யட்சி 11
அன்றைய நாளின் பயணக் களைப்பிலும் குளிரின் தாக்கத்திலும் ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள் கீர்த்தனா. என்றாலும், ஒரு வேளை அவள் எழுந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? கீர்த்தனா எனது தங்கை. அவளுடன் நான் தவறாக நடந்துகொண்டால் அவள் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பாள் என ரொம்பவே பயமாக இருந்தது.
யட்சி 10
ஆனாலும் அந்த அறையின் கும்மிருட்டும் கொடைக்கானலின் இரவு நேரக் குளிர்ச்சியும் அந்த இறுக்கமான அணைப்பும் அவளது பஞ்சு போன்ற மேனியின் கதகதப்பும் அவளது கூந்தலின் வாசனையும் திடீரென விழித்துக்கொண்ட எனது ஆண்மையின் வீரியமும் எனது பயத்தினையும் தாண்டி சிந்திக்கத் தூண்டியது.
ஏற்கனவே அவளது பஞ்சு போன்ற பின்னழகுப் பிளவினுள் நல்லபிள்ளை போல அடங்கியிருந்த எனது ராஜநாகம், மெல்ல மெல்ல உணர்ச்சியுற்று முழுவதுமாக விரைத்து அவளது பிளவினுள் முட்டி மோதி அழுத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்க, அவளை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாக அணைத்தேன்.
அவளிடம் இருந்து எந்த சலனமும் இல்லை. பின்னர் அவளை அணைத்திருந்த எனது இடது கையினை எடுத்து அவளது பின்னழகில் வைத்து மெல்ல வருடினேன். அந்த அரை நீள்வட்டப் பஞ்சுப் புட்டங்கள் இரண்டினதும் வளைவு நெளிவுகளையும் ஆழ அகலங்களையும் விரல்களாலேயே வருடி அளந்தேன். அவள் போட்டிருந்த ஜட்டியின் வெட்டுக்கள் அவளது பின்னழகினை கொஞ்சம் அழுத்திக் கொண்டிருந்ததனையும் விரல்களில் உணர்ந்தேன். பின்னர் அவளது பின்னழகு புட்டங்களின் சதைகளை கைகளில் தாங்கி மெல்ல அழுத்தியும் பிசைந்தும் பார்த்தேன். ஆனாலும், அவள் எந்தவிதமான சலனங்களும் இன்றி தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு வேளை அவளும் தூங்குவது போல நடிக்கின்றாளோ என எனக்குக் கொஞ்சம் சந்தேகமாக இருந்தது. அது கொஞ்சம் தைரியத்தினைக் கொடுக்க, நான் மெல்ல அவளது பிளவினுள் ஒரு விரலினை செலுத்தி பேண்ட்டின் மேலால் வருடினேன். பின்னர், அவளது தொடைகளின் இடுக்கில் எனது நடுவிரலினை விட்டு அவளது பெண்மையின் இதழ்களை அடைந்தேன்.
அவளது பெண்ணுறுப்பில் காய்ச்சல் அடித்துக்கொண்டிருந்தது. எனது விரலை சுட்டுப் பொசுக்கிவிடும் அளவுக்கு அது வெப்பத்தினை வெளியிட்டுக் கொண்டிருந்தது. நான் அதற்கு மருந்து தரும் நோக்கத்தில் அவளது பெண்ணுறுப்பை எனது விரல் நகத்தினால் மெல்ல வருட ஆரம்பித்தேன். அந்த இடத்தில் அவளது பேண்ட்டின் சுருக்கங்களும் ஜட்டியின் தடிமனும் எனக்கு ஒரு வித அசௌகரியத்தினைக் கொடுக்க, நான் இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக தேய்க்க ஆரம்பித்தேன். அவள் மெல்ல உசும்பினாள். நான் கையினை எடுக்காமல் அப்படியே வைத்துக் கொண்டு அசையாமல் படுத்திருந்தேன்.
சற்று நேரத்தில் மீண்டும் அவள் தூங்குவதை உறுதிப் படுத்திக்கொண்டு, மீண்டும் அவளது பெண்மையை மெல்ல தடவ ஆரம்பித்தேன். பின்னர் விரைத்தபடி துடிதுடித்துக் கொண்டிருந்த எனது ராஜநாகத்தினை அவளது தொடைகளின் இடுக்கில் வைத்து மெல்ல அழுத்தினேன். பின்னர் மீண்டும் அவளை இறுக்க அணைத்தபடி அவளது வலது முலையினை கையினால் பிடித்து மெல்ல மெல்ல பிசைய ஆரம்பித்தேன். எனது உணர்ச்சி நரம்புகள் எல்லாம் புத்துணர்ச்சி பெற்று எனது காம வெறியினை இன்னும் அதிகரிக்கச் செய்ய, நான் வெறிகொண்டு அவளது முலையை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்திப் பிசைந்து கொண்டு எனது ராஜநாகத்தினை உள்ளே அழுத்தினேன். அவளது ஆடைகள் கொஞ்சம் இடைஞ்சலாக இருக்க நான் இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தி உள்ளே தள்ளினேன்.
அது எல்லாத் தடைகளையும் உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே செல்ல, மின்சாரம் தாக்கியது போல வேகமாக பதறியடித்துக் கொண்டு எழுந்து உட்கார்ந்தாள் கீர்த்தனா.
