இனிமையான தருணம்
வணக்கம் நண்பர்களே
இது என்னுடைய முதல் கதை என்னுடைய பெயர் அன்பு வயது 30. நான் ஒரு சுய தொழில் செய்யும் வாலிபன்.
இந்த கதையின் நாயகி என்னுடைய அக்கா மகள் அவள் பெயர் அம்மு அவள் வயது 19.
இப்பொழுதுதான் கல்லூரியில் முதலாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
எங்கள் ஊர் நகரத்திற்கு அருகில் உள்ள கிராமம். என் அக்காவின் கணவர் சிறிது வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு விபத்தில் இறந்து விட்டார்.
அக்கா மிகவும் சிரமப்பட்டு தன் குழந்தைகளை பாதுகாத்து வளர்த்து வந்தால் பெரும்பாலும் யாரிடமும் பழகவும் பேசவும் விடமாட்டாள்.
அவர்களை தனியாக எங்கேயும் எப்போதும் அனுப்ப மாட்டாள்…
இருப்பினும் ஏதேனும் பொருள் கொள் வாங்க வேண்டும் என்றால் என்னிடம் மட்டுமே அவர்களை அழைத்து செல்லுமாறு கூறுவாள்.
நாங்கள் சிறுவயதில் இருந்தே மிகவும் அன்பாக பழகி வந்தோம் எப்பொழுதும் அவர்கள் என்னிடம் அன்பாக பழகுவார்கள் நானும் அவர்களிடம் எந்த ஒரு தப்பான எண்ணமும் இல்லாமல் உண்மையான அன்போடு பழகி வந்தேன்.
என் தொழில் நன்றாக செல்வதால் நிறைய என் என்னுடைய தேவைகளையும் நான் பூர்த்தி செய்து கொண்டு அவர்களுக்கு என்னால் முடிந்த அனைத்து உதவிகளும் செய்து வந்தேன்.
மேலும் அவர்களுக்கு படிப்பதற்கு தேவையான அனைத்து உரிமைகளையும் நான் செய்வதால் அக்காவிற்கு என் மேல் அதீத நம்பிக்கை.
அம்முவும் என் மீது மிகவும் அன்போடு பாசத்தோடு பழகுவாள் ..
ஒரு நாள் அவள் கல்லூரி தோழியின் பிறந்தநாள் விழாவிற்காக அவர்கள் வீட்டிற்கு அழைத்திருந்தார்கள்.
அம்மு என் அக்காவிடம் கேட்டதற்கு அவங்க எல்லாம் போக வேண்டாம் இரவு நேரத்தில் தனிமையில் வருவது மிகவும் நல்லது இல்லை எனவே நீ போக வேண்டாம் என்று அம்மு விடும் சொன்னதால் அவள் மிகவும் மன வருத்தத்தில் அழுது கொண்டிருந்தாள்.
அப்பொழுது நான் அங்கு சென்றேன் என்னிடம் நடந்துவற்றை கூறினால் பின்பு நான் அக்காவிடம் பேசி உடன் நான் சென்று வருகிறேன் எனக்கும் கொஞ்சம் பொருள் வாங்க வேண்டியது இருக்கிறது அவளிடம் சென்று நான் பத்திரமாக குட்டி வருகிறேன் என்று சம்மதம் வாங்கினேன்.
அதன் பின் என் இரு சக்கர வாகனத்தில் இருவரும் புறப்பட்டு சென்றோம் அவள் தோழியே வீட்டிற்கு சென்றவுடன் அவளை விட்ட பின் எனக்கு தேவையான பொருட்களை வாங்கிட்டு வருகிறேன் நீ பிறந்த நாள் விழா முடிந்தவுடன் எனக்கு கால் செய்யுமாறு சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.
விழாமுடைய இரவு 9 மணி மணி ஆகியது நானும் முடிவதற்குள் அங்கு வந்து விட்டேன். இருவரும் அங்கேயே இரவு உணவை உண்டுவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம்….
சிறிது தூரத்திலேயே மழையை பொழிய ஆரம்பித்தது இருவரும் சற்று தூரத்தில் உள்ள ஒரு வீட்டின் அருகே எனது வண்டியை நிறுத்திவிட்டு அங்கு சிறிது நேரம் மழை விடும் வரை காத்திருந்து பின்பு போக முடிவெடுத்தோம்.
அப்பொழுது என் அக்காவிடம் இருந்து எனக்கு கால் வந்தது..
அவளிடம் இப்போதுதான் விழா முடிந்தது என்றும் இங்கேயே சாப்பிட்டு வருவதாக கூறினோம்…
அப்பொழுது அக்கா மிகவும் மழையாக இருப்பதால் பொறுமையாக வருமாறு கூறினாள் ..
அவளிடம் சரி என்று கூறிவிட்டு அங்கே மழை நிற்பதற்காக காத்துக் கொண்டிருந்தோம்.
அம்முவோ குளூரில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தால் நான் எனது சட்டையை கழட்டி அவள் மீது போட்டு விட்டேன்.
அவளும் அன்போடு புன்னகைத்தவாறு அதனை ஏற்றுக்கொண்டள்…
அங்குவெகு நேரமாகியும் மழை நிக்காததால் மீண்டும் என் அக்கா எனக்கு கால் செய்தால் மழை விட்டதா என்று விசாரித்தாள் நான் இல்லை…
அக்கா இங்கு இன்னும் மழை பெய்து கொண்டிருக்கிறது நமது ஊரில் மழை குறைந்து இருக்கிறதா என்று விசாரித்தேன் அவள் இங்கு இன்னும் மழை பெய்து கொண்டிருக்கிறது நீங்கள் பார்த்து பொறுமையாக வருமாறு எங்களிடம் கூறினால்.
