யட்சி 37
அன்றைய தினம் மிக அழகாக விடிந்திருந்தது. எனக்கும் கொஞ்சம் நேரத்துடனேயே முழிப்பு வந்துவிட்டது. அசதியில் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாம் என்று நினைத்து புரண்டு படுக்கும் பொழுது அன்றைய இரவு நடந்த குளுகுளு சம்பவம் எனது மனதினில் எட்டிப் பார்த்து காலை வணக்கம் கூறியது. அதனைப் பற்றி நினைக்கும் போதே உடம்பெல்லாம் கிறங்கிப் போனது. சோர்வுகள் எல்லாம் தூர விலகி புதுவிதமான ஒரு உற்சாகம் மனதினில் பொங்க ஒரே பாய்ச்சலில் துள்ளி எழுந்தேன்.
யட்சி 36
எனக்கு கீர்த்தனாவைப் பார்க்க வேண்டும் போல் இருந்தது. இப்பொழுது அவள் என்னைப் பார்க்கும் பொழுது என்ன ரியாக்ஷன் குடுக்கப் போகிறாள் என்று பார்க்கவும் ஆசையாக இருந்தது.
வீட்டுக்குப் பின்புறமாக அவளும் அம்மாவும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் சத்தம் கேட்டது. அவள் வெளியே அம்மாவுடன் ஏதோ வேலையாக இருந்தாள். நான் பாத்ரூம் சென்று காலைக்கடன்களையும் முடித்துவிட்டு குளித்துவிட்டு டவலுடன் ரூமுக்குள் வந்தேன். மேசையில் ஆவி பறக்க டீ கப் ஒன்று வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் தான் வைத்திருப்பாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, அதனை எடுத்துப் பருகியபடி நான் அவளது ரூமுக்குள் நுழைந்தேன். கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தவள் என்னைக் கண்டதும் ஓடி வந்து கப்பில் இருந்த அரைவாசி தேநீர் கீழே சிந்தும் வண்ணம் என்னைக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டாள்.
“என்னாச்சிடி?”
“ஏன்? நா உன்ன கட்டிப்புடிக்கக் கூடாதா என்ன?”
“அதுக்குன்னு இப்படியா பண்ணுவ? பாரு. டீயெல்லாம் கீழ கொட்டிரிச்சி.”
“நல்லா கொட்டட்டும்”
“ஹாஹா. அம்மா எங்க?”
“அம்மா வெளிய பெருக்கிட்டு இருக்காங்க.”
அம்மா வெளியே என்றதும் கப்பை மேசையில் வைத்துவிட்டு, நானும் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டேன். எனது ராஜநாகம் டவலுக்குள் இருந்து உசும்பியது. அவளது நெருக்கமும் சூடும் என் மீது பரவ அது படம் எடுத்து ஆட ஆரம்பித்தது.
“டேய்ய். என்னடா இது? காலங்காத்தாலயே?”
“அதுக்கு நேரம் காலம் தெரியுமா என்ன? அது ஒரு சென்சர் மாதிரி. யாராச்சும் தொட்டாலே அப்டித்தான் ஆகும்.”
“ஹ்ம்ம். சாரி டா.”
“எதுக்கு சாரி?”
“நேத்து நைட் நா இத சரியா கவனிக்கவே இல்ல.”
“ஹாஹா. அதுக்கு என்ன இப்ப? இன்னைக்கு நைட் அந்த அரியர்ஸ் எல்லாம் க்ளியர் பண்ணி விட்று.”
என்றவாறு அவளைத் திருப்பி பின்புறமாக கட்டி அணைத்துக் கொண்டு அவளது கழுத்தில் முத்தமிட்டவாறு அவளது நைட்டிக்கு மேலால் அவளது முக்கோண மேட்டினைத் தடவினேன்.
“வலி இருக்கா இன்னும்?”
“ஹ்ம்ம். என்னால சரியா நடக்க கூட முடியல”
“ஹேய். சாரிடி”
என்றவாறு இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தித் தடவினேன்.
