சாரி ஆண்டி மன்னித்து விடுங்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே. நான் செல்வா வயது 26. நான் சென்னை புறநகர் பகுதியில் என் நண்பர்களுடன் வாடகைக்கு வீடு எடுத்து தங்கி வேலைக்கு சென்று வந்து கொண்டு இருந்தேன். கீழ் தளத்தில் நாங்கள் இருக்கும் வீட்டை புதிதாக வாங்கிய ஒரு குடும்பம் இருந்தனர்.
ஏற்கனவே இருந்தவர் இந்த வீட்டை ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு சென்னைக்கு புதிதாக வந்தவர்களுக்கு இந்த வீட்டை விற்று எங்களை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தி சென்று விட்டார். புதிய வீட்டின் உரிமையாளர் விவேக் வயது 50+ இருக்கும் எதோ மார்கேட்டிங் மேனேஜராக இருப்பதாக கூறினார்.
அவரின் மனைவி திருநாள் படத்தில் நடித்த நடிகை மீனாட்சி மாதிரி இருப்பார்கள். மற்றும் குழந்தைகளுடன் கீழ் தளத்தில் வசித்து வந்தனர். அவர்களுக்கு 7ஆம் வகுப்பு மற்றும் 5ஆம் வகுப்பு படிக்கும் இரு ஆண் குழந்தைகள் இருந்தனர். வீட்டு வாடகையை எப்போதும் நான் தான் கொடுப்பேன்.
அப்படி கொடுக்கும் போது விவேக் சார் மற்றும் ஆண்டி நன்றாக பரிட்சையம் ஆனார்கள். சார் வெளி ஊர் பயணம் சென்றிருந்தாள் கடை சென்று பொருட்கள் வாங்கி வருவது போன்ற உதவிகளை ஆண்டி என்னிடம் தயங்காமல் கேட்பார்கள். நானும் சென்று வாங்கி வந்து கொடுப்பேன்.
எங்கள் ரூமில் என்னை தவிர வேறு யாரிடமும் அவர்கள் உதவி கோரமாட்டார்கள். இந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம் ஊரடங்கு அறிவித்ததும் என் நண்பர்கள் மற்றும் கீழ் தளத்தில் இருந்த குடும்பம் என அனைவரும் சொந்த ஊரை நோக்கி படையேடுத்தனர்.
ஊரடங்கு விளக்கி கொள்ளப்பட்ட பின்னர் எங்கள் கம்பெனியில் என்னை பணிக்கு அழைத்தார்கள். என்னுடன் தங்கி இருந்த இரண்டு நண்பர்களுக்கு வேர்க் பிரம் ஹோம் கொடுத்து இருந்ததால் ஊரடங்குக்கு பிறகு நான் மட்டுமே ரூமில் தங்கி வேலை செய்து கொண்டு இருந்தேன்.
நான் சென்ற சில நாட்களில் அங்கிளும் ஆண்டியும் குழந்தைகளை ஊரில் விட்டுவிட்டு வந்தனர். ஆண்டி என்னை இந்த கொரனா நேரத்தில் மதியம் வெளியில் சாப்பிட வேண்டாம். உணவு செய்து தருகிறேன் என்று கூறவும். நான் உங்களுக்கு எதற்கு வீண் சிரமம் என்று மறுக்க.
உனக்கு என்று தனியாகவா செய்ய போகிறேன். அவர்க்கு செய்யும் போது உனக்கு ஒரு டிபன் பாக்ஸ் தான் பா என்றாள். பிறகு சாரும் என்னிடம் கேட்க சரி என்று ஒப்புக்கொண்டேன். குடியிருக்கும் நம் மீது என்ன ஒரு அன்பு அவர்களுக்கு என்று அவர்கள் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் அதிகரித்தது. இப்படியே நான் வேலைக்கு சென்று வந்து கொண்டு இருக்க தான் நிவர் புயல் வர போவதாக செய்தி வந்தது.
நிவர் புயலினால் சென்னையில் அதிக மழை பொழிய ஆரம்பித்தது. நாங்கள் இருக்கும் பகுதியிலும் பெரு மழை பொழிய தொடங்க. 24 தேதி காலை முதல் கனமழை பேய தொடங்க அது தாழ்வான பகுதி என்பதால் 25 தேதி காலை வீட்டிற்குள் தண்ணீர் வர தொடங்கியது. காலை நான் கீழே வந்து பார்க்கும் போது ஆண்டி உள்ளே வரும் மழைநீரை வெளியே வாரி ஊற்றி கொண்டு இருந்தாள்.
என்னை பார்த்ததும் என்னபா இங்க எல்லாம் தண்ணீர் வருமா என்று கேட்க. தெரியலையே ஆண்டி நாங்க வந்து இரண்டு வருஷம் தான் ஆச்சி. இருங்க பக்கத்துல கேட்போம் என்று விசாரித்த போது 2015 ல் முதல் தளம் முழுவதும் தண்ணீர் வந்ததாக கூற. நான் ஆண்டியிடம் கூற. சார் இல்லையா ஆண்டி என்றேன். அவரு பசங்களை பார்க்க ஊருக்கு போயிருக்காரு பா.
அங்க தான் புயல் வருது சொல்லவும் பசங்கள பார்க்கொள்ள போக சொன்னேன். கடைசியில இங்க வெள்ளம் வரும் தெரியாம போச்சே என்றாள். அவள் சார்க்கு போன் செய்து விஷயத்தை கூற. அவர் போனை என்னிடம் கொடுக்க சொன்னார். செல்வா நான் ஊருக்கு வந்தேன் பசங்கள பார்த்துக் கொள்ள லாம் என்று பஸ் வேற நேத்து மதியமே நிறுத்தி விட்டாங்க வரவும் முடியாது பஸ் எப்ப விடுறாங்கனு தெரியல என்றார்.
