அவளுக்கும் உணர்ச்சி உண்டு Part 1
ஹாய் பிரண்ட்ஸ் நான் உங்கள் சமர். மீண்டும் ஒரு தொடர் கதையுடன் வந்து உங்களை சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி. இந்த தொடர் நான் எழுதியதிலே மிகவும் வித்தியாசமானது மற்றும் என்னை மிகவும் கவரந்ததாக இருக்கிறது. படிக்கும் உங்களுக்கும் அந்த சுகம் கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன்.
இந்த தொடரில் வரும் ஒவ்வொரு பகுதியையும் மேலோட்டாக படித்தால் அது சாதரணமாக தான் தெரியும். சாதாரண நடைமுறை வாழ்க்கையில் நடப்பது போல் தான் இருக்கும்.. ஆழந்து, ரசித்து படித்தால் மட்டுமே அதன் முழுபலனை அடைய முடியும்.
நான் வாழ்வில் இழந்த, என் சந்தோஷத்தில் இருந்து எப்படி மீண்டு வர போகிறேன் தெரியவில்லை.. அந்த சந்தோஷத்தை மீட்டு எடுக்க முடியுமா? தெரியவில்லை.. இதை எல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே இரண்டாவது பீர் பாட்டிலை காலி செய்தேன்.. எனக்கு போதே தலைக்கு ஏறி இருந்தது.
அந்த நிலையிலும் அடுத்த சிகரெட் பற்ற வைத்து தட்டு தடுமாறி புகை இழுத்து விட்டு கொண்டிருந்தேன். மிச்சம் இருந்த ஒரு பாட்டிலையும் காலி செய்தேன். எந்திரித்து நடக்க முடியாத அளவுக்கு போதையில் இருந்தேன். ஆற்றை கடந்து அந்த பக்கத்தில் யாரோ ஒருவர் நான் மறக்க நினைக்கும் “அகல்யா” என்ற அந்த பெயரை சொல்லி யாரையோ அழைத்தனர்.
நானும் போதையில் அகல்யா அகல்யா புலம்ப ஆரம்பித்தேன். நீ செய்ததற்கு நிம்மதியாக புலம்ப கூடாது என்று நினைத்த வருண பகவான் மழையாக பொழிய ஆரம்பித்தார். என்னால் எந்திரித்து செல்ல முடியாத அப்படி ஒரு நிலைமை. செய்ததற்கு தண்டையாக மழையில் நனைந்து கொண்டிருக்கிறேன்.
தண்டனை அளவு (மழையின்) குறைந்ததும் தட்டு தடுமாறி எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்தேன். நிலையில்லாமல் நடந்து எப்படியோ மேட்டில் ஏறி நடக்கும் ரோட்டுக்கு வந்தேன். மழை பெய்து கொண்டே தான் இருந்தது..
தட்டு தடுமாறி கால்கள் பின்னி பிணைந்து மெதுவாக நடந்து அந்த மழையில், அந்த ஒத்தையடி பாதையில் இடது பக்கம் தனியாக இருந்த ஒரு ஓட்டு வீட்டின் சுவரை பிடித்தும் நடக்க முடியாமல் தள்ளாடி அந்த வீட்டின் கதவை தட்டியதும் திறந்த வேகத்தில் உள்ளே போய் விழுந்தேன்…
இந்த நிலைமைக்கு என்ன காரணம் என்பதை அடுத்தடுத்து வரும் பகுதியில் சொல்கிறேன். அதுவரை காத்திருக்கவும்..
அவள் இனியும் வருவாள்….
கதை பற்றி சிறு முன்னோட்டம் :
இந்த கதை முழுக்க முழுக்க பெண்களை மையப்படுத்திய ஒரு தொடர்.. ஆண்களின் பார்வையில் பெண்கள் எப்படி எல்லாம், எந்தெந்த கோணத்தில், எந்தெந்த விதத்தில், எல்லாம் பார்க்கிறார்கள் என்பது தான் கதையின் கரு. அப்படி வித்தியாசம் வித்தியாசமாக பல கோணங்களில், பல உறவு முறைகளில் ஆண்களின் பார்வையில் தெரிந்தாலும், பெரும்பாலோனாரின் பார்க்கும் பார்வையின் எண்ணம் ஒன்றே ஒன்றுக்கு தான் இருக்கிறது. அது காமத்திற்க்காக மட்டுமே..
ஆண்களின் பார்வையில் பெண்கள் ஒரு அம்மாவாக, அக்காவின், தங்கையாக, அண்ணியாக, சித்தியாக, பெரியம்மாவாக, அத்தையாக, முறை பொண்ணாக ஏன் சில பெண்கள் தாசியாக கூட தெரிகிறார்கள். இப்படி பலவறாக தெரிந்தாலும் பெரும்பாலானோர் இப்போது பார்க்கும் எண்ணம் நம்மில் பலருக்கு ஒரே ஒருவிதமாக இருக்கிறது.
அது காம எண்ணோத்தோடு பார்ப்பது… காமத்திற்காக ஒரு தாசியிடம் சென்றாலும் காசு குடுக்கிறோம் என்ற ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக பொதி சுமக்கும் கழுத்தையை விட அதிகமான சுமையை ஏற்றிவிடுகிறோம். சில திருமணமான பெண்களின் நிலைமை இதை விட இன்னும் மோசமானதாக இருக்கும். இன்றும் அப்படி தான் இருக்கிறது..
இந்த நிலைமையை இந்த தொடர் மாற்றியமைக்கும் என்று நம்புகிறேன்..
