பேக்கரி வேலை. ஆன்டியுடன் வீலை
ஹாய் நண்பர்களே
இது எனது இரண்டாவது கதை நான் எழுதும் கதைகள் அனைத்தும் உண்மையானது என் வாழ்வில் நடந்தவை…
என் பெயர் சமீர் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது)
நான் கல்லூரி படிக்கும் பொழுது part-time ஆக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் ஒரு டீக்கடையில் ஒரு டீக்கடையில் கல்லூரி படிப்பு முடிந்ததும் வேலை கிடைக்கவில்லை அதனால் அந்த தொழிலையே நான் பின்தொடர்ந்து ஒரு நான்கு ஐந்து கடைகளில் வேலை பார்த்து இருக்கேன்
அப்பொழுது என் நண்பர் ஒருவர் போன் பண்ணு அவரின் நண்பனின் கடையில் வேலை உள்ளது நீ போகிறாயா என்று கேட்டார். நான் சரி போகிறேன் என்றேன். அப்பொழுது போனது தான் எனக்கு தெரிந்தது அது ஒரு கிராமம் என்று. சரி வாக்கு கொடுத்து விட்டோம் தவற விடக்கூடாது என்று நான் அங்கு சென்றேன்.
அது ரொம்ப சிறிய கிராமம். அங்கு ஒரு 400,500 குடும்பங்கள் வசிக்கும் இப்பொழுதுதான் ஒரு ஆன்ட்டியை பார்த்தே அவளின் கடைக்கு வர மாட்டாள். ஆனால் அந்த வழியாக செல்வாள்.
அவளைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் வயது 35.கொஞ்சம் குண்டாக இருப்பாள் முளை 40 இருக்கும். அவளின் பின்னழகு பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருக்கும். அவளின் கண்களைப் பார்த்தால் அவ்வளவு அழகாக இருக்கும் கண்ணில் நீல லென்ஸ் வைத்தது போல் இருக்கும். அவளை பார்க்கும் போதெல்லாம் மூடாக இருக்கும்.
அவளிடம் எப்படியாவது பேச வேண்டும் என்று ரொம்ப ஆசைப்பட்டேன். ஆனால் அது சிறிய கிராமம் என்பதனால் பேசுவதற்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஒரு தடவை என் கடைக்கு வந்தாள் அங்கு நான் கேசியர். வந்து காபி கேட்டேன் நான் அவளுக்கு போட்டுக் கொடுத்தேன். அது சிறிய கடை அதனால் நான் எல்லா வேலையும் நான் தான் செய்வேன். அவள் குடித்துவிட்டு நன்றாக உள்ளதென்றால். அதேபோல் இரண்டு மூன்று தடவை வந்தால். எங்களுடன் பேச்சு தொடர்ந்தது.
அவளிடம் உங்களின் போன் நம்பர் தாருங்கள் என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள் ஏன் என்று கேட்டால். நான் சிரித்தேன். அதைப் பார்த்ததும் அவளும் சிரித்தாள். பின் போன் நம்பர் கொடுத்து விட்டுச் சென்றார். நான் அவனிடம் என்ன பேச வேண்டும் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. இருந்தாலும் தைரியத்தை வளர்த்துக் கொண்டு இரவு ஒன்பது மணிக்கு போன் செய்தேன். அவள் யார் என்று கேட்டால். நான் தான் சமீர் என்றேன். அவள் சொல் என்றாள்
எங்கள் உரையாடல் மிகவும் நன்றாக சென்றது. நான் எப்பொழுதும் வாங்க போங்க என்று தான் கூப்பிடுவேன். அவளும் என்னை வாங்க போங்க என்றுதான் கூப்பிடுவாள். எங்கள் பேச்சு தொடர்ந்து ஐந்து நாட்களாக.
பின் அவளிடம் நான் கேட்டேன் என் வீடு எங்கு உள்ளது என்று. அவள் சொன்னாள் நான் இருக்கும் இடத்தின் பின்னால் ஒரு தெரு செல்கிறது அந்தத் தெருவின் இறுதியில் உள்ளது என் வீடு என்றாள். பின் பேச்சு தொடர்ந்தது நான் உங்களை வா..போ..என்று கூப்பிடலாமா என்று கேட்டேன். ம்ம்……கூப்பிடு என்றாள். பின் வாடி போடி என்று கூப்பிடவா என்று கேட்டேன் உனக்கு விருப்பம் இருந்தால் கூப்பிடு என்றாள். நான் வாடி போடி என்று கூப்பிட ஆரம்பி அவளும் என்னை புருஷன் போல் என்னிடம் பேசினார் ஏனென்றால் அவளுக்கு புருஷன் இல்லை அவர் இறந்து பத்து வருடங்கள் ஆகிறது.
அவளின் கடைக்கு வரும்போது எல்லாம் என்னை பார்த்து சிரிப்பாள்.நானும் சிரிப்பேன். கடையில் என்ன என்றால் என்ன அவ்வளவுதான். ஏனென்றால் அது சிறிய கிராமம். தவறாக போய்விடும். போனின் தாங்கள் மணிகணக்கில் கதைத்துக் கொண்டிருந்தோம்.
