அவ பால்கோவா இடுப்பு
வணக்கம். நான் பாலு. கோவை பக்கத்தில் உள்ள ஒரு சிறு கிராமம் தான் என் ஊர். சிறு வயதில் ஒரு விபத்தில் என் குடும்பத்தை இழந்து ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தவன் நான். பின் கல்லூரியில் சேரும் போது ஆசிரமத்தில் இருந்து வெளியேறி விட்டேன். அங்கு எனக்கு கிடைத்த நண்பன் தான் கார்த்தி. அவனுக்கு அப்பா கிடையாது. அம்மா மட்டும்தான். ஆனால் அவன் அப்பா சேர்த்து வைத்த சொத்து ஏராளம். இருந்தாலும் மிகவும் சாதாரண மனிதன் போல் இருப்பான். அவ்வளவு சிக்கனமானவன்.
அவனும் நானும் மிக நெருங்கிய நண்பர்கள். இருவருக்கும் காதலிகள் கிடையாது. படிப்பில் ஆர்வம் அதிகம். அடிக்கடி அவன் வீட்டிற்கு என்னை கூட்டிச் செல்வான். அப்படித்தான் தெரிந்து கொண்டேன் அவன் சிக்கனத்திற்கு காரணம் அவனுடைய அம்மா தான் என்று.
அவள் பெயர் வேலம்மா. இன்றைய தேதியில் அவளுடைய வயது 42. கோதுமை நிறம். ஓங்கு தாங்கான உடம்பு. வயதிற்கு ஏற்ப தலையில் ஆங்காங்கே சிறு வெள்ளை முடிகள் தென்படும். ப்ரா, ஜட்டி அணியும் பழக்கமே இல்லை. அதையும் வீண் செலவு என்று கருதுபவள்.
இருப்பினும் தொங்காத கிண்ணென்ற முலைகள். அகலமான இடுப்பு. ஆழமான பெரிய தொப்புள். அம்சமான குண்டி. தன் உடைகளை பற்றி எப்போதும் பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ளவே மாட்டாள். இளம் வயதில் விதவையானவள். குங்குமம் வைக்காத நெத்தி. மூக்குத்தி, செயின் என்று எந்த நகையும் போடமாட்டா. காதுல ஒரு சிறு கம்மல் மட்டும் தான்.
கார்த்தி என்னை அவன் வீட்டுக்கு அடிக்கடி கூட்டிட்டு போவான். அப்போல்லாம் அவ உடம்ப பாக்க நெறய சான்ஸ் கிடைக்கும். அவளும் என்கிட்ட ரொம்ப நல்லா பேசுவா. பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போது அப்பப்போ அவ தொப்புள அவளே நோண்டிட்டு இருப்பா. இடுப்ப சொறிஞ்சிட்டு இருப்பா. இதெல்லாம் பாக்கும்போதே செம்ம மூடாகி பூலு தூக்கிரும்.
அப்ப இருந்தே அவள நெனச்சு தெனமும் அடிப்பேன். எக்ஸாம் நேரத்துல night studyகாக கார்த்தி வீட்ல தங்குவேன். அப்ப எல்லாரும் ஒண்ணா ஒரே ரூம்ல தரையிலதான் படுப்போம். அப்போ தூக்கத்துல கை போடற மாதிரி அவ மேல கை போட்டு இடுப்பு, தொப்புள தடவுவேன். அவ்ளோதான். மத்தபடி அவள ஓக்குறதுக்கு பூலு துடிச்சாலும் எதுவும் பண்ணல.
நாங்களும் காலேஜ் முடிச்சு வெளிநாட்டுல வேலை செஞ்சோம். நான் 2 வருஷம் தான் அங்க இருந்தேன். அதுக்கப்புறம் இங்கேயே திரும்பி வந்துட்டேன். கார்த்தி அங்கேயே வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தான். நான் அப்போ நீலகிரி மாவட்டத்தில இருந்தேன்.
