ஒரு சின்ன உதவி செய்ய முடியுமா? 1
பரந்தாமனை ஏர்போர்ட்டில் விட்டு விட்டு அடுத்த சவாரிக்காக சுற்றிய போது தான் அந்த எண்ணம் என் கவனத்திற்கு வந்தது. பரந்தாமன் டெல்லி சென்று விட்டார் என்றால் வீட்டில் அமுதாவும் அவளுடைய 6 வயது மகளும் தான் இருப்பார்கள். நேற்று கிடைத்த அவளுடைய கண நேர ஸ்பரிசத்தின் சுகமே உடல் முழுவதும் இப்போதும் தேனாய் நிறைந்திருந்தது, உடனே அமுதாவுக்கு போன் செய்தேன்.
“மேடம், இன்று சனிக்கிழமை என்கிறதாலே கொஞ்ச அதிக நேரம் சவாரி போகலாம் என்று இருக்கிறேன். சரியா.”
“சரி, ஆனா ரொம்பவும் லேட் பண்ணிடாதே. நாளைக்கு காலையிலேயே என் பிரண்ட் வீட்டுக்கு போகணும். பத்தரைக்கு முன்னால் வந்து விடு”.
“சரி”.
அந்த நகரத்தில் ஒரு பேச்சலர்ஸ் ரூமில் தங்கியிருந்து மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பவன் நான். சரியான வேலை கிடைக்கும் இதையாவது செய்யலாம் என்று அவர்களுக்கு சொந்தமான ஆட்டோவை ஒட்டிக் கொண்டிருந்தேன். சும்மா இருக்காமல் படித்திருந்தும் இந்த வேலையை செய்கிறானே என்ற ஒரு கரிசனம் அமுதாவிற்கு என் மேல் உண்டு. அதை சொல்லியுமிருக்கிறாள்.
அமுதாவின் வீட்டின் ஒரு பகுதி ரோட்டோரமும் இன்னொரு பகுதி தெருப் பக்கமாகவும் அமைந்திருந்தது. ரோட்டுப் பகுதியில் இருந்த கேட்டை திறந்து காம்பவுண்டில் ஆட்டோவை நிறுத்தி விட்டு பின் வாசல் கதவை தட்டினேன். அமுதா வந்து கதவைத் திறந்தாள்.
ஆட்டோ சாவியைக் கொடுத்த போது கேட்டாள், “சிவா, ஒரு சின்ன உதவி செய்ய முடியுமா?”.
“சொல்லுங்க மேடம்”.
“இங்கேயே அவுட் ஹவுசில் தங்கி விட்டு நாளைக்கு காலையில் என்னை என் பிரண்ட் வீட்டிற்கு ஆட்டோவில் கொண்டு போய் விட முடியுமா?”.
“கண்டிப்பாக மேடம்”, கணமும் தாமதிக்காமல் சொன்னேன்.
“அவுட் ஹவுசிலேயே மாற்றுத் துணி இருக்கும். நீ பிரெஷ் ஆகிக் கொண்டு வா. சாப்பாடு எடுத்து வைக்கிறேன்”, சொல்லி விட்டு உள்ளே சென்று விட்டாள் அமுதா.
அவுட் ஹவுஸ் சென்று அங்கிருந்து ஒரு டவலையும் லுங்கியையும் எடுத்துக் கொண்டு வெளியில் இருந்த பாத்ரூமிற்கு குளிக்க சென்றேன். குளித்து விட்டு வீட்டிற்குள் சென்ற பொது டைனிங் டேபிளில் தயாராய் சாப்பாடு எடுத்து வைத்திருந்தாள் அமுதா.
