யட்சி 2
அந்த ஒரு சில வினாடிகள் நடை பயணத்தில் அவளது பின்னழகுகள் போட்ட மெதுவான குலுங்கல்களில் லயித்துப் போயிருந்தேன். சும்மா சொல்லக்கூடாது. அவளது நடையின் அழகு முழுவதும் அவளது பின்னழகின் குலுங்கல்களில் தான் தங்கியிருந்தது.
யட்சி 1
அதுவரை நாட்களும் அவளது அழகினை மாத்திரம் ரசித்த கண்களும் மனதும் அந்த நிமிடங்களில் இருந்து அவளில் அடங்கி இருக்கும் கவர்ச்சிகளையும் கண்காணிக்கத் துவங்கின.
ஹாலுக்கு வந்தவள்,
“இந்த பாக்ஸ் தான் ணா.”
என்று ஒரு பெரிய இரும்பு ட்ரங்குப் பெட்டியைக் காட்டினாள். அது சுமார் 2 x 3 அடி அளவு பரப்பினையும் சுமார் ஒன்றரை அடி உயரத்தினையும் கொண்டிருந்தது. அதன் உள்ளே பழைய புத்தகங்களையும் பழைய கண்ணாடி போட்டோ பிரேம்களையும் இன்னும் பல பொருட்களையும் அவள் அழகாக துடைத்து, தூசு தட்டி அடுக்கி வைத்திருந்தாள்.
“இதுவா?”
“ஆமா”
“ஹ்ம்ம். எங்க வைக்கணும்?”
“அந்த ரூம் ல தான். ரேக் மேல தூக்கி வைக்கணும்.” என்று ஸ்டோர் ரூமினை காட்டினாள்.
“இதெல்லாம் எங்க அண்ணனுக்கு சர்வ சாதாரணம்.” என்று கூறி நக்கலாகச் சிரித்தபடி கீர்த்தனாவும் ஹாலுக்குள் வந்தாள்.
“இது இரும்புப் பெட்டி வேற. அதுல இவ்வளவு திங்ஸ் உள்ள வச்சா ரொம்ப வெயிட்டா இருக்கும். நாம மூணு பேரும் சேர்ந்தாலும் தூக்க முடியாது. அதுக்குள்ள உனக்கு பில்டப் கேக்குதா?”
என்று செல்லமாக அவள் மண்டையில் மெல்ல ஒரு போடு போட்டேன்.
“சரி. ஓகே. ட்ரை பண்ணி பாக்கலாம்.” என்றாள் கீர்த்தனா.
“ஹ்ம்ம். இன்னொருத்தரும் இருந்தா நல்லா இருக்கும். தம்பி எங்க?” என்று கேட்டேன்.
“அவன் ப்ரெண்ட்ஸ் கூட வெளிய போய் இருக்கான். இனிமே ஈவினிங் தான் அவன பாக்க முடியும்.” என்றாள்.
“சரி ஓகே. லெட்ஸ் ட்ரை.”
என்றவாறு நான் ஒரு பக்கமாகப் பிடிக்க, யாமினியும் கீர்த்தனாவும் அடுத்த பக்கம் பிடித்தார்கள். ஆனால், எவ்வளவு முயன்றும் பெட்டியினை அசைக்கக் கூட முடியவில்லை.
“விடுங்கண்ணா. இப்போதைக்கு இது இங்கேயே இருக்கட்டும். அப்புறமா டாடியும் தம்பியும் வந்ததும் எல்லாருமா சேர்ந்து தூக்கி வச்சிரலாம்.” என்றாள் யாமினி.
நான் சரி என்றால் அத்தோடு நான் வீட்டுக்குப் போக வேண்டி இருக்கும். இங்கேயே இருந்து அவளை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் ரசித்துப் பார்த்து விட்டுப் போகும் படி எனது மனம் என்னிடம் மன்றாடியது. என்னதான் பண்ணலாம் என்று யோசித்தவாறு,
“ஒண்ணு பண்ணலாம்.” என்றேன்.
“என்ன?”