“டேய் அண்ணா. என்னடா பண்ற நீ? பொறுக்கி மாதிரி.” என்றவாறு கோபமாக கட்டிலை விட்டு எழுந்து லைட்டைப் போட்டாள்.
எனக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. அவளிடம் மாட்டியாயிற்று. இன்னும் போதையில் இருப்பது போலத்தான் நடித்தாக வேண்டும். ஆனாலும், அதனை அவள் எந்தளவு தூரத்துக்கு நம்பப் போகிறாள் என எனக்குத் தெரியவில்லை. இருந்தாலும் அதையே மெயிண்டைன் செய்தேன். எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டேன். அப்படியே தலையினை தொங்கப் போட்டவாறு அவளைப் பார்க்காமல் கண்களை போதையில் சொருகியது போல வைத்துக் கொண்டு,
“என்ன அண்ணான்னு சொல்ல வேணாம் னு உனக்கு எத்தனவாட்டி தான் சொல்றது?” என்று போதையில் உளறுவது போல கூறினேன்.
“வாட்? உன்ன அண்ணான்னு சொல்லாம வேற என்னனு சொல்லணும்?” என்று கோபமாகக் கேட்டாள் கீர்த்தனா.
அவளது கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் நான் உளறியே சமாளித்தேன்.
“ஐ லவ் யு யாமினி. ப்ளீஸ் என்ன விட்டு போக நினைக்காத. வா. ப்ளீஸ். என்ன விட்டு போகாத.” என்று யாமினியிடம் பேசுவது போல உளறினேன்.
“வாட்? யாமினியா? நா கீர்த்தனாடா.”
“ஐ லவ் யு யாமினி. ப்ளீஸ். போகாத. அந்த விக்ரம் வேணாம். நா இருக்கேன் உனக்கு.” என்று கண்டபடி உளறிக் கொண்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கட்டிலில் சரிந்து மீண்டும் தூங்குவது போல நடித்தேன்.
யாமினி, விக்ரம் பற்றி பேசிய போது என்னை அறியாமலே எனது கண்கள் லேசாகக் கலங்கி இருந்தன. கண்களை மூடியதும் அதில் இருந்து அந்த கண்ணீர் சொட்டுக்கள் வழிந்து கன்னத்தின் வழியாக ஓடி மெத்தையில் விழ, அதனைக் கண்டதும் கீர்த்தனா எனது அருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டாள்.
அவளது விரல்களால் எனது கண்ணீரினைத் துடைத்து விட்டு என்னை நேராகப் படுக்க வைத்தாள். பின்னர் லுங்கியை இழுத்து எனது சுன்னியையும் மூடி கட்டி விட்டு,
“நீ யாமினிய லவ் பண்றியாண்ணா? இத ஏன் இவ்ளோ நாளா எங்கிட்ட சொல்லல?” என்று கேட்டாள்.
நான் எதுவுமே பதில் சொல்லாமல் தூங்குவது போல நடிக்க அவளும் எனது நெஞ்சின் மேல் சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டாள்.
நான் தூங்குவது போல நடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் இடையிடையே வாய் உளறுவது போல யாமினி புராணங்களும் பாடிக் கொண்டிருந்தேன்.
அவள் எழுந்து என்னை ரொம்பப் பாவமாகப் பார்த்தாள்.
“அண்ணா. உன்ன யாமினி கூட நா சேர்த்து வைக்கிறேன். நீ கவலப் படாம தூங்குண்ணா.” என்று கூறி எனது தலை முடியினை கோதி வருடி விட்டாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து எழுந்து லைட்டினை ஆப் செய்துவிட்டு வந்து மீண்டும் பழைய படி எனது வலது கையில் தலையை வைத்துக் கொண்டு எனது நெஞ்சில் கையை வைத்து என்னை அணைத்தபடி படுத்துக் கொண்டாள். அவளது முலைகள் இரண்டும் எனது நெஞ்சோடு பக்கவாட்டில் உரச மீண்டும் எனது ராஜநாகம் விழித்துக் கொண்டது. மல்லாக்க படுத்திருந்த நான், “யாமினி யாமினி” என உளறிக்கொண்டு அவள் பக்கம் திரும்பி அவளது முதுகில் கையைப் போட்டு அவளை என் நெஞ்சோடு அணைத்தேன்.
“டேய் அண்ணா. நா யாமினி இல்லடா. சொன்னா கேளு.” என்று கெஞ்சினாள். ஆனால் அந்த கெஞ்சலில் ஒரு நக்கலும் இருந்தது.
ஒரு வேளை அவளும் இதற்கெல்லாம் தயாராகி விட்டாளோ என்று எனக்குத் தோன்றியது.
ஆனாலும், அவளுக்கு செக்ஸ் தேவை என்றால் அதனை தனது காதலன் வருணிடம் இருந்து பெற்றுக்கொள்ள முடியும். அவனையே அடித்துத் துரத்தாத குறையாக துரத்தியவள் என்னிடமும் ஒருபோதும் அதனை எதிர்பார்க்க மாட்டாள். நான் அவளிடம் தப்பாக நடந்து கொண்ட பின்னரும் கூட அவள் மீண்டும் என்னை அணைத்தபடி படுத்துக் கொள்கிறாள் என்றால், அதற்கு அவள் என் மீது வைத்துள்ள அன்பும் பாசமும் மட்டும் காரணம் இல்லை, யாமினி மேல் உள்ள எனது ஒருதலைக் காதல் பற்றிய இரக்கமும் கூடத்தான் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.