நான் கால்-கேர்ள் ஆன கதை – பகுதி 1
என் பேரு பொன்னாத்தா. என் ஊரு காஞ்சிபுரம் பக்கத்துல வெம்பாக்கம். நான் பொறக்கும்போதே நல்லா வெள்ளையா தங்க சிலை மாறி இருந்ததால, எங்க வீட்டுல எனக்கு பொன்னாத்தானு பேரு வெச்சாங்க. நான் அவ்வளவு அழகா இருப்பேன். சும்மா பெருமைக்கு சொல்லல; உண்மைதான். நான் வயசுக்கு வந்த அப்புறம் பல பசங்க என்ன பாத்து ஜொல்லு விட ஆரம்பிச்சாங்க. எனக்கு பெரிய காய், அப்புறம் ஒரு பொண்ணுக்கு எது எது எங்க எங்க இருக்கணுமோ அதெல்லாம் கச்சிதமா இருக்கும். ஸ்கூல்ல கூட என் பின்னாடியே நிறைய பசங்க சுத்துவாங்க. ஆனா நான் யாருகிட்டயும் ரொம்ப பேசினது இல்ல. அப்போ நான் ரொம்ப அடக்கமான பொண்ணு (இப்போ நெனச்சி பாத்தா எனக்கே சிரிப்பு வருது).
நான் பதினோராவது படிச்சிட்டு இருந்தேன். ரொம்ப நல்லா படிப்பேன்னுலாம் சொல்ல முடியாது; ஏதோ நூத்துக்கு அறுவது எடுப்பேன். அப்டியே வாழ்க்கை ஓடிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு நாள் பள்ளிக்கூடம் முடிஞ்சி, வரப்பு வழியா வீட்டுக்கு போயிட்டு இருந்தேன். வழக்கமா நான் இன்னும் 3 பொண்ணுகளோடதான் போவேன்; பேசிக்கிட்டே பொறுமையா நடந்து போவோம். கொஞ்ச நேரம் ஓடக்கரையில விளையாடுவோம்; ஏன்னா சீக்கிரம் போனா அம்மா வீட்டு வேல ஏதாவது செய்ய சொல்லுவா. ஆனா அன்னைக்கு ரெக்கார்ட் எழுதலேன்னு, டீச்சர் ஒக்காந்து எழுதிட்டு போக சொல்லிட்டாங்க. அதனால தான் என் வாழ்க்கையே மாறிடுச்சு. இன்னைக்கும் எனக்கு அவங்க மேல ஒரு பக்கம் கோவம்; ஆனா இன்னொரு பக்கம் அதனால தான் நான் இன்னைக்கு சொகுசா வாழறேன்னு சந்தோஷம்.
நான் ரெக்கார்ட் எழுதி முடிச்சிட்டு கிளம்பும்போது மணி 5. என் தோழிங்கெல்லாம் வீட்டுக்கு போயிட்டாங்க. அதனால நான் மட்டும் தனியா பண்ணையார் வரப்பு வழியா நடந்து போயிட்டிருந்தேன். திடீர்னு யாரோ பின்னாடியிருந்து என் வாய பொத்தனாங்க; என் கிளாஸ் பையன் ஒருத்தன் (முருகன்னு பேரு) ஓடி வந்து என் கால புடிச்சி தூக்குனான்; வேற யாரோ ஒருத்தன் என் இடுப்ப புடிச்சி, மூணு பேரும் சேர்ந்து என்ன பண்ணையாரோட தென்னந்தோப்புக்கு தூக்கிட்டு போனாங்க. எங்க ஊரு பண்ணையாருக்கு 10 ஏக்கர் தோப்பு; சாயந்தரம் யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. நான் கத்த முயற்சி பண்ணேன். ஆனா பின்னாடி இருந்தவன் வாய நல்லா அழுத்தி புடிச்சிருந்தான்; சத்தம் வரல. கைய கால உதறி தப்பிக்க பாத்தேன்; ஆனா அவங்க மூணு பெரு, நான் ஒருத்தி; பொண்ணு வேற, என்ன பண்ண முடியும். நான் ரொம்ப பயந்துட்டேன். என்ன தென்னந்தோப்புக்கு தூக்கிட்டு போய், தரையில போட்டாங்க. கால புடிச்சி தூக்கிட்டு வந்த முருகன், கால தரையில வெச்சு அழுத்தினான். என் இடுப்ப பிடிச்சவன், என் துப்பட்டாவ ரெண்டா கிழிச்சான். அப்போ தான் நான் அவன பாத்தேன். அவன் எங்க ஊரு பண்ணையாரு மகன் சேகர். ஒரு துண்டு துப்பட்டாவ என் வாய்க்குள்ள திணிச்சான்; இன்னொரு துண்ட என் வாய சுத்தி நல்லா இருக்கமா கட்டினான். என்னால சத்தமே போட முடியல.