அது ஒரு தனி எஸ்டேட். சுத்தி எந்த வீடும் இருக்காது. அங்க நானும் என் வீட்டு வேலைக்காரியும் தான் இருந்தோம். அந்த வேலைக்காரி பேரு குமுதா. அவ நான் படிச்ச ஆசிரமத்தில வேலை செஞ்சவ. (இவ கூட ஓழ் போட்ட கதைகள் தனியாக இன்னொரு கதையாக வரும்)
குமுதா அவளோட தங்கச்சி வீட்டுக்கு போயிருந்தா. குமுதா வெறும் வேலைக்காரி மட்டும் இல்ல. எனக்கு சொகம் குடுக்குற வீட்டுக்காரியாவும் இருந்தா. அவ இல்லாம ஒரு வாரமா ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுட்டு இருந்தேன். அப்போ தான் கார்த்தி கால் பண்ணான்.
இங்க ஊட்டி பக்கத்துல ஒரு கல்யாணத்துக்காக வேலம்மா வந்திருக்கா. ரொம்ப லேட்டாகிட்டதால பஸ் கிடைக்கல. அதுனால அவள என் வீட்ல தங்க வெச்சுக்க முடியுமா ன்னு கேட்டான். நான் சரின்னு சொல்லி அவளோட நம்பர் வாங்கி அவகிட்ட பேசினேன். அவ இருக்குற இடத்தை சொன்னா. நான் போய் அவள கூட்டிட்டி வந்தேன். அவ பெரிசா எந்த லக்கஜும் கொண்டு வரல. ஒரு handbag மட்டும் தான் கொண்டு வந்தா.
நாங்க 2 பேரும் வீட்டுக்கு வந்தோம். அது ரொம்ப சின்ன வீடு. ஆனா வெளியே எஸ்டேட் பெருசு. ஒரே ஒரு bedroom தான். அதுல ஒரு double cot பெட் போட்ருந்தேன். ஒரு attached பாத்ரூம். ஒரு ஹால். ஒரு கிச்சன். இவ்ளோ தான் அந்த வீடு. என் பெட் மேல குமுதா வோட ப்ரா, பாவாடை எல்லாம் இருந்துச்சு. நான் அத ஓரமா ஒதுக்கி வெச்சேன். அதுமட்டும் இல்லாம நானும் குமுதாவும் போட்ட ஓழுக்கு சாட்சியா பெட்ல நெறய இடத்துல கஞ்சி கற இருந்துச்சு.
நான்: ஆண்ட்டி. நீங்க குளிச்சிட்டு ரெடியா இருங்க. நான் போய் சாப்பாடு ரெடி பன்றேன்.
வேலம்மா: ம்ம். சரி பாலு. நான் பாத்துக்குறேன்.
பாத்ரூம்லேயும் குமுதா வோட ப்ரா பாவாடை எல்லாம் இருக்குரத வேலம்மா பாத்தா. நானும் எங்க 2 பேருக்கும் சாப்பாடு ரெடி பண்ணேன்.
வேலம்மா: பாலு. இங்க உன்கூட வேற யாரெல்லாம் இருக்காங்க?
நான்: நானும் என் வீட்டு வேலைக்காரி குமுதாவும் தான் இருக்கோம். ஏன் ஆண்ட்டி?
வேலம்மா: இல்ல. பெட்ல, பாத்ரூம்ல எல்லாம் உன் வேலைக்காரி ட்ரெஸ் கெடந்துச்சு. அதான் கேட்டேன்.
நான்: ஒஹ். சரி ஆண்ட்டி. அவ அப்படி தான். எல்லாத்தையும் அப்படி அப்படியே போட்ருவா.
வேலம்மா: ஆமா. அவ எங்க படுப்பா? இங்க ஒரு ரூம் தானே இருக்கு?
நான்: இங்க தான். என் பெட்ல.
வேலம்மா: உன் பெட்லயா? அப்போ நீ எங்கே படுப்ப?
நான்: நானும் அவளும் ஒன்னாதான் படுப்போம் ஆண்ட்டி.
வேலம்மா: ஒண்ணா படுக்குற அளவுக்கு எடம் குடுத்துருக்க. முன்ன பின்ன பழக்கம் உள்ளவளோ?