நான் ஒரு தடவை பத்து மணி இருக்கும். அவருக்கு போன் செய்தேன் அவள் எடுத்தாள். என்ன என்று கேட்டால் நான் வழக்கம் போல் என்ன செய்கிறாய் என்று கேட்டேன் அவள் சாப்பிட்டுவிட்டேன் உட்கார்ந்து இருக்கிறோம் என்றால். சரி என்று இப்பொழுது ஃப்ரீயா என்று கேட்டேன். அவள் ஆமாம் என்றால். சரி என் ரூமுக்கு வா என்று நான் சொன்னேன். இப்பொழுது என்னால் வர முடியாது. ஏனென்றால் எல்லாம் எனக்கு தெரிந்தவர்கள் வந்தால் தவறாகி விடும் என்றாள். யார் இருக்க மாட்டார்கள் வா என்று அவள் வர முடியாது என்று கூறிவிட்டார் பின் சரி என்று விட்டுவிட்டேன். இதே போல் இரண்டு மூன்று தடவை கூப்பிட்டேன். அவளும் வர முடியாது என்று மறுத்துக் கொண்டே இருந்தார்.
பின் இறுதியாக அவளிடம் வருவியா? வரமாட்டியா? என்றேன். அவள் வருகிறேன் ஆனால் இங்கு வேண்டாம் வெளியே செல்லலாம் என்றான். சரி என்றேன்
அவளை எப்படியாவது ஓக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தேன். அதற்கு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. திரும்பவும் பேசினேன் ஒரு வாரம் கழித்து.
இரவு 10 மணிக்கு போன் செய்தேன். அவள் எடுத்தாள் அவளின் கடை இருக்கும் இடத்திற்கு வா என்றேன். எதற்கு என்று கேட்டேன். வா என்று கூறினேன் வந்தாள்.
பின்னர் கடையை திறந்து உள்ளே சென்றேன்.
கடைக்கு இரண்டு வாசல் உண்டு ஒன்று முன் வாசல் இரன்டாவது பின்னால் தெருவின் ஓரத்தில் சிறிய கதை உடன் இருக்கும். அந்த வாசல் வழியாகத்தான் உள்ளே செல்வேன் சென்று கடையில் உள்ள உட்கார்ந்திருந்தேன்.
கடையின் அருகில் வந்து எனக்கு போன் செய்தாள். நீ எங்கிருக்கிறாய் என்று என்னிடம் கேட்டால். நான் கடைக்கு உள்ளே இருக்கிறேன் என்றேன் எப்படி வருவது கடைக்குள் என்று கேட்டான். பின்வாசல் திறந்து உள்ளது உள்ளே வா என்று அவள் உள்ளே வந்தாள். அப்பொழுது அவர் நைட்டியுடன் வந்தாள். மேலே தன் மார்பை மறைப்பதற்கு துண்டைப
போட்டுக் கொண்டு வந்தால். அப்பொழுது அவளை பார்த்ததற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தால் வா வந்து உட்காரு என்று பக்கத்தில் இருந்த சேரை காண்பித்து. அவள் வந்து அமர்ந்தாள்.
அவள் மிகவும் படபடத்து வியர்வையுடன் இருந்தாள். ஏன் என்று கேட்டேன் இல்ல பயமா இருக்கு என்றாள். யாரும் வரமாட்டார்கள் பயப்படாதே என்றேன். அவள் சரி என்று அமைதியான நானும் அந்த பதட்டம் போகவில்லை. என்ன வேன்டும் என்று கேட்டேன். கடையில் ஜூஸ் உள்ளது வேணுமா? என்று கேட்டேன். வேண்டாம் என்று கூறினேன் எப்படியாவது அனைத்து விட வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.
ஆனால் சிறிது தயக்கம் என்னை திட்டி விடுவாளோ என்று. அப்போது தான் புரிந்து கொண்டேன் கூப்பிட்டு இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறாரே என்று. அவளை கட்டி பிடிக்க முற்பட்டேன் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் நான் அவளை கட்டிக் கொள்ளவில்லை. பின்ன நான் இருக்கும் ஷேர் மீது என் மீது அமரச் சொன்னேன். அவள் யோசித்தால் என் மீது அமர்ந்தால்
அவளை நான் கட்டிக் பிடித்தேன். அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. பின் அவளுக்கு முத்தம் கொடுத்தேன். அவள் ஏதும் சொல்லவில்லை அவள் என்னை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தால்
என்ன நினைத்தாய் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. என் வாயோடு வாய் வைத்த அனைத்து முத்தம் கொடுத்தால். நானும் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன் முத்தத்தை
முத்தங்கள் ஒரு ஐந்து நிமிடம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். பொழுது நான் அவள் உதட்டை கடித்தேன். அவளும் என் உதட்டை மாறி மாறி கடித்தான். பின்ன அவள் முலையை கசக்கினேன். அவள் சினிங்கினால் என் கைக்குள் அவளுடைய மார்பு அடங்கவில்லை..இருந்தாளும் கசக்கி கொண்டே இருந்தேன்
அவள் ரொம்ப மூடாக்கி விட்டாள் கட்டி இருக்க பிடித்துக் கொண்டாள். பின் அவள் நைட்டியை கழட்டச் சொன்னேன் அவள் கழட்டினால். அப்பொழுதுதான் அவன் முலையை பார்த்து..உடைய ஜாக்கெட் கொள்ள அடங்கவே இல்லை வெளியே பிதிங்கித் தெரிந்தது.