குறிப்பு :
மேலே சொன்ன சில விஷயங்களை எல்லாம் வைத்து ஆண்களை இழிவாகவும், பெண்களை உயர்வாகவும் எழுத போகிறேன் என்று நினைக்க வேண்டாம். காமத்தில் ஆண்களின் பார்வை பெண்களின் மீது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தான் எழுதுகிறேன்… அவர்களின் மன எண்ணங்களை புரிந்து நடந்து கொள்வது ஆண்களின் ஆண்மை மற்றும் அழகும் கூட… சரி கதைக்கு போலாம்…
இந்த தொடரும் முழுக்க முழுக்க ஒரு கற்பனை காவியம் தான்…
அத்தியாயம் 1
வாழ்க்கையில் வரும் சில நாட்கள் அல்லது குறிப்பிட்ட ஒரு நாள் சிலருக்கு சந்தோஷத்தை தரலாம். சிலருக்கு துக்கத்தை தரலாம். இன்னும் சிலருக்கு ஏன் அந்த குறிப்பிட்ட நாள் நம் வாழ்வில் வருகிறது என்று அதிகபடியான வேதனை கூட தரலாம்.
நானும் அந்த கடைசி ரகத்தை சேர்ந்தவன் தான். என் வாழ்வில் அந்த குறிப்பிட்ட ஒரு நாளை நான் இருக்கும் இடத்தில் எதிர் கொள்ள முடியாமல் சொந்த ஊரான மதுரைக்கு வந்து கொண்டு இருக்கும் சிறிய அளவிலான கான்செஸ்ட்ரக்ஷன் கம்பெனி ஒன்றில் வேலை செய்யும் ஒரு தனி மனிதன்..
மே மாதம் 23ம் நாள்..
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு வரை எல்லா மனிதர்களையும் போல நானும் என் வாழ்வில் யாரும் அனுபவித்திராத எல்லா மனிதரும் பொறாமை படுக்கிற அளவுக்கு உச்சகட்ட சந்தோஷத்தை அனுபவித்து கொண்டிருந்த ஒரு அதிசய மனிதரில் நானும் ஒருவன். அதுவும் ஒரு பெண்ணினால் கிடைத்தது அந்த சந்தோஷம், மகிழ்ச்சி, இன்னும் எத்தனை வார்த்தை இருக்கிறதோ அத்தனையும் பொருந்தும்.
ஒரு பெண்ணால் ஒரு ஆண் மகனுக்கு, தான் மனதில் இடம் கொடுத்து, அவனை மனத்துக்குள் நிலை நிறுத்திய பின், அவனுக்கு எல்லா விதத்திலும் மகிழ்ச்சியையும், சுகத்தையும் எப்படி அவன் நினைத்து பார்த்திராத அளவுக்கு கொடுக்க முடிகிறது.. என் வாழ்விலும் அந்த மகிழ்ச்சியை, சுகத்தை திகட்ட திகட்ட அள்ளி கொடுத்தாள் அவள்.. ஆனால் இப்போது எனக்கு அதை அனுபவிக்கும் பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை..
இதையெல்லாம் நினைத்து கொண்டே அன்று இரவு என் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி சென்னை கோயம்பேடு பக்கத்தில் இருக்கும் எஸ் ஆர் எஸ் டிராவல்ஸ் மதுரை போவதற்கு சிக்கெட் புக் பண்ணியிருந்தேன். நான் அந்த இடத்துக்கு சரியாக 8.45மணிக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
நான் புக் செய்திருந்த என் டிக்கெட் காட்டி 4s சீட்டில் ஏறி உட்காந்தேன். அது ஒருவர் மட்டும் படுக்கும் sleeper சீட். பஸ் கிளம்ப இன்னும் 15நிமிஷம் இருந்தது. அதற்குள் என் மனம் மறுநாள் உன்னுடைய நாளை எப்படி எதிர்கொள்ள போகிறாய்? என்ற கேள்வியை கேக்க ஆரம்பித்தது. இதை எல்லாம் நினைக்காமல் இருக்க ஏற்கெனவே ஒரு தூக்க மாத்திரை கை வசம் கொண்டிருந்தேன்..
அதை போட்டுகிட்டேன். பஸ் கிளம்ப ஆரம்பித்தது. நானும் அதை பற்றி நினைக்காமல் வெளியே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே அந்த பயணத்தை தொடங்கினேன்.. சென்னையை தாண்டியதும் எனக்கும் தூக்கம் வந்தது. நானும் அந்த நிகழ்வை மறந்து ஆக வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால் தூங்க ஆரம்பித்தேன். நல்ல வேலை இடையில் முழிப்பு எதுவும் வரவில்லை.
பஸ் மாட்டுதாவணி பஸ் ஸ்டாண்ட் நெருங்க இன்னும் சில நிமிடங்கள் இருந்த சமயத்தில் தான் முழிப்பு வந்தது. நான் எழுந்து கீழே இறங்கி ஆள் இல்லாத சீட்டில் உட்காந்து கொண்டேன். பஸ் மாட்டுதாவணிக்கு காலை 6.30 மணிக்கு வந்தது..
மாட்டுதாவணியில் பஸ் விட்டு இறங்கி என் கிராமத்திற்கு செல்வதற்கு அடுத்த பஸ்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன். பஸ் வர ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாக ஆனது. அதுவரை, அங்கிருந்த மக்கள் தங்கள் வியாபாரத்தை காலையில் சுறுசுறுப்பாக பார்த்து கொண்டிருந்தனர்.
காபி மற்றம் டீ கடையில் ஆட்கள் கூட்டமாக இருந்த வண்ணமாக தான் கண்ணில் பட்டனர். நானும் அவர்களில் ஒருவனாக போய் அங்கிருந்த சுறு சுறுபான மனிதர்களை பார்த்து கொண்டே ஒரு காபி வாங்கி குடித்தேன்.