரத்தில் என் பின் முதுகில் மெதுவாக இதழை பதித்து என்னை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு. மிகவும் நெருக்கமாகக் கட்டி அணைத்துக்கொண்டு இருந்தான். 20 நிமிடங்கள் சுயநினைவு இல்லாமல் அவன் செய்வதை ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். பிறகு கூட்டம் மெதுவாக குறைய தொடங்கியது. எனவே இடைவெளி குறைந்தது. அவன் யார் என்று பார்த்தேன்.
குறைந்தது இருபத்தி மூன்று வயது இருக்கும் மாநிறமாக இருந்தான். மீசையை சேவ் செய்து ஸ்டைலாகவும் முடியை நன்றாக படரவிட்டு ஒரு கதாநாயகன் போல காட்சியளித்தான். அவனது உடலானது உடற்பயிற்சி கூடத்திற்கு சென்று முறுக்கேற்றிய உடலாக தோன்றியது.
நான் பார்த்ததே பார்த்தவுடன் மெதுவாகப் புன்னகைத்தான். நானும் அவனை பார்த்து மெதுவாக புன்னகைத்து கண்ணில் என்ன என்பது போல சைகை செய்தேன். மெதுவாக சிரித்துக் கொண்டே எனது தொலைபேசி எண்ணை கேட்டான். நானும் அவன் செய்த லீலைகளில் மயங்கி எண்ணை (என்னையும்) கொடுத்து விட்டேன்.
பிறகு எனது கல்லூரி வந்ததும் இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினேன். திடீரென யாரோ என்னை அழைப்பது போல் தோன்றியது. புதிய மாணவ மாணவிகளை ராகிங் செய்யும் பழக்கம் அக்கல்லூரியில் இருந்தது. பயந்து கொண்டே திரும்பி பார்த்தால் நான்கு பேர் என்னை அழைத்தனர்.
என் அருகில் வந்து ராகிங் செய்ய தொடங்கினார். பாட்டு பாடு எனவும் கேள்விகளுக்கு பதில் கூறு எனவும் கூறி எனது இடுப்பை மெதுவாக கில்லினர். பேருந்தில் பெற்ற இன்பத்தில் இருந்து மீளாத நான் அவர்கள் கிள்ளியதில் ஷ்ஹ்ஹ்ஹ என முனகினேன். அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே என்ன வெட்கமா என்று மீண்டும் மீண்டும் எனது இடுப்பை தீண்டி விளையாடினர்.
பின்னர் ஒருவன் என் தாவணி சாலை எடுத்துக்கொண்டு 50 முறை குதிக்குமாறு கூறினான். சாலை எடுத்தனால் எனது இரண்டு கனிகளும் நன்றாக வெளியே காட்சியளித்தன. நால்வரும் என் கனிகளை கடிப்பது போன்று முறைத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
நான் வெட்கத்துடன் என்னால் முடியாது என்று சாலை கேட்டேன். அவர்கள் உனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது என்றால் அந்த அறைக்கு சென்று குதி என்று என்னை கையைப் பிடித்து அழைத்துக் கொண்டு சென்றனர். வேறு வழியில்லாமல் நானும் அவர்களுடன் அறைக்குச் சென்று குதிக்க ஆரம்பித்தேன்.
ஒவ்வொரு முறை மேலேயும் கீழேயும் செல்லும்போது எனது இரண்டு முலைகளும் மேலும் கீழுமாக நன்றாக அசைந்து குலுங்கியது. அந்த குழுக்களை நால்வரும் நன்றாக ரசித்து என்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். குதித்து முடித்தவுடன் எனது சாலை கேட்டேன் அவர்கள் என்னைப் பார்த்து சிரித்துவிட்டு சாலை கொடுத்து நன்றாக குலுங்குகிறது என்று வழி அனுப்பினர்.
நான் வெட்கத்துடனும் கோபத்துடனும் அங்கிருந்து சென்றேன். ஒரு வழியாக அவர்களிடம் இருந்து தப்பித்து எனது அறைக்கு சென்றேன். அனைவரும் புதியது என்பதால் ஒருவருக்கொருவர் அறிமுகமாகிக் கொண்டோம். ஒன்பது முப்பது மணி அளவில் வகுப்பு தொடங்கியது.
அப்பொழுது யாரோ ஒருவன் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த போல் தோன்றியது யாரென்று பார்த்தால் ஒரு அழகிய வாலிபன் என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். பேருந்தில் பார்த்தவனை விடவும் இவன் மிகவும் அழகாக இருந்தான். அதனால் நானும் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். வகுப்பு முடிந்து இடைவேளை மணி அடிக்க அனைவரும் கலைந்து சென்றனர்.
அப்போது நானும் சென்று கொண்டிருக்கும் நிலையில் அந்த வாலிபர் என்னருகே வந்து. என் பெயர் குரு என்று என் கையை பிடித்து ஒரு லெட்டரை கொடுத்தான்.