“இங்க பாரு பொன்னாத்தா, எங்களுக்கு உன் மேல ரொம்ப நாளா ஆச. நாங்களும் எப்பதான் உன்ன போடமுடியும் னு பாத்துட்டு இருந்தோம். இன்னைக்கு நீ தனியா வந்து வசமா சிக்கிக்கிட்ட. எதுவும் பிரச்சன பண்ணாம இருந்தினா, உனக்கு நூறு இருநூறு தரேன்; ரிப்பன், கிளிப் எதாவது வாங்கிக்கோ” அப்டினு சேகர் சொன்னான். நான் பயந்துபோய், வேணாம்னு வேகமா தலைய ஆட்டினேன். சேகர் பளார் னு கன்னத்துல அறைஞ்சான். ” டேய் இவ சரி பட்டு வர மாட்டா; துணிய உறுவுங்கடா; முருகா நீ பேண்ட உறுவு, கோவிந்தா நீ சுடிதார உறுவு” அப்டினு சேகர் சொன்னான். அப்போதான் என் வாய பொத்தன மூணாவது பையன் கோவிந்தனு எனக்கு தெரிஞ்சிது. அவங்க மூணு பேரும் என் கிளாஸ் தான். என்ன போட ரொம்ப நாளா திட்டம் போட்டிருக்கானுங்க போலருந்திச்சி. என்னால ஒண்ணும் செய்ய முடியாம அழ ஆரம்பிச்சிட்டேன்.
முருகனும் கோவிந்தனும் என் துணிய எல்லாம் உறுவி, என்ன அம்மணமாக்கினாங்க.சேகர் அவன் டிரெஸ்ஸ அவுத்துட்டு, அம்மணமா என்ன தொட்டான். எனக்கு ரொம்ப வெக்கமா, அருவருப்பா இருந்துச்சி. நான் பலமா அழுதேன்; ஆனா வாயில சுத்தி இருந்த துணியால சத்தம் கொஞ்சம் தான் வந்துச்சு. சேகர் என் பெரிய காய நல்லா ரெண்டு கையாலயும் பெசஞ்சி, நக்கினான். என் உடம்பு பூரா கையால தடவினான். எனக்கு செத்துடலாம் போல இருந்துச்சி. அப்புறம், முருகன் கால புடிச்சி கீழ அழுத்தி புடிக்க, கோவிந்தன் கைய மேல தூக்கி அழுத்தி புடிச்சான்.சேகர் என் மேல ஏறி அவன் பூல என் புண்டைக்குள்ள சொருகுனான். நான் வலி தாங்க முடியாம கதறினேன். இது வரைக்கும் கன்னி கழியாத என் சின்ன புண்டை அவன் பூலு நொழஞ்சதும், ரொம்ப டைட்டா இருந்துச்சு. அவன் ஒவ்வொரு தடவ பூல வெளிய எடுத்து உள்ள விடும்போதும், தாங்க முடியாத வலி; என் கண்ணிலிருந்து தண்ணி ஆத்து வெள்ளம் போல கொட்டிச்சு. ஒரு பத்து நிமிஷம் என்ன கதற கதற போட்ட சேகர், பூல வெளிய உறுவி, என் மூஞ்சி பூரா கஞ்சி தெளிச்சான். அந்த வாசனைக்கு கொமட்டிட்டு வாந்தி வர மாறி இருந்துச்சி.