“அது சரியாயிடும். நீ இப்டி பண்ணும் போது கொஞ்சம் சுகமா இருக்கு.”
என்றவாறு அவள் என் நெஞ்சுடன் சாய்ந்து கொண்டாள். எனது ராஜநாகம் அவளது பின் புட்டங்களின் பிளவில் நிரம்பிக்கொண்டது.
“எனக்கும் ஆசையா தான் இருக்கு. ஆனா அம்மா வந்துருவாங்களோன்னு பயமாவும் இருக்கு.”
“ஹ்ம்ம். உன்னோட உடம்பு குளுகுளுன்னு சூப்பரா இருக்கு.”
“ஹ்ம்ம். குளிச்சிட்டு வந்தா அப்டித்தான் இருக்கும்.
“ஹ்ம்ம். அது சரி. இவ்ளோ நேரத்தோட குளிச்சிட்டு எங்க போகப்போற?”
“எங்கயும் போகல. உடம்பு அசதியா இருந்திச்சு. அதனால தான் குளிச்சேன்.”
“எனக்குத்தான் அசதியா இருக்கணும். உனக்கு என்ன அசதி?”
“ஹாஹா. நீ சும்மா படுத்துன்னு தானே இருந்த. நா தானே எல்லாமே பண்ணேன். எனக்குத் தான் அசதியா தான் இருக்கும்.”
“நைட் என்னால எதுவுமே பண்ண முடியல தான். ஆனா உனக்காக நா எவ்ளோ வலிய பொறுத்துக்கிட்டேன் தெரியுமா? அதுக்காகவே நா நாள் முழுக்க தூங்கணும் இன்னைக்கு.”
“ஹ்ம்ம். தேங்க்ஸ்டி. உனக்கு கஷ்டமா இருந்தா நல்லா படுத்து தூங்கி ரெஸ்ட் எடு. எதுக்கு நேரத்தோட எந்திரிச்ச?”
“அம்மா தூங்கவா விடுவாங்க? இந்த ஆறு நாளும் பண்ணாத வேலைகள இன்னைக்கு பண்ணனும்ன்னு நேரத்தோடயே எழுப்பிவிட்டாங்க. அவங்ககிட்ட இதெல்லாம் சொல்லவா முடியும்?”
“ஹ்ம்ம். சாப்டியா நீ?”
“இனிமே தான் சாப்டணும். நீ டிரஸ் சேன்ச் பண்ணிட்டு வா.”
“ஹ்ம்ம். குளிக்கலயா நீ?”
“காலங்காத்தால குளிச்சா அம்மா ஏதும் தப்பா நெனச்சிருவாங்களோன்னு தோணிச்சு. அதனால தான் இன்னும் குளிக்கல. வெளிய கொஞ்சம் வேல இருக்கு. அதெல்லாம் பண்ணிட்டு அப்புறமா குளிக்குறேன்.”
“ஹ்ம்ம். இன்னைக்கு அம்மா எங்கயாச்சும் போனா சூப்பரா இருக்கும்ல?”
“ஹாஹா. ஆச தான். ஆளப்பாரு.”
“ஏன்டி? உனக்கு ஆசையா இல்லையா என்ன?”
“ஆச இல்லாமத்தான் இப்டி வந்து கட்டிப்புடிச்சின்னு நிக்கிறேனா?”
“ஹ்ம்ம். சரி. சரி. ஏதாச்சும் ப்ளான் பண்ணி அம்மாவ எங்கயாச்சும் அனுப்பி வையேன். ப்ளீஸ்.”
“எனக்கும் ஆசையா தான் இருக்கு. ஆனாலும், எதுவா இருந்தாலும் அதுவாவே நடக்கட்டும். நாம எதுவும் ப்ளான் பண்ண வேணாம். அதுல ஒரு இன்டெரஸ்ட் இருக்காது.”
“ஹ்ம்ம்”
“மதியம் சமையலுக்கு வீட்ல பெருசா எதுவுமே இல்ல. ஒரு வேள இன்னைக்கு அம்மா மார்க்கெட் போனாலும் போவாங்க.”