“போகும்போது சொல்லி விட்டுப் போ சிவா. கதவைப் பூட்ட வேண்டும்”, படியேறி மேலே இருந்த பெட் ரூமுக்கு சென்று விட்டாள் அமுதா. அப்படிப் போகும்போது சற்றே அதிர்வுடன் அவள் பின்னழகு தெரிந்து என்னுள் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. களையான குடும்பப் பாங்கான முகப் பொலிவுடன், சந்தன நிறத்தில் சற்றே பூசினாற்போல அபூர்வ ராகம் ஸ்ரீவித்யா போல இருப்பாள் அமுதா.
கவனம் சாப்பாட்டில் செல்லவில்லை என்றாலும் ஒரு வழியாக சாப்பிட்டு முடித்தேன். அந்த நிசப்தமான சூழ்நிலையில் சத்தம் போட்டு அவளை அழைப்பது அவ்வளவு சரில்லை என்று பட்டதால் அவளிடம் சொல்லிக் கொள்ள படியேறி மேலே சென்றேன். டேபிள் லாம்ப் லைட்டில் ஒரு புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தாள் அமுதா. பெட் ரூம் வாசலில் நின்று அவள் கவனத்தை என் பக்கம் திருப்புவதற்காக லேசாக செருமினேன். ஏறெடுத்துக் கூட பார்க்காமல் சைகையாலேயே உள்ளே வரச் சொன்னாள் அமுதா. எதிரே இருந்த நாற்காலியில் உட்காரச் சொன்னவள் புத்தகத்தை மூடி வைத்து விட்டு என்னை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள்.
“வேலை முயற்ச்சிகள் எல்லாம் எப்படி போய்க்கொண்டு இருக்கிறது”.
“லேட்டஸ்டா ரயில்வே எக்ஸாமுக்கு பார்ம் நிரப்பியிருக்கிறேன்”.
“ஆல் தி பெஸ்ட்; சீக்கிரம் நல்ல வேலை கிடைக்க வாழ்த்துக்கள்” என்றவள் ஆதரவாக என் கையை பிடித்துக் கொண்டாள். அப்படியே கையை விட்டு விடாமல் என் கையின் பின்புறத்தை விரல்களால் நிரடிக் கொடுத்தாள். நான் என் இன்னொரு கையை அவள் கை மேல் வைத்து அமுக்கினேன். அவளும் தன் இன்னொரு கையால் என் தலையை வருடினாள்.
நான் அவள் முகத்தை நெருங்கினேன். அதை விட வேகமாக அவள் தன் முகத்தை என்னருகே கொண்டு வந்து என் உதடுகளைக் கவ்வினாள். அந்த முத்தம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் போதே முந்தானையைத் தள்ளி விட்டு என் வலது கையைப் பிடித்து அவள் இடது முலையில் வைத்தாள். குறிப்பறிந்து நான் அவள் முலையை நன்றாகப் பிசைந்தேன்.
“வா சிவா; கட்டிலுக்கு போயிடலாம்” என்றவாறு எழுந்து நடந்தாள். பொறுமை இல்லாமல் நான் பின்னாலிருந்து அவளை அடிவயிற்றோடு இறுக்கப் பிடித்து என்னோடு அணைத்துக் கொண்டேன். அப்படியே மேலே போய் ஓரிரு ஜாக்கட் பட்டன்களை அவிழ்த்தேன்.
நான் கொஞ்சம் தடுமாறுவதைக் கண்டு அவளே மீதி பட்டன்களை அவிழ்த்த ஜாக்கட்டை கழட்டினாள். இடுப்பில் கை விட்டு பாவாடை நாடாவைத் தேடினேன். அவள் பாவாடை நழுவிக் கீழே விழுந்தது.
இப்படியாக கட்டிலுக்கு செல்லும் முன் நீச்சல் உடைக்கு மாற்றப்பட்ட அமுதா நடுக்கட்டிலில் வசதியாக படுத்துக் கொள்ள அவளருகே நானும் படுத்தக் கொண்டேன்.
தொடைகளை கைகளால் அளைந்த படியே சொன்னேன், “மேடம், உங்க தொடைகள் பளிங்காலேயே செய்தது போல பளபளப்பா இருக்கிறது”.