கொஞ்சம் ஆண்டிக்கு உதவி பன்னுங்க பார்த்து இருங்க. சரி சார் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன் நீங்க பயப்பட வேண்டாம் என்று கூறி போனை வைத்தேன். வீட்டின் உள்ளே மழைநீர் வர வர முக்கியமான பொருட்களை மேல் வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்று வைக்க. பக்கத்தில் இருந்த சிலர் நிவாரண முகாமிற்கு செல்ல சிலர் முதல் தளத்திற்கு சென்றனர்.
எங்கள் வீட்டின் அருகில் இருந்த வீட்டினரிடம் கேட்ட போது இடுப்பு அளவிற்கு தண்ணீர் வரலாம் அதனால் அவர்கள் உறவினர் வீட்டிற்கு செல்வதாக கூறினர். நேரம் செல்ல செல்ல மழைநீர் அளவு அதிகரிக்க. ஆண்டி அவரின் கணவரை திட்டி கொண்டே பொருட்களை செல்பில் பாதுகாப்பாக வைக்க எடுத்து கொடுத்தாள்.
காலை 11மணிக்கு ஆரம்பித்த வேலை இப்போது 3 இடுப்பளவு தண்ணீரில் நின்று கொண்டு ஆண்டி எடுத்து கொடுத்து கொண்டு இருக்க. முடிந்தவரை வைத்து முடிக்க இருவரும் இடுப்பளவு தண்ணீரில் நனைந்து இருக்க. கருமேகம் சூழ்ந்த இரண்டினால் வெளிச்சம் குறைய கரெண்ட் வேறு கட் செய்யப்பட.
ஆண்டி இது க்கு மேல பாம்பு கிம்பு வந்தா கூட தெரியாது மேல போயிடலாம் என்றேன். என்னப்பா சொல்ற பாம்பு வருமா இதை முதலிலே சொல்ல மாட்டியா. வாங்க ஆண்டி என்று எங்கள் வீட்டின் உள்ளே அழைக்க பாதி வெளிச்சத்தில் இருக்க மெழுகுவர்த்தி எடுத்து ஏற்றி வைத்தேன்.
சாரி பா உனக்கு வேற கஷ்டத்தை குடுத்துட்டோம். அதேல்லாம் ஒன்னுமில்லை ஆண்டி உங்களுக்கு இந்த சின்ன உதவி கூட நான் செய்ய மாட்டேனா விடுங்க என்றேன். மணி 3 பசி வயிற்றை கிள்ள. நான் மேகி நூடுல்ஸ் செய்வதாக கூற நீ போய் குளிச்சிட்டு வா பா நான் பன்றேன் என்றாள்.
நான் குளித்து வரவும் ஆண்டி நீங்களும் குளிச்சிட்டு வாங்க சாப்பிடலாம் என்றேன். அவள் துணியை கீழே செல்பில் வைத்து விட்டு வந்ததாக கூற. நான் எடுத்து வரேன் என்றேன். இல்லபா நீ போக வேணாம் கீழ பாம்பு எதாவது வந்து இருக்க போது என்றாள்.
ஒரு துண்டு மட்டும் கொடு என்றாள் அவள் உள்ளே சென்று குளித்து சேலையை பிழிந்து கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். 4மணிக்கு இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்தோம். பிறகு இரு பாய்களை தனி தனியே இடைவெளிவிட்டு சுவரொடு விரித்து ஆண்டி தூங்குறதுனா தூங்குங்க என்றேன்.
அவள் சிறிது நேரம் என்னுடன் பேசி கொண்டு இருக்க மாலை 5 மணிக்கு ஒரே அசதியாக இருக்கு படுகிறேன் என்றாள். குளிர் காற்று அடித்து கனமழை பெய்து கொண்டு இருக்க 5 மணிக்கு எல்லாம் இருட்டியது. போர்வையை வாங்கி கொண்டு ஆண்டி தூங்க.
நான் மோபைல் நோண்டி கொண்டு இருந்தேன். மணி 6 ஆக ஆண்டி குளிரில் நடுங்கும் சத்தம் கேட்க. நான் மோபைல் ஃபிளாஷ் ஆன் செய்து ஆண்டியை எழுப்ப ஆண்டி குளிரில் நடுங்கிய படி என்னப்பா என்றாள். என்ன பண்ணுது உங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லையா என்றேன்.
தண்ணீரில் நனைந்ததால் குளிர் காய்ச்சல் போல இருக்கு என்றாள். அதான் நான் அப்பவே டிரேஸ் மாற்றிக்கொள்ள சொன்னேன். இப்ப வெளியே போக தண்ணீர் சூழ்ந்துள்ளதால் செல்ல முடியாது காற்று வேறு பலமாக உள்ளது என்றேன். செல்வா கொஞ்சம் சூடு தேவைபடுதுபா என்றாள்.
நீங்க முதலில் உங்க ஈரமான சாரியை அவிழ்த்து விட்டு இந்த லூங்கியையும் இந்த டி சர்ட்டையும் போடுங்க நான் வருகிறேன் என்று அடுப்பில் வெந்நீர் வைத்து எடுத்து வந்து அவள் அருகில் மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி வைத்தேன். அவள் குளிரில் நடுங்கிய படி படுத்து இருக்க நான் அருகில் சென்று ஆண்டி போர்வை எடுங்க இந்த வெந்நீர் ஒத்தடம் கொடுத்து கேட்குதா பாருங்க என்றேன்.
ஆண்டிக்கு அது சிறிது நேரம் மட்டுமே உதவியது. மீண்டும் ஆண்டி குளிரில் நடுங்க.