“ஓஹ்ஹ்ஹ். போனா சூப்பரா இருக்கும்ல?”
“ஹாஹா. நீ டிரஸ் சேன்ச் பண்ணிட்டு வா. சாப்பிடலாம்.”
“ஹ்ம்ம்”
“முதல்ல இத எதையாச்சும் வச்சி இழுத்து கட்டிப்போடு” என்றபடி கையால் எனது சுன்னியை டவலுடன் சேர்த்து அழுத்தி திருகிவிட்டு சிரித்தபடி பாய்ந்து ஓடினாள்.
நான் சிரித்துக் கொண்டு ரூமுக்குள் சென்று ஆடைகளை மாற்றிவிட்டு வந்து சாப்பிட அமர்ந்தேன்.
சற்று நேரத்தில் அம்மாவும் களைப்புடன் வந்து எனக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்து கொண்டார்.
“எதுக்குமா கஷ்டப்பட்டு வேலையெல்லாம் செய்றீங்க? இந்த கூட்டுற பெருக்குற வேலையெல்லாம் இவகிட்ட சொன்னா பண்ணுவா தானே?”
“இல்லப்பா. வழமையா அவ தான் பண்ணுவா. ஆரேழு நாளா பெருக்கல தானே. ரொம்ப குப்ப சேர்ந்துடிச்சு. அதனால தான் நானே பண்ணேன்.”
“ஹ்ம்ம். ஆனாலும் கஷ்டமான வேலைகள் எல்லாம் நீங்க பண்ண வேணாம்மா. நாங்க பாத்துக்குறோம்.”
“ஹ்ம்ம். சரிப்பா. நீ சாப்பிடு. மார்க்கெட் வரைக்கும் கொஞ்சம் போகணும். நா போய் குளிச்சிட்டு வந்துடுறேன்.” என்றபடி எழுந்தார்.
“நா போய் வாங்கிட்டு வாரேன்மா. நீங்க என்ன வேணும்ன்னு பாத்து எழுதித் தாங்க. நா போறேன்.”
“பரவால்லப்பா. இன்னைக்கு சமையலுக்கு வீட்ல எதுவுமே இல்ல. நா போனா எது எது இல்லன்னு பாத்து வாங்கிட்டு வருவேன்.”
“சரி. அப்போ நானும் வாரேன். ஆட்டோல போகலாம்.”
“இல்லப்பா. பக்கத்து வீட்டு மாலாவும் மார்க்கெட் போகணும் ன்னு சொன்னா. ரெண்டு பேரும் பொடி நடையா நடந்து போயிட்டு வந்துடுறோம். நீ எங்கயும் போகாம வீட்ல இரு.” என்றவாறு அம்மா பாத்ரூம் நோக்கிச் செல்ல கீர்த்தனா என்னைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு சிரித்தாள்.
“எதுக்கு சிரிக்கிற?”
“சாருக்கு ஒன்றுமே தெரியாது.”
“ஹாஹா”
“இப்பதான் அம்மாவ எங்கயாச்சும் அனுப்பனும்ன்னு சொன்ன. பாரு. அவங்களே போறேன்னு கிளம்புறாங்க.” கிசுகிசுத்தாள்.
“ஹாஹா. எல்லாம் நம்ம நேரம்.”
“நம்ம நேரம் இல்ல. உன் நேரம்ன்னு சொல்லு. எப்டியோ என்னையே உஷார் பண்ணிட்ட.”
“நா எங்க உன்ன உஷார் பண்ணேன். எல்லாம் அதுவாவே நடந்திச்சு. இன்டென்ஷனலா எதுவுமே நடக்கல.”
“ஹ்ம்ம்”
பேசிக்கொண்டே சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு எழுந்தேன்.
“சரி. நா கொஞ்சம் வெளிய போய்ட்டு வாரேன்.”
“எங்க போற?”
“வந்து சொல்றேன்.