அப்பொழுது அக்காவிடம் இங்கு அவள் தோழிகளின் பெற்றோர்கள் இங்கேயே இரவு தங்கி விட்டு பின்பு மழை விட்ட பின் புறப்பட்டு செல்லுமாறு கூறுகிறார்கள்…
எனவே நீங்கள் உறங்குங்கள் நாங்கள் மழை விட்டபின் வருகிறோம் என்று அவர்களிடம் கூறினேன் அவளும் சிறிய தயக்கத்துடன் சரி என்று கூறி கலை துடித்தாள்…
அம்மு நான் பேசியதைக் கேட்டு சிறிது புன்னகைத்து என் அருகில் வந்தால் ஏன் மாமா இவ்வாறு கூறினீர்கள் என்று கேட்டால்.
இல்லை அம்மு அக்கா மிகவும் பயத்துடன் தூங்காமல் காத்துக் கொண்டே இருப்பாள் இங்கு மிகவும் மழை பெய்து கொண்டிருப்பதால் அவளிடம் அவ்வாறு கூறினேன் என்று அவளிடம் சொன்னேன் அவளும் அது சரிதான் மாமா இல்லை என்றால் அம்மா மிகவும் கோபப்படுவார்கள் என்று புன்னகைத்தால்.
அப்பொழுதுதான் நான் ஒன்று கவனித்தேன் நாங்கள் இருக்கும் அந்த வீடு இப்பொழுது தான் கட்டி உள்ளே அனைத்து பொருட்களும் புதியதாக வைத்திருப்பதை அங்கு இருந்த ஒரு ஜன்னல் வழியாக கண்டேன் ஆனால் வெளிப்புறம் வீடு கூட்டப்பட்டு இருந்தது.
பார்ப்பதற்கு சிறிது நாட்கள் அந்த வீடு திறக்கப்படவில்லை என்பதும் அங்கு இருந்த தூசிகளை கண்டு அறிந்து கொண்டேன். மேலும் மழை அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது திடீரென்று நாங்கள் இருக்கும் இடமெல்லாம் காற்றின் நகத்தால் மழைச்சாரல் அதிகரித்து மேலும் நாங்கள் நனைய ஆரம்பித்தது அப்போது அமுலு நம் சிறிது நேரம் இந்த வீட்டின் நூல் இருந்துவிட்டு புறப்பட்டு செல்லலாம் என்று கூற வேண்டும் அவள் வேண்டாம் மாமா வீட்டில் உரிமையாளர் வந்தால் மாட்டிக் கொள்வோம் என்று கூறினால்.
இல்லை அம்மு எங்க வீடு சிறிது நாட்கள் ஆக திறக்கப்படாமல் தான் உள்ளது நீ பயப்படாதே சிறிது நேரம் தானே மழை விட்டமின் புறப்பட்டு செல்லலாம் வெளியே மிகவும் சாரல் அடிப்பதால் நம் உள்ளே சென்று என்றவுடன் புறப்பட்டு சென்றுவிடலாம் என்று கூறினார் மாமா வீடு தான் போற்றி உள்ளது எப்படியும் உள்ளே செல்வது என்றும் கூறினாள்.
சிறிது நேரம் யோசித்தவுடன் அந்த திறந்திருக்கும் ஜன்னல் வரும் பார்த்தேன் அங்கே ஒரு இடத்தையும் சில சாதிகள் இருப்பதே நான் பார்த்தேன். கொஞ்சம் முயற்சி செய்து அந்த சாவிகளை எடுக்க அவள் மிகவும் புன்னகையோடு என்னை பார்த்தால்.
மேலும் பல தொழில்கள் கையில் வைத்திருப்பாய் போல என்றும் கிண்டலாக என்னை வெறுப்பேற்றினால். பின்பு இருவரும் உள்ளே சென்று அங்கு இருந்த ஒரு தவளை எடுத்து அவளை துடைக்க சென்றேன் அவளும் துடைத்துக் கொண்டு என் அருகில் வந்தேன் மாமா நீங்கள் துடைத்துக் கொள்ளுங்கள் நான் உள்ளே சென்றேன் பாத்ரூம் எங்கே இருக்கிறது என்று பார்த்து வருகிறேன் என்று உள்ளே சென்றால்.
அந்த நேரம் திடீரென்று மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டதால் பயத்தில் கத்த துவங்கினாள் நான் உடனே அவள் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி சென்றேன்.
அவள் மிகவும் பயத்தில் என்னை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டார்.
நான் உடனே பயப்படாதாமோ நான் இருக்கிறேன் மழை பெய்வதால் மின்சாரம் துணியை ஏற்பட்டிருக்கும் நீ உள்ளே சென்று வா நான் வெளியே காத்திருக்கிறேன் என்று அவள் உள்ளே செல்ல முற்ப்பட்டபோதையில். அந்த நேரம் பலத்த இடியுடன் சில மின்னல்களும் மின்னியது அவள் மேலும் பயத்துடன் என்னை மீண்டும் கட்டியணைத்துக் கொண்டால் பயத்தில் நடுவோம் ஆரம்பித்தால்.
இந்த ஒரு அந்த மின்னல் வெளிச்சத்தில் அவள் முகம் அழகிய நிலவு போல் மின்னியது மேலும் அவள் அனைத்து என்னை மூடு ஏற்றியது அவளும் என் உடல் சூட்டிற்கு என்னை மிகவும் இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டு என் மார்போடு அவள் முகத்தை பதித்தவாறு அள தொடங்கினால்.