ஆர்வமாகக் கேட்டாள் யாமினி.
“முதல்ல இந்த பாக்ஸ்ல இருக்குற பாரமான திங்ஸ்ஸயெல்லாம் வெளிய எடுத்து வச்சிட்டு, இத தூக்கி மேல வச்சிடலாம். அப்புறம் பரண் மேல ஏறி பாக்கி எல்லாத்தையும் உள்ள வச்சு அடுக்கி லாக் பண்ணிடலாம்.”
“ஹ்ம்ம். குட் ஐடியா.” என்றாள் யாமினி.
“நா சொல்லல. எங்க அண்ணனுக்கு இதெல்லாம் சர்வ சாதாரணம்.” என்று கண்ணடித்து சிரித்தாள் கீர்த்தனா.
“சிரிச்சது போதும். எல்லாத்தையும் வெளிய எடுத்துப் போடு.” என்று கீர்த்தனாவை லேசாக அதட்டினேன்.
பின்னர், அவர்கள் இருவரும் கீழே முட்டி போட்டு அமர்ந்துகொண்டு பொருட்களை எடுத்து வெளியே வைத்துக் கொண்டிருக்க, அவ்வப்போது பெட்டியின் விளிம்பில் அழுத்தப்பட்டு நசுங்கிக் கொண்டிருந்த அவளது பால் முலைகளையும், குதிகால்களில் அமரும் பொழுது நசுங்கிப் புடைக்கும் அவளது பின்னழகு சதைகளையும் நான் கள்ளத்தனமாய் ரசித்துக் கொண்டிருக்க, ஜட்டிக்குள் அடக்கி வைத்திருந்த எனது ராஜநாகம் இதற்கு மேலும் என்னால் அடங்கி இருக்க முடியாது என்று மெல்ல உசும்ப ஆரம்பித்தது. வெளியே வர முடியாமல் துடிதுடித்தது.
அவளது எல்லா அங்கங்களிலும் ஒளிந்துகொண்டிருந்த காமன் அன்று நொடிக்கொரு தடவை வெளியே வந்து என்னை சித்திரவதை செய்து கொண்டிருந்தான். வியர்த்திருந்த அவளது முகம் கூட என்னைப் பாடாய்ப் படுத்தி எடுத்துக் கொண்டிருந்தது. கன்னத்தில் இருந்து வழிந்து கழுத்தின் வழியாக அவளது டீஷர்ட்டுக்குள் சென்று மறைந்து கொண்டிருந்த அந்த ஒரு சில வியர்வைத் துளிகள் மீது அளவற்ற பொறாமையும் கூட ஏற்பட்டது.
கிட்டத்தட்ட அரைவாசி பொருட்களை வெளியே எடுத்து வைத்ததன் பின்னர் யாமினி என்னைப் பார்த்தாள்.
“இப்ப தூக்கிப் பாக்கலாம்ணா.”
“ஹ்ம்ம்.”
மூவரும் சேர்ந்து ஒருவாறாக அந்தப் பெட்டியினை தூக்கிக் கொண்டு சென்று பரண் மேல் வைத்ததன் பின்னர், “தேங்க்ஸ்ணா” என்றபடி பக்கத்தில் இருந்த ஒரு ஸ்டூலினை இழுத்து எடுத்தாள் யாமினி.
“நீ இரு யாமினி. நா ஏறுறேன் மேல.” என்றவாறு நான் ஏற ஆயத்தம் ஆக, அவள் பிடிவாதமாக மறுத்தாள்.
“அதுல இருக்குற எல்லாமே ரொம்ப முக்கியமான திங்ஸ். நானே அத அழகா அடுக்கி வச்சா தான் எனக்கு மனசு நிம்மதியா இருக்கும். நீங்க போய் படுத்து கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுங்கண்ணா. நானே பாத்து பண்ணிக்கறேன்.” என்றாள்.