“அதற்கு மேலே இருக்கிற துளையைக் கூட தடவிப் பார்த்துக்கோ சிவா; பவளத்தாலேயே செய்தது போல வழவழப்பா இருக்கும்”.
என் கையை அவள் மேலேற்றி விட நான் அவள் பேண்டீசை கீழே இறக்கினேன். அவள் லேசாக மேலெழுந்து தன் பிராவைக் கழட்டி விட சிறிய செவ்விளநீர் சைசில் அவள் முலைகள் குதித்துக் கொண்டு தரிசனத்துக்கு வந்தன. ஏறியும் சரியான இடத்தில் பொருத்த தெரியாமல் நான் திணறுவதைக் கண்டு அவளே தன கையால் என் பூலை லேசாக ஆட்டி விட்டு அவள் ஓட்டைக்குள் விட்டுக் கொண்டாள். முதல் முறையாக என் ஆண்மையின் ஆக்கிரமிப்புக்குள் ஒரு பெண்ணின் அம்மண மேனி. அதிலும் காண்பவரை கிறங்க வைக்கும் பேரழகு மேனி. என்னால் பரவசத்தைக் கட்டுப் படுத்த முடியவில்லை.
சொர்க்க பூமியாக கிடந்த அந்த மேனியில் எதை அள்ளிக் கொள்வது எதை தள்ளி விடுவது என்று தெரியாமல் கையில் கிடைத்த இடங்களை எல்லாம் பரவசத்துடன் தடவினேன். இடது கையால் அவள் தலையை பற்றிக் கொண்டு வலது கையால் அவள் இடது முலையை நன்றாக அமுக்கினேன். அப்படியே அவளுடைய பருத்த முலைக் காம்பை என் பெருவிரல் மற்றும் நடுவிரல் இடையே வைத்து ஆர்வத்தில் சற்று பலமாக நசுக்கி விட்டேன்.
“ஸ்ஸ்ஸ் ஆஆ”, வலியில் கொஞ்சம் பலமாகவே சத்தமிட்டாள் அமுதா.
“ஸாரி மேடம்”, பதட்டத்துடன் சொன்னேன் நான்.
என் காதை லேசாக கடித்து விட்டு, “முலையை எவ்வளவு பலமா வேணும்னாலும் பிசைந்து கொள். ஆனால் காம்பை கொஞ்சம் மெதுவாகவே அமுக்கி விடு”, சன்னமான குரலில் சொன்னாள் அமுதா.
நான் தொடர்ந்து இயங்கினேன். கொஞ்ச நேரத்தில் எவ்வளவு முயன்றும் விந்து வெளியேறுவதை என்னால் தடுக்க முடியவில்லை. அப்படியே ஓரிரு நிமிடம் அவள் மேலேயே இருந்து விட்டு எழ முயன்றேன். அமுதா விட மனமில்லாமல் என்னைக் கட்டி கொண்டிருந்தது புரிந்ததும் கொஞ்சம் சங்கடமாகக் கூட இருந்தது. அடுத்த ரவுண்டில் சரிக் கட்டிக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன். அதனாலேயே ‘அவுட் ஹவுஸுக்கு போய்டரியா சிவா’ என்று அமுதா சொன்ன போது அவசரமாக மறுத்தேன்.
“டயர்டா இருக்குது மேடம். கொஞ்ச நேரத்துக்கு அப்புறம் போயிடறேன்”.
எவ்வளவு முயன்றும் ஒரு சிறிய தூக்கத்தை என்னால் தடுக்க முடியவில்லை. விழிப்பு வந்த போது மணி பன்னிரெண்டரை.
இன்னொரு பக்கமாக ஒருக்களித்துப் படுத்திருந்தாள் அமுதா. லேசாக மேலேறியிருந்த பாவாடை அவள் கெண்டைக்கால் பகுதியை நன்றாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.