நான் சோந்து போய் அழுதுட்டே கிடந்தேன். சரி இனிமே வீட்டுக்கு போயிடலாம் னு நெனச்சப்போ, சேகர் என் கால முடிச்சி அழுத்தினான்; முருகன் என் மேல ஏறி, என்ன போட ஆரம்பிச்சான். மறுபடியும் தாங்க முடியாத வலி. முருகன் வெறி அடங்கனப்புரம், கோவிந்தன் என்ன வேட்டையாடினான். “மச்சான் வாய தொர டா, இவ வாயில ஓப்போம்” அப்டினு முருகன் சொன்னான். “வேணாம் டா கத்தி தொலைக்கப் போறா” அப்டினு கோவிந்தன் சொன்னான். “என்ன மீறி எப்டி கத்தறானு பாக்கறேன். கத்தி ஊர கூட்டினா அவளுக்கு தான் கேவலம். ஏய் தேவிடியா, கத்துவியா” அப்டினு சேகர் என் முடிய புடிச்சி இழுத்து முரட்டுத்தனமா கேட்டான். வலியாலயும் பயத்தாலயும் நான் மாட்டேன்னு தலைய ஆட்டினேன். உடனே முருகன் என் வாயிலிருந்து துணிய எடுத்தான். நான் இரும்பினன்; “என்ன விட்டுடுங்க” னு கெஞ்ச ஆரம்பிச்சேன்.
“பேசாம வாய தொர டீ தேவிடியா; இல்ல அறுத்து போட்டுடுவன்” அப்டினு சேகர் மிரட்டினான். வேற வழி இல்லாம நான் அழுதுகிட்டே வாய தொறக்க, சேகர் அவன் பூல என் வாய்க்குள்ள ஆழமா திணிச்சான். எனக்கு வாந்தி வர மாறி இருந்துச்சி, அதனால வாய வெளிய எடுத்தன். “வெளிய எடுத்த, கழுத்த நெறிச்சி கொன்னுடுவான். உள்ள வை; நல்லா சப்பு; கொட்டையையும் சேத்து சப்பு” அப்டினு சேகர் சொல்ல, நானும் அவன் பூலையும் கொட்டையையும் சப்பினேன். கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சி, அவன் கஞ்சி என் வாய் பூரா ரொம்பி வழிஞ்சிது. அடுத்து முருகனுக்கும் கோவிந்தனுக்கும் நான் சப்பி விட்டேன். “டேய் மூணு பேரும் ஒண்ணா போடலாம் டா. முருகா உனக்கு சூத்து; கோவிந்தா உனக்கு வாய்; எனக்கு கூதி” அப்டினு சேகர் என்ன பங்கு பிரிச்சி கொடுத்தான். என்ன எழுப்பி நிக்க வெச்சி, முருகன் பூல என் சூத்துல சொருகுனான்; சேகர் புண்டைல சொருகுனான். அப்டியே சைடா என்ன குனிய வெச்சி கோவிந்தன் என் வாய ஓத்தான்.
மூணு பேரும் காட்டுத்தனமா என்ன போட்டாங்க. வேல முடிஞ்சதும், சேகர் ஒரு நூறு ரூபாய என் புண்டைக்குள்ள சொருகினான். அப்புறம் மூணு பேரும் போய்ட்டாங்க. நான் அம்மணமா அங்கயே அழுதுட்டு இருந்தேன்; காலும் புண்டையும் ஒரே வலி. எழுந்திருக்கவே ரொம்ப கஷ்டமா இருந்துச்சு. ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு துணிய மாட்டிட்டு தள்ளாடி தள்ளாடி வீட்டுக்கு போனேன். அப்போ மணி ஆறுக்கு மேல இருக்கும்; கிட்டத்தட்ட இருட்டிடுச்சு. அம்மா “சனியனே இவ்ளோ நேரம் எங்க போயிருந்த. கூட படிக்கற பொண்ணுங்களாம் வந்துட்டாங்க.