நான் அங்கு இருப்பதில் அவளுக்கு கொஞ்சம் விரும்பம் குறைவாகத்தான் இருந்தது. நான் அங்கு சென்றதில் இருந்து அவள் என்னை போக சொல்லிக்கொண்டு தான் இருந்தாள். ஒரு வேளை, அவள் போட்டிருக்கும் இறுக்கமான ஆடைகளின் காரணமாக இருக்கலாம். எந்த ஒரு பெண்ணும் அப்படி ஒரு அலங்கோலமான ஆடைகளுடன் ஒரு ஆணின் முன்னால் இருப்பதனை விரும்ப மாட்டார்கள் தான். அவளது விருப்பமின்றி வலிந்து கொண்டு அங்கேயே இருப்பது சரி இல்லை என்பதனால், நான் மனமே இல்லாமல் கவலையுடன் அங்கிருந்து நடந்தேன்.
வீட்டுக்கு வந்து ஹாலில் அமர்ந்து டீவியை ஆன் செய்தேன். ஆனாலும், டீவியில் கவனம் ஓடவில்லை. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அங்கேயே இருந்திருக்கலாம் என்று எனது மனம் ஏங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவளது வீட்டில் நான் கண்ட காட்சிகள் யாவும் மீண்டும் மீண்டும் மனதினில் வந்து நாட்டியம் ஆடிக்கொண்டிருந்தன. அந்த சொற்ப நேரத்து இன்பம் மீண்டும் மீண்டும் வேண்டும் போல இருந்தது. அவளால் ஏற்பட்ட அந்த காம உணர்ச்சிகளை என்னால் கட்டுப்படுத்தவே முடியாமல் இருந்தது. வியர்வை படர்ந்திருந்த அவளது முழு தேகத்தினையும் எனது நாக்கினால் ஒரு இடம் கூட விடாமல் சுவைத்துப் பருக வேண்டும் போல இருந்தது. உணர்ச்சி நரம்புகளின் தூண்டுதல்களைத் தாங்க இயலாமல் எழுந்து பாத்ரூமினுள் சென்றேன்.
ஏற்கனவே அவளை அப்படி ஒரு கோலத்தில் பார்த்ததிலிருந்து ஜட்டிக்குள் இருந்து துடிதுடித்துக் கொண்டு அரும்பாடு பட்டுக்கொண்டிருந்த எனது புடைத்திருந்த ராஜநாகத்தினை எடுத்து வெளியே விட்டேன். ஜட்டியின் முன்பகுதி கனிசமானளவு நனைந்திருந்தது. என்னுடைய ராஜநாகம் வெளியே வர முடியாத கடுப்பில் ஜட்டியில் அவ்வளவு விஷத்தினைக் கக்கி இருந்தது.
அதனை பரிவுடன் கையில் ஏந்தி லேசாக தடவி விட்டுக்கொண்டு கண்களை மூடினேன். வேகத்தினை அதிகரித்தேன்.
ஏற்கனவே யாமினியின் வியர்த்த உடம்பும் நனைந்த இறுக்கமான ஆடைகளும் தந்த காம உணர்வுகளில் திளைத்திருந்த எனது ராஜநாகம் எனது கையின் இயக்க வேகத்திற்கு ஒரு நிமிடம் கூட தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் துடி துடித்து பாத்ரூம் சுவற்றில் விஷத்தினைப் பீய்ச்சி அடித்தது .
உடம்பின் சூடும் பாத்ரூம் சூடும் சேர்ந்து எனக்கு உடம்பெங்கும் வியர்த்து வழிந்து கொண்டிருந்தது. ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு லேசான ஒரு குளியலைப் போட்டு விட்டு வெளியே வந்து ஹாலில் அமர்ந்து மீண்டும் டீவியை ஆன் செய்தேன்.
அவளை மீண்டும் ஒருமுறை அதே கோலத்தில் பார்க்கவேண்டும் போல இருந்தது. ஆனால், நான் காரணமே இல்லாமல் மீண்டும் அங்கு சென்றால் கீர்த்தனாவே என்னைப் பற்றி தப்பாக ஏதும் நினைத்து விடுவாள் என்கின்ற காரணத்தினால் வேண்டாம் என்று அமைதியாக அமர்ந்திருந்தேன்.