நான்: ஆமா ஆண்ட்டி. நான் அஷ்ரமத்துல இருந்ததுல இருந்து பழக்கம். அங்க அவ ஆயாவா இருந்தா. அதுக்கப்புறம் நான் இங்கே வேலைக்கு வந்ததும் அவளையும் கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்.
வேலம்மா: ஆயாவா? கிழவியா?
நான்: இல்ல ஆண்ட்டி. உங்க வயசு தான் இருக்கும். 42 னு நெனைக்கிறேன்.
வேலம்மா: எனக்கு 41 வயசு தான்ப்பா. சரி. இப்ப எங்க போய்ட்டா அவ? கல்யாணம் ஆயிடுச்சா அவளுக்கு?
நான்: ஆயிடுச்சு ஆண்ட்டி. ஆனா அவ புருஷன் அவளுக்கு குழந்தை இல்ல ன்னு விட்டுட்டு போய்ட்டான். வேற சொந்த பந்தமும் கெடையாது. நான் தான் அவள பாத்துக்குறேன். நேத்து தான் வெளியூர் ல கோவிலுக்கு போறேன்னு போயிருக்கா. ஒரு வாரம் ஆகும் அவ வர்றதுக்கு.
நாங்க 2 பேரும் சாப்பிட்டு முடிச்சோம். கொஞ்ச நேரம் மத்த கதை எல்லாம் பேசிட்டு படுக்க போனோம். மார்ச் மாசம். மலைப் பகுதிங்கிறதால வெய்யில் தெரியல. அதே சமயம் லேசான குளிர் இருந்துச்சு. நான் எல்லா துணியையும் அவுத்துட்டு வெறும் லுங்கி மட்டும் கட்டிக்கிட்டேன். வேலம்மாக்கு என்ன பண்றது னு புரியல. அவ கட்டிட்டு வந்தது பட்டு புடவை. அதோட படுக்கவும் முடியாது. வேற மாத்து புடவையும் கொண்டு வரல.
வேலம்மா: ஏன் பாலு. வந்ததுல இருந்து பாக்குறேன். வீடு முழுக்க உன் வேலைக்காரியோட ப்ராவும் பாவாடையும் தான் இருக்கு. ஒரு புடவை கூட இல்ல. என்னாச்சு?
நான்: அது. அது வந்து ஆண்ட்டி. குமுதாக்கு கடந்த 15 வருஷமா ஆஷ்ரமத்துல இழுத்து பொத்திட்டு இருந்தது அலுத்து போச்சு. அதான் இங்க வேலைக்கு வந்தா. இங்க mostly யாரும் வரமாட்டாங்க. நானும் அவளும் மட்டும் தான் இருப்போம். ஸோ. அவ வெறும் ப்ராவும் பாவாடையும் மட்டும்தான் போடுவா. அவகிட்ட இருக்கிறதே வெறும் 5 புடவதான். அதையும் ஊருக்கு போகும் போது எடுத்துட்டு போய்ட்டா.
வேலம்மா: (மிகவும் அதிர்ச்சியாய்) என்னடா சொல்ற. ! உன் முன்னாடி இப்டி அர குறையாவா இருந்தா. !?!?!
நான்: ஆமா ஆண்ட்டி.
வேலம்மா: சரி விடு. புடவை கட்டற பொம்பளைக்கு தான் தெரியும் எவ்ளோ கஷ்டம்னு. அவ குடுத்து வெச்சவ. இந்த எடம் கிடைச்சிருக்கு.
நான்: ஆண்ட்டி. நீங்களும் இன்னைக்கு அதே மாதிரி இருங்க. இங்கதான் யாரும் இல்லையே.
வேலம்மா: நெஜமாவா. இருந்தாலும் வெக்கமா இருக்குப்பா.
நான்: ஏன் ஆண்ட்டி. நான்கூட தான் வெறும் லுங்கி மட்டும் கட்டிருக்கேன். அது மாதிரி நீங்களும் free யா இருங்க.
வேலம்மா: அதுசரி. ஆனா என்கிட்ட bra இல்லையே.